Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ReurfëesT; 19

Hoe! belgen? neen! gy knikt, met vriendelyker oogen, Myn teedre zangnimf toe, die bly, en vryer weidt, En de overdaed vertrapt, om dus uw matigheid,

Daer disch en weelde *t ziet, in aenzien te verhoogen.

Dit feest is aen één' dag, één' avond, niet gebonden; Veel weeken duurt de vreugde, en fchakelt nacht aen nacht: Terwyl 't gezond geitel, nu 't foberheid veragt,

Door 't vuur des wyns geknakt, verzwakt wordt ert verflondem

Zie hier den weg naer eer, naer ambt en hooge Moeien! Men voert dus in triümf Lyseus, wel te moe, Met thirs en wyngaardloof, den blyden feestdag toe;

Dus wil men op het wit der volksbekering doelen!

Doch zal de rede en deugd die middlen niet vervloeken Om naer gezag te ftaen? wie zal met Atticus Niet liever 't Kapitool ontwyken, dan om dus,

En tot dien dieren prys, den rechtftoel op te zoeken?

Met eerelyke zugt naer 't hoog raedsheerlyk kusfen

Te ftreeven, wraekt de deugd, noch godsdienst, noch natuur 3 Maer hy, die d' eerftoel zoekt zo redeloos, zo zuur,

Zal 't laetfte vonkje deugds in zynen boezem blusfehen,

'k Ontken geenszins de wyze, om Overheen te kiezen Door uw Tribunen, is het oude vryheids merk; Dan, 't geen die keur verzelt ftraelt onverdraeglyk Merk

Den Burgren in 't gezicht; die al 't ontzag verliezen,

B 2 Als

Sluiten