CARRY VAN BRUGGEN
Ter nagedachtenis van haar Leven en Werken door M. KIJZER
Eerst Israƫl Querido, kort daarop Carry van Bruggen.
De Nederlandsche letterkunde heeft door het verlies van deze twee gigantische figuren een schade geleden, waarvan, volgens mijn bescheiden meening, de ontzagwekkende omvang nog niet te bepalen is. Ik durf zelfs een stap verder te gaan en als mijn overtuiging te uiten, dat het zelfs, over een tiental jaren bijvoorbeeld, voor de dan levende letterkundigen wellicht bijna ondoenlijk zal blijken om eenigszins nauwkeurig weer te geven, wat deze groote schrijver en schrijfster voor den tijdgenoot hebben beteekend. Zij waren beiden in sommige opzichten hun tijd ver vooruit. Zij waren beiden van zulk een bijna ongelooflijke gevarieerdheid en machtig kunnen, vol van verrassingen in hun creatieve uitingen, dat het op zich zelf een bijna onoverkomelijk bezwaar zal opleveren om deze auteurs naar waarde te kenschetsen en te placeeren.
Bovendien stuiten wij hier, wat de tijdgenoot, over een tijdgenoot schrijvende, direct aan den lijve steeds zal blijven ondervinden, op de moeilijkheid, dat hier ontbreekt wat voor een historisch-aesthetische karakteristiek zoozeer noodig is: afstand. Wij staan te dichtbij, wij hebben te veel den zoeten wijn uit dezelfde kelken gedronken en wij heb-