GRASZADEN voor alle SPORT- en VOETBALVELDEN KAPELLE – BIEZELINGE r VAN DER HAVE TELEFOON (1102) I
VAN KOMEN EN GAAN
Michaël Todor (PC Luik) naar DPC; J. Allart en J. Daniels (beiden SVV), Van Egmond (RCH) en Roozendaal (West.Prisia) allen naar Telstar; G. Zwarthoed (Volendam) naar DWS; B. Steur (Volendam) naar KFC; B. Hughes (Blauw Wit) naar Alkmaar; Van de Hurk (Wilhelmina) naar NAC; E. Pluim (Hilversum) naar HVC; C. Houtveen (HVC) naar Hilversum; Van Stuivenberg (Oldenzaal) naar Enschedese Boys; L. de Visser (DPC) naar SHS; H. de Hoop (Sportclub Assen) naar Zwolse Boys; J. Meier (ADO) naar Haarlem; P. Sep (Alliance) en Proost (MOC) naar RBC; J. Advocaat (Leeuwarden) naar Zwolse Boys; D. van Dijk (ONA) naar SVV; W. de Bree (HMS) en C. G. v. d. Scheur (Ultrajectum) naar Elinkwijk.
Tuhusula en Titaley (Ambön) naar Hilversum; Pfeiffer (Go Ahead) en H. Schokker (Achilles) naar Zwolse Boys; Slavenburg (SVV) naar HDVS; Wieringa (Be Quick), S. Tijm (Alkmaar), Bodde (Sportclub Arnhem) en Honnef (KHFC) naar Ajax; Slijkhuis (Vitesse) naar AGOVV; Lenstra (Enschedese Boys) naar De Tubanters; De Graaf (Stormvogels) naar Blauw Wit; Mozes (Sparta) naar DPC; Tardy (GVAV) naar Leeuwarden; Van Duivenbode (De Spartaan) naar Ajax; Drommel (Blauw Wit) naar Be Quick; Van Daal (Heracles) naar Willem II; Vader (Telstar) naar Haarlem; H. Jonk (Volendam) naar ZFC; Brüll (MVV) naar Fortuna ’54; Hup (DOS) naar SHS; Schill (8.P.C.) naar GVAV; van Gardingen (’t Gooi) naar Blauw Wit.
Door een doelpunt van middenvoor Dunai, zegevierde het Hongaarse voetbalteam onder de 23 jaar, dat als het toekomstige Olympische elftal wordt gezien, in Leipzig over Oost-Duitsland. Bij 'He ’ ist was de stand O—o. Scheidsrechter as Leo Horn.
*^K^NIEK waarin opgenomen de Officiële Mededelingen van de Koninklijke Nederlandsche Voetbalbond en de Afdeling 's-Gravenhage van de K.N.V.B. * Uitgave: Moorman» Periodieke Pers N.V. * ! I Hoofdredacteur: I HEKMAN KUH*HOF I Redacteuren: D. P. Undhout H. Stempels Bureauredacteur: A. Trouwborst * Vaste medewerkers: M J. Adrianl Engels (Parlis) J. van den Berg (Amsterdam Joop van Brussel (Tilburg) Marcel Broeckhoven (Antwerpen) Enne Crabbendam (Amsterdam) Leo Daaleman (Arnhem) Bart In 't Hout (Rotterdam) Henk van Keulen (Ekischede) M. Leerling (Zwijndrecht Harry Plompen (Middelburg) Dick Monningh (Groningen) Hans Ramaer (Maastricht) L. van Tour (Utrecht) Henk van Veenendaal (Utrecht) A. C. Veraart (Breda) H. V d Werff (Deo Haag) * Directie, redactie en administratie: Zwarteweg 1 's-Gravenhage — Tel. Postrekening 44713 • Abonnementen: ƒ4.25 per kwartaal Incasso: 40 cent Advertenties ƒ0,60 per mm., contractprijzen op aanvraag • * De nadruk van de inhoud van dit weekblad is zonder voorafgaande toestemming van de uitgever verboden.
Hier is Rotterdam
Schicksal...” Noodlot lot toeval, dat zijn woorden, die Noberto Höfling, de nieuwe trainer van Feijenoord, graag gebruikt. Hij is niet voor niets een zoon van het Roemeense volk. Ravenzwart haar, donkere ogen, een expressief gezicht. Ergens doet hij mij denken aan Panait Istrati, die ver voor de oorlog zulke prachtige Roemeense verhalen schreef. Maar Höfling heeft misschien nog nooit van Istrati gehoord, want achter deze Balkanmysticus gaat een heel nuchtere Noberto schuil, die al lang weet waar Abram de mosterd haalt; die heel gelukkig is, dat Feijenoord hem waardig heeft gekeurd om trainer te worden. Want Feijenoord is, vergeleken bij FC Brugge, waar hij vandaan komt, zo iets als Real Madrid; nog niet zó hoog, maar het scheelt niet veel . . . De eerlijkheid gebiedt ons er onmiddellijk aan toe te voegen, dat de geluksgevoelens wederkerig zijn, want ook de Feijenoorders zijn wonderijk snel met deze 38- jarige Roemeen vertrouwd geraakt. Hij heeft ook zeer innemende manieren. Höfling hoffelijk het past allemaal bij elkaar. Kieboom noemt hij „praeses” op de toon van „vadertje” en de voorzitter, die eigenlijk maar één trainer bijzonder graag mocht wijlen Richard Dombi heeft duidelijk sympathie voor deze donkere zoon van de Balkan. De trainers ziet Kieboom wel graag daar vandaan komen; niet de spelers, want op een vraag, waarom Feijenoord eigenlijk niet eens met een grote buitenlandse crack voor de dag is gekomen, zegt hij: „Zo lang we kunnen nemen we geen buitenlanders in het elftal. Misschien is het een fout van me, maar mag ik ook een fout hebben . . ? Schicksal . . " Het lot heeft Noberto Höfling van Boekarest naar Boedapest gebracht, waar hij voor MTK heeft gespeeld. Van Boedapest
naar Rome, Turijn. Lanerossi is de laatste club, waarvoor Höfling heeft gevoetbald. Toen was hij 32. Ondertussen had hij al lang gewerkt voor zijn trainersdiploma. Het toeval wilde, dat FC Brugge een trainer zocht. Hij zou een jaar op proef komen (net als bij Feijenoord); na drie maanden had hij een contract voor twee jaar en dat is steeds opnieuw verlengd tot . . . Feijenoord in de markt kwam. Hij is er materieel niet eens op vooruit gegaan, maar Fijenoord dat is toch iets anders dan Brugge. Toen Höfling bij FC Brugge kwam stonden ze op de twaalfde plaats in de tweede divisie. Na twee jaar had hij de Bruggenaars in de eerste divisie en voor de winter inviel, het afgelopen sei-
Schicksal
zoen, stond FC Brugge op de nominatie om kampioen te worden. JVa de vorstperiode twee ongelukkige met I—O verloren wedstrijden tegen Standard Luik en Anderlecht en . . hup, daar duikelde de ploeg, die ten slotte op de zevende plaats eindigde. Dat is ook „Schicksal” kun je niets tegen doen. o
Maar . . . al gelooft Noberto Höfling, dat er krachten zijn, sterker dan hij, hij ts niet bereid om er zich zonder meer hij neer te leggen. Hij is tegelijkertijd een mysticus en een vechtjas, hij zal als er iets scheef gaat niet onmiddellijk in woede of tranen uitbarsten, maar hij zal wel heel rustig gaan nadenken, wat er nu eigenlijk fout is geweest; wie in het elftal niet alles heeft
gegeven wat hij te geven had . . Want daarop op het laatste kunnen de spelers van Feijenoord rekenen: hij zal het uiterste, aan inspanning, concentratie, overgave, van hen vergen. Dat heeft hij ons wel duidelijk gemaakt. Voetbal is voor Höfling een studie, een passie; voetbal is voor hem zijn leven. Hij zal het ook van de spelers eisen. De tijd_ dat de „lievelingen” van het publiek er met hun pet naar konden gooien wat ze toch echt wel eens gedaan hebben is voorbij. Dan wordt het „Krach” . . . Dat zal het ook heus wel eens worden, want Höfling maakt bij al zijn charme de inruk een bijzonder lastige jongen te zijn. Hij beseft echter ook, dat hij bij al z’n goede wil toch op hinderpalen stuit, die onoverwinnelijk zijn. Bijvoorbeeld: het semi-professionalisme, dat geen vlees en geen vis is; dat spelers bindt en toch ook weer vrijheden geeft. Hij vindt het maar niets, dat een speler als Jan Klaassens in Venlo woont en traint en één keer per w.eek naar Rotterdam komt. Hij zou ze veel liever allemaal om zich heen hebben, iedere dag, maar . . . dat is een vrome wens, die zelfs vadertje Kieboom niet voor hem in vervulling kan laten gaan.
o Höfling brandt van verlangen om zijn nieuwe ploeg, die hij nog slechts van de televisie kent, in actie te zien. Aanstaande zaterdag krijgt hij daarvoor de kans; dan speelt Feijenoord in Vlaardingen ’n „sparringpartijtje” tegen Fortuna. De dinsdag daarop een „echte” wedstrijd in het stadion tegen Saragossa en de zondag daaropvolgend in Brugge tegen FC Brugge. En dan zal Höfling wel iets meer weten dan nu! BART IN ’T HOUT
Nieuw i(3ee ten aanzien van puntentelling
In het voorstel tot wijziging van de puntentelling, vervat in het artikel van de heer Floor de Zeeuw in de „Sportkroniek” van 29 juli j.1., zie ik niet veel heil. Ik ben het met de redactie van de „Sportkroniek” eens, dat dit plan in de praktijk veel te ingewikkeld zal blijken te zijn om de uitvoering ervan enigermate te kunnen volgen. Hoe wil het publiek zich realiseren, hoe „zijn” club er voor staat bv. na drie-kwart van de competitie? Dit is volgens mij praktisch niet na te gaan. Voorts zie ik het met een schone lei beginnen van de tweede helft niet zo rooskleurig in als de heer De Zeeuw.
Hoeveel malen gebeurt het niet, dat een tweede helft beïnvloed wordt door de eerste, door b.v. laten we zeggen een minder gelukkige beslissing van de scheidsrechter vlak vóór de rust, hetgeen een doelpunt tot gevolg heeft? In 9 van de 10 gevallen heerst de onaangename sfeer van de eerste helft ook in de tweede, met als gevolg dat het score-verloop zo niet direct, dan toch wel indirect wordt aangetast. Zo’n onaangename wedstrijd heeft nu in het systeem van de heer De Zeeuw op twee uitslagen invloed. Dit lijkt me ongunstiger dan de beïnvloeding van één wedstrijd. Ook de door de heer De Zeeuw aangevoerde onbillijkheden ten aanzien van terreins- en weersomstandigheden vind ik niet zo erg. In de situatie, zoals die nu geldt, zie ik voor de beide clubs geen onbillijkheden. Men speelt twee keer tegen elkaar onder gelijke terreins- en/ of weersomstandigheden. En mocht één van beide clubs bij een nat en drassig veld minder goed spelen dan onder normale omstandigheden, dan vind ik het nog geen onbillijkheid, dat de andere vereniging wint door deze omstandigheden. Deze laatste vereniging heeft dan getoond ook op een minder goed veld technisch goed uit de voeten te kunnen hetgeen de andere vereniging als een gebrek moet worden aangerekend.
Minder aangenaam Verder zie ik nog moeilijkheden bij minder aangename kwesties, zoals het na verloop van tijd ongeldig verklaren en eventueel overspelen van een wedstrijd. Moeten dan beide wedstrijden overge-
speeld worden? Dit zou dan toch geen vermindering of bestendiging van de reiskosten met zich brengen. De heer De Zeeuw plaatst voorts zelf de gedachte van een ander elftal op de voorgrond, hoewel hier niet nader op wordt ingegaan. Maar ik kan me voorstellen, dat een vereniging, welker defensie op zekere dag een volslagen off-day heeft door b.v. het ontbreken van de spil, niet gelukkig is met het systeem van de heer De Zeeuw.
Stel, dat de ruststand 4—O is en de eindstand B—o. Goed, de vereniging heeft verloren, zeer verdiend zelfs, daar men geen goede plaatsvervanger heeft. Maar en nu komt het in het tegenwoordige systeem is dit één nederlaag, doch in het systeem van de heer De Zeeuw zijn dit voor bijna 100% twee nederlagen. Volgens mij is dit niet zo aantrekkelijk. Tot slot moet het mij van het hart, dat de verschillen in punten nu niet zó ingrijpend zijn, dat het overgaan op dit nieuwe systeem, dat radicale wijzigingen met zich brengt, geheel gerechtvaardigd is.
Doelgemiddelde Het door mij voorgestelde systeem is het beslissen van de doelpunten. En wel door het bepalen yan het doelgemiddelde per wedstrijd. Wint men bijv. een wedstrijd met 3—l dan krijgt de winnende partij 3, gedeeld door 1 Is 3 punten, terwijl het verliezende team 3 punten op zijn totaal wordt geminderd. Deze deling zou men bijvoorbeeld kunnen doorvoeren
tot één cyfer achter de komma, dit om alles zo spannend mogelijk te maken. Bij een gelijkspel kan men naar gelang het aantal gemaakte doelpunten een minimum aantal bij het verkregen ene punt tellen. Bijv. O—O is voor beide partijen 1 punt, I—l wordt 1,2, 2—2 wordt 1,4, 3—3 wordt 1,6, 4—4 wordt -,8 en 5—5 en hoger wordt 2 punten.
Natuurlijk zal ook dit systeem nadelen hebben, maar de voordelen zijn toch ook zeer aantrekkelijk. Ten eerste blijft de competitie tot praktisch de laatste wedstrijddag interessant. Ten tweede is ieder doelpunt belangrijk, want een s—O zege (wordt dus voor de berekening 6—4) levert 6 punten resp. —6 op, terwijl 5 punten verkregen worden (en dus ook —5) indien men er in slaagt s—l te scoren. Ten derde zal men verplicht worden om zoveel mogelijk te scoren, wil men meetellen, waardoor het verdedigen belangrijk zal worden verminderd, hoewel dit natuurlijk niet verwaarloosd kan worden, maar het zal ongetwijfeld het interessante op en neer bewegen van het spel bevorderen. Ten vierde is het aantrekkelijker voor het publiek, daar men niet gebonden is aan de 2 punten achterstand, maar zelfs bijv. bij 4 of 5 punten achterstand resp. aan de kop of van de onderste plaats kan komen. Ten vijfde de toto kan normaal doorgaan. Tot slot wil ik u nog een voorbeeld geven van de laatste competitiedag in de eredivisie.
Na 29 wedstrijden was de stand:
PSV 29-40 Ajax 29-37 Sparta 29-37 Feijenoord 29-35 Sp. Enschede 29-33 DOS 29-32 NAC 29-30 GVAV 29-28
Fortuna ’54 29-28 Blauw Wit 29-28 ADO 29-27 Volendam 29-27 MW 29-27 Heracles 29-26 Willem II 29-21 Volewijckers 29- 8
De uitslagen op de laatste zondag waren: Heracles—Feijenoord 3—6; Ajax—Fortu- 6—3; Volendam—PSV I—2; ADO—Willem II 1—1; NAC—DOS 2—o; GVAV—De Volewijckers 6—l; MW—Blauw Wit 2 Sparta—Spc. Enschede 4—2. Na 30 wedstrijden was de stand:
punten PSV 30—42 2—l = 2:l= 2 Ajax 30—39 30—39 6—3 = 6:3 = 2 Sparta 30—39 30—39 4—2 = 4:2 = 2 Feijenoord 30—37 30—37 6—3 =6• 3 = 2 Sp. Enschede 30—33 30—31 2—4 = (4 •2) = —2 NAC 30—32 30—33 2—o = 3—l = 3:1 = 3 DOS 30—32 30—29 o—2 = I—3 = —(3 :1) =—3 GVAV 30—30 30—34 6—l = 6:1 = 6 MW 30—29 30—30 2—o = 3—l = 3:1 = 3 ADO 30—28 30—28,2 I—l =1 + 0,2 = 1,2 Blauw Wit 30—28 30—25 o—2 = I—3 = —(3 :1) =—3
punten Fortuna ’54 30—28 30—26 3—6 = —(6:3) = —2 Volendam 30—27 30—25 I—2 = —(2 :1) —2 Heracles 30—26 30—24 3—6 =—(6: 3) = —2 Willem II 30—22 30—22,2 I—l =1 + 0,2 = 1,2 Volewijckers 30— 8 30— 2 I—6 = —(6 :1) = —-Q
Het tweede rijtje geeft mijn systeem aan, waaruit u zelf de gevolgtrekkingen kunt maken. Al was het alleen maar deze dat PSV op de voorlaatste dag zich nog niet met zekerheid kampioen kon noemen. A. VAN ’T HOFF