2
CARRY VAN BRUGGEN
2
ben evenzeer den bitteren droesem uit de bekers moeten slikken.
Wij zullen in onze vriendschap, in onze liefde voor den grooten tijdgenoot partijdig zijn, wij zullen zijn goede levensdaden, zijn geslaagde kunstwerken wellicht te hoog aanslaan, te veel apprecieeren, gestreeld, onbewust geschiedt dit haast, door de overeenkomsten met onze eigen diepliggende verlangens. Wij zullen eveneens te zwaar geeselen, zelfs wellicht daar, waar het over vijftig jaar zal blijken, dat het onverdiend geweest is.
Wij staan te vast in het moderne, dat wil zeggen: in het leven van vandaag, dat er gisteren anders uitzag en dat morgen wellicht weer een gloednieuwe surprise zal blijken. Wij zullen nu als ouderwetsch verwerpen al datgene wat niet bij machte was den tijd het hoofd te bieden, omdat wij te dichtbij staan. In ons ideaal, in onze gevormde letterkundige plannen, in ons kunstenaarsbrein hebben zich werelden genesteld, soms nog vaag, schaduwig als iedere rêve, soms fel sterk, vast en onvergankelijk als de positiviteit van een naaktschilderij van Jan Sluyters.
Wanneer de tijdgenoot, hoe belangrijk hij ook moge zijn, hierop anders reageert dan wij in onze heimelijkheid wenschten, wanneer wij door tendenzen van gansch andere orde en aard, onze waarachtigste impulsen bedreigd zien, dan kan het niet anders of zelfs de bescheidenste onder ons moet dat in het werk van dien tijdgenoot afkeuren.
Hier ligt een der voorname oorzaken waarom de cütiek zich nog tijdens het leven van Isr. Querido zoo gevarieerd uitte. Voor den typisch gereserveerden, in zichzelf gekeerden lyricus, voor den ascetischen mijmeraar of voor den zichzelf beheerschenden en gelijkmatigen Germaan moeten de Joodsche explosie van Isr. Querido, de donkerbloeiende drift van Carry van Bruggen, hun haat, hun hartstochtelijke neigingen, hun uitbundigheden uit den aard der zaak dikwijls een gruwel zijn.
Een den tform adoreerende asceet zal wellicht, zonder zich op te schroeven, nog zoo smaakvol van nature zijn, dat hij een zeker genot ondergaat bij het aanschouwen van de links dansende Jordaanmeiden, het zal altijd een gedeel-
CARRY VAN BRUGGEN