landsche vloot rekenen. De konvooien mogen al eens een Frederikstadsch schip mee hebben laten varen, als dat toevallig uitkwam, — men was in hoofdzaak op zich zelf aangewezen, te meer waar de heeren Staten de kolonie aan de Eider met onvriendelijk oog aanzagen en zich allerminst geroepen achtten dit kreatuur van een Duitsch landsvorst]e behulpzaam te zijn. Zonder gewapende bescherming vielen de Frederikstadters te licht in handen der zeeroovers. Voor het overige waren de kolonisten ook niet kapitaalkrachtig genoeg, om veel te riskeeren.
Met dat al had Van de Wedde eigen positie door den zeehandel licht kunnen redden, daar hij als eerste burger gemakkelijk een gereconcilieerd schipper en een Spaansche zeepas had kunnen krijgen. Wel had de zoutfabrikage, waarmee hij zijn vele industrieele ondernemingen begonnen was, lang niet gebracht wat hij verwacht had; wel was het met de pannenfabrikatie mislukt, mede omdat er zoo weinig nieuwe huizen gebouwd werden in de stad, die maar niet groeien wilde; wel ging het met de werf niet schitterend bij gebrek aan voldoende scheepvaart, doch als reeder zou hij het wel hebben kunnen bolwerken. Maar juist op het tijdstip, dat er een keer in zijn zakenleven had kunnen komen, n. 1. bij de afsluiting van het handelscontrakt met Spanje, wentelde de dertigjarige oorlog zich naar het Noorden en had Frederikstad de ellende daarvan te verduren. Ja, de stad verkreeg in 1629, toen de keizerlijken het land overstroomden, van den hertog van Friedland een neutraliteitsverklaring voor de schepen der stad — de hertog van Holstein had immers een verdrag met hem gesloten —; maar reeds in 1627 had de Deensche koning, die zijn hoogheidsrechten in het hertogelijke land kon laten gelden, de Frederikstadsche handelsvloot in beslag genomen voor zijn troepentransporten. En toen de keizerlijken welwillend een commissaris in de stad hadden gevestigd, om den handel te controleeren, verschenen de Deensche oorlogsschepen op de Eider, om den handel te verhinderen. Waren die er niet, dan werd de Eider door zeeroovers onveilig gemaakt.
In die tijden is Van de Wedde's financieele draagkracht gedeukt in plaats van hersteld. Hij tracht zijn verloren evenwicht te herstellen door het propageeren van een groote onderneming, die het zouttransport vanuit Spanje zal bezorgen. De zaak loopt op niets uit, evenals de bedijkingsprojekten, waarin menig Remonstrant zijn geld verloor.