is toegevoegd aan uw favorieten.

Herzilia, treurspel.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

84 HERZILIA,

Myn oog verduistert!...

numa, met verfchrikking.

Hoe!... Wat yslyke euveldaad... ? tatia, in de armen van hare vertrouwds vallende. Vaar wel!... Ik flerf!... de dood veréént my met myn' vader!... herzilia, ter zyde.

Ik zegepraal!

Tatia bezwykt: men legt haar tusfchen het geboomte neder. Numa, de priesters, de krygslleden en het volk betoonen allen de groet/ie verbaasdheid. 'Er heerscht eene oogenblikkclyke flilte, die door Numa afgebroken word. numa, op het lyk van Tatia ziende. Myn gade!... ó Hemelmagt!... Tegen Romulus.

Verrader!

romulus, ft ontmoedig. Vermeetle! 't godendom weekt myn belcedigdc eer.

numa , met drift. Neen, volk! het is 't vergif...

Metius, tegen de krygslleden.

Men vell'den booswicht neêr! Bi krygslieden, met eene algemeene kreet, terwyl zy hunne zwaarden ontblooten.

Wraak!

numa, in woede. Ja! gerechte wraak op 't hoofd der moordenaren! Sabynfche heldendrom ! laat ons zyn bloed niet fparen! Men ftraffe een' dubblen moord, de gruwzaamste euveldaén!

me-