191
in de eerste afdeeling aan //Onderlinge Oefening// van Amsterdam en in de tweede afdeeling' aan de Kon. Zangv. // Cecilia // hier ter stede de eerste prijs toegekend. Bij den wedstrijd tusschen de twee genoemde liedertafels om den eereprijs was ook Cecilia overwinnaar. Verder behaalden in de 2de afdeeling //Aurora// van Arnhem, den 2den , // Sappho // van Hoorn, den 3den, // Kunst na den arbeid// van Amsterdam, den 4dcu,cn //Cecilia// van Amsterdam den 5dcn prijs.
In de eerste afdeeling' verwierven // Crescendo // van Haarlem, den 2den, en // De vereenigde zangers // van Amsterdam , den 3den prijs.
Sneek. — Alhier is op den 15ien October 11. overleden de heer M. Edzahd Geepe, hoofd der stedelijke Muziek en zangschool, officier-kapelmeester der dd. Schutterij, enz., een man, wiens bekwaamheden hier algemeen werden gewaardeerd, en die ook in ruimer kring op muzikaal gebied gunstig in den lande stond aangeschreven.
Concerten, opera- en andere uitvoeringen.
'S - G E AV ENHAG E. Eerste uitvoering der Quartet- en trio-vereeniging.
Nadat de haagsche muziekliefhebbers gedurende den zomer volop genoten hadden van het Philharmonische orkest op het Kurhaus te Scheveningen, om van de uitvoeringen in het Bosch, in den Botanischen Tuin en op het Tentoonstellingsterrein niet te spreken, — voor beminnaren van ernstige muziek waren de Orgelbespelingen van den lieer A. N. Koopman in de Groote-Kerk aangename en kalme verpozingen, — werd het winterseizoen geopend door de hier gevestigde Quartet- en trio-vereeniging op Woensdag 24 October.
Niet dikwerf ziet die Vereeniging zich in de gelegenheid gesteld om een werk van een landgenoot, en dan nog wel als // eerste uitvoering //, aan te kondigen. Dit was nu het geval met een Quartet voor piano, viool, alt en violoncel van den heer S. van Groningen (in E, manuscript), waarbij de componist, zelf de piano-partij vervulde.
Is het altoos moeilijk over een nieuw werk na eene enkele en eerste kennismaking een oordeel uit te spreken, met de Quartet van den heer v. G. is dit meer dan ooit het geval. De comp. gaat een weg geheel afwijkend van dien, welken men bij de groote meesters (Haydn tot en met Schumann) gewoon is te volgen; van den geijkten vorm bespeurt men weinig, evenmin van eene canonische bewerking of ontwikkeling van de hoofdthema's. Daarentegen merkt men eene gestadige afwisseling van thema's op en wordt men voortdurend van den eenen in den anderen , soms ver verwijderden, toonaard gevoerd. Onder zulke omstandigheden was het te verwachten, dat de bijval, welken de heer v. G. verwerven zou, binnen zeer beperkte grenzen zou blijven; meer dan wat men gewoon is een succes d'estime te noemen behaalde de comp. niet. Toch waren er hier en daar fraaie gedeelten op te merken en verdient in het bizonder het thema van het Larghetto, — elegisch en zangrijk als het is, — genoemd te worden. De uitvoering was zeer verdienstelijk, ofschoon het werk voor het ensemble alles behalve gemakkelijk schijnt te zijn, te meer nu de comp. hier en daar nogal eens een tempo rubato aanwendde.
Onverdeelden bijval verwierf de heer van Groningen wederom als pianist; met smaak, groote duidelijkheid
en fijn genuanceerd speelde hij twee zeer eigenaardige stukken, een van Sgambatti (Gavotte) en een van Gesar Cui (Wals) voor piano-solo.
Het begin en het slot van deze eerste bijeenkomst vormden een strijkkwartet van Mozart (n° 4, in Es) en een van E. Schumann (op. 41, n° 1, in a). Veel zorg werd aan de uitvoering dier zeer schoone werken besteed, zoodat de vrij talrijk opgekomen hoorders van hunne ingenomenheid bij herhaling blijk gaven, en men met goede verwachtingen de volgende avonden te gemoet ziet.
De tweede uitvoering is bepaald op 14 November. A.
AMSTEEDAM. Eerste Quartet-soirée. — Hollandsche Opera.
Dank zij den nog hier vertoevenden dr Mezger hadden wij het voorrecht den eenigen Joachim, — en door toevallige omstandigheden, die straks verklaard zullen worden, twee malen achtereen met hetzelfde programma, — op den eersten der kamermuziek-avonden van de Maatschappij t. b. d. t. in de kleine concertzaal van het //Concertgebouw// te begroeten. Wie Joachim slechts als solist heeft gehoord, kan zich nauw een denkbeeld maken van zijne hoedanigheden als ktvartetspeler. Is het eene bekende waarheid, dat er in dit tranendal niets volmaakt is, wie dezen kunstenaar in zijn eenvoud, in zijne bescheidenheid waar het noodig is, in zijn heilig vuur, in zijne edele opvatting en eindelijk in het inspireeren der overige uitvoerenden gadeslaat, zou allicht aan de waarheid van het gezegde gaan twijfelen. Joachim, aan de eerste viool van een kwartet of kwintet, geeft den indruk tot de hoorenden te zeggen: //Gij allen komt niet om mij; gij komt om de muzikale scheppingen, en die zullen we u doenhooren.» En wij hoorden ze; wij hoorden Beethoven's kwartet op. 59, Mozart's kwintet (in g) en het pianokwintet op. 34 van Brahms, en wel zóó, als wij ze niet licht meer zullen hooren. Eilieve , lezers! vergt niet van mij, dat ik u over onderdeelen spreke; laat het u genoeg zijn, wanneer ik u zeg, dat het geheel als het ware eene openbaring was; dat er gedurende een paar uren tot onze ziel werd gesproken, en dat wel zonder week gevoel, zonder buitensporige middelen, slechts door reinen eenvoud en waarheid.
Zij, die met den heros de drie genoemde werken vertolkten, waren: de heeren Eöntgen, piano, en in Mozart's kwintet, alt, Cramer, tweede viool, Timmner, alt, Bosmans, violoncel. Ons dunkt, de meester zal tevreden geweest zijn over hunne medewerking, en niet het minst over Eöntgen's pianospel in Brahm's heerlijke compositie, welke nochtans in geenen deele Beethoven's of Mozart's meesterwerk kon doen vergeten.
Daaromtrent zij nog vermeld, dat op den tweeden avond een der bestuurders mededeelde, dat op verlangen van professor Joachim het piano-kwintet van Brahms het tweede, en Mozart's werk het laatst zou worden uitgevoerd. Aldus geschiedde , en ik geloof niet, dat er velen waren, die deze wijziging niet ten zeerste waardeerden.
Wel zijn er velen, die, inteekenaren op de kamermuziekavonden, op den eersten avond met hunne dames onverrichter zake naar huis konden kecren. Het lot dier kunstlievende natuurgenootcn was waarlijk niet benijdenswaardig. Doch hoe tegen te gaan, dat velen der inteekenaren ditmaal niet één, doch twee, drie, ja vier dameskaarten kochten, en zoo doende voor hen, die niet een half uur vóór