Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

c ben blij, jullie allemaal te zien. En Piet, mijn knecht, dat ook. Piet, maak je compliment aan de grote en kleine lensen! Ebro, Douro, Taag, Guadiana, Guadalquivir . Ja indertjes, dat is Spaans, zie je! Want Piet verstaat gee

lederlands, nietwaar Piet? .

,Nee Sint Nicolaas,” antwoordde Piet, tot groot plezier

an de kinderen, die achter in de zaal zaten.^

„Madrid, Toledo, Almeria, Malaga!” ging Sint Nicolaas

iét een ernstig gezicht verder. , ..

Zwarte Piet buitelde tweemaal kopje over, opende zijn lond, zodat zijn witte tanden zichtbaar werden, en zei iet eén zware stem: „Saragossa, Barcelona, pepernotio! En toen gooide hij met volle handen een massa peperoten de zaal in, die dadelijk in de gretige monden van t jichende publiek verdwenen.

Daar kwam Meester aanlopen.

Hij wenkte zijn kleine vrienden, die lachend tussen de

oulissen stonden te kijken. ,

„Kom mee, jongens,” fluisterde hij. „Over een groot half mr is ’t onze beurt. Ik moet hoognodig aan jullie koppeies beginnen. Anders zijn we straks niet op tijd klaar.

Op hun tenen stapten Meester en zijn spelers de grote deedkamer binnen.

Ook Piet en Bas gingen mee. Ze wilden dat „schminken” wel eens op hun gemak bekijken! Bas droeg de panlekoeken tussen twee borden onder zijn arm!

Zeven paar ogen tuurden nieuwsgierig naar Meesters toffer, die geopend op een tafeltje stond.

Ze zagen ten eerste: een sigarenkistje vol met kleinere m grotere gekleurde staafjes, zogenaamde „schminkpijpjes”. ’t Leken wel tekenkleurtjes; alleen waren ze veel vetter en zachter.

Ze zagen verder: een heel stelletje pruiken en snorren en haarden, zwarte, grijze en blonde.

Piet en Nel. VII 5

Sluiten