Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TOONEELSP;EL. M

door. Onbewust van het lot, dat ik hen bereiden zal , zullen zij zekerlijk in uwen burg brasfen en zwelgen , geenen vijand vreezen , omdat zij 'er geenen denken te hebben. Verrasfching was flas hier het beste middel. (Tegen fVillibald") Kom hier, verhaal mij verder hoe gij ontkomen zijt.

WILLIBALD.

Toen ik zag dat mijne edele vrouw reeds in hunne handen was

OTTO.

ó Zeg toch Willibald! hoe bejegenden zij haar?

W1LLIB1LI).

Voor zo veel ik onder al het gewoel en verwarring bekeuren konde, niet onbetamelijk.

OTTO.

Ha! niet onbetamelijk! ja, ik ken de fchurken, met haare bevalligheden zullen zij zich verlustigen, haar dwingen willen

ADELINGEN.

Vrees het erglte^ niet! (Tegen Willibald) Ga voort met uw verhaal.

WILLIBALD.

Ongewapend was ik niet in ftaat haar bij te Itaan, en zogt dus te ontkomen. Ik vond de deur open, en op de heide de paarden der vijanden zonder oppasfer: Ik befprong een derzelven en jaagde mijnen Heer na. Ras ontdekte ik zijn fpoor, doch kon hem niet eerder dan hier innaaien.

B 3 ox-

Sluiten