WEEKBLAD 35 CENT

waarin opgenomen de officiële mededelingen van de Koninklijke Nederlandsche Voetbalbond en de afdeling ’s-Gravenhage van de KNVB

MAANDAG 5 AUGUSTUS 1963

'********'*!•••. 1 r! KRONIEK

61e JAARGANG

Nr. 31

George Eastham bereikte iets in Engeland

Geen spelers vasthouden tegen hun wil

door HERMAN KUIPHOF

Toen wy George Eastham eind mei jongstleden op de vooravond van de Cup Final zagen voetballen in Londen, in een vriendschappelijke match van selectie-elftallen (en wij tms nogal ergerden aan zqn weinig-mannelqk spel), konden wq niet vermoeden, dat het uitgerekend déze speler zou zijn, die luttele weken later min of meer als de buffer van alle paar duizend beroepsvoetballers van Engeland zou fungeren in zijn moedige strqd tegen arbeids- en salarisbepalingen, die in zqn Football Association gelden.

Men kent waarschijnlijk uit de kranten de gang van zaken: het Hooggerechtshof voor civiele zaken heeft een klacht van Eastham behandeld, niet tegen zijn huidige club (Arsenal), maar tegen een vorige vereniging, Newcastle United. Op een gegeven moment was Easthams contract met Newcastle afgelopen. De speler wilde weg, de club wilde hem houden, niemand gaf krimp en Eastham begon een éénmansstaking. Maandenlang raakte hij geen bal aan en ontving hij slechts het minimumsalaris. Tenslotte gaf de club toe en werd de speler verkocht. De hele gang van zaken bleef Eastham danig dwars zitten; hij maakte er een civiele procedure van en daagde maar even de club, de cluborganisatie (de Football League) en zelfs de F.A. voor de rechter.

In de rechterlijke uitspraak is Newcastle United er goed van af gekomen. Schadevergoeding behoeft men Eastham niet te betalen. Maar de bestaande methoden, al tientallen jaren in Engeland in zwang, konden in de ogen van rechter Wilberforce geen genade vinden. Hij heeft het gebruik om spelers, wier contract ten einde is, de vrijheid te onthouden, naar believen wég te gaan, scherp gehekeld en ONWETTIG verklaard. En hij heeft gesteld, dat een speler, die jegens zijn club aan zijn contractuele verplichtingen heeft voldaan, vrij is om te gaan en staan waar hü wil. Hij kan niet meer in de ijskast worden geplaatst ten einde zodanig af te koelen, dat hij eieren voor zijn geld kiest met de club, die hem niet wil laten gaan.

Winstpunt

Tegen deze belangrijke uitspraak is beroep mogelijk. We moeten dus afwachten, wat er verder gebeurt. Maar aannemende, dat de uitspraak van deze rechter in hoger beroep wordt bevestigd (of niet verder aangevochten) dan is er in Engeland naar onze mening iets goeds bereikt. Wij hebben er in het verleden al over geschreven vooral naar aanleiding van Belgische voorbeelden, zoals het geval-Mermans, die eenvoudig aan de ketting werd gelegd door Anderlecht, tot zijn beste jaren voorbij waren en het buitenland geen interesse meer voor hem had en ons toen ook al kritisch ten opzichte van deze gang van zaken betoond. De ketenen mogen soms verzilverd zijn, hier was (en is) sprake van moderne slavernij. De clubs moeten vele rechten op hun spelers kunnen doen gelden (anders is het bestaan van een profvoetbalörganisatie eenvoudig niet mogelijk), maar die rechten moeten eindigen, als de

contractdatum ten einde is. En een speler, met wie men niet tot overeenstemming komt, eenvoudig het werken te beletten, is zonder meer a-sociaal te noemen.

De gevolgen van dit rechterlijk woord zijn nog niet volledig te overzien. Vermoedelijk gaat het de kant van de Itmgere contracten uit, want clubs, die zeer veel geld hebben moeten neertellen om een bepaalde speler te contracteren, zullen zich willen dekken tegen het risico, dal

zo’n knaap al spoedig de benen neemt. Maar. ... contracten, die (zeg) vijf jaar duren, betekenen een zware financiële druk op zo’n club. Alleen de sterken kunnen zich dit permitteren en zo zal men wellicht zien, dat het geval-Eastham uitmondt in een verdere concentratie van linancieel-krachtige verenigingen ten koste van de mindere góden.

Transferbedragen

Een moellükheld echt niet alleen in Engeland blijft de billükheid of ónbillükheid van het transferbedrag. Een speler, die men houden wil, kan men dermate hoog „offreren”, dat alle adspirantkopers worden afgeschrikt. Men kan het doen, omdat men hem dolgraag wil houden. Het kan ook zijn, dat het meer een kwestie is van: WIJ niet, dan ZIJ óók niet. Het zou een goed ding zijn, indien de spelers in hun contract met hun nieuwe vereniging een bepaling deden opnemen, dat voor hen niet méér mag worden gevraagd dan zó-en-zó-veei. Wij realiseren ons, dat over de grootte van dit bedrag enorm gebekvecht kan worden, want de waarde van een voetballer is zeer fictief. Maar het biedt de mogelijkheid van een garantie tegen het vasthouden van spelers tegen hun wil.

( Programma betaald voetbal Competitie-indeling amateurs

Wq vestigen de aandacht van onze lezers op de volledige competitie-indeling amateurvoetbal voor het seizoen 1963—1964, opgenomen onder de officiële mededelingen van de KNVB op pag. 13 van dit nummer, alsmede op het programma betaald voetbal tot en met 22 december, voor zover betreft de eredivisie, de eerste divisie en de tweede divisies en reserveklassen op pag. 14 en 15. Zie voor de perspectieven voor de eersteklas amateurs pag. 5.

DRIEDUIZEND SUPPORTERS ZAGEN DE FEIJENOORDTRAINING

Aanleg en onderhoud rv, , , ■■ vrijblijvende adviezen bü: • ® Handel J. J. Nederstigt van in , Zilk – Hillegom II Graszoden Zilkerduinweg 346-382 sportvelden Hrdsz.uu«ii| tei 2520.5929en5710

Dinsdagavond heeft de nieuwe Feijenoordtrainer, Norberto Höfling, voor het eerst met zijn „manschappen” geoefend. Drieduizend kijkers waren getuigen van dit eerste optreden. Ongetwijfeld een record voor Nederland! Op de foto: Höfling, op de voorgrond,-met de spelers op weg naar een bijveld van het Rotterdamse stadion. Zie onze rubriek „Hier is Rotterdam” op pagina 2.