HET SPORTBLAD.

7

bleek dat aan het terrein van de Spartaan nog aangename herinneringen, meer speciaal op cricketgebied, waren verbonden.

Visioenen van 'n fielder, die in z'n ijver om een zekere boundary te voorkomen, niet bemerkte dat er 'm sloot in de onmiddellijke nabijheid was met het noodlottig gevolg dat hij met de looppas de sloot inging en van 'n ander fielder, die liever 'n paar runs cadeau gaf dan 'n bal op te visschen uit 'n zekere zelfstandigheid, waarmede koeien erg slordig zun, doemden voor me op.

Veel gelegenheid om me in die ouJe herinneringen te verdiepen, was er echter niet, want al dadelijk ontdekte ik Dade, de man van het vroegere tweede klas Ajax, die het er thans op gezet heeft om Ajax weer in de eerste klas terug te brengen. Hij was vol moed en verzekerde me dat Ajax dit noodseizoen zou benutten voor een duchtige reorganisatie, om volgend jaar een ernstig woordje mee te spreken in den strijd voor promotie.

En Dade is er wel den man naar om woord te houden.

'n Verrassing was de opstelling van de Ajax ploeg voor mij, daar hierin niet minder dan 3 spelers van Blauw Wit, nl. Dona en de beide Lucassen een plaats hadden gevonden, terwijl Sejjlhouwer, naar men mededeelde, eveneens wederom de Ajax-kleuren z&l gaan dragen. Dergelijke clubveranderingen doen me gewoonlijk minder prettig aan. 't Schijnt echter, dat de Blauw Witters uit eigen beweging zich bij Ajax hebben aangemeld en daar we blijkbaar met het idee „clubliefde" hebban afgerekend, zal ik hier verder maar bet zwijgen toe doen. Een ding is echter door Ajax al bereikt, nl. dat het thans een geheel Amsterdamsch elftal in het veld brengt. De wedstrijd zelf viel verbazend tegen en k n heel weinig inlichtingen geven omtrent de kracht van het Ajax-elftal. Het veld nl. is ongelijk en voor goed voetbal ongeschikt. Passeeren langs den grond was onmogelijk en om malle sprongen te voorkomen, hield men het leder zooveel mogelijk in de lucht, Enkele staaltjes van aardig voetbal werden door beide partijen getoond, maar over het geheel genomen was het vaak een systeemlooze trapperij. Op een goed veld schijnt de Ajaxverdediging intusschen wel tot goeds in staat. De voorhoede zal blijkbaar nog eens herzien moeten worden, de vleugelspelers vooral waren zeer zwakjes. Ik hoop Ajsx nog eens spoedig op een beter terrein en onder gunstiger weersomstandigheden te zien spelen. Dat de roodwitten nog een flinken aanhang hebben, bleek uit de groote opkomst van het publiek, waarbij heel wat bekende gezichten van de Ajaxtribunes.

Uit de Hofstad.

Zondag is het officieele voetbalseizoen hier geopend en als trouw medewerker van het groene blad, heb ik mijn blocnote en potlood weer opgezocht om onza lezers op de hoogte te houden van de Haagsche wedstrijden.

Lang heb ik getwijfeld of ik deze taak zou hervatten. Immers, wij leven nu onder zulke bijzondere omstandigheden, de ramp, welke Europa teistert, neemt zóó geheel ons denken in beslag, dat de voetballerij mij aanvankelijk

eene beuzeling toescheen, welke — zoo deze sport al werd bsoefecd — te weinig belangstelling zou trekken, om bovendien nog eene beschrijving waard te zijn. Dwalen niet telkenmale, zelfs onder den meest ingespannen at beid, ooze gedachten af naar den volkerenslag, welke thans in ons werelddeel woedt? Kunnen wij bier nu rustig een V03tbalpraatje houden, terwgl op betrekkelijk korten afstand van onsgeheele landstreken door oorlogsgaweld worden verwoest en duizenden en nog eens duizenden jonge mannen den dood vindea op het slagveld?

Edoch, de mensch beschikt gelukkig over een zeer groot aanpassingsvermogen. In den volksmond heet het: „ja wént aan nllee, zelfs aan hangen 1" Nu is in dit verband het woord wennen niet geheel juis». We weten ons te schikken in de ellende welke thans over Europa komt, als in iets onvermijdelijks. Al heel spoedig hebben wij ondervouden dat, na de eerste dag«n van opwinding en epanninj?, toen bleek dat voor ons het oorlogsgevaar kleiner werd, een kalme berustiDg ovtr ons kwam. Langzaam aan werd het degelykeche leven weder zooveel mogelijk in normale banen terug geleid Wel bleef de spanning, maar toch gevoelden wij weer behoefte, om na onzen arbeid ontspanning en verstrooing te zoeken, om zoodoende nieuwe krachten te verzamelen voor den arbeid, welke ons thans meer nog dan anders opeischt. Zóo zijn wij dan ook weer tót het voetbalspel gekomen, de zoo welkome afleiding voor onze vaak te strak gespannen zenuwen. Is het dan niet logisch, dat, nu ieder in de voetbalwereld zich opmaakt om de sport op zijne wijze te dienen, de verslaggever ook het zwaard aangordt — ik bedoel zijn potlooden scherpt en zijn papier bestelt — om ook het zijne bij te dragen voor den bloei van ons spel?

Dit, mijnheer de redacteur, zjjn de overwegingen, welke mij er toe geleid hebben, mij wederom voor het „Sportblad" beschikbaar te stellen. Gemakkelijker is onze taak niet geworden. Het gras werd vroeger al door de groote pers voor onze voeten weggemaaid. Meerum, Couche c.s. lieten voor ons, sportbladschrgvers, niet veel anders als stoppels achter op het terrein waarop wij voedsel, i.c. stof voor onze artikelen, moesten zoeken. Wö moesten trachten onze pennevruchten aantrekkelijk te maken door „dikke" woorden zooals daar zjjn: reuzenschot, bombardement op de vesting van den vijand, gecombineerde aanval etc. Dit nu zijn termen, welke mij in deze dagen voor sportverslagen minder geschikt ljjkeo. Wij zitten nu onthand en vol verlangen zien wij uit naar den vernufteling, die voor ons een nieuw, in den tegenwoordigen tgd meer passend woordenboek samenstelt.

De aanvankelijk door het Bondsbestuur ontworpen nood-compstitie vond hier, evenals elders, bjj de eerste-klasse clubs weinig bijval. De indeeling werd scherp veroordeeld; men sprak van eene fiuanciëele mislukking en men verwachtte dat de publieke belangstelling tot beneden nul zou dalen. Dank zij de bemoeiingen van het „Gouden Hoofd" hebben wfl thans de gewone 1ste klasse-afdeeling behouden.

Nog minder was men hier te spreken over