Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

GESCHIEDENIS, tót

denkbeelden, dc Geloofspunten, en meende dezelve te vcrklaaren door ze onverklaarbaar te maaken. Dit berokkende den val van petrus abelardus, een fchrander Man, geleerd voor de Eeuw waar in hy leefde/, deugdzaam naa zynen minnehandel mot eloïse; doch een vermeten Godgeleerde , en zeer met zyn Stelzel ingenomen. Zyne verklaaringen over de Drieëenheid verwekten hem belchuldigers, gevaarlyker door hun gezag, dan door hunne kunde. Eene Kerkvergadering te Soisfons veroordeelde hem, zonder dat ze zich verwaardigde den aangeklaagden te hooren. De Heilige b e rnardus deedt tegen hem al het vuur zyns ontftooken y vers woeden; en, zints dien tyd, hadt abelardus met allen leed en ongenade te ftryden. Als wy op zyn verhaal af mogen gaan, werd hy, op de Vergadering te Soisfons, befchuldigd, van te leeren, dat de vader alleen Almagtig was; de Gezant c o n o r verklaarde daar op, met een zeer verwonderde houding, „ Een Kind zou niet „ in ftaat weezen om dergelyk eenen mis„ flag te begaan; dewyl de eerfte beginzels „ des Geloofs leeren, dat 'er Drie Almag„ tigen zyn". Waar op een Hoogleeraar, lachende, de woorden van eene bekende Geloofsbelydenis aanvoerde: „ En nogthans is „ 'er maar Eén Almagtige". Het groote misdryf van abelardus beftondt daarin, dat hy den roem zyner mededingeren na eere verdonkerde, en de echo niet was der gevoelens van anderen. De Monniken van St. Denys merkten hem aan als een Godloos VI. deel. L Mensch,

IV.

TYDPERK»

AlïEf.ARDUS

vervolgd.

Sluiten