SPORT IN BEELD
484
DE ALPENRIT 1933
DE NEDERLANDSCHE FORD-RIJDERS BLINKEN UIT. EEN ZWARE WEDSTRIJD VOOR STANDAARD WAGENS.
door BERT PRINSEN GEERLIGS
Naast de Rallye van Monte Carlo is de Internationale Alpenrit het belangrijkste jaarlijksche evenement op gebied van automobiel groot-tourisme. Er zijn er, die beweren, dat de Rallye hoofdzakelijk eischen stelt aan het uithoudingsvermogen der deelnemers, terwijl de Alpenrit vooral het mechanische deel aan den tand voelt. Wij zijn van meening, dat beide ritten elkaar bitter weinig toegeven en zoowel in de Rallye als den Alpenrit heeft alleen een prima rijder, die zijn prima wagen prima kent, kans op succes.
Het is dan ook niet te verwonderen, dat we elk jaar onder de inschrijvingen voor den Alpenrit, namen van Rallye-rijders treffen.
Om bij onze landgenooten te blijven: Dr. Sprenger van Eyk, Van der Meulen, Van Abbe, Van Beeck Calkoen, Schade en Staal. De Franschen Mlle Hellé-Nice, Gas, de Lavalette en Viail, de Britten Capt. Riley, Healy, Langley, Bradley, Martin, Hobbs, Aldington, de Duitschers Frau Lotte Bahr, de von Guillaumes, de politie-mannen Sanders en Gutknegt, Carltje Kappler, de Bugatti-man Sauerwein en de Hanomag-vazal Butenuth.
Dit jaar gingen in totaal 134 wagens van honk, waarvan 50 Engelschen, 36 Duitschers, 17 Franschen, 10 Hollanders, 6 Italianen, 4 Tsjechen, 4 Zwitsers, 3 Oostenrijkers, 3 Belgen en I Amerikaan.
De Alpenrit wordt georganiseerd door
de Automobiel Clubs van Frankrijk, Duitschland en Italië met medewerking van de Engelsche-, de Oostenrijksche- en de Zwitsersche Automobiel Clubs.
De eerste Alpenrit werd in 1929 verreden en van den beginne af hebben Hollanders veel voor deze snelle klimpartij over de hoogste bergpassen gevoeld. Het feit, dat er dit jaar meer Hollanders dan Italianen, Oostenrijkers en Zwitsers meereden, bewijst hoe populair deze wedstrijd voor de bewoners van het vlakke land geworden is.
De deelnemers aan den Alpenrit worden verdeeld in 5 categoriën, varieerende van motoren met een cylinderinhoud beneden de 1.100 cc. tot die met een inhoud van meer dan 3 Liter. De kleinste klasse moet met een gemiddelde snelheid van 42 K.M. per uur, de grootste met een moyenne van 45 K.M. per uur rijden.
Deze vereischte gemiddelden zijn zóó hoog, dat men zich afvraagt, of de Alpen rit niet beter Alpenroce genoemd kan worden. Doch what is in a name, zoolang de bewoners van de streken, waar deze tocht verreden wordt duidelijk teleurstelling demonstreeren, wanneer een wagen niet — net als in een heuschen wedstrijd — huilend, jankend en snerpend de bochten neemt?
De tijdwaarnemers zitten met stopwatches te kieren en wanneer een deelnemer-1^ seconde te laat komt, staat hij reeds op den bon. Elke 10 seconden krijgt
de laatkomer er I strafpunt bij, terwijl men geen „vergoeding" krijgt, wanneer men eenige minuten vóór tijd arriveert.
Na gedane dagtaak gaan de wagens in een gesloten park en de deelnemer krijgt zijn auto eerst den volgenden morgen bij den start terug. Reparaties, remmen stellen, bougies vernieuwen enz. dienen dus in den kostbaren „rijtijd" te geschieden. Slaat de motor 's ochtends niet direct aan, zoodat de slinger erbij te pas moet komen, dan vallen er onmiddellijk weer 5 strafpunten.
En nu de route.
Dit jaar was de start in Meran, het lieflijke stadje omringd door besneeuwde bergen, doch waar het in Augustus zoo helsch warm kan zijn. De deelnemers (en deelneemsters vooral) wisten dan ook niet in welk luchtig „tenue" zij den rit zouden rijden.
De eerste dag was de route Meran-Meran via de Giovo, de Falsarego en den Pordoi (een heuvelklim, waarbij tijd werd opgenomen) in totaal 250 mijl. Er is dien dag ontzettend gejakkerd met het gevolg, dat de Duitsche Mercedes-rijder Klotz (No. I 3) en de Britten Nash, Alexander en Oxley hun wagens in de poeder reden. Van de 134 gestarten bleven nog slechts 30 zonder strafpunten.
Tweede dag: Dadelijk na 't ontbijt: Stilfser Joch 2730 M. Of U nog eitjes wilt koken. Daarna de Bernina Pas en tot slot de Albula. Op dit traject hebben de Neder-
het rrd-team dat de CoUBe TTa^JTJ^ " Du'vendrechhtsche br"S »-Amsterdam door vrienden en bekenden gehuldigd. De eerste 3 wagens zijn Verder A. van Strien en ]Wd Meukn WinnL2 r""6"^ rT- ^T^T' Wd' Kamp e" Umber" Hurre">rinck; Wieleman (Aanvoerder Ford-team). Mark en Van Abbe (3de in de Spë deT GTcleïs'?"'6 ^ ); C A' ™" ^ Calc°en <2de in de "Co^ des Glaciers") en ^
{Foto Polygoon),