Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

5, HOOFDST.

JEZUS. 503

Hy lochende daarmede de verdiende van den Jongeling niet, nogte ontkende, dat hy, in weerwil van zynen rykdom, eenen zekeren trap van deugd bereikt hadde.' Maar, gemerkt het hem evenwel uit hoofde van zynen rykdom zoo zwaar, zoo ongemeen zwaar viel, onl het geen 'er noch overfchoot ook te doen , het geen hem geheel tot eenen Discipel van Jezus gemaakt zou hebben; zoo kon men uit zyn voorbeeld met recht dit gevolg trekken, welke hinderniflèn de rykdom in het geheel hun in den weg legge, die wel na vroomheid trachten, maar te zwak zyn, om zich aan zoodanige banden te ontrukken,

Deeze aanmerking ontdekte den Jongeren eene bron van zedelyk bederf, die zy tot hier toe noch nooit zoo naauw onderzogt, noch voor zoo diepen ondoorgrondelyk aangezien hadden. Noch nooit hadden zy zich de gevaarlykheid der Rykdominen zoo groot voorgeüeld; wanc over het algemeen komt het den Armen even zoo zeldzaam als den Ryken in de gedagten, dat de rykdom eenzoouitneemendgroote hindernis der deugd zy. Bovendien flemde, 'tgeen Jezus hun zeide, met hunne denkbeelden van het Koningryk des Mesfïas geheel niet overéén; want deezen waren zoodanig, dat zy in hunne gedachten noch wel met eikanderen vereenigen konden, ryk te weezen, en een Medelid van dit Koningryk te worden. Over het algemeen waren zy gewoon, den rykdom van géénen anderen kant te befchouwen, dan van den kant van den zegen, denwelken God mededeelde, dien Hy groote goederen naardeweereldin den fchoot wierp. En zoo ftelt ze ook de Zedenleer des Ouden Verbonds voor. Daai benevens deed

hunne

Sluiten