109

rekenen. Iets anders is het met den bas-solist. De heer Craeyvanger is voor zijne partij genoeg berekend, maar niet voor de uitspraak der woorden, die hij bijna veronachtzaamt. Het is waar, deze cardinale fout heeft hij jaren lang gehad; maar het ware wel te wenschen geweest , dat hij die, ware het ook wat laat, had getracht te overwinnen. Daarbij hebben wij in dezen zanger eene nieuwe fout ontdekt, die aan de duidelijkheid zijner voordragt nog meer afbreuk doet. Bij de piano's, en pianissimo's zong hij namelijk zoo zacht, dat het op vele plaatsen van de zaal niet mogelijk was hem te hooren. Beide fouten hebben wij moeten aanwijzen, omdat wij overtuigd zijn, dat de zanger die kan overwinnen ; zijn nog altijd schoon orgaan is het waard, dat hij die kenne en verbetere. Over koren en orchest kunnen wij kort zijn. Hunne bezetting was goed, en door vele en zorgvuldige repetitiën werkten beide elementen krachtig en doeltreffend. De zorgen van den directeur Hol werden in ruime mate beloond en zijn werk verdiende veel lof. Men mag dus allezins tevreden zijn over deze uitvoering van Paulus - de eerste hier ter stede - wijl alle krachten met lust en liefde medewerkten tot een gewenschten uitslag.

ZIEBIKZBE.

Overzigt van het muziek-mizoen.

Naar gewoonte geven wij een beknopt verslag van hetgeen de afgeloopen winter in onze stad op het gebied der toonkunst heeft opgeleverd.

Het saizoen werd op 18 November geopend met een vocaal en instrumentaal concert van onzen muziek-directeur C. Eisner, waarvan de eerste afdeeiing met de ouverture Norma van Bellini, de tweede met die van la dame Mandie van Boieldieu aanving. Voorts werden voorgedragen : eene fantasie voor fluit van Tulou; vaviatiëu op het thema le petit tambour, voor viool, van E. David; paraphrase uit Mendelssohn's SommernacMstraum, voor pianoforto van Liszt, en mannenkoor uit Gounod's Faust, benevens een divertissement voor twee tenorhoorns en Tanzlied, voor koor, beiden door den concertgever gecomponeerd.

Wij hebben verder in de eerste plaats gewag te maken van het, door de muzick-vereeniging tot oefening eit vermaak gegeven, viertal concerten, waarvan het eerste op 20 December plaats had. Door het orchest werden op dien avond eene symphonie (n°. 3) van Haydn en twee ouvertures: don Juan van Mozart en Prometheus van v. Beethoven uitgevoerd, terwijl de solo-stukken bestonden uit eene aria uit le chalet van Adam en Haydn's die Theilung der Erde, beiden voor basstem, twee liederen van Mendelssohn en Melchert, voor altstem, en een rondo militaire, voor pianoforte, van Herz. Van het tweede concert, 24 Januarij, werd de eerste afdeeiing geopend met von Weber's iVra'osa-ouverture, de tweede met die van Bossini's le barbier de Se'ville; - mannenkoren: die Kapelle van C. Kreutzer, mijn dierbaarst plekje van W. E. G. Nicoiaï en lieraus in die Welt van C. Eisner, benevens eene fantasie voor fluit van Bémusat, een caprice voor pianoforte van J. Leybach en eene solo voor tenorhoorn vormden de overige bestanddeelen van het programma. Het derde concert, 3 Maart, was van zeer gemengden aard: na de A'bma-ouverture van Bellini volgde eene fantasie voor viool op thema's uit Verdi's opera Jerusalem, voorts de vroeger genoemde liederen voor alt en de Voraa-fantasie voor pianoforte van Liszt, terwijl in de tweede afdeeiing het eerste deel uit Handei's oratorium Samson door de leden der zangvereeniging tot oefening en uitspanning

met orchest werd ten gehoore gebragt. In het vierde concert eindelijk, 31 Maart, werd een drietal ouvertures: l'ltaliana in Algeri van Bossini, Martha van v. Elotow en les deux aveugles van Méhul uitgevoerd; voorts een divertissement voor klarinet van Bummel, het duet (alt en sopraan) uit Handel's Josua, een duet (baryton en bas) uit Halévy's la reine de Chypre, benevens de zoogenaamde register-aria en de finale van het eerste bedrijf uit Mozart's don Juan. In verdere bijzonderheden omtrent deze concerten treden wij liefst niet. Ofschoon toch het hier vermelde, vooral wat de orchestwerken betreft, niet voor eene bijzonder smaakvolle of zorgvuldige inrigting der programma's pleit, is het niet te ontkennen, dat het bestuur dezer muziek-vereeniging zich eenige moeite geeft om de zaken zoo goed mogelijk van stapel te doen loopen, en wanneer dit niet altijd geschiedt, is het onzes inziens te wijten aan eene halfheid, een malaise, eene onverschilligheid, die èn bij uitvoerenden èn bij bestuur worden waargenomen en natuurlijk op het geheel van invloed moeten zijn. Hier geldt overigens het: npoint d'argent, point de Suisses", anders gezegd: geen geld, dus slechte concerten. Opheffing der muziek-vereeniging en tevens aansluiting bij en ineensmelting met de afdeeiing der maatschappij tot bevordering der toonkunst, wij herhalen het, is het eenige middel om hier op den duur iets goeds tot stand te brengen.

Met bijzondere ingenomenheid begroetten wij de op 22 Maart door deze afdeeiing gegeven soiree en mogen volmondig betuigen, dat die avond een uitstekend kunstgenot opleverde, waarvoor in de eerste plaats dank toekomt aan onzen steeds volijverigen en kundigen directeur C. Eisner, die weder uitstekende diensten aan de afdeeiing en de kunst bewezen heeft. De eerste afdeeiing, geopend met de ouverture Prometheus van v. Beethoven, bestond uit een gemengd programma, waarvan de heer H. Geul, uit Dordrecht, de, door eene bas-aria uit Eomberg's die Glocke afgewisselde, instrumcntaal-solo's had op zich genomen. Deze talentvolle violoncellist voldeed zijne toehoorders in hooge mate door de uitstekende voordragt van het concert van Goltermann, van eene romance (G-dur) van v. Beethoven en eene eigene, goed gedachte en tevens liefelijke elégie, waarna hij op het langdurig applaus nog niet bereidwilligheid een nummer ten beste gaf. Met het meeste genoegen hebben wij bij deze gelegenheid de kennismaking met den heer Geul hernieuwd. Het tweede deel van den avond was gewijd aan de uitvoering van twee vocaaiwerken: eene hymne (op. 75) van Ch. H. Binek en Gade's Erlköidgstochter, van welke vooral het laatste met een aplomb, eene juistheid en zekerheid werd ten gehoore gebragt, zooals wij in langen tijd bij uitvoeringen ten onzent niet mogten opmerken. De indruk was dan ook buitengewoon en het wa3 ieder aan te zien, dat de kunst dien avond ten troon zat.

De zangvereeniging tot oefening en uilspanning, eindelijk, gaf op 5 April j.1. nog eene soiree met invitatie, die veel aangenaams opleverde. In de eerste afdeeiing werden uitgevoerd: de ouvertures Vltaliana in Algeri van Bossini, een lied: Erinnerung van Graben Hoffmann en duet uit Cimarosa's il matrimonio segreto, variatiën voor viool van Bode, la cascade van Pauer en concertgalop van Schulhoff, beiden voor pianoforte, benevens een strijk-quartet van Pleyel, terwijl men in de tweede afdeeiing andermaal Binck's hymne (op. 75) en het eerste deel uit Handel's Samson hoorde.