Hoe brengen wede kinderen buiten de school het idee dierenbescherming bij? Men kan de kinderen aan liefderijke beschouwing en behandeling van dieren wennen, vooral op wandelingen, tochtjes naar nabijgelegen velden, bosschen en duinen; bij een bezoek aan een dierentuin of circus, hoewel een dierenbeschermer uit de aard der zaak geen dierentuin of circus zal bezoeken. Zich opzettelijk van zoo’n bezoek onthouden biedt een goede gelegenheid tot bespreking met de kinderen. Verder zou men de volgende nuttige maatregelen kunnen nemen. Laat de kinderen die daarvoor oud genoeg zijn, zelf mee zorgen voor de aanwezige huisdieren en sterk de verantwoordelijkheid voelen, die in die zorg ligt: Huisvesting, voeding, reiniging, de omgang, het leeren begrijpen zijn hierbij hoofdzaken. Te gelegenertijd moeten ook nestkastjes voor vogels worden vervaardigd en op geschikte plaatsen worden opgehangen. De kinderen zelf moeten de vogels voederen en hun levensgewoonten leeren kennen. Inde winter behoort er in de nabijheid van elke school een voederplankje of vogelhuisje te zijn. De vogeltjes moeten door de kinderen liefst gevoerd worden met zaden en gedroogde bessen, die ze inde zomer en de herfst inde bosschen zelf hebben verzameld. Daar waar de onderwijzer lust en liefde en de noodige aanleg daartoe bezit, kunnen kleine groepjes worden gevormd, die zich niet enkel ten doel stellen om dieren te beschermen, maar ook otm anderen voor dit denkbeeld te winnen. . Kalenders over dierenbescherming moesten over alle gezinnen en scholen verdeeld worden. Inde boekenkast of bibliotheek moeten boeken aanwezig zijn, geschikt om de dierenbeschermingsidee te verbreiden. Wandplaten met mooie voorstellingen uit het dierenleven zouden in geen enkele omgeving mogen ontbreken. Het vangen en dooden van kevers, vlinders en andere kleine dieren, om er verzamelingen van aan te leggen, mag nooit worden toegestaan, evenmin als het kind ooit inde gelegenheid mag worden gesteld om het dooden van slachtvee of andere dieren bij te wonen. Op het wreede van hengel- en jachtsport moet gewezen worden; ook schieten met catapulten is uit den booze, evenals aanhitsen Van honden, verontreinigen van drinkfonteinen, enz. Op dit terrein, in deze materie is prachtig werk te doen voor de leiders van jeugdvereenigingen. Vooral het patronaatswerk met zijn groepsysteem leent zich er prachtig voor. Hoe schitterend kan een groepsleider in deze richting werken, bij het bezoeken van bosch, duin en veld! Ik denk hier aan een club voor Nat. historie, die in vele patronaten en andere jeugdvereenigingen bestaat. Kortom, voor ons vakmenschen voorbeelden te over!
En geloof me, het schenkt voldoening. Een volgende keer iets over het „gezonde” werk, dat door de Ned. Vereeniging tot bescherming van dieren reeds is gedaan.
van de Keurraad voor Roomsche Jeugdlectuur, gehouden op 7 Mei 1932 in „Hotel Suisse” te Tilburg. De voorzitter opent de vergadering om 3% uur met de christelijke groet. Hij heet de aanwezige leden welkom en deelt mede dat bericht van verhindering is ingekomen van Fr. Sigebertus, Br. Ephrem, Br. Edgard, Br. Gabriël en de heer Thielen. Een bizonder woord van welkom richt hij tot de 3 nieuwe leden, die voor 't eerst de vergadering bijwonen, namelijk: mejuffrouw Peeters uit Oisterwijk, die zitting nam voor de onderwijzeressenbond in ’t bisdom van ’s-Hertogenbosch in plaats van mejuffrouw Roffelsen; de heer Coumans, die de plaats inneemt van de heer Eggermont als afgevaardigde van de K. O. B. in het bisdom Breda en de heer van Doorn, die ter vervanging van ’t vroegere lid, de heer Reijnders, werd afgevaardigd door de R. K. O. B. in Limburg. Daarna verzocht de voorzitter aan de secretaris de notulen van de vorige vergadering voor te lezen. Deze werden ongewijzigd goedgekeurd. Punt 2 van de agenda vermeldde ’t finantieel verslag. De voorzitter deelde mee dat ’t Bestuur naar aanleiding van ’n besluit van de vorige vergadering getracht had donateurs aan te werven. Een kleine honderd gulden was het resultaat van die actie. De voorzitter meende de leden nog eens te moeten aansporen om donateurs te werven of de bijdragen te verhoogen en de heer Brugman verzocht de afgevaardigden van de D.V. die nog geen donateur waren, in hun Bestuur deze kwestie ter sprake te brengen. De heer Wiltschut zeide in opdracht van de Lebuinusvereeniging te kunnen meedeelen, dat het Bestuur besloten had jaarlijks ƒ 10 voor het doel af te staan.
Na voorlezing van het financieel verslag, waaruit bleek, dat niettegenstaande de donatiegelden, het batig saldo tengevolge van meer propaganda geringer was dan in 1931, werden de bescheiden in handen gesteld van de commissie tot onderzoek.
Er werden dit jaar 290.000 keurlijsten verspreid; ’n grooter aantal dan ’t vorig jaar omdat ook de biz. scholen in Indië er nu ontvangen hebben. De kosten bedroegen ƒ 1.449,69%.
Er zijn 22 tentoonstellingen gehouden en met groot succes, wat bleek uit brieven die exposanten zonden aan het bestuur. Naar aanleiding van moeilijkheden die gerezen waren bij ’n tentoonstelling in Amersfoort, waar de exposanten ondanks gedane beloften zich niet hielden aan de regeling zooals die jaarlijks in 0.E.8. wordt aangegeven en naar ervaringen opgedaan in plaatsen waar geen kath. boekhandel gevestigd is, werden de volgende wijzigingen inde regeling voorgesteld en aangenomen: le. Waar geen katholieke boekhandel aanwezig is, zullen de exposanten rechtstreeks bij de uitgevers de bestellingen doen.
2e. In plaats van te spreken van eenige percenten om de onkosten te dekken, is ’t beter te spreken van: eenige vergoeding. Tevens werd de wensch geuit dat inde aankondiging voor ’t houden van tentoonstellingen er op zou gewezen worden, dat een eenvoudige aankleeding en versiering der lokalen voldoende is.
Er is door exposanten de wensch geuit, dat de Keurraad zou komen niet enkel met ’n lijst, maar ook met ’n catalogus waar in ’t kort de keurraadboeken besproken zijn, om zoodoende inlichtingen te kunnen geven aan bezoekers. Het Bestuur vindt de uitgave van zoo’n catalogus te kostbaar en niet van blijvende waarde, doordat telkens nieuwe werken verschijnen. De heer van Doren vroeg of ’t dan niet wenschelijk was met de uitgevers te bespreken, dat achter inde boeken korte recensies zouden opgenomen worden, zooals dit geschiedt in werken uit de Stamperiusbibliotheek. De heer Wiltschut verzocht ’t Bestuur ook pogingen aan te wenden om de uitgevers te bewegen bij vertrouwde adressen hun boeken in depót te geven. Met beide voorstellen kon het Bestuur zich vereenigen. Hierna gaf de voorzitter een overzicht van de werkzaamheden over 1931, waarbij hij o.a. memoreerde, dat behalve talrijke boeken uit bibliotheken, 58 copieën waren gekeurd, waarvan 19 geen stempel ontvingen. Verder besprak hij de kwestie met de uitgeverij „Helmond”, die ’t voornemen heeft goedkoope jeugdlectuur uitte geven, maar die tot nu toe geen specifiek Roomsche jeugdlectuur ter keuring had aangeboden. De heer Wiltschut verzocht het Bestuur om bij het keuren, van de eenmaal aangenomen principen in geenen deele af te wijken. De voorzitter dankte voor dat sympathieke verzoek en gaf de verzekering, principieel te blijven voortgaan. Aan de vergadering werd meegedeeld, dat juffr. Rof felsen wegens ziekte ontslag genomen had als lid van de Keurraad en dus ook als lid van ’t Bestuur. Toen echter bleek dat de ziekte van niet zoo’n emstigen aard was als de geneesheer aanvankelijk oordeelde, meende juffr. Roffelsen op haar besluit te moeten terugkomen. Intusschen was door de R. K. Onderwijzeressenbond op verzoek van de Keurraad ’n ander lid dier vereeniging als afgevaardigde bij de Keurraad aangewezen, n.l. mej. Peeters. Het Bestuur wenschte echter daarbij een actief lid als mej. Roffelsen zich steeds getoond had, voor de Keurraad te behouden, zoo dit met de statuten vereenigbaar was. Daarom stelde de voorzitter namens het Bestuur voor, mejuffrouw Roffelsen alsnog toe te laten volgens alinea 3 van art. 12. De heer Wiltschut meende dat mej. Roffelsen alleen verkiesbaar was volgens al. 1 en 2 van dit artikel, waarop de heer Brugman opmerkte, dat het dan voor elk lid van ’n D. V. dat niet tevens afgevaardigde was van die vereeniging inde Keurraad, onmogelijk zou zijn ooit practisch inde Keurraad werkzaam te wezen. De voorzitter stelde voor om bij stemming uitte maken of mej. Roffelsen kon gekozen worden, ja of neen. Deze stemming zou dan tevens beslissend zijn voor de beteekenis van de tekst. Er werden uitgebracht 12 stemmen, waarvan 10 met ja, 1 met ’n vraagteeken en 1 met neen. Juffr. Roffelsen kon dus als lid toegelaten worden. Elk jaar moet volgens rooster één lid van ’t Bestuur aftreden, dat echter terstond herkiesbaar is. Aan de beurt van aftreden was dit jaar mej. Roffelsen. Bij stemming voor deze bestuursfunctie kreeg van de 9 uitgebrachte stemmen mej. Roffelsen 4 stemmen;,mej. Peeters 3 stemmen, de heeren Wiltschut en Lammens elk 1 stem. Juffr. Peeters deelde mee door haar drukke bezigheden verhinderd te zijn om een bestuursfunctie waar te nemen. Bij ’n tweede stemming kreeg juffr. Roffelsen 7 stemmen, de heer Lammens 2 stemmen, zoodat eerstgenoemde haar plaats in ’t Bestuur weer kan innemen.
Bij de rondvraag kwam de heer Wiltschut terug op een reeds vroeger geuite wensch om de Keurraad te splitsen in groepen, die elk bepaalde werken zouden keuren. De voorzitter beloofde rekening te houden met de wensch, zoo de leden hem hiervan in kennis stellen. Bij ’t keuren van toegezonden boeken zal die indeeling echter niet altijd door te voeren zijn.
De heer Lammens ontving gaarne ’n verslag van de jaarvergadering om dit aan zijn hoofdbestuur te kunnen overleggen. De voorzitter beloofde ’n 20-tal copieën te maken en elk lid ’n exemplaar toe te sturen. De commissie van onderzoek deelde mede, dat de financieele bescheiden in orde waren.
Br. Palmatre meende naar aanleiding van ’n recensie in Boekenschouw te moeten opkomen tegen de wijze, waarop in dat tijdschift sommige boeken beoordeeld worden. De heer Wiltschut en Br. Cajetanus meenden dat ’t hier niet ’n jeugdboek gold, maar ’n werk voor 18 a 20-jarigen, waaraan andere eischen gesteld worden. De voorzitter voorzag ook groote moeilijkheden wanneer de Keurraad, als zoodanig, tegen minder gewenschte recensies openlijk zou ageeren en verwachtte meer heil van ’n plaatselijke propaganda tegen minder goede boeken. De drie nieuwe leden namen de gelegenheid waar de voorzitter hartelijk te danken voor zijn woord van welkom en beloofden naar best vermogen het doel van de Keurraad te bevorderen.
Nadat de voorzitter alle leden bedankt had voor hunne gewaardeerde adviezen en de prettige, amicale toon die de besprekingen gekenmerkt hadden, sloot hij de vergadering
met de christelijke groet.