(Advertentie) VAKANTIEREIZEN per autocac of pet trein door geheel Europa; uitstekende maaltijdverzorging, geen lunchpakketten; dejgewenst hotelkamers met eigen bad en toilet; matige prijzen. Vraagt programmal963.Reisbujreau Groeneveld, Botersloot 52, Rotterdam tel. 112535 Boekingskantoren: Amiterdam Reisbur Groeneveld, de Clercqstrait 125,T«1.80667 JUiibur Groeneveld, van Woujtraatio7,Tal.7277oB. --- (Advertentie) %Aw*^ÉL?aï2ak£2a2^i!sSöiss:*#i 5Jp Met nieuwe Barathea's goed gebruind jlw Vooral in het zomersei- Mm zoen 1963 kan een man IjK |h perfect gebruind zijn. Met i ■ijfc, eenßarathea-kostuumvan *|g s*B House. Wij hebben deze «S nJR uitstekende kostuums nu JR jjß in de nieuwste bruinen, «9 ; zoals: goudbruin, geel- 481 SS» bruin, roodbruin enz. W 169.50 11 1 house of | | england fjf --- # amm---m-mm^ De HAV is uw vertrouwen waard! , .^jHjSSpp: VERZEKERD KAPITAAL: MÉÉR DAN 11/2 MILJARD GULDEN.! --- Verf ptoblemen? ilïfl nemen! | | \j I'I.DUHrWUBiCHI- --- I tfvAGROENEWOLD-HORTUsI I ja ai HAARDEN-KOLEN-OLIE| --- Sahara géén zongestoofde vlakte Dokter Ratulangie: kruistocht tegen fabeltjes over woestijn ATOOMCENTRALES EN TANKSTATIONS (Van een onzer verslaggevers) Albert Ratulangie, gouvernements-arts in Nigeria, afkomstig uit Indonesië en met Nederlandse nationaliteit, is niet bang meer voor de Sahara: hij heeft — met twee vrienden — de legendarische woestyn doorkruist in een personenauto, ondervonden, dat de Sahara echt de Sahara niet meer is en sedertdien onderneemt hij een privé-kruistocht om fabeltjes over dit gebied de wereld uit te helpen. Het fabeltje bijvoorbeeld, dat de Sahara één onafzienbare zandvlakte zou zijn, waarboven een altyd zinderende zon staat. „Ik heb gedurende myn tocht mijn pullover niet uitgehad; het was december en in de Sahara was het gewoon kil: er waaide zelfs een werkelijk gure wind", zegt de arts (40). Hij liep al enige tijd rond met de droom de Sahara nog eens per auto te doorkruisen. Nabij de noordgrens van Nigeria, in het dorp Katsina, werkt hij: af en toe kwam vanuit Niger een expeditie door zijn dorp trekken, vol verhalen over de majesteitelijke pracht van de woestijn. Een Engels echtpaar, dat — fris en monter — in een aftandse personenauto kwam aanrijden, vuurde zijn geestdrift nog aan. Zelfs de allesbehalve opwekkende verhalen van deelnemers aan een „Sahara"-rally konden dat enthousiasme niet doven: dokter Ratulangie zóu en meest per auto de Sahara door. Het Engelse echtpaar bracht hem in contact met een Engelsman, die dezelfde droom koesterde: Allan Burt. Deze civiel-technicus uit het Britse plaatsje Chester was ook een Sahara-bestormer. Zoals dat in Engeland gaat: via de eerbiedwaardige ~Times" zocht hij een bij-rijder voor zijn karavaan. De Schot Bruce Howard meldde zich. Zo kwam het team tot stand: een Nederlander, een Schot en een Engelsman. „We waren voor elkaar drie onbekenden; al direct bleek dat we heel goed met elkaar konden opschieten: we waren echt wat je noemt een team. Geen wonder: we waren alle drie haast bezeten van de gedachte de Sahara te veroveren", zegt de heer Ratulangie. --- Extra filter Eind november kwam de vier-jaar oude Hiliman „Mmx", waarin ze het waagstuk zouden ondernemen, in Amsterdam aan: het eerste traject, van Amsterdam naar Marseille, leverde geen moeilijkheden op. De heer Ratulangie, de enige, die althans enige ervaring had in het terrein-rijden, liet lage-druk-banden monteren, die meer houvast in het Sahara-zand hebben en installeerde een extra filter in de benzine-leiding: ook al weer om het zand te slim af te zijn. Er werden twee dozen met reserve-onderdelen opgeladen. Een schuine blik op de kilometer-teller leerde, dat de auto reeds 80.000 mijl, 130.000 kilometer, had afgelegd voor ze de woestijn inreden. Marseille was een chaos: er leek geen enkele kans te zijn om de auto naar Algiers verscheept te krijgen. Tot verbazing van de équipe was er toch aan boord van een van de schepen tussen de lading een gaatje over en zo vertrokken ze — aan boord van de „Ville d'Alger": bestemming Algiers. In vergelijking met Marseille was Algiers haast ordelijk. Op zonnige terrassen dronken Fransen en Algerijnen koffie en Pernod en alleen militairen op alle straathoeken en een bericht in de krant dat de afgelopen nacht zestien plastic-bommen in de stad waren ontploft, herinnerden aan de roerige vrijheidsstrijd van de Algerijnen. --- Asfaltweg Spoedig verlieten de Sahara-rijders Algiers: de 900 kilometer asfaltweg op de weg die in El Goléa plotseling ophoudt, omdat daar de Sahara begint. Op die fraaie weg overkwam hun het enige ongelukje van de reis. Een steen, die midden op de weg lag, sloeg door de knalpot heen: de hele weg hebben ze er mee gesukkeld, omdat slechts een provisorisch herstel mogelijk bleek. Maar ze moesten nu voruit: het Atlas-gebergte ln waar Abdel Krim zijn krijgshaftige Rlf- Kabylen aanvoerde in de strijd tegen Spanje. Ze trokken die zachtglooiende groen-begroeide heuvels over tot in El Goléa Daar wachtte hen de sfeer van „Beau Geste" tussen de witte kubussen van de hulzen en ln het hotel, dat wordt geëxploiteerd door een oud-legionair. 6 Bij de Société Anonyme d'Afrique Trans- Saharienne moet men zich melden voor het zand van de Sahara de wielen van de auto kan omsluiten. De waterzakken worden daar gecontroleerd en de auto nagezien. Verplicht voorgeschreven zijn lange, aluminium ladders, die — als de auto in het zand vast raakt — onder de wielen worden geschoven. Die wielen pakkken dan de eerste sport, de tweedeen de derde- en zo werkt de auto zich uit het zand. Ook fikse schoppen moeten meegenomen worden. Er zijn in de Sahara vier meldingsposten van de S.A.A.T.: als men zich niet op een bepaald tijdstip bij deze meldingsposten vervoegt, wordt een reddingsploeg uitgezonden. De S.A.A.T. regelt ook het posten vrachtvervoer in de Sahara: de laatste jaren kan van geregeld verkeer door de Sahara worden gesproken. Voor het feit, dat hier — in het Franse arrondissement de la Saoura — olie wordt gevonden en atoomproeven worden gehouden, heeft daartoe bijgedragen. --- Rotsplateau Tot hun verbazing was het eerste wat de woestijnreizigers zagen, nadat ze de woestijn waren ingereden, een tonnen-zware truck, die puffend kwam aanrijden. De chauffeur vertelde hun, dat hij eenzame voorposten had bevoorraad en dat hij met zijn truck helemaal niet bang voor het woestijnzand was. ~De piste is goed", zei hij. doelend op het door het spaarzame verkeer in de Sahara uitgesleten karre-spoor: „Bonne chance". Elf dagen lagen de woestijnreizigers voor de wielen: elf dagen woestijn tussen El Galéa en Agadèz. In die elf dagen leerden ze dat de Sahara geen onafzienbare zandvlakte is. Ze bemerkten dat maar ongeveer tien procent van de woestijn uit zacht glooiende zandheuvels bestaat. De Sahara is veel meer een rotaplateau: het schurende —door de woestijnwind voortgejaagd — zand heeft die rotsen geslepen in groteske vormen. Ze bemerkten ook, dat woestijn en hitte niet synoniem zijn. Het was hartje winter — december — en dat is zelfs in de woenstrjn te merken. Ze hebbeh hun truien niet uitgehad. Alleen in de middag-uren kon de zon soms branden. Meestal moesten ze zich warm werken: daartoe was volop gelegenheid, want ze raakten dikwijls vast in het niet op lichte personenauto's berekende karrespoor. Hun ervaringen tijdens deze tocht betekenden voor hen ook het einde van de legende over de eenzaamheid van het Sahara-gebied. Er ging geen dag voorbij of ze ontmoetten wel mensen. In de oases. In Salan, In Guezzam, In Abbangarit of Tamanrasset of de vrachtauto-chauffeurs en de bedienden van de (Shell)-pompen, die — op afstanden van 400 tot 600 kilometer langs de route opeens midden in de verlatenheid te vinden zijn. Opeens, langs de „piste", vonden ze dikwijls een door schilwachten bewaakt hek: geheime installaties van de Fransen. In de oase In Eker kregen ze daarvan een goed voorbeeld: hier is een Franse atoomcentrale en alles is daar zo geheim, dat ze een schildwacht meekregen om hen langs een door pijlen gemarkeerde weg de oase weer uit te loodsen. --- Oliedrums Zo trok het gezelschap door de Sahara, een gebied dat — z0 vertelt de heer Ratulangie — grote afwisseling biedt De weg ls nu een mul karrespoor, dan een met rotsblokken tezaaide passage, maar altijd een „weg". De route Is gemarkeerd mei „guémlra's" piketpaaltjes en in lelie kleuren geschilderde oliedrums. Dat de Sahara ook een ander gezicni kan hebben blijkt uit de vele karkassen van kamelen, die langs de weg worden aangetroffen. Daarop wijst ook lipt vit, dat de S.A.A.T. de route van juli tot scpitember, als de zomer op haar hoogtepunt is, gesloten houdt. De Sahara, lang niet meer zo on-ontgonnen als algemeen |wordt verondersteld, kan nog wol eens duchtig opstuiven. De zandstormen ziin nog berucht en de zomer-zon verschrikkelijk. Maar dat alles heeft de mens al lang geleden overwonnen. Het gebied maakt - ondanks liet relatief drukke verkeer — nog wel een zeer verlaten indruk, Met name het Ahagga-massief (3000 meter hoog — rtet is wat anders dan een zandvlakte) lijkt een echt maanlandschap. Het team, nat per dag ongeveer 300 kilometer aflegde, heeft ook hier echter geen bijzondere moeihjkheden ondervonden. Ze hebben — met zn drieën — nog eens de Sahara getemd. Ze zagen oude, vervallen forten van het Vreemdelingenlegioen en hebben gerust in kleine oases, waar aan wat modderig water de dadelpalmen groeien. „Maar we hebben geen enkele ontbering geleden en het was — alles in aanmerking genomen — een pleziertochtje", zegt dokter Ratulangie. Toen ze in Agadèz de rekening opmaakten, bleek dat de tocht ongeveer ƒl3OO per persoon had gekost. Voor die prijs was de droom van drie mensen werkelijkheid geworden: ze hadden de Sahara doorkruist. De legendarische Sahara: tfe plaats waar ontberingen nu kunnan worden ontweken, maar nog steeds een van de meest verlaten gebieden ter wereld. --- Listig systeem ter beveiliging kunstschatten Een Haagse apparatenfabriek heeft een bijzonder listig, „onzichtbaar" beveiligingssysteem voor kunstschatten in musea, kerken etc. geconstrueerd. leder voorwerp, dat beveiligd moet worden, wordt voorzien van een dunne metaalfolie aan de achter- of onderkant. Deze folie rust op of tegen onzichtbaar aangebrachte metaalstrookcontacten, waardoor in feite een condensator wordt gevormd. Al deze condensatoren zijn onderling verbonden tot een vaste kring, waaraan wisselspanning met vaste frequentie en amplitude wordt toegevoerd. Wordt nu een der beveiligde voorwerpen weggenomen, dan verdwijnt dus een condensator uit de vaste kring, die daardoor „ontstemd" wordt. Van deze „ontstemming" wordt blijk gegeven door het overgaan van een alarmsignaal, eventueel gepaard aan andere voorzieningen. I --- ,Musica Viva' in Groningen Het NI'O heeft donderdagavond onder leiding van Charles de Wolff in Groningen een concert van hedendaagse muziek gegeven met werken van Bach, Webern, Berg en Bartok, De „Harmonie" was niet sterk bezet, wat de akoestiek niet ten goede kwam, waaronder de exactheid leed. De dirigent deed zich allereerst kennen als een uitstekend organist in een ricercare uit Bachs „Musikalische Opfer", dat een correcte uitvoering kreeg op het overigens weinig interessante en geenszins barokke ~Harmonie"-orgel. De orkestbewerking door Anton Webern van ditzelfde gegeven, gaf gelegenheid, deze zeer bijzondere instrumentatie in dit idioom, dat sterk pro's en contra's oproept — te leren kennen. Een tweede specimen uit de moderne Weense school weerklonk in Alban Bergs concert voor viool en orkest. Het werk — een instrumentaal requiem, ter nagedachtenis aan de vroeg gestorven Mauon Gropius, draagt als ondertitel „Dem Andenken eines Engels" — en heeft de kenmerken van Mahlers pessimisme in verhevigde mate, met name in het eerste deel, dat zijn afsluiting vindt in het koraal van . het Adagio: Bachs ~0 Ewigkeit, du Donnerwort". Van Schönberg, Webern en Berg is de laatste de meest verstaanbare in z\jn toonspraak. --- Eminent violist Jo Juda was de eminente violist in dit werk, waarvan de zware orchestratie en de ligging der vioolpartij het de solist geenszins gemakkelijk maakten, zich tegen het secunderende orkest door te zetten. In dezen waren de suggesties van de leiding niet sterk. Het publiek gaf wel blijken van instemming met het beluisterde concert. Bela Bartoks danssuite is sinds de eerte uitvoering in 1923 een werk, dat sterk in de belangstelling staat. We zijn dan ook erkentelijk voor de uitvoering ervan in dit program, dat overigens getuigde van de durf van de dirigent, van wie we de moed deze werken te brengen, sterker accentueren dan de realisatie, die nog aan concreetheid en vooral aan subtiliteit moet gaan winnen. De namen Berg, Webern (en mis- Ischien Bartok?) zullen aanleiding gelgeven hebben tot de slechte bezetting van de zaal op deze avond. A. R. --- IPI neemt communistische pers onder de loep Op een forum van de internationale perso.-ganisatie (IPI) zijn donderdag in Stockholm de moeilijkheden die komen kijken bij pogingen om de communistische wereld zowel van binnenuit als van buitenaf te beschrijven, behandeld. Ongeveer 200 journalisten redacteuren en uitgevers luisterden aandachtig naar de verklaringen van twee Moskouse correspondenten en een deskundige in communistische aangelegenheden over de veranderingen in het Sowjetblok. ~Er zijn geen vrije mensen in de Russische zone en geen onafhankelijke journalisten die de moed kunnen opbrengen om kritiek uit te oefenen op de staatsinrichting of zelfs op de personen die overheidsposities bekleden", aldus werd de toehoorders verteld. Over de „kijk op de communistische wereld" sprak de deskundige in Russische aangelegenheden Scholz hoofdredacteur van de Berlijnse Telegraf. „De communisten in Oost-Duitsland willen soms grotere vrijheid geven, maar zij vrezen dat dan het beleid helemaal uit hun handen zal worden gerukt. Journalisten hebben het beter dan anderen. Zij krijgen duidelijk instructies over wat en hoe er geschreven moet worden", aldus Scholz. --- Utrechter verbolgen over briefje van PTT: „Telefoon? Wacht even... tot 1965” (Van een onzer verslaggevers) Een bewoner van het Kanaleneiland een van Utrechts nieuwste buitenwijken, heeft zijn buurtgenoten opgeroepen een protest te richten tot de PTT die de nieuwe bewoners van de wijk nietaan een telefoon-aansluiting kan helpen en in een briefje aan alle aanvragers heeft verzocht nog even geduld te hebben tot 1965. Al eerder is gesignaleerd, dat de bewoners van een Rotterdamse buitenwijk de mededeling hebben gekregen nog enkele jaren gduld te moeten betrachten voor zij telefoon kunnen krijgen. Van de zijde van de Utrechtse PTT kregen wij het volgende commentaar Wij weten wel, dat de PTT tekort schiet, maar wij vinden het erg vervelend als de telefoondienst als de schuldige wordt beschouwd. Het begin en het einde hebben wij niet in handen — dat wil zeggen: wij maken niet uit in welke mate wordt geïnvesteerd in nieuwe telefooncentrales. Er zijn hier in Utrecht .twee gebouwen voor de telefoondienst klaar (aan De Ezelsdijk en de Fockem aAndraealaan), maar de gebouwen staan leeg. De apparatuur is er niet. Overigens geldt dit probleem voor meer Utrechtse wijken. Alleen in Utrecht-Noord ligt het wat kunstiger. De plannen zijn wel afgstemd op de groeiende behoeften, maar wij kunnen alle plannen niet tijdig genoeg realiseren, aldus de P.T.T. --- ER LIGT NOG 15.000 á 20.000 TON Hoe komen we van onze oude aardappelen af? Tja, zegt het produktschap HET produktschap voor aardappelen is er tegen, dat de uitvoer van oude aardappels zou worden gesubsidieerd. Zon dumpingsmanoeuvre zou in het buitenland wel eens minder hartelijk kunnen worden begroet, meent het. Zouden er subsidies gegeven worden op b.v. de export naar Engeland — op het ogenblik veruit de grootste afnemer van Nederlands oude aardappelen — dan zou dat tand zijn grenzen heel goed voor deze waar kunnen sluiten. De export naar EEG-landen te subsidieren, zou — nog afgedacht van de vraag, of dat mogelijk is — geen enkel effect hebben. West-Duitsland laat oudergewoonte sinds 30 april geen oude aardappelen meer toe, Italië heeft voldoende aan zn nieuwe oogst en Frankrijk houdt er een stelsel van minimiim-prij'/.i'n op na, dat dit soort Import verijdelt. Er is met de I'.OOO a 20.000 ton oude aardappelen waar Nederland nog mee zit, weinig te beginnen. Ook zonder subsidie zijn ze niet aan het buitenland te slijten, dat óf zelf nog voldoende aardappelen heeft, óf nieuwe kan krijgen uit het gebied rondom de Middellandse zee. Hoeveel er van die 15.000 è 20.000 ton nog kan worden verkocht, weet het produktschap niet. Het zal er natuurlijk o.m. van afhangen, wanneer de voege aardappelen van de binnenlandse oogst en masse aan de markt komen. Juist gezien Hoe komt het, dat er nog zoveel oude aardappelen zijn? Dat zit 'm in de maatregel die het produktschap zelf vorig jaar heeft genomen om prijsvorming en afzet te regelen, ls de mening van het Landlouwschap. Het produkt schap betwijfelt, of dat juist gezien is. Het Landbouwscrar meent, dat het exportverbod van vroege aardappelen vorig jaar tot gevolg heeft gehad, dat aan de ene kant exportkansen ongebruikt zijn gelaten, en (daardoor) anderzijds percelen later dan gewoonlijk zijn gerooid. De oogst werd dus omvangrijker dan ze zonder exportverbod zou zijn geweest. Het produktschap spreekt de juistheid van beide beweringen (over het late rooien en over de gemiste exportkansen) tegen. Ook anderen Ook ontkent het produktschap, dat — zoals .iet Landbouwschap verder heeft gezegd — de binding van de export aan vergunningen met een beperkte' geledigheidsduur de export een beetje heeft geremd. Natuurlijk, er zijn exporteura —enige exporteurs, zegt het produktschap —die de mening van het Landbouwschap delen, maar ei zijn „vele anderen" (het produktschap) die dat niét doen. De maatregel waarover hot h:»r gaat, is in januari genomen, omdat toen verwacht werd, dat de vorstscharte in vele landen de vraag naar aardappelen zou doen stijgen. Op 27 mei heeft het produktschap, op verzoek van het Landbouwschap, de maatregel opgeheven. De vorstschade bleek namelijk alom erg mee te vallen. --- Feest in Axel: stad bestaat 750 jaar Van 22 tot en met 29 juni viert Axel feest het is 650 jaar geleden, dat gravin Johanna van Konstantinopel en haar gemaal, Ferdinand van Portugal, Axel stadsrechten verleenden. Het centrum van Oost Zeeuwsch-Vlaanderen bereidt zich voor op de ontvangst van vele belangstellenden voor wie een uitgebreid programma met festiviteiten is opgesteld. De rijkspolitie houdt gedurende de feetweek de tentoonstelling „raad en daad". Ook zn'n er een foto-tentoonstelling „zie Gods schepping", een klankbeeld met dia-vertoning over het Axel van nu, een historische optocht, Breugheliaanse maaltijden, demonstraties door commandotroepen, een reunie van oud-Axelaars, een demonstratie door het stuntteam straaljagers en de opvoering van een wagenspel. H. M. „Axel" zal de feestende stad een officieel bezoek van drie dagen brengen. --- Sterke groei van toerisme in Zeeland Hoe belangrijk de groei van het toerisme in Zeeland sinds de na-oorlogse jaren is, blijkt duidelijk uit het thans verschenen jaarverslag 1962 van de provinciale Zeeuwse vereniging voor vreemdelingenverkeer. In 1954 besteedden de toeristen voor ongeveer twaalf miljoen gulden in Zeeland, in 1962 was de opbrengst ruim vijftig miljoen gulden, een toename In acht jaar dus van 38 miljoen gulden. •In 1957 werden een miljoen overnachtingen in Zeeland geboekt, in 1959 waren dat er 1% miljoen en in 1962 meer dan 2Vt miljoen. Daarom heeft de prov. VW de goede verwachting, dat in 1965, bij het 30-jarig bestaan van de vereniging, de drie miljoen overnachtingen worden gepasseerd. Om een globcje indruk te geven van de bedragen, die er in de Zeeuwse toeristische sector zn'n geïnvesteerd, heeft de prov. VW 'n voorzichtige berekening gemaakt. Buiten berekening werden gelaten de moderne winkelpanden, die in het bijzonder voor het toerisme zijn gebouwd. ~Na een zeer voorzichtige raming kommen we reeds aan een totaal geïnvesteerd bedrag van 350 miljoen gulden", aldus het verslag, waaronder dus de investeringen vallen in campings, zomerwoningen, pensions e.d. Voor de verdere uitbouw van het toerisme in Zeeland acht men de hulp van de overheid onontbeerlijk: aanleg van wegen, parkeerterreinen e.d. --- Duikers vinden weer wrak van O.-Indiëvaarder Een groep Australische sportduikers beweert het wrak te hebben ontdekt van het schip „Batavia" van de Ned. Oost- Indische Compagnie, dat op 4 juni 1629 ls vergaan bij de Abrolhos-eilanden voor de kust van West-Australië. Het schip vervoerde een schat van 250.000 gulden. Een bronzen kanon van 2.10 meter lengte en andere overblijfselen, waaronder een op de kust gevonden schedel, zijn met een vissersboot naar Geraldton gebracht, 480 km ten noorden van Perth. Het kanon draagt het wapen van Amsterdam. De voorzitter van de sportduikersclub van Geraldton, Map Cramer, die de leiding had bij de opsporing, verklaarde dat het wrak werd gevonden met de hulp van plaatselijke vissers, die reeds enkele maanden van de ligplaats op de hoogte waren. Cramer zei: „Wij zijn er volkomen zeker van dat dit de Batavia is, maar wn' wachten de mening van experts af." De „Batavia" was het vlaggeschip van een vloot, die in oktober 1628 uit Nederland vertrok. Na de schipbreuk zeilde de kapitein, commandeur Pelsart, met een open boot naar Java om hulp te halen. Tijdens zijn afwezigheid brak er muiterij uit, waarbij 125 van de 300 bemanningsleden werden gedood. Zeven muiters werden ter plaatse terechtgesteld, toen Pelsart terugkeerde. Zoals gemeld werd enige tijd geleden het wrak gevonden van een ander schip van de N.0.C., de „Groene Draeek". Destijds strandden vele schepen, die op weg waren naar Batavia, op de westkust van Australië. --- Kennedy ook naar Macmillan? Na hevig aandringen van Britse sïjde heeft president Kennedy besloten aan het einde van deze maand tijdens zijn Europese reis een gesprek te hebben met premier Macmillan. Verwacht wordt dat dit nieuws een der eerstkomende dagen officieel zal worden. Een officiële bevestiging was donderdagavond op het Witte Huis nog niet te krijgen, maar niemand twijfelde er aan, dat Kennedy met Macmillan zou spreken. --- Vertegenwoordiger in nood verkocht gehuurde auto (Van een onzer verslaggeVe„ et Om uit de moeilijkheden te *« beef* zijn schulden te kunnen betole"'it tiP een 23-jarige vertegenwoordiger U> sterdam een auto, die hij Amersfoort, verkocht op de Arns se automarkt. , e aü'J Vanwege dit feit en omdat nij boiir» onder valse voorwendsels had sterecl>' stond de jongeman gisteren voor de rechtbank te Utrecht. Toen de vertegenwoordiger e™j (W> geleden uit de gevangenis hvV deiing'" heeft al verscheidene achter de rug) wachtte hem een schuldeisers die gezamenlijk cc"ord« van ƒ 1.600 van de jongen te hadden. t» Hoewel de man probeerde j 5 dit» vinden, lukte hem dit niet. Hu te V $ de jongen nog twee maan fgHjke s' vroeger opgelopen voorwaarde u uitzitten. »/«* Uitspraak in deze zaak over dagen. --- Bouw R'damse metro vordert Vrijdagmiddag is uit het v|erjJ, Brienenoord ln Rotterdam tunnelsegment voor de metro . gevaren. In december 1961 » bouwdok met de produktie 'Lracl,t'f-»f segmenten begonnen. Men ven» y het werk in het bouwdok over klaar is. ,A\i ken i> ,)» In totaal zijn 12 tunnels W** voor de één km. brede rivie ojj, segmenten voor metro-tunnel „je' .« is de taak van het bouwdok no6dBt«e' ,■ gelopen, want dan zullen *n v*/i"e*r dok de segmenten voor d® ordel> tunnel, een verkeerstunnel, f. maakt. _, £>e ".«?'K W. C VAN DEN SKi M. VAN DEN BRJ^Jjei'S Neven en nichten Hilversum: H. VAN DORP F. DUIM Hilversum. 7 juni 1963, Spieghellaan 5. j. Bezoek 's middags 7.30--4.30 uur, 's avonds va» 9 uur. h?n Oe begrafenis zal P>aa, oP1 ben dinsdag 11 juni »'"iifr"--2.30 uur op de Nieuw*, d« mene Begraafplaats » Bnsdrift te Hilversum- Vertrek 2.15 uur va" sterfhuis. mm*w ---