179

M 12.

Midway-Eiland

Vancouver

• Fanning-Eiland

San Francisrn

Samoa-Eüanden

Australië

Auoklaud

Amerikaansche kabel. Engelsche * Aansluitkabel.

Fig. 1.

(682 mijlen), Dutch Harbour (770 mijlen), Attu (810 mijlen) naar de Japansche en verder naar de Siberische kust. Wenschten de Vereenigde Staten van deze lijn gebruik te maken, dan zouden zij niet alleen van andere mogendheden afhankelijk zijn, doch zou ook een groot aantal tusschenstations moeten worden onderhouden, en een telegram van Amerika naar Luzon zou ongeveer 15 maal moeten worden «overgenomen." d. w. z. op een tusschenpost worden ontvangen en verdergeseind. De hierbeschreven weg kan dus voor genoemde Staten niet in aanmerking komen. Zij zijn daarom voornemens hun kabel van San Francisco over Honolulu en Guam te leggen en dus den Oceaan nagenoeg in de richting van Oost naar West te kruisen, terwijl de ontworpen Engelsche kabel in het algemeen den weg van het Noordoosten naar het Zuidwesten zou hebben te volgen om Vancouver met Australië te verbinden.

Over de uitvoerbaarheid van de plannen bestaat uit een technisch oogpunt geen bezwaar. De beste kabelroute tusschen Galifornië en den Hawaï-archipel schijnt volgens in 1892 gedane onderzoekingen, die tusschen Monterybaai en Honolulu op Oahoo te zijn. Westelijk van dien archipel in de richting naar de Philippijnen en Japan is sedert April 1899 het Amerikaansche schip »Nero" bezig met het doen van opnamen. De van den commandant ontvangen berichten verrijken onze kennis van de betrokken deelen van den Oceaan m hooo-e mate Niet ver ten westen van Midway-eiland is een onderzeeën gebergte ontdekt, dat uit een diepte van 2200 tot op 82 vadem onder den waterspiegel opstijgt. Verder vindt men ongeveer 500 mijlen ten oosten van Guam een gedeelte van meer dan 4900 vadem diepte. Deze beide en meer andere zich wellicht nog voordoende hinderpalen kunnen zonder bezwaren worden ontgaan.

Ter bereiking van de grootst mogelijke seinsnelheid en ter vermindering der kosten zal het wenschelijk zijn om, indien mogelijk, in het ongeveer 3600 mijlen lange kabel vak tusschen Honolulu en Guam een tusschenstation in te schakelen. De langste der tegenwoordig m gebruik zijnde kabels is die van Brest naar Cape Code, Mass.; zijne lengte bedraagt 3250 mijlen. Het is dus zeker, dat evenals Engeland na zorgvuldige proefnemingen de telegraphische correspondentie op een 3500 mijlen langen kabel van Vancouver naar Fanningeiland mogelijk acht, ook een directe kabel van Honolulu naar Guam daarvoor geschikt is; de seinsnelheid zou daarbij echter een zeer nadeeligen invloed op het rendement van de geheele kabelverbinding uitoefenen. Als tusschenstation tusschen Honolulu en Guam komen Wake-eiland en Midway-eiland in aanmerking. Beide zijn weliswaar kleine, slechts even boven den hoogwaterspiegel uitstekende, zeer ongastvrije eilandjes, zij doen evenwel in dit opzicht voor Fanningeiland niet onder. De kabelroute tusschen de Hawaï-archipel en Guam moet echter nog grondig onderzocht worden. Het komt hierbij den Vereenigde Staten ten goede, dat zij door de annexatie van dien archipel 11 a 12 eilanden verkregen hebben, die over ongeveer 1800 mijlen van Honolulu naar het noordwesten verspreid liggen.

De kabellengten langs de wegen over Midway-en over Wake-eiland bedragen:

San Francisco—Honolulu vaso mijien

Honolulu—Miaway-enana iicu* »

Midway-eiland—Guam 2523 »

Guam—Dingalabaai (Philippijnen) 1496 »

te zamen 7559 mijlen

San Francisco—Honolulu 2286 mijlen

Honolulu—Wake-eiland 2205 »

Wake-eiland—Guam 1435 »

Guam—Dingalabaai (Philippijnen) 1496

te zamen 7422- mijlen

Het verschil in lengte tusschen beide routes is dus gering te achten.

De o-rootste kabellengte, waarop zonder tusschenstation kan worden o-ewerkt is ongeveer die der Atlantische kabels tusschen Ierland en Noord-Amerika. Hieruit blijkt dat de Amerikaansche «Pacifics-kabel o-roote voordeden boven den Engelschen bezit. Toch blijft het noodig het tvpe van den kabel voor het langste vak met zorgvuldigheid te kiezen. Van de elf in het noordelijk gedeelte van den Atlantischen Oceaan aanwezige kabels hebben de in 1894 in dienst gestelde kabel der Anglo-American Telegraph Co. en de kabel deiCommercial Cable Co. van hetzelfde jaar de grootste seinsnelheid bij een gewicht aan koper van resp. 650 en 500 Ïbs en aan guttapèrcha van resp. 400 en 320 Ïbs per zeemijl. Deze kabeltypen bezitten eene seinsnelheid, die voor den Amerikaanschen Pacifickabel zeker voldoende zou zijn. De kosten van de fabricage en het leggen van den laatsten zijn op ± 20 millioen gulden te schatten; de jaarlijksche uitgaven kunnen als volgt worden bepaald:

Onderhoud van twee kabelschepen 1 auu-uuu.

Voor instandhouding van den kabel

200 mijlen kabel per jaar, zoodat hij r.nnnOO

na 40 jaren geheel vernieuwd zou zijn « ^Afv.'

Exploitatiekosten « -^onn

Reservefonds en rente van het kapitaal «ïuiu.uuu.

te zamen f 2325.000.

De kabel zal dus jaarlijks dit bedrag moeten opbrengen om de jaarlijksche uitgaven, die het bedrijf vordert, goed te maken. Ingevolge de grondslagen der berekeningen zou hij dan echter na 40 jaren over zijn geheele lengte vernieuwd, en bovendien het aanlegkapitaal na 50 jaren in het reservefonds opnieuw voorhanden zijn, zoodat dan naast den ouden nog een tweede kabel zou kunnen worden gelegd. . ,

De seinsnelheid langs een kabel hangt van de spanning deistroombron, de in gebruik zijnde toestellen, den toestand en de constructie van den kabel en de vaardigheid van het bedienend personeel af. Verder verschilt die snelheid naar gelang telegrammen in gewone of in overeengekomen (code) taal worden overgebracht. De snelheid uit te drukken in geseinde woorden per minuut verdient geen aanbeveling, want in den regel wordt daarbij de lengte van een woord gemiddeld op 5 letters gesteld, terwijl zij in werkelijkheid ongeveer 8 letters bedraagt. Beter is het een zeker aantal letters of teekens per minuut als basis voor de berekeningen vast te stellen. Het getal, dat men dan voor eene zekere hoeveelheid tijd verkrijgt, heeft echter slechts theoretische waarde, omdat in de practijk tijd verloren gaat door de ruimte tusschen de woorden en tusschen de berichten, door de vragen en antwoorden omtrent de laatste, door verbeteringen en door telegrammen, die den dienst betreffen. Op de Atlantische kabels, waarop de correspondentie mets te wenschen overlaat, bedraagt het aandeel van dit zoogenaamde «doode» verkeer 16 a 17 pCt. van het totale verkeer; voor den ontworpen Paci flc-kabel kan het veilig op 30 pCt. worden geschat Stelt men nu de theoretische seinsnelheid op 31 woorden van 8 letters per minuut, zoodat inderdaad ongeveer 22 woorden, waarvoor betaald wordt, per minuut kunnen worden overgebracht, en rekent men, dat. door het invoeren van dubbelwerken (duplex-correspondentie) het rendement met 90 pCt. wordt verhoogd, dan zullen langs den kabel, indien hij dagelijks 12 uren in dienst is, 11.800.000 betaalde woorden worden geseind. De meest bevoegde beoordeelaars verschillen echter belangrijk in hunne ramingen der theoretische seinsnelheid op kabels, zoodat ten aanzien daarvan met voorzichtigheid dient te worden te werk gegaan. Dit is echter buiten twijfel, dat bij den ontworpen kabel de ontvangsten zeker voldoende zullen zijn. De prijs per woord 4. i ïitr„„i,;„„t„„ mr^^iiio w),..,QO't fpo-pnwoordiff o gulden.

Om dus het boven verkregen minimum-bedrag van ± 2.325.000 gulden per jaar te bereiken, zou de kabel bij het thans ge dende woordtarief gedurende 300 werkdagen slechts 40 a 50 minuten, of bij vermindering der taks tot de helft, nog geen twee uren «bezet» behoeven te zijn. Zelfs een storing van eenige maanden, b v. door het breken van den kabel, zou nog niet ten gevolge hebben, dat, genoemde minimum-opbrengst niet werd verkregen. Het Ministerie van Oorlo°- der Vereenigde Staten alleen heeft gedurende de laatste vijf maanden zooveel aantelegrammen vanen naar de Philippijurn betaald dat de kosten daarvan, over een jaar gerekend, f 819.000 zullen 'beloopen. Van dit bedrag komt 90 pCt. aan andere staten

tGll °"0GCl6.

Bij& kabelmaatschappijen vormt de rente van het aanlegkapitaal hét hoofddeel der uitgaven. Nu is het eene waarheid, dat niemand op laveren rentevoet kapitaal kan verkrijgen dan de regeeringen. Daarom moet ook de regeering den kabel leggen, temeer omdat, als zij dit doet, er niet voor het afwerpen van hooge dividenden aan aandeelhouders behoeft te worden gezorgd, doch slechts zooveel dient te worden geïnd, dat eene goede exploitatie op gezonden flnancieelen mno-eliilf hliift Slaaf«ovnlnifatift alleen kan dan ook eene

belangrijke vermindering van het tegenwoordige zeer hooge tariel naar Oost-Azië in het leven roepen en daardoor bereiken, dat de Pacific-kabel niet zooals vele andere een groot gedeelte van den dagniet wordt gebruikt. Men houde hierbij in het oog, dat een kabel niet als een werktuig bij veelvuldig gebruik spoediger verslijt, dan bij een matig in werking zijn. De kosten voor de eigenlijke exploitatie van den kabel nl. de salarissen der beambten, de kosten van onderhoud der toestellen, batterijen enz. beloopen volgens Alex Siemens slechts