Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

over de Opvoeding. II. Boek. 277

ik wil het niet leeren; gy kunt u daar naar gedragen. Men had my nog eenigen tijd noodig. Dieshal ven bevredigde de vader alles, en de moeder fchreef aan den leermeester van 't kind, dat hy zijn terugkomst moest verhaasten; terwijl het kind, ondervindende dat hy, met mijn nachtrust te ftooren en den zieken te fpeelen, nietsgewonnen had, eindelijk verkoos liever zelf door te flapen en gezond te zijn. —

Men kan zich geen denkbeeld maaken, aan hoe veele diergelyke grillen de kleine dwingeland zijn ongelukkigen beftuurder verflaafd had; want zijn opvoeding gefchiedde onder 't oog der moeder, die volftrekt wilde dat haar erfgenaam in alles gehoorzaamd wierd. Op wat uur hy ook wilde uitgaan, moest men gereed ftaan om hem te geleiden, of eigenlijk te volgen, en hy droeg altijd zorg dat tijdftip uit te kiezen, waar in hy zijn meester het drukst in bezigheid zag; hy wilde over my de zelfde heerfchappy voeren, en zich by dag wreeken over de rust, die hy genoodzaakt was my 's nachts te laten genieten. Ik fchikte my van goeder harte tot alles, en begon met hem door zijn eigene oogen overtuigd te doen zijn van het vermaak, dat ik 'er in ftelde, om hem genoegen te geven. Vervolgends floeg ik, om hem van zyne eigenzinnigheid te genezen, eenen anderen weg in.

Ik moest hem eerst zijn ongelijk doen voelen, en dat was niet moeielijk. Wetende dat de kinderen nooit verder dan op het tegenwoordige denken, maakte ik gebruik van het gemaklyke voorS 3 deel*

Sluiten