Geheel Nederland in.
Wapenen.
Duitsland zegt onze Onafhankelijkheid te zullen eerbiedigen. Veel Vertrouwen geeft zulks niet. Komt er nu een Eenheidsfront tussen
Communisten en Nationaal-socialisten?
De Mobilisatie.
In Nederland zijnde mobilisatiemaatregelen in volle gang; terwijl wij dit schrijven is de vóórmobilisatie voltrokken en wordt afgewacht, of de algehele oproep om onder de wapenen te komen, zal volgen. De Duitse regering heeft laten weten, dat ze de onafhankelijkheid van Nederland niet zal schenden. Veel indruk maakt zulks natuurlijk niet op ons. Ook de onafhankelijkheid van Tsjecho-Slowakije was door Duitsland bij overeenkomst gewaarborgd en wat is er van overgebleven ? Vermoedelijk zal Polen wel even grondig in zijn onafhankelijkheid zijn gewaarborgd en ook België en Zwitserland. Gelooft nog iemand in zulke beloften, yooral als ze zeer plechtig zijn afgelegd? Niemand.
Zolang het strookt met de belangen van Duitsland zelf zal men er zich volkomen trouw aan houden, doch nauwlijks brengt oorlogsnoodzakelijkheid of een andere reden mee, dat Nederland bezet wordt of België of Zwitserland, of men komt tot „betere” inzichten en acht zich geen zier aan belofte of overeenkomst zelfs gebonden. Onze Regering zal er dan ook wel niet aan denken om op grond dezer plechtige verklaring onze begonnen mobilisatie weer te niet te doen en te volstaan met eenvoudige grensbewaking.
Op woorden en beloften kan helaas niet vertrouwd worden, met als gevolg, dat de hele wereld weer in khaki staat en alle menselijk kunnen en menselijk bezit aangewend wordt om straks anderen en anderer goed mee te verdelgen, één grote jammer over Europa uitstortend, zoals Japan dit reeds in Azië deed.
Moeilijk.
Het zal voor ons wat moeilijk worden om dadelijk volledig de konsekwenties na te gaan van de nieuwe vriendschappen op politiek gebied, die zo wij van de oorlog gespaard mogen blijven uit de jonge vriendschap van Duitsland en Rusland, de verbroedering van nationaalsocialisme en communisme zullen volgen. We hadden begrepen, dat ook in ons land het communisme en fascisme doodsvijanden waren. Mussert met zijn partij wenste de communisten het parlement uit te ranselen. Lou de Visser ziet paars en knalt woedende interrupties los, zodra een fascist in het Parlement het woord neemt.
Elke veertien dagen wordt aan de socialistische arbeidersbeweging door de communisten een eenheidsfront aangeboden tegen het nationaal-socialisme. Ze >varen de laatste tijd zelfs bereid de democratie te steunen, om niet door hun doodsvijanden, de nationaal-socialisten, onder de voet te worden gelopen. Het marxisme is inde ogen der nationaal-socialisten toch niet zo’n de wereldverpestende kracht, dat er geen vriendschap mee is te sluiten en dat er zo talloos veel joden hun stem aan geven vormt evenmin bezwaar. Marxisme en jodendom moesten te vuur en te zwaard vernietigd.
Dat is allemaal een vergissing geweest; dat hebben we steeds verkeerd gezien; het waren slechts voorbereidingen voor het andere eenheidsfront, het nazi-communisme, dat nu straks zal komen. Een nieuwe'coalitie is in wording en we zijn belangstellend om te zien hoevelen deze vriendschap bereid zijn mee aan te gaan en in staat zijn aan hun boezem te drukken, wat zij even te voren als een adder hadden leren verafschuwen. Maarde communisten zowel als de nationaal-socialisten prijzen veel, wat Rusland en Duitsland wijzen, waarom zouden ze ook niet alles inslikken of loochenen, wat ze over en weer sedert jaren van elkaar gezegd hebben en geschreven?
Nieuwe Eenheid.
Nieuw front.
De joden onder de communisten, die wel als de dubbele pest voor de wereld waren uitgebeeld geworden, moeten nu wel zowat heilig verklaard worden door het naziisme. De jodenvervolgingen moeten wel op een kleine vergissing berusten in Duitsland, de communistenmartelingen evenzeer. Laat hen allen wederkeren tot het schone rijk. Dimitrof, Thalmann zullen wel „Freundjchaft” hebben te drinken met Göring en
Göbbels, Mannheimer en het slachtoffer van der Lubbe zullen in Nederland wel een standbeeld moeten krijgen op initiatief van de N.S.B. en David Wijnkoop zal minstens voorlezer moeten worden op de hagespraken, waar Mussert preekt. Volksdagblad en Nationale Dagblad zullen moeten samensmelten en beider redacties evenzeer.
In hét Tweede Kamergebouw zal er nu een belangrijke wijziging inde zitplaatsen moeten worden gebracht. Wijnkoop naast den edelen graaf, de Visser naast Rost, Effendi naast Dieters en de plaats naast Woudenberg kan open blijven tot er eens weer een vierde communist inde Kamer mocht komen.
Zou het na dit onbegrijpelijk weerzinwekkend gedoe nog mogelijk zijn, dat dgze twee gfoepen al of niet samengesmolten ooit enige versterking zouden krijgen? Het karakter van de Nederlandse arbeiders zal daarvoor, hopen we, toch te gaaf zijn. Dit teken van geestelijke en zedelijke verwildering zal hen in hun afkeer tegen beide bewegingen communisme en nationaal-socialisme wel versterken moeten.
Het loon van het Spoorwegpersoneel.
In artikel 71 van het „R.D.V. II 1938 (N.S.)” komt de volgende bepaling voor:
„Voor herhalingsoefeningen wordt aan dienstplichtigen verlof verleend met behoud van bezoldiging, indien zij gehuwd of kostwinner vaneen gezin zijn, en met behoud van de halve bezoldiging, indien zij ongehuwd zijn.”
Toen in het begin van het jaar er reeds spoorwegpersoneel onder de wapenen werd geroepen wegens de moeilijke internationale omstandigheden, heeft de Directie bepaald, dat deze regeling ook zou gelden voor dit personeel, dus ook als het buiten de herhalingsoefeningen' werd opgeroepen. Het loon wordt dan verminderd met wat deze opgeroepenen van rijkswege ontvangen. * Deze regeling omtrent het loon wordt ook toegepast voor hen, die thans weer met de algemene mobilisatie zijn opgeroepen als dienstplichtige.
Ontvangen:
Vrije Economie of Ordening, door S. de la Bella Jr. Uitgave van het NfV.V. In dit meer dan 125 bladzijden tellende boek bekijkt de schrijver, waar de vrije economie, het vrije spel der economische krachten, heeft heen gevoerd en hoe deze ons inde malaise heeft gedompeld. Onvermijdelijk voert zij telkens tot crisis en verspilling. Helder wordt ons dan verder uiteengezet, hoe de overheid daardoor noodgedwongen er toe is over moeten gaan om op tal van gebieden maatregelen te treffen, die vierkant ingaan tegen de „vrije economie”. Ons wordt dan een opsomming geboden van deze maatregelen voorzover zij op beperkt terrein toepassing vinden en van dit ingrijpen met algemene strekking. Wat o«s bedrijf dat van het transportwezen.— betreft, worden kort beschreven de wetsontwerpen betreffende de coördinatie van het personenvervoer en die van het goederenvervoer (waarvan het eerste reeds wet is geworden en in werking getreden) en de wet op de zoveel mogelijk evenredige vrachtverdeling inde binnenscheepvaart. Ook wat aldus op sociaal gebied reeds is tot stand gebracht wordt ons beknopt beschreven. Daarna volgen nog enkele interessante beschouwingen over de ordening in verband met de werkloosheid, waarvoor verwezen wordt naar het rapport der commissie-van der Waerden, samengesteld door de Hoge Raad van Arbeid en het Plan van de Arbeid, de economische democratie en de medezeggenschap. Het boek doorlezende komt men opnieuw tot de gevolgtrekking, dat wij reeds aardig op weg zijn gekomen naar de ordening, ook al zijn deze maatregelen voor het grootste deel genomen door organen en instanties, die in beginsel van ordening tegenstander zijn. Het geeft ons een uitstekend overzicht van wat er op dit gebied is en maakt ons evenzeer duidelijk, hoe wij verder moeten gaan. De leden van onze vakbeweging hebben in dit werkje een prachtige handleiding bij hun arbeid op het zo uiterst belangrijke terrein van het overheidsingrijpen en van de ordening. „Wij kunnen er de la Bella erkentelijk voor zijn, dat hij dit alles nog weer eens voor ons heeft uitgezocht en systematisch bijeengebracht.
Vakgroep I.
Bezoldiging vrouwelijke kantoorkrachten.
De Personeelraad deelt ons mede: Meerdere malen heeft het Bureau van de
Raad met den heer Chef van de Algemene Dienst besprekingen gevoerd over de beloning van het jeugdig vrouwelijk kantoorpersoneel, waarvan het inde bedoeling lag om onderstaande regeling in te voeren zolang het op arbeidscontract werkte:
i6 jaar ƒ 0.90,
17 » „ i-iS, 18 „ „ 140, 19 „ „ 1.60, 20 „ „ 1.80,
21 ~ ~ 1.90*
terwijl bij invoering van het nieuwe R.D.V. in beginsel werd toegezegd, dat het dan onder dit R.D.V. zou worden gebracht, met een beloning gelijk aan die der machine-schrijfsters. Ineen der besprekingen werd er sterk voor gepleit om het loon volgens bovenvermeld staatje te doen aanvangen bij ƒ 1.40 voor haar, die 18 jaar of jonger waren, naar ons oordeel met redelijke kans op succes. Het schriftelijk antwoord op de bespreking liet echter niet veel vaneen succes over, zoals afschrift van de ontvangen brief, die hier volgt, laat zien.
„Naar aanleiding van de plaats gehad hebbende bespreking over het loon uitte betalen aan de zgn. vrouwelijke kantoorbedienden deel ik U mede, dat geen bezwaar bestaat aan haar, die den leeftijd van 16 onderscheidenlijk 17 jaar hebben bereikt, in het vervolg een loon toe te kennen zooals hieronder aangegeven.
CO C/5 CO CO <-+H -tj M-t-ti «-W -tt *+-( °M °M °JM °JL ? CH CH CH 'g CH 5 o 5 o 5o 30 o •—I o »—’ -SjO'—<" O—l w co iïW co co
op 16-j. leeftijd ƒ I. ƒ0.97 ƒ0.94 ƒ0.91 op 17-j. leeftijd „ 1.25 „ 1.21 „ 1.18 „ 1.14”
Op 22 Augustus j.l. heeft een delegatie uit de Raad de kwestie nog weer besproken, echter zonder 4ni‘g resultaat. De loonregeling was overeenkomstig de plaatselijke loonstandaard.
Vakgroep 11.
Ket locomotiefpersoneel zal zich in
October beraden.
Het dagelijks bestuur van onze vakbond heeft ineen van zijn laatste bijeenkomsten 'iet voorstel van het bestuur van vakgroep II behandeld, om in het komende najaar een centrale vergadering voor het locomotief personeel te beleggen. De voornaamste beweegredenen voor het aan de orde stellen'van dit voorstel zijnde volgende: De toekomst van het machinepersonecl, vooral het gedeelte, ' dat in weerwil van zijn gevorderde leeftijd, nog steeds inde functies van Icerling-machinist en ondermachinist moet dienst doen, gaat er hoe langer hoe ongunstiger uitzien. Dit is goeddeels een gevolg van de ontwikkeling der dingen op het gebied van de tractie. , Langzaam maar zeker is het werktterrein van het locomotief personeel in Omvang verminderd, door het in voortdurend ruimere mate in toepassing brengen van electrischeen diesel-electrische tractie. Deze vervanging van de oude stoomtractie door nieuwe vormen van voortbeweging, heeft nog lang niet de eindstreep bereikt en te voorzien is, dat reeds binnen afzienbare tijd nieuwe inperking van de stoomtractie haar beslag zal krijgen. De overblijvende stoomtractiedienst krijgt door deze ontwikkeling bovendien een hoe langer hoe bedenkelijker karakter. Immers, voorzover de stoomtractie nog gebezigd blijft voor de personendienst, moet de snelheid aan steeds hogere eisen voldoen, terzvijl daar nog bij komt, dat de leiding van de krachtvoertuigendienst er alles op blijft zetten, om de locomotieven zo economisch mogelijk te gebruiken, met als gevolg, dat het bedienend personeel poot-aan moet spelen als nooit te 'voren. Tot overmaat van ramp vloeit uit dein dienst stelling van modern krachtvoertuigmateriaal voort, dat de te. verrichten locomotief diensten tijdens de nachtelijke uren in veel groter omvang voorkomen dan voorheen. Dit laatste verschijnsel heeft nog groter afmetingen aangenomen, nadat het nodig was getvorden de goederendienst zoveel mogelijk gedurende de nacht te doen plaats vinden.
Groeiend misnoegen.
Kortssfeg gezegd, is het tegenwoordig heel slecht dienen als locomotiefheambte. Een van de vooraanstaande neweomers in het spoorwegbedrijf moet onlangs eens gezegd hebben, dat hij voor zijn zoon eigenlijk geen betere betrekking wist dan die van machinist bij de Nedcrlandsche Spoorwegen. Zo’n uiting, mits niet bedoeld als galgenhumor, wijst er op, dat men in het geheel niet weet wat de locomotiefdienst, vooral tegenwoordig, van de mens vergt. Ook reeds vroeger moest worden erkend, dat het locomotief personeel zijn haver ruimschoots verdiende.
Thans, nu de taak van den man óp de locomotief belangrijk zwaarder is geworden, terzvijl de omstandigheden waaronder hij moet arbeiden ernstige druk van allerlei aard veroorzaken, is het alleszins denkbaar, dat de arbeidslust en het vermogen van het machinepersoneel danig aangetast dreigen te worden. Zo is het eveneens te verklaren, dat men de laatste weken uit Engeland, waar ongeveer dezelfde ongunstige invloeden op van het locomotief personeel hebben ingewerkt als hier te lande, berichten vernam omtrent zeer hoog gestegen ontevredenheid onder de mannen van het zwarte korps.
De taak van onze Vakbond.
Is het onder deze omstandigheden te verwonderen, dat de leiding van onze N.V. be-
UIT DE VAKGROEPEN.
Stopzetting cursussen.
sloot onze belanghebbende leden binnenkort op te roepen voor een centrale vergadering, teneinde aldus de grondslag te leggen voor een optreden, dat tot doel heeft aan het locomotiefpersoneel bij de NS. in verschillende opzichten soulaas te helpen verschaffen? Reeds ineen vorig Weekblad hebben wij aangekondigd, dat de N.V. aldus zou gaan optreden en thans, nu onze Organisatieleiding besloot tot verdere en stevige stappen, hebben we het nodig geacht onze betrokken leden en alle andere geïnteresseerden over onze voornemens nader in te lichten.
Door ChAD wordt medegedeeld, dat op verzoek van de betrokken Diensten de lessen van de cursussen stationsdienst en wagenbestuurder bij de DET/ET i.v.m. de huidige omstandigheden voorlopig zijn stopgezet,
Wij vertrouwen, dat van deze mededelingen door onze belanghebbende leden met instemming kennis zal worden genomen, en dat iedereen, die in deze een taak heeft, er toe zal medewerken, dat de bedoelde Octobervergadering waaromtrent spoedig nadere gegevens zullen volgen in alle opzichten zal slagen. G. I. 26-8-39. M
Benoemingen tot machinist, ondermachinist en wagenbestuurder D.E.T.
Volgens van de Dienstleiding ontvangen mededeling zijn op 27 Augustus j.l. de reeds in ons Weekblad van 19 Augustus j.l. in uitzicht gestelde benoemingen van 20 ondermachinisten tot machinist, van 20 leerlingenmachinist tot ondermachinist en van 2 leerlingen-machinist tot wagenbestuurder D.E.T. ingegaan. De tot machinist benoemden zijn: B. J. Lempens, 2364, Venlo. P. Rooseboom2, 2377, Venlo. P. Minderhout, 2403, Vlissingen. J. C. A. Notenboom1, 2406, Roosendaal. J. P. de Kat, 2408, Arnhem. H. Ploekstra3, 2410, Leeuwarden. B. C. Hendriks8, 2413, Zutphen. J. Waterberg, 2414, Zutphen. J. van Zoom, 2415, den Bosch; J. ten Kampe, 2416, Groningen; H. Spruijtenburg, 2417, Utrecht. J. W. Altena1, 2418, Zwolle. W. A. Veenstra, 2419, Zwolle.
P. Kersten1, 2421, Zwolle. 11. Schouten3, 2423, Maastricht. J. G. F. Coolegem3, 2424, den Haag. H. Penders4, 2425, Maastricht. V. W. Vermeulen7, 2426, Arnhem. J. S. H. Lokerman, 2427, Maastricht. H. Bartelse, 2428, Roosendaal. De tot ondermachinist bevorderde leerlingen-machinist zijn: G. J. van der Pleijden4, 4383, den Bosch. G. B. ten Barge, 4384, Nijmegen. J. E. G. Rijnders2, 4394, Maastricht. H. Kragt, 4395, Zwolle. M. Struik, 4398, Groningen. H. Dirksen, 4399, Zwolle. D. Simon2, 4400, Rotterdam Fo. G. Vos11, 4401, Amersfoort. P. J. M. van Mierlo, 4402, Amsterdam Rtl. B. Demmink, 4403, Arnhem. A. F. Fontein, 4404, Vlissingen. C. Bosman2, 4405, den Haag. J. Suithoff, 4409, Groningen. G. Kroll2, 4411, Leeuwarden. L. J. H. Leijten, 4412, Rotterdam Fo. G. J. W. Nieuwenhuis3, 4413, Zwolle, G. J. Leeftink, 4414, Zwolle. J. A. C. Touburg, 4413, den Bosch. J. A. Laumen, 4416, Maastricht. A. J. Stegeman3, 4417, Hengelo. De tot wagenbestuurder D.E.T. bevorderde leerlingen-machinist zijn: P. Hoogerwerf3, 3756, Hengelo. B. H. ten Broeke2, 3738, Utrecht.
Tot onze verheugenis kunnen wij melden, dat van deze 42 bevorderde personeelleden er 27, dus ruim 64 % van het gehele aantal, lid zijn van onze N.V. Het is ons een voldoening den betrokken kameraden en de hunnen ook op deze plaats van harte te kunnen feliciteren met deze verkregen bevordering. G.J.
Rectificatie,
In het Weekblad van 19 Aug. j.l. hebben wij medegedeeld, dat door de Dienst van Tractie aan de Directie is voorgesteld om per 27 Aug. 1939 o.m. twee leerlingen-machinist tot wagenbestuurder electrische tractie te benoemen.
Dit bericht is in zoverre onjuist, dat de beide leerlingen-machinist niet zullen worden benoemd tot wagenbestuurder E.T., doch tot wagenbestuurder bij de Diesel-electrische tractie.
Vakgroep VIL Bezetting Ladingmeestersplaatsen.
Niet in het minst door de ononderbroken activiteit van ons H.8., is er sinds het vorige jaar enig schot gekomen inde wederaanstelling van ldm.’s. Het heeft geen zin om in herhaling te treden van wat inde loop der jaren aan dit onderdeel onzer belangenbehartiging is gedaan. Laat ons volstaan met de opmerking, dat nu letterlijk op elke bespreking met de Dienst van Vervoer dit punt op de agenda prijkte. Zo ook de laatste maal, dat wij het genoegen mochten hebben tal van zaken ineen. langdurige conferentie met de heren Borren en •v.d. Horst te bespreken, en wederom deze aangelegenheid ter sprake werd gebracht. Ditmaal was de aanleiding daartoe, dat ons mededelingen , waren verstrekt, dat op sommige stations ontstane vacatures door ass. v.d. stationsdienst werden waargenomen. Uit het ontvangen antwoord van den heer Chef Personeelzaken bleek echter, dat dit euvel niet van dien aard was voor de promotiekansen der adsp. Idm.’s, als uit de ons verstrekte aanwijzingen was gebleken. Economische overwegingen hadden ook hier de doorslag gegeven, om voor elke functie onvoldoende werkzaamheden te combineren en zodoende volledige dagtaak te verkrijgen. Met de meeste nadruk werd ons verzekerd, dat regelmatige aanvulling van vaste ldm.’s vacatures volgens de daarvoor geldende regeling plaats vond. Als gevolg echter van onze aan deze kwestie gewijde beschouwing ineen der laatste Weekbladen, ontvingen wij van enkele afdelingen bericht, dat het ook daar ter plaatse niet precies inde haak was. Wij hebben onmiddellijk deze gevallen te bevoegder plaatse aan de orde gesteld en inmiddels bericht ontvangen, dat de bedoelde
aangelegenheden nog niet geregeld waren en door de Dienst nog moesten worden bezien. In deze is dus afwachten even de boodschap. Inmiddels lijkt het ons vakgroepbestuur goed, dat onze betrokken leden en vertrouwenslieden ’t H.B. eens op welomschreven manier via hun afd. bestuur op de hoogte willen stellen van de toestand op hun standplaats. Gaarne zagen wij deze gegevens gesplitst in aantal ldm.’s volgens vastgesteld kader, verdeeld over de diverse werkzaamheden in G.W.V., loodsen of buitendienst. Waar dit nodig, deze opgave eventueel aangevuld met de opmerking of ter plaatse eveneens aan ass. v.d. stationsdienst werkzaamheden des ldm.’s worden opgedragen en bestaande vacatures soms door ander of lager in rang zijnd personeel zou worden waargenomen.
Ons H.B. kan dan op de gebruikelijke manier mogelijke daarvoor in aanmerking komende toepassingen in deze kadervoorziening aan de orde stellen. Eveneens in deze aangelegenheid vertrouwen wij op de volle medewerking onzer afd. secretarissen.
Vakgroep VIII.
Nogmaals de dienstkleding,
Enige weken geleden zijn we in ons Weekblad nog eens uitvoerig ingegaan op de kwestie van verstrekking van dienstkleding, meer in het bijzonder van beschermende regenkleding, aan het personeel van het Seinwegen en Brugebouw. De argumenten toen genoemd, zullen we hier nu vanzelfsprekend niet nogmaals herhalen, doch we willen er wel even de aandacht op vestigen, dat we het bij het schrijven van die artikelen alleen natuurlijk niet hebben gelaten. Er vast van overtuigd zijnde, dat onze argumenten sterk waren, hebben wede zaak nogmaals, voor de zoveelste maal, bij den heer Chef van de Dienst in bespreking gebracht, om te pogen langs die weg de aangelegenheid eens aan het rollen te brengen. En tot ons genoegen kunnen we thans constateren, dat we ditmaal gelukkiger zijn geweest dan alle voorafgaande keren. Niet, dat de zaak nu al volledig in kannen en kruiken is. Daartoe kon bij de besprekingen geen beslissing worden genomen. Want alvorens tot verstrekking van regenkleding kan worden overgegaan, zal er eerst een wijziging van het Kledingreglement tot stand moeten worden gebracht, hetgeen uiteindelijk behoort tot de bevoegdheid der Directie. Zo ver is het dus nog niet. Maar toch zijn we bij de besprekingen met dei heer Driessen een heel eind opgeschoten. Want uiteindelijk kregen wijde toezegging, dat we bij de verder te nemen stappen op de medewerking van de Dienst in deze konden rekenen, welke toezegging ons dezer dagen nog eens schriftelijk werd bevestigd. We willen van deze plaats wel zeggen, dat we voor deze toezegging de Dienst erkentelijk zijn, omreden deze medewerking voor het tot stand brengen van de zaak naar onze vaste overtuiging beslist nodig is. Nu we die eenmaal hebben, kan verder worden gegaan, hetgeen ook reeds gebeurd is, door inschakeling van onze Personeelraadsfractie, die bezig is de nodige maatregelen te treffen, die tot het gewenste doel kunnen leiden. Er komt dus in deze aangelegenheid enige schot. Wel zal het nog wel wat voeten inde aarde hebben vooraleer de kwestie geheel in kannen en kruiken is, maar dat neemt niet weg, dat we na voortdurend vasthouden, thans een heel eind op weg zijn om een goede, billijke zaak tot stand te brengen. Vanzelfsprekend zijnde veranderde omstandigheden, als het veelvuldig moeten gebruik maken vaneen rijwiel, of een open motorlorrie om de plaats waar gewerkt moet worden te bereiken, hierbij van grote invloed geweest, doch anderzijds mag toch zeker ook wel worden gezegd, dat de Organisatie in deze tot het uiterste heeft vastgehouden en haar best heeft gedaan om het zover te brengen als we nu zijn gekomen. Er is een oud spreekwoord dat zegt, dat men de dag niet moet prijzen voor dat de avond gevallen is. En zo is het hierbij natuurlijk ook. Doch dat neemt niet weg, dat we nu toch wel de verwachting uit durven te spreken, dat, behoudens onvoorziene omstandigheden natuurlijk, binnen afzienbare tijd de kwestie in orde zal komen.
V.d. W.
Grepen uit het Rijtijdenbesluit.
Mag op een vrije dag een motorrijtuig worden bestuurd?
In diverse dagbladen is er de aandacht op gevestigd, dat het verboden zou zijn op vrije dagen een motorrijtuig te besturen. Men kwam daar tegen op, noemde zulks ontoelaatbaar en beschouwde dit feitelijk als een aanranding van de persoonlijke vrijheid. Daarnaast gingen stemmen op (zelfs in vakbladen van chauffeurs!), dat men e.e.a. met een tikje zout nemen moest en dat er derhalve wel oogluikend zou kunnen worden toegestaan op vrije dagen te rijden. Wij tekenen uiteen vergadering van de Rijksverkeersinspectie, gehouden te Utrecht (welke vergadering openbaar was en belegd om het standpunt dezer inspectie ter zake kenbaar te maken), het navolgende aan: „Uitdrukkelijk zij medegedeeld, dat het R.B. verbiedt op zeven achtereen volgende dagen te werken. Wanneer op 6 dagen ineen kalenderweek wordt gewerkt, mag op de zevende dag dier week niet gewerkt worden. Aangezien voor een patroon onder „werken” alleen het besturen vaneen motorrijtuig wordt begrepen en voor een bij hem in dienst zijnde persoon ook alle andere werkzaamheden, mag dus een patroon op een vrije dag geen motorrijtuig besturen. De werknemer mag dit ook niet en' daarnaast ook geen andere werkzaamheden in loondienst verrichten. Er zijn enkele uitzonderingen, welke zijn genoemd. Voor hen, die een werkboekje hebben is het beslist verboden. Wanneer zij op een vrije dag rijden, moeten zij zulks in het boekje vermelden. De overtreding staat dus vast!”- Het komt ons voor, dat deze woorden aan duidelijkheid niets te wensen overlaten. ÏV