is toegevoegd aan uw favorieten.

De verloskunde.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

C 229 )

1774. De buitenfte uiteinden der tanglmuc men op eene middenmaatige hoogte bover den viakken grond, en men rigt dezelven tegelijktijdig naar de linker dije, zoo naamlijk, dat men het hoofd des tops van den fpil des eerften taks van bet werktuig fchuins aan de lies dier zelfde zijde doet beantwoorden, gelijk wij reeds hebben aanbevolen, en op de negende plaat is te zien (80). Als dan omvat men de tang met de beide handen , de linkerhand bovenwaards tegen de fchaameihèid (V), en de regter aan het haaksgewijs uiteinde der takken van het werktuig plaatfende. Men' fluit de tang zoo veel noodig is, en doet het hoofd in het bekken eene gefchikte wending ondergaan, om het agterhoofd onder den boog der fchaambeenderen te doen koomen; dan, om het dus te wenden moet men het buitenfte uiteinde der tang, dezelve een boog doende befchrijven wiens ronde oppervlakte aan de linker dije zoude beantwoorden, in zooverre opheffen , dat hetzelve op het aangewezen punt op §. 1763

koo-

CO Pudendum.

(80) Wij vooronderftellen eens voor al, dat de vrouw, met de billen door een kusfen verheven, vlak op den rug ligt: dewijl anders, indien de borst zich hooger dan de billen bevond, de takken der tang veel laager dan op het aangewezene punt gehouden zouden moeten worden. Voor het overige word hij, die de verJpsfimg doet, daarvan, door de rigting der buis Va» het bekken, genoegzaam onderrigt.

P 3

O ver dc wijze om het hoofd in dit geval af te haaien.