Dingen, die je niet verwacht

De geschiedenis van onze bond kent vele voorbeelden, dat er met werkgevers moest worden onderhandeld over arbeidstijden en lonen voor onze leden. Vooral in de eerste jaren van de organisatie zijn er lange en felle botsingen met de werkgevers geweest, voordat de organisatie werd erkend en haar eisen werden ingewilligd. Menige staking moest worden afgekondigd om aan de wil van de bond kracht bij te zetten.

Na de eerste tien jaren van strijd is een periode gekomen, waarin werkgevers en werknemers om de conferentietafel als gelijke partners zijn gaan zitten. Sedertdien worden de arbeidsvoorwaarden door de organisaties geregeld.

Er is sinds 1945 ook in onze kringen veel veranderd. Nieuwe werkgevers en werknemers zijn in ons bedrijf gekomen en zij moesten zich aanpassen aan de regels die de besturen van A.J.V. en A.N.D.B. hebben gemaakt. Dat gaat niet altijd zo als verwacht mag worden en enkele gebeurtenissen mogen dit verduidelijken.

Een patroon liet een tweetal leden van de organisatie na vijf uur doorwerken, zonder voorkennis, van ons bestuur. Zeer verwonderd was deze werkgever toen ons bestuur hem beduidde, dat dit niet geoorloofd was. Ontstemd was de werkgever, dat wij ons bemoeiden met wat hij in het belang van zijn bedrijf als noodzakelijk achtte.

Wij dachten dat een dergelijk standpunt tot het verleden behoorde. Deze werkgever is in zijn denkbeelden 50 jaren ten achter. Niet hij maakt uit, hoe lang er gewerkt zal worden, dat gebeurt in overleg tussen de A.J.V. en onze bond. Aan de besluiten van beide 01 ganisaties heeft ook deze werkgever zich te onderwerpen.

Het is een werkgever, die nog niet zo

lang in ons bedrijf werkzaam is, maar die toch zal hebben te leren, dat besluiten inzake arbeidsvoorwaarden niet zomaar terzijde geschoven kunnen worden. En deze patroon is niet de enige, die aldus handelt. Er is nog een enkele, die zich aan de arbeidstijd, zoals die in ons bedrijf geldt, wil onttrekken. Wij zullen de middelen weten te vinden om hier een einde aan te maken. In het verleden was het noodzakelijk met scherpe wapens tegen onwillige werkgevers op te treden. Laten de werkgevers, die wij op het oog hebben, zich aan hun oude voorgangers spiegelen. Wie zich aan een ander spiegelt, spiegelt zich zacht.

<8>

In het vorige nummer van het Weekblad schreven wij, dat onverschilligheid tegenover de organisatie gevaren voor ons allen met zich kan brengen. Deze onverschilligheid kenmerkt zich vooral bij hen, die na 1945 tot ons bedrijf zijn toegetreden. Voor een goede controle op het naleven van lonen is de werkkaart ingesteld. Het is de bedoeling geweest, dat bij het begin van het werken een werkkaart wordt gehaald en bij het beëindigen weer wordt ingeleverd. Het is ons gebleken, dat men hier en daar met deze regel niet op de hoogte is. Wij achten het in het belang van onze leden, dat ieder zich aan deze voorschriften houdt. Mogen wij een beroep doen op onze leden-controleurs in de personelen om hieraan aandacht te schenken?

Door allerlei omstandigheden is de controle op de werkkaarten de laatste tijd achterop geraakt. Het ligt in ons voornemen om hierin zo spoedig mogelijk verandering te brengen. Het is dus ongeoorloofd om zonder werkkaart te gaan werken. Wij vertrouwen er op, dat al onze leden hiermede rekening zullen houden. I. M.

Bezoek van liet bestuur aan de diamantslijperij

te Egmond aan Zee

Op 2 Februari j.I. bracht het bestuur een bezoek aan de diamantslijperij te Egmond aan Zee, ter gelegenheid van het toetreden tot de bond, van de eerste uitgeleerde leerlingen aldaar.

Zoals bekend is, bestaat er ongeveer twee jaar een slijperij in Egmond aan Zee, waar, aanvankelijk met een klein aantal leerlingen begonnen, nu ongeveer dertig jonge arbeiders werken. De eersten, die als leerlingen in opleiding werden genomen waren nu zover, dat zij als volwaardige leerlingen konden worden beschouwd. Op zich zelf is dit niet zo bijzonder. Wel bijzonder was daarbij, dat voor de eerste keer in de geschiedenis van de A.N.D.B. in een gemeente buiten Amsterdam leerlingen werden opgeleid en hun examen deden. Dit feit heeft het dagelijks bestuur er toe gebracht niet de normale wég te bewandelen, doch in afwijking daarvan een meer officieel tintje aan deze toetreding tot de bond te geven. Daarbij kwam, dat de band met deze jeugdige leden nauwer diende ie worden aangehaald, waar deze gelegenheid meer dan anders toe bood.

. 0 ® .men zal begrijpen, is het contact met deze jeugdige leden in veel geringer mate aanwezig en ook mogelijk dan in de stad. Het is dan ook ^"JPelijk, dat het bestuur met meer belangstelling deze zaak volgt dan in de regel gewoonte is.

Bij aankomst op de werkplaats werd het bestuur ontvangen door de bedrijfsleider, de heer steenbergen. Het bleek dat de leermeesters der Jongens zich toevallig kort voor de aankomst tot de jongens hadden gewend en hen hadden opgewekt ook bijdragen aan het K.S.F. te leveren.

De voorzitter deelde mee dat het doel van de komst van het bestuur was om vijf der aanwezigen het bewijs van lidmaatschap van de bond uit te reiken.

Vervolgens wees spreker op de grote taak, die de vakorganisatie zich heeft gesteld en op hetgeen in de loop der jaren zoal bereikt is door het werk der organisatie. Spreker zeide, dat ieder het als een eer moet zien om. lid te mogen worden van de A.N.D.B. en dat dit niet zomaar zonder meer voorbijgegaan mag worden, doch betekent, dat er een mijlpaal bereikt is. Het betekent tevens, dat er naast bepaalde rechten die men deelachtig wordt, ook zekere plichten gaan rusten op de schouders der jonge leden. Het betekent niet alleen contributie-betalen omdat het nu eenmaal moet, maar het betekent integendeel te behoren tot een grote familie waarin ieder lid zijn bedrage levert tot instandhouding ervan.

Hoewel klein in aantal noemde spreker de bond machtig door de grote solidariteit der leden. Daarnaast schetste de voorzitter de belangrijkheid voor de jeugd van een goede ontwikkeling en wekte hen op aan deze zelf-ontwikkeling door studie de nodige aandacht te schenken. De hoop uitsprekende dat deze eerste vijf leden als goede bondsleden de anderen ten voorbeeld zouden strekken, overhandigde spreker vervolgens elk der betrokkenen hun bondsdiploma en feliciteerde hen met het bereikte resultaat. De voorzitter van het K.S.F., D. Smit, sprak daarna nog enkele woorden ter ondersteuning van hetgeen reeds voor het begin der bijeenkomst door de leermeesters was opgemerkt. Hij

De toestand in ons bedrijf

Onze leden zullen zich herinneren, dat in September van het vorig jaar bij de A.J.V. een verzoek om 10% loonsverhoging werd ingediend.

Gezien de minder gunstige handelstoestand van dat ogenblik meende de A.J.V. niet verder dan 5% te kunnen gaan. Dit besluit heeft grote ontstemming onder onze leden gewekt en een conflict met de werkgevers dreigde uit te zullen breken. Uiteindelijk heeft de meerderheid van de leden het voorstel van bestuur en bondsraad om met 5% genoegen te nemen aanvaard, echter onder voorwaarde, dat zodra de handelstoestand dit zou veroorloven een tweede verhoging van 5% zou worden toegestaan.

Gelukkig is sinds enige weken de handelstoestand veel beter geworden en er is alle aanleiding om op deze aangelegenheid terug te komen. Wij hebben ons derhalve met een verzoek tot de A.J.V. om 5% loonsverhoging gewend met het volgende schrijven:

Amsterdam, 12 Februari 1951 Aan het Bestuur van de Algemeene Juweliers Vereniging, Beurs voor den Diamanthandel - Amsterdam.

Mijne Heren,

In September 1950 heeft ons bestuur zich tot U gewend met een verzoek om een loonsverhoging van 10% te willen toestaan. De minder gunstige handelstoestand in het bedrijf was oorzaak, dat naar uw oordeel de lonen slechts met 5% konden worden verhoogd.

Bestuur en bondsraad van onze organisatie waren van oordeel, dat met uw argumenten rekening moest worden gehouden en hebben ten slotte bij onze leden bereikt, dat met 5% verhoging genoegen werd genomen.

In ons schrijven van 13 October 1950 hebben wij U hiervan mededeling gedaan, tvaarbij vermeld werd, dat zodra de handelstoestand dit veroorlooft, door ons op de tweede 5% zal worden teruggekomen.

Wij zijn van oordeel, dat gezien de zeer gunstige handelstoestand in ons bedrijf, een verhoging van 5% op de lonen alleszins gerechtvaardigd is.

Het zal U bekend zijn, dat in België met ingang van heden, 12 Februari, eveneens een verhoging van 5% zal worden betaald en wij verzoeken U met ingang van dezelfde datum een loonsverhoging van 5% te willen goedkeuren. Uw antwoord gaarne zo spoedig mogelijk tegemoet ziende,

Hoogachtend,

Namens het Bestuur van de A.N.D.B., I. MUG, Voorzitter D. SMIT, Secretaris

Wij hopen in het volgende nummer van het Weekblad nadere mededelingen hieromtrent te kunnen doen. I.M.

wees daarbij nog eens nadrukkelijk op het grote belang en het goede werk dat het K.S.F. voor zieke en hulpbehoevende vakgenoten doet en sprak daarbij de hoop uit dat ook de aanwezigen hun bijdragen tot dit werk willen leveren. Het bestuur onderhield zich daarna langdurig met de leermeesters en leerlingen en onderzocht de vorderingen. Het viel daarbij op, dat er een grote rust heerste en dat er toch intensief gewerkt werd. Het product, dat deze jongens leveren, kan de toets der critiek ruimschoots doorstaan. Ook de productiviteit viel op. Het bestuur was van mening, dat dit bezoek zeer de moeite waard is geweest. Er zijn resultaten bereikt en belangrijke indrukken wederzijds opgedaan. Het is daarbij van groot belang, dat meer nog dan voorheen contact met deze jongeren wordt opgenomen en onderhouden.

T. J. J. v. d. B.