203

De postverbinding van de Kaspische Zee met Teheran.

Teheran, 7 October 1903.

In De Ingenieur No. 24 van 1903 gaf ik een beschrijving van bedoelde postverbinding, en wees daarbij herhaaldelijk op het absolute gebrek aan onderhoud van den weg. De ondervinding in het tijdsverloop tusschen mijn reis naar Perzië's hoofdstad in November van het afgeloopen jaar, tot op heden opgedaan, heeft geleerd, dat de door mij gekoesterde vrees voor het behoud van den weg, vooral in de laagvlakte van Gilan, niet ongegrond was.

In den afgeloopen zomer had men de onzalige gedachte om den weg in de benedenlanden te verbeteren; daarvoor was een som van 800,000 Roebel of ruim 1 millioen gulden beschikbaar gesteld. De te herstellen afstand bedraagt bijna 26 Kilometer, dus rekende men voor de herstelling ongeveer 30,800 Roebel, of circa f 40.000 per Kilometer, voorwaar geen gering bedrag, en was de hoop gegrond, dat men daar nu wat goeds voor zou verkrijgen !

Helaas, niets is minder waar — wat toch is het verkregen resultaat?

Toen in Mei jl. de zomerdienst der Bakoebooten een aanvang nam, kwam de post, die des Zaterdagsmorgens vroeg vóór Enseli was aangekomen, des Maandags ten 2 uur nm. in mijn bezit, d. i. dus van Rescht tot Teheran in ongeveer 48 uren, met inbegrip van het oponthoud op de postkantoren te Rescht en Teheran, en het rondbrengen alhier.

De post heeft thans, nadat de weg „hersteld" is, 70 uren noodig om Teheran te bereiken, en komt gewoonlijk te laat aan, om dadelijk uitgedeeld te worden.

In den afgeloopen zomer kwam het tweemalen voor, dat de postwagen op het gedeelte tusschen Rescht en Koedoem omviel, zoodat de postzakken in den modder terecht kwamen, terwijl een der begeleiders gedood werd.

En op welke wijze, zal men vragen, heeft men nu den weg verbeterd ?

Schema van het dwarsprofiel van den weg. (1)

Zij a—a het profiel van den weg, zooals deze bij den aanvang van den zomer langzamerhand door het groote verkeer was geworden, waarbij de stippellijn c—c ongeveer de onderkant van de modderlaag aangeeft.

Nu oordeelden de Russische ingenieurs, die met het onderhoud van den weg zijn belast, de beste wijze tot verbetering van den toestand, om b.v. de linkerhelft + 1 M. op te hoogen met het materiaal (modder) dat uit de rechterhelft werd opgegraven, waardoor dus hier een vrij diepe gracht ontstond, die zich bij de vele regens, onlangs in de maand September gevallen, spoedig vulde.

Als men van dezen opgeworpen dam van een kruinbreedte spreken mag, dan is deze zóó smal, dat voertuigen slechts met groot gevaar daarover rijden kunnen, en is storten een gewoon verschijnsel.

De afstand van Rescht naar Koedoem (circa 26 Kilometer) werd vroeger in 4 uren afgelegd; thans vereischt de verbeterde weg 30 uren daarvoor! Waarlijk, dat is een triomf voor de Russische ingenieurs.

Nu zou men over dien bedroevenden toestand in een land als Perzië nog kunnen zwijgen, doch het bewijs is geleverd dat in diezelfde vlakte van Gilan, ten tijde van Fath Ali Shah, nu ongeveer 150 jaren geleden, wegen werden aangelegd, onder volmaakt gelijke omstandigheden, en die thans

(1) Evenals in Indië het hoogwater of bandjirpeil zich slechts korten tijd handhaaft, zoo is het ook in de laagvlakte langs de Kaspische Zee, en daalt het water spoedig, als de regens ophouden. Dat daarbij groote schade aan den weg wordt veroorzaakt is duidelijk.

nog zelfs in de zwaarste regens een groote mate van hardheid bezitten. Wat had men dan met de groote sommen, die reeds aan dien weg zijn besteed, niet kunnen tot stand brengen ?

De Russische „Banque d'Escompte" te Teheran (een verkapte Russische Staatsbank, door den afgetreden Minister Witte op de hoogte gebracht, die zij thans inneemt) nam den weg van de oorspronkelijke concessionarissen over, en gaf tot heden, met inbegrip van alle kosten, naar men zegt, ongeveer 5 millioen Roebel daarvoor uit.

Het treurige beeld door den Belgischen Directeur-Generaal der Posterijen opgehangen, die gisteren uit Europa van verlof hier aankwam, en de reis van Rescht tot Koedoem met echtgenoote, kind en vrouwelijke bediende, te paard slechts in 18 uren kon afleggen, daar de weg voor voertuigen onbegaanbaar was, terwijl de post met muilezels door deze afzichtelijke modderpoelen moest vervoerd worden, gaf den Directeur van genoemde Bank aanleiding telegrafisch zijn beklag te St. Petersburg te doen!

Moge deze officieele klacht het gewenschte gevolg hebben, en daarvan een blijvende verbetering van den weg een gevolg zijn!

Intusschen ziet het er voor de reizigers, die gedurende den aanstaanden winter dien weg af te leggen hebben, droevig uit!

Voorwaar, hier is nog een onafzienbaar veld ter ontginning voor den ingenieur — doch waar ernst en goede wil, en vooral kapitaal ontbreekt, daar laat het talent zelfs van een Brugman ons in den steek.

D. L. Graadt van Roggen.

De snelst loopende locomotieven.

{Met afbeelding.)

Voor korten tijd werd door de locomotievenfabriek Henschel & Sohn te Cassel de tot nog toe snelst loopende stoomlocomotief gebouwd en deze is nu voorloopig bij den Duitschen Staatsspoorweg in gebruik genomen.

Deze 2/6 gekoppelde locomotief, die voor exprestreinen gebouwd is, werd naar nieuwe gezichtspunten vervaardigd en wel voor een snelheid van 130 K.M. per uur.

Hiertoe zijn, bij een treingewicht van 180 ton (4 a 5 D-treinwagens) ongeveer 1400 P.K. noodig. Deze worden ontwikkeld in een compound-machine met 3 cylinders, waarvan de middelste op de eerste drijfas werkt en stoom van hoogen druk ontvangt, terwijl de beide lagedruk-cylinders, buiten het frame gelegen, met gelijk gerichte krukken op de 2e drijfas werken.

De krukken der beide drijfassen zijn 90° tegen elkander verzet.

Behalve deze met elkaar gekoppelde assen, heeft de eigenlijke machine nog vier loopassen, die voor en achter de drijfwielen twee aan twee tot een truck vereenigd zijn. De tender loopt eveneens op twee trucks.

Het rooster-oppervlak van de locomotief bedraagt 4,2 M2., waarmede men in staat is 1600 K.G. kolen per uur te verstoken ; de verhittingsoppervlakte van den ketel is 257 M2., verkregen door 346 vlampijpen van 45/50 mM. diameter en 5000 mM. lengte.

De stoomdruk bedraagt 14 atmosferen.

De diameter der drijfwielen is 2.2 M.

De tender kan 20 M3. water en 7 ton steenkolen bevatten, daarbij bedraagt het dienstgewicht 57 ton.

De locomotief heeft in dienst een gewicht van 79 ton; evenwel overschrijdt de belasting per as in geen geval het door de Staatsspoorwegen voorgeschreven maximum.

De afmetingen zijn de volgende :

De geheele afstand tusschen de buitenste assen van machine en tender bedraagt 20,785 M., de locomotief alleen is 11,485 M. lang, terwijl de buitenbuffers 24,848 M. van elkander verwijderd zijn.

Wat het uiterlijk betreft, dit is geheel verschillend van dat der gewone sneltreinlocomotieven.

De gebruikelijke vorm is volgens de afbeelding vrijwel geheel bedekt door een plaatijzeren omhulsel, dat aan de voorzijde een min of meer wigvormige gedaante verkregen heeft, om den weerstand van de lucht zooveel mogelijk te verminderen. Op deze wijze schat men een verbruik van 250 a 300 P.K. door verminderden luchtweerstand bespaard te hebben.