35Ó ■

xx

Buiten komende, heeft Antoon een gevoel, alsof hij zelf verjongd, en alles om hen heen vernieuwd en in frissche pracht uitgedost is... Hij wandelt den tuin in, en doet zich met welgevallen te goed aan de heerlijke geuren en kleuren van rozen en ,,fletten" i), die langs de paden van den tuin in grooten getale in bloei staan... Hier zal hij weldra niet meer alleen zijn, maar, samen met Hanneke als zijn geliefde vrouw, vertoeven kunnen.... Hij plukt eene der rozen af, houdt die in de richting van Puinenhof in de hoogte, drukt er een kus op, neemt ze daarna met den steel in den mond en geniet met welbehagen van haren liefelijken geur... Een vroolijk deuntje neuriënd gaat hij het veld in, en verlustigt zich in het heerlijk uitzicht over de velden, over de tuinen en over de boschrijke heuvelen in de verte. Alles jubelt om hem heen. Hij wandelt tot aan „de Krütsbuim" 2) en kan nauwelijks zich verbeelden, dat hij het was, die daar vóór enkele uren met een bedrukt, door angst en leed bezwaard hart vertoefde.. . Weder knielt hij neder op het bankje vóór het kruisbeeld, en zendt een vurig dankgebed ten Hemel....

Toen hij het gebed geëindigd heeft, en zich opricht, komen juist twee van zijn beste kennissen voorbij, die hij gewaar wordt op het oogenblik dat zij, het kruisbeeld voorbijgaande, eerbiedig de hoofden ontblooten. Thans houden zij stand, en groeten gelijktijdig:

— Morge meister! —■ en een hunner vervolgt:

— Al zoo vruig in aandachtig gebed in 't veljd ?.... Veur woljen ug etrst neit sjteuren, en zouën doorgegange zien, wen der neit net precies opgesjtange woart

— Ah! Morgen Hannes! Morge Wullem! — zegt Antoon. — Joa, jonges! Ig hub mig get gebèèd 3) Doa is mig deze morge get euverkomme, wo ig Oze Leiven Heer voart veur danke wolj.... Waarsjienlik kan ig ug binne kort zekge, wat det is.

— Zóó, meister! Det heure veur gaar. Veur zien neit nusjeerig; mer èvezeer: geluk der mit!

— Danket, jonges!.... Wo geit et op aan?

— Veur woljen ins noa de Kapel goan, meister!

i) Violetten, anjelieren. 2) De vier reeds genoemde lindeboomen. 3) Mij w&t gebeden. Bidden wordt als wederkeerig werkwoord gebezigd.