M 4»
918
omgang en goede maatschappelijke relaties van veel nüt zijn. j Verder heeft het onzen ingenieurs dikwijls ontbroken aan verstand van het zakenleven met al zijn mysteriën en evenmin heeft hij zich ingewerkt in de wetten en bepalingen op velerlei gebied, waarmee de chef van een groote onderneming of van een groot werk te doen krijgt.
Tot dit doel zijn de technische vereenigingen van veel nut I geweest. Door voordrachten, debatten en, vóór alles, door de behandeling van de zaken, die in den laatsten tijd een onderwerp van bespreking uitmaken tusschen de verschillende openbare instellingen, wordt de gezichtskring verruimd en de ingenieur gedwongen zich in te werken in algemeene I maatschappelijke vraagstukken, waar hij op andere wijze niet zoo licht mee in aanraking zou komen. De Zweedsche 1 Ingenieursvereeniging staat hierbij vooraan en heeft door de wijze, waarop zij haar eigen positie en die van haar leden handhaaft, in hooge mate bijgedragen tot een meerdere waardeering van het werk van den ingenieur.
Het zou in dit opzicht ook van niet te onderschatten belang zijn, dat de in technische kringen al zoolang gekoesterde wensch voor de oprichting van nieuwe departementen van ; handel en industrie en van verkeer en openbare werken in | vervulling kwam en dat de mannen der techniek op deze wijze ook in staat gesteld werden algemeene aangelegenheden in hoogste instantie te behandelen.
Kort en goed. De ingenieur moet in het volle leven om te leeren waar te nemen en zich te laten gelden. Hij moet optreden met even groot zelfvertrouwen als zijn concurrenten en, evenals dezen, blijk geven, dat niets menschelijks hem vreemd is.
En ten slotte, wat nog het allergewichtigste is: zal hij niet enkel werktuig blijven, maar wil hij leider worden, dan moet de ingenieur evenals alle andere adspiranten voor leidende betrekkingen hoofd- en bijzaken van elkaar leeren te onderscheiden. Dit hoort ook bij de economische denkwijze, die op elk gebied in practijk gebracht moet worden. Hij, die zonder noodzaak als regel bij ieder onderdeel stilstaat, kan nooit een flink chef worden. Hij beneemt zijn ondergeschikten de gelegenheid om zelfstandig iets af te doen, went ze ook niet aan een eigen verantwoordelijkheidsgevoel en onderdrukt hun werklust en initiatief. Zijn eigen tijd wordt in beslag genomen door zaken, die hem verhinderen een overzicht van het geheel te krijgen, wat noodig is om alles in de juiste richting te sturen.
Een chef in den vollen zin des woords moet geen dagelij ksch werk hebben van dien aard, dat hij niet, wanneer noodig ook voor langeren tijd, zijn kantoor kan verlaten zonder dat de gewone gang van zaken verstoord is.
De hier geuite gedachten zijn noch oorspronkelijk, noch in een nieuwen vorm gegoten.
Het scheen mij echter wel op zijn plaats ze neer te schrijven j in het boek ter herdenking van den zestigsten verjaardag van prof. Gustaf Richert, die jarenlang als hoogleeraar aan de Technische Hoogeschool een groot aantal leerlingen | heeft onderwezen, als leider van een zeer omvangrijk adviseerend ingenieursbureau (1) vele ingenieurs onder zijn leiding heeft gehad en zich zelf een vooraanstaande positie in de maatschappij veroverd heeft.
Ir. A. Groothoff.
(1) Dit adviesbureau is de Aktiebolaget Vattenbyggnadsbyron'te Stockholm, opgericht in 1902, die tientallen ingenieurs en ondergeschikte technici in dienst heeft en haar werkzaamheden over Rusland tot Oost-Azië (China) uitstrekt. A. G.
Havenplannen in Peru.
(Met af beelding.~)
In 1913 verzocht de toenmalige President van Peru, G. Billinghukst, aan prof. dr. J. Kraus een plan te maken voor de verbetering van de haven van Callao, welke zou moeten bestaan in den aanleg van een dam naar het op 4>/2 K.M. afstand tegenover Callao gelegen eiland San Lorenzo, en in den bouw van havenwerken in de zoo gevormde baai. De heer Kraus aanvaardde de opdracht en vertrok in October 1913 naar Peru. Daar bleek alras dat de bedoelde werken belangrijk meer zouden kosten dan economisch verdedigbaar zou zijn, in verband waarmede de noodige gegevens werden verzameld om, behalve het plan der opdracht, ook
een minder kostbaar ontwerp voor havenverbetering samen te stellen, waarin de verbinding van San Lorenzo niet zou zijn opgenomen.
Van de aanwezigheid van prof. Kraus in Peru maakte de Regeering dezer republiek gebruik om hem ook advies te vragen over een tweetal andere vraagstukken, en wel over de verbetering van de haven van het zuidelijk spoorwegnet en over het maken eener los- en laadgelegenheid voor de vallei van Camana, eveneens in Zuid-Peru gelegen. De haven der Zuidelijke spoorwegen, die behalve Zuid Peru ook een deel van Bolivia met de kust verbinden, is de onvoldoend beschutte, kleine haven van Mollendo, die slechts voor lichters toegankelijk is. Vóór den aanleg der spoorwegen was de uitvoerhaven van dit deel van Zuid-Amerika Islay, dat ongeveer 15 K.M. noord westwaarts aan een rustige baai is gelegen, maar thans geheel verlaten is. De aanleg van den spoorweg van La Paz naar Arica door de Chileensche Regeering, welke een deel van het vervoer der zuidelijke spoorwegen tot zich dreigde te trekken, had het vraagstuk der afdoende verbetering van de haven van Mollendo of van de verplaatsing van het beginpunt van den spoorweg naar een ander punt der kust weer aan de orde gesteld.
De vallei van Camana is een door bergen ingesloten en aan een ontoegankelijke kust gelegen vruchtbare streek, die thans voor haar producten op moeilijk bereikbare markten is aangewezen.
De ontwerpen, waartoe deze opdrachten aanleiding gaven; werden in 's-Gravenhage samengesteld en kwamen in het laatst van 1914 gereed, maar de politieke toestand in Peru en de oorlog maakten, dat eerst in 1916 de plannen door de Peruaansche Regeering in ontvangst konden genomen worden.
In de Boodschap, die de tegenwoordige President van Peru, José Pardo, den 28en Juli 1917 bij het begin van het nieuwe zittingjaar voor de wetgevende vergadering voorlas, bespreekt dit Staatshoofd de ontwerpen van prof. Kraus, en de wenschelijkheid eener spoedige uitvoering.
Het schijnt mij wel van belang het stuk der presidentieele rede, aan die plannen gewijd, hier vertaald weder te geven. Ik hoop dan binnenkort gelegenheid te hebben uitvoeriger op de projecten zelf "terug te komen.
Een overzichtskaartje van het betrokken gedeelte van Peru (fig. 1) moge het hier volgende deel der Boodschap, aan het blad El Comercio van 29 Juli 1917 ohtleend, verduidelijken.
Ir. G. J. van den Broek.
Mededeeling van den President van Peru.
In 1913 droeg de Regeering den bekenden Nederlandschen ingenieur, den heer J. Kraus de bestudeering van de havenwerken van Callao op. Het resultaat dezer studie is thans ontvangen en het belang en de uitvoerbaarheid hiervan zijn zoodanig, dat het wenschelijk voorkomt zonder uitstel tot het werk te besluiten, dat in overeenstemming met de conclusies der genoemde studie zal zijn uit te voeren.
De arbeid, door den heer Kraus aangeboden omvat de volgende ontwerpen :
A. Verbinding van het eiland San Lorenzo met La Punta (1). ! B. Een nieuwe haven in Callao.
C. Installatie van de haven.
D. Droogdok.
De tegenwoordige haven, waarvan de aanleg in 1865 begon en het monopolie in 1912 eindigde, is niet meer voldoende voor de handelsbeweging' van Callao. De terreinen, bestemd voor het lossen en laden, zijn zoo beperkt, dat het niet mogelijk is de goederen nabij de ; schepen op te slaan, maar men genoodzaakt is deze zoo spoedig zij j aankomen, hetzij naar de pakhuizen van de douane, hetzij naar de S particuliere opslagplaatsen te vervoeren, welke op aanmerkelijken afstand van de kaden zijn gelegen, wat, zooals begrijpelijk is, langdurig oponthoud geeft. Bovendien laat de diepte der haven slechts schepen met een minderen diepgang dan 7.20 M. toe, waardoor het onmogelijk is vele der schepen, die thans Callao geregeld bezoeken, aan de kaden te meren, en uit den aard der zaak nog minder die, welke in de toekomst zullen komen. En evenmin zijn de richting en de wijdte der invaart van de bestaande haven in overeenstemming met de I gebruikelijke afmetingen der schepen, die thans den overzeeschen ; handel bedienen.
Het zoo spoedig mogelijk uitvoeren van havenwerken, geschikt voor de behoefte' van de eerste haven der republiek en van de noodige capaciteit, is daarom een dringend vraagstuk, waarvan de oplossing — en dit is een verdienste, die de'studies van den ingenieur Kraus eigen is — gevonden kan worden binnen ons economisch vermogen.
Reeds dadelijk wordt ontwerp A, de verbinding van het eiland
(1) Het dichtst nabij San Lorenzo gelegen deel der kust.