bonden met de Academie van den heiligen Johannes, eene Fransche vereeniging is voor antimagonnieke propaganda, studie en Bibliotheek, eene stichting van Leo Taxil is, die daarin de waardigheid van Groot Meester voor het leven bekleedde en tegen klinkende munt diploma's uitreikte als: Groot Kapitein, Ridder van den Heere Jezus, enz.
Zelfs Dominico Margiotta heeft hem verlaten en vertelt in de «France Libre" te Lyon uitkomende, heele leelijke zaken over Taxil. Hij schreef aan de Kölnische Volkszeitung: »Een barbaarsch verdrag ketende mij aandien man, »en hierdoor was ik verplicht alle bewijsstukken die hij mij «ter hand stelde zonder nader onderzoek aan te nemen. »Ik moest b.v. verklaren dat ik met eigen oogen deze tot »God teruggekeerde ziel (Miss Vaughan) in Napels had ont»moet, ofschoon ik in werkelijkheid haar niet had gezien en »haar slechts uit de mededeelingen van Taxil kende.
»Daar hij zich bekeerd heeft verkoopt de man Jogand vrome boeken, en de vrouw Jogand, die niet de genade heeft, verkoopt in dat zelfde huis waar haar vrome man woont de pornografische misgeboorten, die haar man vroeger tot vreugde van den duivel uitgaf."
Men ziet thans het verhaal van de wonderen der bekeering van den Ex. Groot Hiëropbant Zola, met een geheel ander oog aan, omdat het verhaal eene merkwaardige overeenkomst heeft met de bekeering van Diana Vaughan. De Germania meent zelfs, dat het verhaal van de bekeering van Zola, eveneens noodzakelijk, nog eens onderzocht moet worden.
Over het einde der Vaughansche zwendelarij, zegt de Oriënt o. a.: Taxil heeft indertijd onder Garibaldi gestreden tegen den Paus, werd daarop Journalist in het vereenigde Italië en gaf in Mailand een blad uit, dat niettegenstaande het sterk aan pornografie deed, geen succes had.
Toen op zekeren dag al zijne hulpmiddelen verdwenen waren, bekeerde de wilde Garibaldiaan zich tot een aller gehoorzaamste zoon van den Paus. De berouwvolle zoon en vrijmetselaar werd met open armen ontvangen, en van dat oogenblik af regende het onthullingen over de vrijmetselarij, die allen uit zijn pen vloeiden en steeds dwazer en dwazer werden. De Clericale pers maakte voor deze dwaze boeken waarin de pornografie eene groote plaats innam eene