is toegevoegd aan uw favorieten.

Het onscheidbaar drietal redenwezens verlichting, deugd en tijd, op eene zonderlinge zinspeelende wijze geschetst.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

104 VERHANDELINO

als 't na den wensch van den grooten Nederlandfchen Dichter constantyn huygens gaat, (en Poëeten zijn van ouds Propheeten) dan kan het ligtelijk gebeuren:

Dat onze nazaat eens een huis bouwe en bezit, Waarbij dit Raadhuis ftaat, als 't oude ftondt bij dit!

En, wat de Nieuwe Kerk aangaat? O! die heeft willem eggaart Heer van Purmerend, die gtbnyttort was mtt tfece £itarnen / in zijn' tijd al vrij wat mooijer gezien dan ze nu is, en mogelijk! Wie weet! Of ze niet wel weêr eens zo mooi worde!

Weg dan droeve mijmeringen, ruimt voor altoos onzen geest! Morgen lagchen, morgen zingen, morgen juigchen we op het Feest.' (*)

Ik dacht meer en meer deze waarheid in, en vond dat ik vreesfelijk van den weg afgedwaald ware door het woord uitfchaai, niet genoeg van het woord einde te onderfcheiden. •

Einde is zeekerlijk, en dat kan of wil ik niet ontkennen, een allerverfchrikkelijkst woord, waar voor onze natuur terug deinst, inzon-

der-

C) Het Feest ter verjaaring van de aanneeming der Conrtitutie, voor de eerfte maal gevierd den 23 April 1799-