is toegevoegd aan uw favorieten.

Karel van Karelsberg of Tafereel van de menschelyke ellende.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ÏIO ICAREL VAN

zonder te vieezen, dat gy afgezet zult worden.

Met dit ftreelend denkbeeld fteeg ik in het fchip, doorkruiste de zee, moest een paar ftormen doorftaan, en wat fcheurbuik ondervinden, en geloofde, toen ik in Indië voet aan land zette, dat ik hier voor dit alles een overvloedig loon zou vinden.

Naauwlyks had ik van de doorgeftaane on. gemakken een weinig uitgerust, en de landstaal geleerd, of ik ging uit, om menfchen te vinden, dien ik prediken kon. Niet verre van de f:ad Kumikapolka ontmoette ik een gezelfchap van Indiaanen onder de palm-boomen, die eenen vergenoegden maaltyd met eikanderen hielden. Mynheer! ik kan u niet zeggen, hoe my hier het bart klopte. Ik groette hen zeer gemeenzaam, drukte hun de handen, ging, terwyl zy my daartoe noodigden, naast hen zitten, en nuttigde de dadelen, welke zy my aanbooden. ik bragt het gefprek terftond op de vruchtbaarheid en den overvloed van hun land, en dewyl zy my dit toeftemden, en alle 'de voortbrengfelen van hun gewest trouwhartig opnoemden, zeide ik sindelyk: één ding ontbreekt u nog, lieve Menfchen, hier! (wyzer.de met den vinger

op