Zes-en-twintigste Jaargang. No. 32

Vrijdag 13 Augustus 1920

yU.6£ME£NENME0CftLftNDSCHFwl BBjOlftMAMTBEMeRgeRSflONOBaa I

f

ABONNEMENTSPRIJS:

Voor NEDERLAND f r.25 per kwartaal

' BELGIE - 1.35 „ „

Overige landen der Post-Unie - 1.50 „ „

(Alles bij vooruitbetaling.)

Redacteur: HENRI POLAK

ADVERTENTIE N:

BUREAUX:

Fransche Laan 9, Amsterdam TELEPHOONNUMMERS: Redactie: 6430 N. Administratie: 1479 N.

Van i tot

5 regels t T

U

Elke regel meer

0.25

Groote letters, vignetten en clichés worden naar plaatsruimte berekend.

Commissie van Arbitrage.

De Secretaris der Commissie van Arbitrage in zake geschillen tusschen inzenders en den Redacteur van het Weekblad bericht, dat aan zijn adres schriftelijke mededeeling van zulke

geschillen kan worden gedaan.

De Secretaris voornoemd

Vrolikstraat 74 11.

S. HARTOG.

Boortbureau

voor de Diamantindustrie.

Bericht voor belanghebbenden.

Door de vertegenwoordiging van het Londensche Syndicaat werd bepaald, dat

de boortprijs is voor de a.s. week, f 12.50

per karaat.

Tegen dien prijs, doch uitsluitend in gestampten vorm, is het boort verkrijgbaar

bij genoemde vertegenwoordiging ten

deze, de Firma H. A. Keyser, Sarphati

straat 22 en bij het Boortbureau en wel voor alle werkgevers in de Diamant¬

industrie, die dit behoeven.

Voor kleinere hoeveelheden gelieve men 'ich in elk geval tot het Boortbureau te

wenden.

Eventueele wijziging in den boortprijs geschiedt uitsluitend in het Weekblad.

Het Bureau is geopend des Maandags, Dinsdags, Woensdags en Vrijdags van 10 tot 122 uur. Eventueele reclames e.d. te richten aan De Directie.

12 Aug. 1920.

Het Boortbureau bericht, dat de commissionnairs in boort de enkele pakketjes boort die zij in commissie hadden en die zij eventueel Woensdag niet verkocht mochten hebben en derhalve nog in ongeschonden staat zijn, op Woensdagmiddag aan het kantoor in het Gebouw van den A. N. D. B., Pl. Franschelaan, kunnen laten afstempelen voor de volgende week.

Mocht de prijs van boort stijgen, dan moet door hen het te weinig betaalde worden bijgepast.

Daalt de prijs, dan ontvangen zij het te veel betaalde terug.

De kooper van boort is dan zeker, dat hij den geldenden prijs betaalt.

Ook enkele pakketjes boort, die om de een of andere geldige reden, op te geven aan het kantoor, door een der werklieden niet zijn gebruikt en eveneens in ongeschonden staat zijn, worden voor den prijs die voor het boort betaald is, merkbaar aan den datum voorkomende op het pakje, door het Boortbureau teruggenomen.

De Directie.

Het Congres van het Wereld verbond.

In De Diamantbewerker van 7 Augustus 1920 komt het volgende artikel voor:

,,Op het oogenblik dat ik dit schrijf, is het congres nu vastgesteld op 23 Augustus te Londen.

Zal het nog veranderen? Wij hopen van neen ditmaal. Alhoewel onze Fransche kameraden zich tot hiertoe nog niet accoord verklaarden.

Met een paar woorden zullen wij de geschiedenis dier opvolgende uitstellen maken.

In algemeen overleg was de datum vastgc» steld op 11 Juli te Londen, toen plotseling vanwege Amsterdam het verzoek toekwam, het congres onbepaald te verdagen, daar de atmosfeer nu niet geschikt was.

Wij bespraken dit voorstel in bestuur en bondsraad, en kwamen tot het inzicht, dat het nu juist het moment was.

Middelerwijl was zeker voor Amsterdam ook Danrez aangeschreven daarover, want van deze kwam mij een telegram toe, meldende dat hij tegen de verdaging was en die enkel wilde tot

19 Juli-

Op dit bericht onzerzijds naar Amsterdam kwam het hiervolgende telegram:

Amsterdamsche leden bestuur Wereld verbond stellen voor congres te verschuiven t/t meer geschikt tijdstip. Thans geen atmosfeer voor congres. Bij deze werkloosheid te nemen besluiten hebben geen waarde daar uitvoering

toch niet mo^eliik TeWrnfpprf h

Bedenk dat uw Bondsraad ten deze onbevoegd is te besluiten. Verbondsbestuur beslist zelfstandig. Henri Por,AK.

Op ons antwoord daarop, dat het voorstel der drie Amsterdamsche leden van het Internationaal Bureel verworpen was, doordat de

Lwce ^lULwerpscne en de Kranscne er tegen waren, kwam het hiervolgende telegram:

Congres 12 Juli onmogelijk. Laat Van Berckelaer zoo spoedig mogelijk hierheen komen.

Henri Poi^ak.

Van Berckelaer, onmiddelijk daarheen gegaan zijnde, had in het Bondsgebouw van den A. N. D. B. een bespreking plaats tusschen hem, het gansche Bestuur van den A. N. D. B., alsook Andries Meyer, den voorzitter der Amerikaansche Union, welke inmiddels reeds aangekomen was.

Daar toonde Van Berckelaer aan, dat het juist wel het oogenblik was, bijzonder door de hangende atmosfeer, die diende gezuiverd te worden. Dat daarbij tot bespreking van het werktijd-, leerlingen- en werkloozenvraagstuk en de noodige maatregelen daartegen te nemen, juist deze tijd het meest geschikt was, doordat hij als eene soort illustratie daartoe dienstig zijn kon.

Dit werd dan ook algemeen toegegeven. (De bewering is ten eenenmale onjuist. Het werd, integendeel sterk bestreden. H. P.)

Een argument bleef echter bestaan en wilde Van Berckelaer zelfs niet aanvechten.

TTpf TlfC'Hn-ir van rl011 A "\T Tï "D

— ~ ~ ^-ix. . xj. JJ . Weid JJLI U1I-

derhandeling met Ministerie en Stadsbestuur ter verkriifnrifr van ihpuwa tnodn

.'O O i.vywicigv.11 VUUI U.C

werkloozen; zoolang die onderhandelingen duur-

np>tl rlÉ^i-1 -7ii n l,—

— «««uvu Zvxj UltL JUCCH^a-clIl.

Overleg werd daarop gepleegd en na langdurig wikken en wpcpn wprd

O ö— " uat

het congres op 2 Augustus te Londen zou plaats

neuoen.

Toen liet overeengekomen was pti nllpman

't accoord. werd door Van de Veldp nrwpmnrnpn

of het niet wenschelijk was, het congres niet té Londen maar te Amsterdam te houden. Door Van BerokpJapr wprd vprlrlaat-rl rlaf 111 ï

daarop, zonder zijn collega's te raadplegen, niet

Ui JVU1I gcicili.

Tem fyppknm pti wnrpn rl^ A n+™mrr»cr»1ifi !-»«_

stuurders het allen eens. dat het. een donrsWh+p

tactiek zou zijn, nu het congres nog te gaan verplaatsen. Danrez, dienaangaande geraadpleegd, meldde ons dezelfde meening en zond ons daar-

bii no^ een krarhtia nrnfpef dp-r P

zoowel tegen het uitstel als tegen de verande-

t-irir* 1. „ 1 1. 1

via /„eLei van net congres.

Toen wii daf rlon A XT Tï T) U.,. ,

• u • • A• J-». "ItlUUCU, IV vv til 11

onmiddellijk een schrijven daarvandaan. Dit

j ucweerue o.a. ,,aat net Diizonderste argument van AmsW^om ;v

met de werkloozenuitkeering, door ons uit het oog verloren was." Waarop door Van Berckelaer werd geantwoord met de geschiedenis te maken der bespreking in het Bondsgebouw aldaar, hierboven aangegeven en waarbij door dit bestuur zelve mede de 2e Augustus gesteld werd te „Londen"; dus voor er van Amsterdam sprake was. Zij zelve stelden dus toen dien datum mede vast.

Ot> dit schriiven kwam bericht dat Van Zn+-

phen naar Antwerpen komen zou.

Onze collega kwam en lanpfdm-iap yplfc wami^

discussies hadden plaats.

Antwerpen echter bleef op zijn stuk. Frankrijk-Zwitserland eveneens.

Daarot) ontvingen wii van Amotorrlatri Vip+

i —0 -j

luer volgende telegram:

Aanwezigheid te Londen 2 Augustus voor ons

onmogelijk. Wij kunnen 23 Augustus te Londen zijn. Vroeger in geen geval. Vooral met oog op Meyer is onmiddellijk bericht van u of deze datum goed is gewenscht.

Indien gij u met dezen datum niet kunt vereenigen is onze tegenwoordigheid 011 eonerps

onmogelijk. Hierover is verdere gedachtenwis-

Sf lino- /"vi". t • °

'-'üiiuuaig.

Van Zutphen.

wiwplino llu alle® °P- Verdere gedachtennJBÜ^fT00^ zegde Amsterdam. Het

feiten.

De verantwoordelijkheid Van geen congres wilde het bestuur van Antwerpen niet op zich nemen. Waarop geseind werd, dat men zich te Antwerpen bij liet ultimatum van Amsterdam neerlegde.

Danrez meldde echter, dat Frankrijk-Zwitsreland weigerde daarop in te gaan.' Daarop werd door ons geseind, dat wij er ons noodgedwongen bij neerlegden.

Ben antwoord ontvingen wij sindsdien van Danrez niet meer. Denkelijk zijn de Fransche kameraden, die zich al eenmaal voor groote moeilijkheden geplaatst zagen door de eerste verdaging, nu nog voor moeilijker dingen komen te staan en kunnen zij daarom nog niets melden.

Het is een woelige geschiedenis, die aan den geestestoestand op het congres geen goed doen zal. Niets erger toch voor een goede, joviale overeenstemming, dan dat een groep a tort et a travers zijn wil den anderen per ultimatum

opdrimgt. En dit dan nog, na eerst en volgens

ov v «-iiangtn gcisjLcgcii. lc iicuuen.

Het congres heeft al een moeilijke periode te bespreken en af te sluiten.

Eene voorgeschiedenis zooals deze vergemak-

11 i Ir ■f /~1 o-f- 111' TV/Tn1t-4- -4- „ , 1 1 ji

^",1 ^ xrxdciJVL iiiLcgeiiueei ae gemoe

deren nog prikkelbaarder.

Terwijl in het belang van ons allen toch een

<inuup gewenscnr is. waarom wij dan

tiicv-f o n r\ 1 -1 , 1 • •

auucia vLcLii ucueuien Kunnen, aax dij al wat onze internationale atmosfeer rppHc

zwangerde, nog dit komen moest, wat wij hier

wKj uujcclici niugeiijK verrenen.

De Secretaris v.h. W. V.

Iy. VAN BERCKBlyAER N.B. On 1ip+ laafdfp» r*r*CT^nKlil?- +o1owi.

feert Danrez, dat ook Frankrijk-Zwitserland

uij ucu nieuwen aatum neerlegt. , ,.-Re datum is dus 23 Augustus. De plaats

Hl 11 f4- T A A

11, -L/W1XU.C11.

Men ziet hoe Van Berckelaer de zaak beschouwt. Amsterdam heeft a tort et

a travers dat is: tegen recht en rede, zijn wil opgelegd aan de overige bij het Wereldverbond aangesloten organisaties

en dat nog wel door middel van een

ultimatum.

Afgezien van de vraag, of Van Berckelaer niet zijne mededeelingen had kunnen en behooren te bewaren tot het Congres zelf, in plaats van deze, zonder eenige

autorisatie door het Bestuur van het Wereldverbond, dus eigenmachtig, in een door hem geredigeerd blad te publiceeren (want het is toch in elke organisatie het Bestuur, en niet één functionaris, dat tot openbaarmakingen besluit), zullen wij nu eens nagaan, of Van Berckelaer, zooal niet formeel, dan toch moreel recht had tot zijne beschuldiging tegen den A N.D.B.

Indien Van Berckelaer en Van Meerbeeck, de beide Antwerpsche bestuurders van het Wereldverbond, zich vereenigd hadden met het voorstel, om het Congres te Amsterdam te houden, dan zou het reeds achter den rug zijn geweest; alle atmosfeer-zuiveringen en tijdperk-afsluitingen, waarmede Van Berckelaer het zoo druk schijnt te hebben, zouden dan reeds hebben plaats gehad. Wat was er tegen? Niets. Geen enkel argument werd er dan ook door Van Berckelaer c s. aangevoerd, waarom het Congres per se te Londen plaats moest hebben. In de bovenstaande acte van beschuldiging lezen wij er slechts dit van: ,,Teruggekomen waren de Antwerpsche bestuurders het allen eens, dat het een doorslechte tactiek zou zijn, nu het Congres nog te gaan verplaatsen." Er wordt zelfs geen poging gedaan, om te motiveeren, waarom die „tactiek" zoo „doorslecht" zou zijn geweest. Het zou

waarschijnlijk ook zeer moeilijk vallen er motieven voor aan te voeren. De be¬

sprekingen hadden even goed te Amsterdam als te Londen kunnen plaats hebben: zij zouden desnoods te Yokohama of Buenos Aires gevoerd kunnen worden. De plaats waar men congresseert, is toch waarlijk van zeer ondergeschikt, eigeulijk van hoegenaamd geen belang.

De Belgen en Franschen zouden niettemin gelijk gehad hebben met hun verzet tegen de verplaatsing van het Congres, indien wij uit gemakzucht, of uit moedwil,, om nu maar eens roet in het eten te gooien, de bijeenkomst te Amsterdam hadden willen doen plaats hebben. Het zal echter nauwelijks gezegd behoeven te worden, dat van zooiets in het geheel geen sprake was. Ons Bestuur en Bondsraad werden slechts gedreven door hunne thans alles beheerschende zorg voor de werkloozen.

Het voorschot van een millioen was nagenoeg verbruikt. Er moest dus gezorgd

worden voor nieuw, geld, wilde men niet

binnen korten tijd staan voor de moge¬

lijkheid, voor de waarschijnlijkheid zelfs.

dat er een einde zou komen aan de uit-

keeringen. Het spreekt van zelf, dat al het mogelijke gedaan moest worden, om

zulk een ramp te voorkomen. De bespreking, waarop Van Berckelaer doelt,

waaraan ook Andries Meyer deelnam,

had plaats op Maandag 5 Juli. Toen

hadden wij den Minister van Arbeid reeds om eene audiëntie gevraagd, die door

dezen vastgesteld was op Donderdag 8 Juli. Wij wezen er op, dat de onderhandelingen daarmede slechts een begin

zouden nemen en dat er waarschijnlijk

vrij langen tijd mee gemoeid zou zijn,

voor en aleer alles zijn beslag zou ge

kregen hebben. De Minister moest 'over¬

leggen met den dienst der Werkloosheids¬

verzekering; dan moest de Commissie van

Advies gehoord worden; daarna zou de

Minister eene beslissing moeten nemen,

die, als zij gunstig uitviel, besprekingen

met betrokken gemeentebesturen ten

gevoige zou neDDen. uat met een en ander veel tijd gemoeid zou zijn, begrijpt

iedereen. Gedurende dien tijd moest ons

Bestuur te Amsterdam beschikbaar zijn,

gereed om de zaak, waar en wanneer

het noodig mocht zijn, te bepleiten, in¬

lichtingen te geven, te onderhandelen

enz. en vooral om maatregelen te kunnen

nemen voor het geval het voorschot eens

niet verleend zou worden.

Na veel wikken en wegen werd eindelijk

2 Augustus als voorloopigen datum ge¬

noemd — niet be-baald. zooals Van

Berckelaer zegt — vooral omdat men

het Meyer niet moeilijk wilde maken,

die toch bezwaarlijk voor onbepaald en

tijd in Europa blijven kon. Doch het

ging ons met van harte, omdat wij

(zooals blijken zal: niet ten onrechte) beducht waren voor de mogelijkheid,

dat de zaak van den werkloozensteun

niet op den genoemden datum in orde

zou zijn. Dat bracht Van der Velde er

toe het denkbeeld te opperen, het Congres te Amsterdam te houden Elke datum

zou dan goed zijn, want ons Bestuur en

Bondsraad zouden dan ter plaatse kunnen

blijven, ook om onmiddellijk maatregelen

te nemen, indien de onderhandelingen

met de Regeering eens niet het gewenschte

resultaat mochten hebben. Dit denkbeeld

werd door ons allen met beide handen aangegiepen. Meyer had er geen bezwaar tegen. En het zou ook den Duitschen vakgenooten in staat gesteld hebben zich op het Congres te doen vertegenwoordigen, daar dezen waarschijnlijk niet in Engeland toegelaten zouden worden (zooals later ook gebleken is het geval te zijn). Van Berckelaer zou het nieuwe voorstel met zijne collega's bespreken en hij zou er Danrez over raadplegen. Zijn antwoord luidde afwijzend, ook namens Danrez.

Intusschen had het Bestuur ervaren, dat de onderhandelingen betreffende den werkloozensteun zeker niet vóór 2 Augustus ten einde zouden loopen en uit dezen hoofde besloot het, ^Van^ Zutphen naar Antwerpen af te vaardigen, ten einde alsnog te bewerkstelligen, dat men zich

daar met het houden van het Congres te Amsterdam zou vereenigen. Hij was daar op 19 Juli; vermocht echter niet dat doel te bereiken. Daarop beraadslaagde het Bestuur opnieuw wat er te doen zou zijn en kwam tot het besluit, vooral met het oog op de positie, waarin Andries Meyer door deze dingen gekomen was, zich bereid te verklaren op 23 Augustus te Londen te congresseeren ; mocht echter vastgehouden worden aan 2 Augustus, dan zouden daar geen Amsterdamsche afgevaardigden kunnen verschijnen.

Het antwoord van de Antwerpenaren daarop was, „dat men zich bij ons ultimatum zou neerleggen," een antwoord, karakteristiek voor de wijze, waarop men te Antwerpen deze geheele zaak behandeld heeft.

Wij hebben dus 23 Augustus aanvaard, vooral om Meyer, doch óók om toch maar alles te vermijden, dat de bestaande

onaangenaamheden zou doen toenemen.

Van harte ging het echter niet, omdat de vrees ons bleef beheerschen, dat de

voor ons voornaamste zaak niet vóór

dien datum afgedaan zou zijn. En deze

vrees is niet ongegrond. Het is 10 Au¬

gustus als ik deze regelen schrijf en wij hebben zelfs nog geen bericht uit Den

Haag ontvangen. Nog tien a elf dagen

schelden ons van den datum, waarop de meeste onzer Bestuurders en vele Bonds¬

raadsleden, door de redelooze koppigheid

van anderen gedwongen, naar Londen zullen moeten vertrekken. Het zal meteen

bezorgd hart zijn dat zij het land verlaten.

als de zaak nog nietinorde gekomen mocht

wezen en de mogelijkheid dus blijft be-

staan, dat zich tijdens hunne afwezigheid ernstige verwikkelingen kunnen voordoen.

Dit is nu ons ,,a tort et a travers onzen

wilden anderen per ultimatum opdringen", zooals de Secretaris van het Wereld¬

verbond, optredende in zijn functie, doch

zonder daartoe gemachtigd te ziin door

het Verbondsbestuur, onze gedragslijn in

deze aangelegenheid gelieft te qualificeeren.

Zeker, hij heeft gelijk: „eene voorge¬

schiedenis als deze" zal misschien niet

zonder invloed blijven op den geest en

het verloop van het Congres. Maar dat

zal slechts te wijten zijn aan hen, die den

A. N. D. B. volkomen ongemotiveerd ge¬

dwarsboomd hebben door te weigeren:

. het Congres te verschuiven tot na

volkomen afdoening van de zaak der

werkloozen-ondersteuning; b. het Congres te doen plaats hebben te Amsterdam op elk door hen gewenschte tijdstip.

H. P.

De werkloozensteun in den Raad.

Op 29 Juli j.1. kwam in den Gemeente¬

raad o.a. ter tafel een voordracht van

Burgemeester en Wethouders, om bij te

dragen in het rentelooze voorschot, dat aan de werkloozenkassen in de diamantnijverheid wordt verstrekt. Omtrent de

desbetreffend gehouden discussie gaf het Handelsblad het volgende verslag:

,,De heer Pothuis (S.D.A.P.1 meent er op te

moeten wijzen, dat de regeering ten opzichte van de werkloosheidsverzekering Amsterdam leelijk in den hoek duwt. Een woord vaö protest wenscht spreker te doen hooren tegen de manier van dóén van Den Haag, dat eenerziide de

diamantbeweskersorganisatie dwingt een kwait millioen beschikbaar te stellen en anderzijds uit de gemeentekas f 375,000 eischti