695
1926 - N°. 33
een bezoek aan den consul-generaal Ferguson te Swatow, kwamen zij 3 Maart 1889 te ïientsin aan, alwaar zij aan Li Hung Chang, gouverneur der provincie Tskili, werden voorgesteld en aan wien zij een in de Chineescke taal gesteld memorandum overhandigden, evenals aan den Tsung-liYamen (den Raad van Ministers voor buiteiilandsche aangelegenheden) te Peking, wien zij daarna hun opwachting maakten.
31 Maart 1889 vertrokken zij met een kleine karavaan, voorzien van een paspoort, door Li Hung Chang verstrekt, naar de doorbraken in de Boven Hwang-Ho in de provincie Honan, waarbij bijna 2000 km werden afgelegd in 2 maanden.
Van 15 September tot 6 November 1889 werd een tweede tocht ondernomen naar de doorbraken van de Beneden HwangHo in de provincie Shantung omtrent welke moeite volle tochten in de reisbeschrijving bijzonderheden worden aangetroffen.
Van Juni tot September 1889 vertoefden zij in Tientsin, in afwachting van nadere onderhandelingen met Li Hung Chang en Chang Jao, gouverneur van de provincie Shantung.
Nadat de Oostenrijksche handelsfirma H. Mandl & Co. te Tientsin, tevens vertegenwoordigers van Krupp en de Buskruitfabriek Bothweil, die met Li Hung Chang goede betrekkingen onderhield, was aangewezen om als bemiddelaar bij deze onderhandelingen op te treden, reisden de heeren Van Schermbeek en Visser in de tweede helft van November 1889 naar Europa.
De uitzending, met alle daaraan verbonden kosten, vorderde een uitgave van f 63.900, welke geheel door de Vereeniging werd gedragen, terwijl als bijzonderheid kan worden vermeld, dat het salaris van de heeren Van Schermbeek en Visser voor ieder slechts f 1000 per 3 maanden beliep, wat waarlijk niet onbescheiden mag worden genoemd.
Op 31 Juli 1891 werden 120 exemplaren van het inmiddels opgestelde memorandum over de verbetering van de Hwang-Ho verzonden ter uitreiking aan verschillende autoriteiten in China, zonder dat daarvoor immer eenig woord van dank of waardeering werd ontvangen, terwijl de onderhandelingen door bemiddeling van Mandl & Co. (de heer Mandl was inusschen benoemd tot consul voor Nederland te Tientsin) eveneens op niets zijn uitgeloopen.
Intusschen was krachtens een met Chang Jao te Tsinanfu aangegane overeenkomst een krachtig bagger- en perswerktuig besteld bij de firma J. & H. Smit te Kinderdijk, kostende f 147.600, dat als proefwerktuig voor toekomstige rivierverbetering moest dienen.
Na op'11 Maart 1891 te Krimpen te zijn beproefd, werd het op 4 April d.a.v. uit Antwerpen verscheept en na montage in Shanghai aldaar op 14 September 1891 met uitmuntend gevolg beproefd. Een molenbaas en een bekwaam machinist monteur werden uitgezonden en door de vereeniging bekostigd van 15 Januari 1891 tot 15 November 1894.
Mede door het overlijden van Chang Jao in Augustus 1891, gaf de afbetaling van dit werktuig tot moeilijkheden aanleiding. De afwikkeling daarvan werd door voornoemde firma Mandl bij overeenkomst van 15 November 1892 overgenomen en blijkbaar werd het werktuig in 1895 geheel afbetaald.
Hulde aan dezen werkelijken pioniersarbeid, waarop, hoewel aanvankelijk zonder resultaat, toch na zoovele jaren het tegenwoordig geslacht zich beroepen en voortbouwen kan.
Ir. O. C. A. van Lidth de Jeude.
Ter herdenking.
t Th. P. Löhnis.
Den 28 Juli 1926 is te Botterdam onverwachts overleden Th. P. Löhnis, voorzitter van de Permanente Commissie van de Maatschappij „Fijenoord", president-commissaris van de Droogdok-Maatschappij „Tandjong Priok" en voorzitter van de Commissie van Onderwijs uit het bestuur van de Academie voor Beeldende Kunsten en Technische Wetenschappen te Botterdam.
Zijn heengaan laat een groote leegte, die moeilijk zal zijn te vullen.
Een levensbericht van dezen algemeen beminden en hooggescbatten man hopen wij binnen kort te plaatsen.
G.
BIBLT0GRAFIE.
Berekeningen van deln doorhang bij transmissie-lijnen.
In het Juni-nummer van het Journal of the American Institute of Eleetrical Engineers geeft H. B. Dwight een stel formules betreffende den doorhang in den vorm van convergente seriën, die nauwkeurig de resultaten weergeven van de hyperbolische kettinglijn-formules. Deze seriën zijn van nut voor het berekenen van de spanwijdte van bijna elke transmissielijn. Eerst wordt de doorhang berekend voor een bepaalde maximumspanning in den kabel. Vervolgens worden de temperatuursveranderingen berekend, welke correspondeeren met de veranderingen in doorhang en belasting. Deze gedragslijn wordt gevolgd, onverschillig of de ondersteuningspunten op dezelfde of op ongelijke hoogte gelegen zijn. Een formule wordt gegeven voor de afwijking van de lijn, die de ophangpunten verbindt voor het geval dat de hoogten niet gelijk zijn. Eenige voorbeelden worden uitgewerkt en eenige afleidingen van formules worden gegeven, terwijl in een laatste aanhangsel aanwijzingen volgen ten aanzien van de toelaatbare gewichtsverandering per voet bij verandering in lengte van den kabel.
B.
Straalbreking van korte radio-golven in de hooge luchtlagen.
In het Juni-nummer van het Journal of the American Institute. of Eleetrical Engineers geven William G. Baker en Ciiester W. Rice aan, hoe het opmerkelijk verschijnsel van kortegolf-radiotransmissie (60—15 m) quantitatief verklaard kan worden met behulp van een eenvoudige electronen-straal brekingstheorie, waarin als eerste benadering de invloed van het aardmagnetisme en van electroiien-botsingen verwaarloosd kunnen worden. De distributie van en het aantal electronen per eenheid van volume in de hooge luchtlagen, die volgens deze theorie noodig zijn, om de magere experimenteele gegevens tot hun recht te doen komen, schijnen in overeenstemming te zijn met de waarden, noodig voor de verklaring der dagelijksche variaties van het magnetisch veld der aarde, de aurorae en de lange-golf-radio-transmissie.
De wegen, die de golven nemen, vanuit een antenne naar verwijderde punten op het aardoppervlak, worden berekend. Deze berekeningen geven een bepaald beeld van het nu welbekende afstandsoverbruggings„skip"-effect. Ideale signaal intensiteits-krommen (met verwaarloozing van absorptie en verstrooiing) worden gegeven, waaruit blijkt, hoe de energie, welke door een zender afgegeven wordt, over het aardoppervlak verspreid wordt. Een brandpunt van energie juist voorbij de overbruggingsafstand en verder juist in het punt, waar de straal-tangente naar de aarde bij den zender naar de aarde terugkomt, wordt duidelijk aangetoond. De golfreflectie aan het aardoppervlak is ook in aanmerking genomen.
De resultaten dezer berekening maken het mogelijk, de meest geschikte golflengten voor nacht- en dag-communicatie tusschen twee willekeurige punten op het oppervlak der aarde te schatten. Verder wordt er op gewezen, dat er een minimum golflengte zal zijn, in de buurt van 10 m, waaronder communicatie over groote afstanden onmogelijk wordt. Aangetoond wordt, dat vanuit het gezichtspunt van communicatie over groote afstanden, straling onder vlakken hoek het meest effectief is. De stra al-wegen en energiestroom-dichtheid in het golffront der hemelgolven zijn onafhankelijk van het polarisatievlak van den zender.
B.
De vertragixgsmethode ter bepaling van verliezen, toegepast rij db groote generatoren aan de nlagara-watervallen.
In het Juni-nummer van het Journal of the American Institute of Eleetrical Engineers wijst J. Allen Johnson op de aan bovenvermelde methode verbonden voordeelen en beschrijft hij de wijze, waarop zij bij de Niagara-generatoren toepassing vond. Aangezien deze methode uitgaat van het traagheidsmoment of vliegwiel-effect W R2, wordt aangegeven, hoe deze grootheid bepaald kan worden. Vervolgens worden methodes aangegeven ter bepaling van de omwentelingssnelheid en van de mate, waarin deze verandert. De toestellen worden beschreven, welke gebezigd werden voor het automatisch vastleggen van de noodige gegevens, en de methode wordt