Zie hier wat het volk in Wagenborgen vertelt over de naamsoorsprong van Mo o r d h u t, gelegen tussen Meedhuizen en Geefsweer: In dij tied dou Franzen hier wazzen, dou ston bie Braide Loan op Geefsweer n old boerenploatske, sikkom op roemte. Doar woonden n man en vraauw, mit vief blouden van kinder — n ol brak van n hoes. Op n dag haar dij man n kou verkoft, en hai haar d'r wel seuventeg gulden veur beurd — n hail stok geld in dij doagen! Tegen duustern gaait vraauw noa n grode winkel in Faarmsom te wizzeln. Doudestieds laggen d'r n hail rommel seldoaten in Delsiel, mainst Franzen. En ain zo'n Fransman was tjuust in winkel, door dij vraauw kougeld wizzeln luit. Dou e dij dikke stokken zag, dij vraauw bie zuk haar, was zien plan vot roamd. Hai huil zien kammeroad op, en mit heur baaident bin-ze dij vraauw vot noagoan. Dou ze bie 't hoes kwammen, was 't haildaal donker worden. Ze binnen d'r vot binnendrongen. Aal 't geld hebben ze mitklaauwd. Veul was 't nait, van 't mainste haar boer begroaven in toen, 't Mooiste wat ze in handen kregen, was n golden hallozie. En 't haile hoeshollen hebben ze mit dij laange paiken vot doodhaauwgen. Teminzen, dat mainden ze. Moar 't lutjeste wicht, dij het 't red! Ze haren wel noa heur stoken, moar ze was wegkropen in berstro — en 'r veur dood liggen bleven. Dou ze weer even baineg was, 't lutje wicht, dou het ze baaide moordenoars d'r vot oethoald. Franzen mozzen op 'n laange riege stoan, 't wichtje d'r veur. En ze hebben vot koegel kregen op Faarsommer kerkhof. Veur tied hebben ze heur aigen graf nog groaven most. Elkenain wol 't zain: minsken zatten op 't dak van borg, alderdeegs op dak van ol kerk en op dikke, schaive toren, dij d'r dou ook nog ston. 't Hoes nuimden ze al gaauwachteg nait aans as „Moordhut". En dat zei aaltied wel zo blieven, ook nou d'r gain hoes meer staait. Deze sage is in grote trekken historisch. De 12de Februari 1814 deden de Fransen, geblokkeerd in Delfzijl, een plundertocht in de omgeving. Weiwerd werd daarbij gedeeltelijk in de as gelegd, evenals de buurtschap Geefsweer. Bij dit laatste gehucht nu werd een huis bijna volslagen uitgemoord. In de Groninger Volksverhalen van E. J. Huizenga—Onnekes en K. ter Laan, wordt ook over deze gebeurtenissen gesproken. Bij hen echter is het wicht — terecht! — een jongen, die onder het bed kruipt, en lopen de beide boosdoeners in de val, doordat ze het buitgemaakte horloge willen verkopen — welk uurwerk in bovenstaande lezing alleen nog maar als „blind motief' aanwezig is. Tot zover het kort verslag over de feiten, die schrijver dezes meedeelde in de Miscellanea Gessleriana, onder het hoofd Toponymische sprokkels in Groningerland. Een onderzoek in de enorme collectie van losse bladen op de Koninklijke Bibliotheek in Den Haag bracht evenwel een gloednieuw, volkomen onbekend gegeven aan het licht: een Hollands straatlied over dit gruwelstuk, een stuntelige berijming van krantennieuws, zoals tot ongeveer 1900 gebruikelijk was. De titel is in Romeinse letter gedrukt, de tekst in Gotische — over twee kolommen verdeeld. U zult zien dat straatlied en sage zo nu en dan met elkaar in strijd zijn! EEN NIEUW LIED VAN EEN WREEDEN MOORD Geschied in de Meeden eenigen afstand van Geefsweer, onder de gemeente van Farmsum, gepleegt aan een Boeren Arbeider, Jan ClasensMil, met
zijne Vrouw, Anje Driewes, beide 40 jaaren oud met hunne drie kinderen alle zoons, van 15, 12 en 9 jaar genaamd. Klaas, Derk en Pieter, zijnde alle zoo Ouders als kinderen, algemeen geacht om hunne braafheid, ijver, goede zeden, en vreedzamen aard.