Redacteur. Uitgever.

WÖ.DE BRUIJH.

Bureau: Bergweg 324 • ROTTERDAM •

^CZ^Verschijnt eiken Vrijdag. — Abonnementsprijs ƒ 2.25 per half-jaar bij vooruitbetaling (Buitenland ƒ 3.75 per half-jaar.) — Losse nummers 15 cents. — Advertentieprijs 20 cents per regel, (bij contract wordt reductie toegestaan).

Telef. 4868.

Generaal-Agenten: voor Nederlandsch-Indië G. Kolff & Co. te Batavia, voor België De Nederlandsche Boekhandel, 50 St. Jacobsmarkt te Antwerpen, voor Duitschland en Oostenrijk DAUBE & Co., Zimrnerstrasse 37-41, Berlin, voor Engeland Luzac & Co., 46 Great Russelstreet

te Londen W. C., voor Frankrijk E. Maire & Co., 7 Avenue d’Orléans te Parijs, voor Suriname C. Kersten & Co. te Paramaribo, voor Zuid-Afrika J. C. Juta & Co. te Kaapstad, voor Noord-Amerika J. B. Hulst, 936 Fith Avenue, Grand-Rapids, Michigan.

Congresbeeld in parodie.

V. D. M.

V y E leven in een tijd van congressen ; Qeen wonder trouwens, nu de maat■ ’ —I F schappij als het ware in „bonden” i '-li ’s verdeeld, zoodat blijkbaar geen Wy J individu geacht wordt meer op eigen ^1 Jz beenen te kunnen staan. Op die kS congreswoede heeft de „Süddeutsche zlSs Monatshefte”, teMünchen verschijnende, eene kostelijke parodie gemaakt door een beschrijving te geven van ’n .... internationaal schoenpoetserscongres te Parijs. Men luistere slechts !.... Met een deelname van 374 gedelegeerden uit alle Staten der wereld en met een talrijk publiek tot toeschouwers, is in het Palais du Congrès het eerste internationale schoenpoetsers-congres geopend. In de plaats van den ongesteld geworden President der Republiek, voerde de minister van Openbare Werken het woord om de aanwezigen te begroeten. „De laars”, zoo begon hij ongeveer, „de laars”, hooggeëerde dames en heeren, „de laars” is in zekeren zin de grondslag, waarop alle moderne cultuurvolken staan (bijval). De natiën, welke blootsvoets gaan, worden steeds meer geïgnoreerd, juist, omdat zij blootsvoets gaan (zeer juist). De geschiedenis der voetbekleedingen is de geschiedenis van de civilisatie der menschheid (levendige bijval). Menigmaal reeds heeft een elegante damesschoen eenfijngevoeligen man tot hooge prestaties aangevuurd. Is niet een manskaplaars van glanzend verlakt leder eene verrukking voor het oog van de beschaafde vrouw ? (applaus der dames). De regeering volgt met groote belangstelling alle nieuwe verschijnselen op het gebied der schoenenbranche. Wij hebben eerst onlangs een nationaal schoen- en laarzenmuseum gesticht, hetgeen zich in groote belangstelling verheugen mag. Maar, wat zou de beste voetbekleeding zijn, wanneer zij niet van tijd tot tijd aan eene reiniging werd onderworpen? (bijval). Wat zeg ik „reiniging”? Niet alleen reiniging, neen, een soort van verjonging, van nieuwe schepping 1 Aan deze taak wijdt zich met die energie, welke dezen stand kenmerkt, de stand der schoenpoetsters en poetsers (bijval). Qeen groot station, waar deze vlijtige menschen niet met borstel en smeer bezig zijn. Geen levendige stratenhoek, waar niet zulk een bedrijf het oog van den voorbijganger met welgevallen vervult. Deze ordelijkheid,

deze geestdrift voor reinheid, draagt zich ook op het gewone leven van deze klasse over. Zij is een staatsbehoudend element geworden. Wij houden van de schoenpoetsers en zuilen alles doen, om hun gerechtvaardigde eischen te bevredigen (stormachtige bijval). Uwe besprekingen zullen ons een vingerwijzing van onschatbare waarde zijn (minutenlang applaus). De voorzitter: Met voldoening constateer ik, dat de regeering van dezen Staat ten volle begrijpt het hooge doel, dat ons samen gebracht heeft. Voor de prachtige woorden van den minister betuig ik mijn hartelijken dank, terwijl ik den wensch uit, dat het congres in elk opzicht nieuwe banen moge openen. Het aantal aangemelde sprekers is 237. Helaas niet allen kunnen hier aan het woord komen ; wij hebben daarom zes secties gevormd en besloten alleen de belangrijkste onderwerpen, welke betreffen een verandering in bestaande toestanden, in de algemeene vergadering te brengen. Dan geeft de voorzitter het woord aan den heer Qrenier uit Parijs, die een beschouwing houdt over de eischen, welke de schoenpoetsers aan de wetgevers der cultuurstaten stellen. Qrenier, die drie uur het woord voert, resumeert als volgt: 1°. Het blootsvoets gaan in niet gesloten vertrekken en ook in huurwoningen moet bij de wet worden verboden ; 2°. het gebruik van klompen is in alle steden van 5000 en meer inwoners slechts van ’s morgens 7 tot ’s avonds 7 uur geoorloofd, waarvoor kaarten worden afgegeven ; 3°. het rondloopen met opvallend bevuilde laarzen in groote steden is strafbaar; 4°. het reinigen der voetbekleedingen is aan de dienstboden op straffe verboden en mag men slechts opdragen aan geëxamineerde schoenpoetsers. Bij de discussies wordt het woord gevoerd door Norel, uit Qrenoble. Dames en heeren, zegt deze, ik ben een klompenfabrikant (haha en gelach) en uit de provincie (hernieuwd gelach). De houten muil (geroep : „klappert”), de houten muil, zeg ik .. (onrust, men verstaat den spreker niet). Bel van den voorzitter: Ik zie mij genoodzaakt den tijd, welke een spreker toekomt, tot vijf minuten^te beperken. Norel (hevig gesticuleerend): U kunt niet eenvoudig den houten muil laten verdwijnen. Als u bedenkt, dat in vele streken (geroep) zelfs van ons geliefd vaderland Frankrijk, (vive la France !) De spreker kan zich niet verder verstaanbaar maken.

Voorzitter: Het woord is aan Jozef Meier. Jozef Meier: Slechts enkele woorden. Onder alle gepatenteerde schoensmeren is, gelijk bekend, het allerbeste en goedkoopste het schoensmeer van Jozef Meier, (er ontstaat groot tumult; vier heeren en drie dames loopen naar den voorzitter en vragen het woord.) Voorzitter: Ik kan onmogelijk aan allen tegelijk het woord verkenen. Eerst heeft de heer Müller, député, het woord. Müller, député : Ik constateer, dat de heer Meier de sprekerstribune tot een zeer eenzijdige reclame voor zijn eigen firma misbruikt (zeer juist, foei). Het schoensmeer der firma Guillaume Frères staat bij het zoo-1 even vermelde niet ten achter. Voorzitter: Een dame heeft het woord verzocht.® Miss Mary North uit Boston : Het is schandalig, overstelpend, unfair, ja unfair in hooge mate ! Mijnheer de député Müller, zijt u soms niet aandeelhouder van Guillaume Frères ? Is de directeur van die schoensmeerfabriek niet uw zwager? Antwoord als u kunt, » maar dadelijk !... (zij verlaat opgewonden de tribune.) Onder aanhoudend tumult spreekt mevrouw Rosa Reinlich uit Dresden over de stichting van een internationaal schoenpoetsers- en poetstersverbond. Hare voorstellen zijn de volgende : 1°. Er wordt een internationaal verbond van alle schoenpoetsers en -poetsters gesticht, met Bazel tot zetel; 2°. Om zedelijke redenen is het noodig, dat geen schoenpoetser een vrouwelijken schoen en geen schoenpoetster een mannelijke laars reinigt; 3°. De prijzen voor de mannelijke en vrouwelijke schoenen zijn gelijk ; 4°. De aanwezige gedelegeerden verplichten zich bij hunne landsregeeringen op de invoering van punt 1 tot 3 aan te dringen. Luigi Sorzo (Venetië): Ik en wij andere Italianen zijn vijanden van het tweede punt van signorina Reinlich, Engelsche signorina’s geven de voorkeur aan mannelijke Italianen, Duitsche professors hebben liever vrouwelijke Italianen! Ik beveel aan de geslachten te verwisselen. Eccol... (bijval, gedeeltelijk ironisch handgeklap.) Na hem treedt een elegant gekleed volbloed-neger, Tom Smith uit New-York op. Hij spreekt over de slechte toestanden in de Vereenigde Staten van NoordAmerika, waar het een neger onmogelijk is door een blanken schoenpoetser zijn schoenen gereinigd te krijgen. De voorzitter maakt hem 'opmerkzaam dat hier niet eene bespreking van de belangen van de werkgevers der schoenpoetsers gehouden wordt, maar van de belangen der schoenpoetsers zelven. John Blomsfield (Glasgow) wendt zich tot Tom Smith van het standpunt van den christelijken godsdienst. De zwarte man — zoo ongeveer zeide hij — heeft niet noodig gepoetste laarzen of zelfs handschoenen te dragen, daar God zelf in Zijn onnaspeurlijke wijsheid de huid der voeten en handen van den zwarten man voor eens en voor altijd gepoetst heeft, terwijl Hij dat bij den blanken man naliet! God wil echter, dat ook de blanke man met gepoetste voetbekleeding in het Godshuis verschijne, en daar de zwarte man reeds van nature gepoetst is, zoo werd hij tot vrijen schoenpoetser van den vrijen blanken man in het vrije verkeer der naties geschapen, (drie negers gaan den spreker te lijf deze echter, een voortreffelijk bokser, verdedigt zich buitengewoon handig en ten slotte worden de negers uit de zaal verwijderd.) Het referaat van den heer José Rodrigo de Lovenzaga uit Buenos-Ayres wordt tengevolge van deze voorvallen iets ingekrompen ; hij beveelt' aan een internationale rondvraag bij alle cultuurvolken, of en in

hoeverre mannelijke en vrouwelijke schoenpoetsers voorhanden zijn en of er onregelmatigheden gebleken waren bij eene bediening om den ander. Na afloop van de zitting had de bezichtiging plaats van de bekende schoenborstelfabriek Knorr, dan volgden de gedelegeerden de invitatie van den Parijschen gemeenteraad tot een gala-diner ten stadhuize met 500 couverts. Onder het diner danste Cléo de Merveille, slechts met sandalen bekleed. Des avonds werd als feestvoorstelling „Salome” van Richard Strauss gegeven. De door Ernst Kraus als „Herodes” gedragen schoenen waren naar het ontwerp van een bekenden vorstelijken kunstenaar vervaardigd. De reiniging der laarzen was dien dag 75 pet. duurder dan anders, omdat de meeste schoenpoetsers feestvierden tijdens het congres ! Aardige charge, waarvan het alleen maar jammer moet heeten, dat de overdrijving te groot is om er leering uit te putten.

Groningen, Juli ’07.