Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

< 25 >

ik U, Waerom was het oordeel van Ovidius waer, en dat van Virgilius valsch?

4 F. Zeker, om dat het oordeel van den eerften met de gefteldheid der zaek ovcrecnkoomftig, en dat van den laetften daer mede ftrijdig was. Jammerlijk iiitusfchen misbruikte Ovidius deze waerheid, om verdichtfelen te bevestigen: want het wezenlijk beftaen der zaek kan immers eeniglijk den regel der waerheid van het oordcel weezen ?

A. Dat is zoo; en daer het eene uiterfte dikwijls oorzaek is van het andere, heeft de ongerijmdheid der verdichtfelen moogelijk het gevoelen van hun, die aen alles twijiFelden, voortgebracht.

5 V. Wat zou ons tegen dergelijke dwaclingen wel kunnen behoeden?

A. Men moet geene ftellingen voor waerheden aenneemen, alleen op gronden van menschlijk gezag, of om dat veelen het zelfde denken, of om dat eigen belang zulks fchijnt te vorderen , of om, door listige voorzichtigheid, wijs te heeten; maer alleen om dat de blijkbaerheid van de gekende en beweezen zaek onze eerlijke erkendtenis eischt.

6 /^".Wanneer men zegt: Een deel is minder dan deszelfs geheel; eu Paus Julius de tweede wierp de gewijde flcutelen in den Tyber; zijn dan deze waerheden elkander, in noodzaeklijkheid, gelijk?

A. Zeker nier., want het eerstgenoemde kan, bij geene moogelijkheid, anders weezen, en brengt zijne blijkbaerheid , zonder bewijzen, van zelfs mede; maer het laetstgenoemde is een geval; het waere moogelijk geweest, dat J uli u s zich daer van onthouden, of dat een ander paus dit gedaenhadde; behalven dat het voorftel van dat geval ook bewijzen buiten zich noodig heeft. En, om deze voorftellen dan wel te ónderlcheiden, noem dan het eerfte noodzaekh'ik, doch het tweede toe^ 'B 5 vak

Sluiten