'^VEREENIGLNGVOOR^X1 WIJSBEGEERTE DES RECHTS
INLEIDING TOT DL VERGADERING
te houden te 's-Gravenhage in een der zalen van den tioogen Raad der Nederlanden, onder voorzitterschap van Prof. Dr. R. Kranenburg, op Zaterdag 17 December a.s. des voormiddags te 11 uur.
Inleider: Prof. Dr. H. Dooyeweerd.
DE THEORIE VAN DE BRONNEN VAN HET STELLIG RECHT IN HET LICHT DER WETSIDEE.
Wanneer wij ons trachten te oriënteeren in den huidigen stand deiwetenschappelijke theorieën inzake de bronnen van het recht, dan is het eerste, wat ons moet opvallen, een schier chaotische verwarring in den zin, waarin men het woord „rechtsbron" gebruikt. Niet minder dan tien verschillende beteekenissen meen ik te moeten vaststellen: le Rechtsbron als transcendente (of vermeend transcendente) oorsprong des rechts: God, de rede, de geest, de „natuur" enz.. In dezen zin genomen, dient het woord „bron van het recht", om den religieuzen, resp. metaphysischen oorsprong en geldingsbron der rechtsorde aan te duiden.
2e Rechtsbron als formeel-juridische geldingsbron van het positieve recht. In dezen zin wil men met het woord „rechtsbron" aanduiden: a) een hoogsten juridischen vorm, waarin het positieve recht ontstaat, een vorm, waarvan alle andere juridische ontstaansvormen hare gelding afleiden, of althans b) een juridischen ontstaansvorm, die op zelfgenoegzame wijze de gelding van zijn inhoud waarborgt. In den eersten zin wordt het woord „rechtsbron" gebruikt door de monistische naïef-positivistische rechtsbeschouwing, die ter laatste instantie de wet, waarin zich de wil van den souvereinen statelijken wetgever belichaamt, als eenige en zelfgenoegzame geldingsbron van het positieve recht opvat. In den tweeden zin bij de niet-monistische naïefpositivistische theorieën, die meerdere formeele geldingsbronnen naast elkander stellen.
3e Rechtsbron als formeele (empiristisch gevatte) meta-juridische geldingsbron van het positieve recht. In dezen zin wordt het woord gebruikt door de genetisch-positivistische bronnentheorie, die zich