Uit het Keurboek van Sijbekarspel.

De machtige Koning Carolus kwam met een groote macht van volk en verdreef den Koning Radbodum uit friesland en toog weder in Noorwegen, en als Koning Karell nu heer was over friesland, zoo verkoos hij twaalf der Edelste en wijze mannen, die alle uit friesland waren en geboot hun datse solden uitvinden een landregt en dat beschrijven daarmede dat land mochte geregeert worden daar op zij antwoorden dat zij dat niet wolden doen, dan zij wolden blijven bij zulks recht als haar voorvaderen hadden gehad van Adams tijde her af, waarom Koning Karolus toornig werde en gaf haar seven dagen beraat dat ze dat landrecht solden maken of zij solden alle haar lijf verliesen en nadien zij het niet wolden doen zoo geboot Koning Carolus dat menze solden zetten ineen schip zonder zeil, riemen en roer, en al zoo laten drijven inde zee voor wint en als dat alzoo was geschiet sagen zij niet voor hare oogen dan de dood. Zoo sprak een van hun allen en was van Willeken geslachte en sijne naaro was asinge ende was de eerste van friezen die alzoo heete en sprak Alderliefste Broeders ik heb gehoort van den wijze Geestelijken man Willebrordus predikende dat doen de Heere Jezus Christus na der op Verrijsenis zag Apostelen in groote droeffenisse toen openbaarde hij den Apostelen met gesloten deuren, en vertrooste in hare bedroeffenisse, daarom rade ik dat wij ook Jezus Christus Marriyes zoon aanroepen in onze bedroeffenissen dat hij ons kome te hulpe in onse noot en een ieder Als zij aldus Mariyaas zoon aanriepen zoo openbaarde hun een welgelaten man achter inden schepe en hadde een cromholt inde hand en werpt dat achter uit den schepe en voerdet als weder te lande inde haven daar zij uitgevaren waren en toe deze dertienden te land kwam zoo nam hij dat holt en werp dat op 't land en daar ontsprong een schoone fontijne daar gingen deze twaalfve metten dertienden om zitten en Candesche en de dertiende was een ijegelijk van de twaalfve zoo gelijk, dat mense niet onderscheide konden en deze dertiende leerde den twealfven wat zij Articulen schrijven souden en kiezen, en als dat geschiedt was terstond zagen zij den dertienden niet meer