is toegevoegd aan uw favorieten.

De geschiedenis van het laatste lyden, den dood en de opstanding van Jesus Christus.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

( H5 )

meent hij beleefdheid aan dezen Vorst te betonen, ert aan de andere zijde hoopt hij deze zaak van zich af te fchuiven, daar hij Jefus aan Herodes toezendt. Deze Herodes Was een Zoon van Herodes den Groten, enen Idumeër, die de Romeinen met den Koningsnaam betiteld hadden. (*) Hij had zich deels aart het Hof zijns Vaders, deels op zijne reizen, en in de grote wereld de ligtzinnige denkwijze van zijnen leeftijd geheel eigen gemaakt. Reeds voormaals had hij Jefus met den dood gedreigd, en Hem door listige kunstgrepen uit Galilea verdreven. (Lak. XIII: 31 — 33- ) Ook hij behoorde , naar het fchijnt, in de klasfe van zo vele groten, die b bij gebrek van aanhoudend nadenken, tusfchen ongeloof en bijgeloof heen en weder zwenken. (Luk. XXIII: 8 —12.) Het uitleveren van Jefus aan hem was hem zeer welkom: van dien zonderlingen man had hij dikwijls horen fpreken, en nu verwachtte hij ene of andere wonderbare zaak. Op alle zijne menigvuldige vragen antwoordt de gevangen niet een enkel woorden wat konde Hij ook voortbrengen , 'tgeen Hij niet reeds te voren overvloedig voorgedragen had? (Luk. XXIII: 32 — 35. ) Voormaals had Hij reeds aan Herodes , als deze Hem onder de hand uit zijn gebied verjoeg , door de afgezondene Pharizeen verklaard : — Gij geeft geen' acht, noch op mijne verfchijningen en openbaringen, noch op mijn weldadig leven; ook ziet gij op de uitkomst mijner voleind

ding

(*) Flay. Jofiph. Antiq. L. XIV: 8, 26. XVIÜ: iö*

H i