B. 176

Bouw- en Waterbouwkunde 16.

No.31 — 1928

Details vlakke wielschuif.

Schaal 1 : 10. Fig. 4.

aan op een ringvormige zitting B en aan de bovenzijde aan een dekplaat D.

De dekplaat D rust met drie stijlen E op de bovengenoemde zitting B.

Wordt de cylindrische mantel omhoog getrokken, dan blijft deze inwendig aansluiten tegen de dekplaat D, doch tusschen onderzijde van den mantel en ringvormige zitting B ontstaat een opening, waardoor het water kan toestroomen.

Een en ander is schematisch weergegeven op fig. IA. Bij het ontwerpen van de schuif is er naar gestreefd, dat bij het optrekken van den mantel de doorstroomopening aanvankelijk zeer langzaam zou toenemen, teneinde ongunstige waterbeweging in de kolk zooveel mogelijk te voorkomen.

Daartoe is gebruik gemaakt van een denkbeeld van ir. D. J. Klink, onder wiens leiding voor de sluizen van

het Julianakanaal modelproeven werden gedaan met schuiven, welke aan de onderzijde van buiten conisch waren afgewerkt en die aansloten op zittingen, welke over een zekere hoogte eveneens conisch waren. In fig. 2 is zulks schematisch weergegeven.

In verband met de groote afmetingen der schuiven en de, tengevolge van het groote verval te verwachten groote stroomsnelheden, was een goede geleiding van de cylindrische mantels een eerste vereischte.

Deze geleiding wordt aan de onderzijde van den mantel verkregen door de drie reeds eerder genoemde stijlen E, welke de dekplaat D steunen en aan de bovenzijde door een drietal stijlen F, welke daartoe op de dekplaat worden opgebouwd en onderling worden gekoppeld tot een stijf geheel (zie fig. 1B en 6E—F). Door deze uitvoeringswijze is de goede geleiding van den mantel geheel onafhankelijk