BESCHOUWINGEN OVER DE WAARDELEER.
34;
Over dat positieve zullen wij het ook nog wel enkele keeren moeten hebben, maar thans interesseert ons allereerst de praealabele kwestie of een ,,der zake kundig" socialistisch econoom in het jaar onzes Heeren 1925 het nog wagen mag de arbeidswaarde-leer aan te hangen en Publiekelijk te verdedigen.
En toch zal door schrijver dezes dit stoute stuk worden aangedurfd. Bespottelijk en ridicuul ? Best mogelijk. Maar zou het zoo volkomen wetenschappelijke der wèl der zake kundigen wel zoo lichtend en stralend naar voren komen, als domme, onwetenschappelijke, bespotte'ljke pogingen als deze hun geen zwarten achtergrond schonken ?
Het moet dan ook al die geleerde dames en heeren Marx-dooders Vari en buiten beroep geen handomdraaien behoeven te kosten, om de absurditeit van hetgeen hier volgen gaat aan te toonen. „Wellicht zal et hun echter niet de moeite waard zijn, om deze handbeweging te ^aken", voegt ge schrijver dezes toe.
Of het de moeite waard is kunt gij eerst op het einde beoordeelen. tn daarom vraagt hij van u ietwat meer dan gewone belangstelling, °mdat gij hem anders niet tot het einde volgen zult. Hoe bespottelijk u deze poging ook toeschijnen zal, tot het einde dezer studie „risum ter»eatis, Amici!"1)
nGoed, wij zullen ons lachen trachten in te houden. Maar maakt dat °ns dan ook niet al te moeilijk", zoo antwoordt gij schrijver dezes, o, welwillende lezer. En gij vervolgt: „wij zullen niet alles voor onze rekening nemen, wat mej. Mr. van Dorp op theoretisch gebied pleegt ^ verkondigen. Maar hetgeen zij op blz. 11 van haar boekje „Het
ankroet der sociale Politiek" over Marx' waardeleer schrijft, schijnt °ns toch niet geheel ongegrond. Zij schrijft:
k>.De Marxistische waardeleer is een zeer eigenaardige zaak. Een theoretische eer moet een zekeren dienst bewijzen, ons helpen bij de verklaring van een ^""schijnsel. Dat doet de waardeleer, die wij zooeven kort weergaven dan ook.
lJ verklaart de verdeeling van het maatschappelijk inkomen. De Marxistische Waardeleer echter doet het niet. Volgens Marx hebben de goederen waarde, naar*ate er arbeid in belichaamd is. Is er veel arbeid aan een zaak besteed, an heeft zij groote waarde. Is er weinig arbeid aan besteed, dan heeft zij geringe Waarde. Deze bewering komt in de praktijk niet uit; een eenvoudig bewijs: sommige Soederen bederven. Een verrotte peer heeft geen waarde meer, toch is er dezelfde ^ate van arbeid in belichaamd, misschien nog meer, als in dezelfde peer, toen zij versch was."
^^^achte^lezer, wij gaan er in de economische wetenschap niet hard ) "Houdt Uw lach nog even in, mijne vrienden."