IN MEMORIAM
H. STURM, 12 Maart 1945
Velen zijn in de achter ons liggende jaren het slachtoffer van de Duitsche terreur geworden en wij bedenken met smart hoe moeilijk wij thans hun initiatief en onbaatzuchtig enthousiasme kunnen missen. Toch liet de dood van weinigen onder hen zulk een gapende leegte achter als liet sneuvelen van fdans Sturm.
Was Hans dan zoo'n belangrijke verzetsfiguur?
Neen, zeker niet. Het werk dat hij verrichtte was heelemaal niet zoo ~belangrijk”, maar het was de geest, waaruit hij handelde, die wij zoo noode konden missen en waarom wij het verlies ook thans, nu alles in het teeken van de opbouw staat, als een diepgevoelige slag ondervinden.
Het waren zijn aangeboren gevoel voor rechtvaardigheid en zijn hoog ontwikkelde offervaardige en standvastige geesteshouding, die hem vanzelfsprekend tegen de niets ontziende terreur in verzet brachten, zonder misschien de risico's, die er aan verbonden waren, in hun volle omvang onder oogen te zien.
Hij gaf zich geheel zonder eenige reserve!
Was hij moedig?
Hij was een waarachtig edel mensch!
Hij streed niet alleen, omdat hij het zijn plicht achtte, maar omdat hij niet anders kon.
Het hart, dat het niet laten kon.
Schuwt nimmer het gevaar.
Het weet hoe eenmaal in dit land
de vrijheid werd geëerd.
voordat een vloekbre schennershand
het anders heeft begeerd.
Moge het zijn vrouw en kind een troost zijn, dat zijn blijmoedige offervaardigheid en standvastigheid zijn vrienden steeds een voorbeeld is geweest en ook in de toekomst zal blijven.
]. v. M