is toegevoegd aan uw favorieten.

Herzilia, treurspel.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

8a HERZILIA,

Ik kom aanfchouwer zyn van myn' te wachten fmaad, Opdat ik, fel getergd, u noch te fterker haat'! Myn wreede liefdevlam is voor altoos vervlogen, Gelyk dees lykvlam thans vervliegt vóór ieders oogen, En myn verdwaald gemoed, dat, door uw trouwloosheid, Te deerlyk wierd verlicht, word nimmer weèr misleid!

NUMA.

„ ö Goón!".,. Waartoe, prinfes! myin myn'pligt te Hooren? Wy zyn in eeuwigheid thans voor clkaèr verloren. Zy, die myn hand verwerft, door dees verbindtenis, Word thans het voorwerp, dat op de aard' my 't heiligst is: Haar zweer ik myne trouw, en zal die nooit verzaken. Zich tot de houtmyt keerende.

6 Gy, weldra verteerd door 't vuur, dat wy doen blaken, ó Wreedvermoorde vorst! ik zwoer dat myne hand Aan uw doorluchte telg door d' echt zal zyn verpand: Ik toon, dit oogenblik, dat ik myn' eed blyf eeren; Dees houtmyt zy't altaar, waarvóór ik vry durf zwecren, In 't byzyn van uw lyk, en by het bleeke licht Der toortfen van de dood, vóór 's volks befchreid gezigt, Ja vóór het oog der goón , die ftreng den meineed wreken, Dat ik, hoe 't Romulus in gramfchap moge ont (téken, Hoe 't misfen zyner telg my ook aan 't harte ga, Myn trouw voor eeuwig wyde aan de eedle Tatia!

En gy, ó dierbaar volk! Sabynfche heldcnfcharcn! Laat ik der goden toorne, uw' eigen toornc, ervaren, Indien ik niet, naar pligt, geheel myn' levenstyd Aan 't heil van myne gade altoos blyv' tocgewyd! Laat 's eedlen vorsten bloed op mynen fchedel komen,

Ja!