Herenmode-week in Keulen « r AN Parijs naar Keulen en van de V dames- naar de herenmode, zo moet het reisdevies der internationale mode-journalisten dit seizoen wel luiden. Op 24 augustus namelijk begint in Keulen de Vijfde Modeweek voor de man, dit jaar gepaard aan het eerste internationale congres, gewijd aan de herenmode. Volgens de organisatoren — de vereniging van de Europese kledingindustrie en de organisatie van Europese groothandelaren in textiel — nemen ruim 300 firma's uit dertien landen deel aan de mode-shows en het congres, dat van 24 tot 26 augustus zal duren. Voor de eerste maal nemen ook Britse firma's aa:i de Keulse modeshows voor heren- en jongenskleding deel. Voorts firma's uit Nederland, Denemarken, Frankrijk,' Finland, Oostenrijk, Israël, Italië, Noorwegen, Zweden, Zwitserland, de Ver. State.i en West-Duitsland. Er zal avond-, straat-, sport en werkkleding worden geshowd. De Amerikaanse firma Stetson zal eveneens haar „creaties" tonen. Vorig jaar toonde deze firma de duurste herenhned, die ooit gemaakt was. Het was er een, vervaardigd .van .beverbont .en .versierd met eèn gouden band.,.". --- M U er zoveel verschillende A soorten verse vruchten en jonge groenten te krijgen zijn, willen we die graag een plaatsje in het weekmenu geven. Vers fruit en verse groenten zijn niet alleen een ware tractatie, maar bevorderen door hun hoog gehalte aan vitaminen de gezondheid. Dat ieder hieraan na de betrekkelijk zonloze lente en zomer grote behoefte heeft is vanzelfsprekend en het is daarom van het grootste belang deze behoefte nu zoveel mogelijk te bevredigen. Vis gehakt Nodig: 250 gr. ontgrate gekookte vis, 1 kleine ui, 1 ei, 1 eetlepel fijngehakte peterselie, peper, zout, sap van 14 citroen, 2 eetlepels bloem, paneerbloem, boter. De vis ftjnhakken, mengen met de gesnipperde ui en de andere bestanddelen en op smaak afmaken met zout en peper. Er niet te grote koekjes van vormen, deze door paneermeei halen en in de koekepan gaar en mooi bruin bakken. Süiaasappelbakjes Nodig: 2 sinaasappelen, 1 banaan, yH liter slagroom, basterdsuiker. De sinaasappelen halveren, het vruchtvlees er voorzichtig uithalen en in kleine stukjes snijden. De sinaasappelen goed schoonmaken, zoveel mogelijk alle vliezen verwijderen. De randen met een schaar inknippen, zodat er puntjes ontstaan. Het vruchtvlees van de sinaasappelen mengen met de aan schijfjes gesneden banaan en suiker Baar smaak, hiermee de helften vullen en de hakjes gameren met de stüfgcslagen room. --- Voor confectie catastrofe DE ligne sac is een catastrofe geworden voor de Europese confectie-industrie. Deze uitspraak is door Albert I'EmpéTeur, voorzitter van de „Association des Maisons Frangaises de Couture en gros" gedaan op een persconferentie. „De ligne sac, die te vroeg door een Parijs' modehuis gelanceerd is, heeft geweldige verliezen berokkend aan de confectie-industrie, die mijns inziens verkeerd geadviseerd werd bij het overnemen van deze stijl. Ik zal aan het komende Congres van het Verbond van Europese Confectie-Industrieën te Brussel uitvoerige voorstellen voorleggen, om een dergelijke catastrofe in de toekomst te vermijden", zei hij. --- TARIEF NAAR VERZORGING Opvallend experiment in Amerikaans ziekenhuis IN het Manchester Memorial Hospital een ziekenhuis te Manches' ter in Cpnnecticut, neemt men nu al langer dan een jaar de proef met een nieuw soort ziekenhuis-tarief dat men „tarief naar verzorging" zou kunnen noemen. Het komt hierop neer dat men minder betaalt naarmate men vooruit gaat. Als men doodziek of pas geopereerd is heeft men bijzondere en intensieve verzorging nodig en men betaalt per dag van 20 tot 25 dollar. Gaat het wat beter, dan wordt uw bed naar een andere afdeling gereden, waar u niet zo intens verzorgd wordt omdat u dat niet nodig heeft. U gaat dan van 16 tot 18 dollar per dag betalen. En voelt u zich al weer aardig kwiek, dan komt u in de afdeling eigen hulp, een soort van doe-hetzelf-ziekenhuis. U bent dan weer genoeg genezen om zelf naar de kantine of de röntgenkamer te lopen of u set/ aan te kleden en op andere wijze de verpleegsters tijd te besparen. Daarom betaalt u. dan 8 tot 12 dollar per dag. --- KINDEKEN IN DE GROTE STAD (Van onze redactrice) I t ET is niet waar dat kinderen . ,H. i-n een 9rote stad beslist ongelukkiger zijn dan kinderen die op het platteland opgroeien, in nauwe aanraking met de natuur. Een vluchtige blik op de foto's uit dit boek is voldoende ons daarvan te overtuigen". Wanneer we het nieuwe fotoboek „Kinderen in de grote stad" van Oscar van Alphen, met tekst van Adriaan Morriën (uitgave uitg. Oisterwijk, Den Haag 1958), waaraan we bovenstaande ontleenden, eens doorkijken, moeten we het echter met de schrijver toch bepaald oneens zijn. Niet, waar het zijn stelling betreft dat grote-stads-kinde"en ongelukkiger zouden zijn. Wij zijn zelf opgegroeid in de stad en onze jeugd was daarom beslist niet ongelukkig. En juist omdat we zon prettig jeugd in de grote stad hebben gehad, begrijpen we niet hoe Adriaan Morriën nu kan schrijven dat een blik in het fotoboek ons ervan kan overtuigen, dat de jeugd in de grote stad niet ongelukkiger is dan die op het platteland. Tenzij hij bedoelt dat de jeugd op het platteland óók ongelukkig is Want van de woorden van Nicocolaas Beets: „dan is het hemel in de ziel en alles even blijd" zien we in dit bock zo goed als niets. De kinderen die de fotograaf Oscar van Alphei in zijn lens ving, zien er meestal eenraam, verveeld en een beetje ongelukkig uit. Zij staan aan hun lot overgelaten in de regen, cf lopen zielig en onbegrepen aan de hand van een oudere. Van de verrukking en de opwindende spelmogelijkheden die de stad het kind biedt, zien we vrijwel niets. En dat nog wel ondanks het feit dat Van Alphen zijn foto's in verscheidene grote steden maakte. We geloven dat hij de kinderziel niet goed gepeild heeft. Daardoor komt het waarschijnlijk ook dat de foto's niet leven. Ze maken de indruk geposeerd te zijn. Dat laatst* geldt ook voor de tekst van Adriaan Morriën, hoewel wij ons haasten daaraan toe te voeden, dat hij zijn onderwerp minder eenzijdig behandeld heeft. Maar de vele bladzijden tekst — iets te veel voor een fotoboek — hebben ons toch-,,., niet kunnen overtuigen. Daar komt nog bij dat de beschouwingen los staan van de foto's. Het. is maar poed dat onze kinderen zich van onze problemen niets aantrekken. Als de fotograaf voorbij is, ravotten en, schreeuwen 12e weer lustig-d00r.... --- Grote belangstelling DIT interessante nieuwe systeem heeft in medische kringen grote belangstelling en geestdrift gewekt. Verzorging naar behoefte heeft te Manchester zo goed gewerkt dat het ziekenhuis nu een eigen-hulp-afdeling met 44 bedden bouwt. Het is met acht bedden begonnen in een verbouwd woonhuis aan de overzijde van de straat. Een van de voornaamste beginselen van het systeem is, de meeste en beste verzorging te geven aan de ziekste patiënten. Dit gebeurt In de afdeling „intensieve verpleging". Daar zijn de levenreddende hulpmiddelen geconcentreerd zoals zuurstoftenten, bloedpompen, kortom, al wat nodig is in nood- en spoedgevallen. Hier zijn ook de beste en de meeste verpleegsters bijeen gebracht; dag en nacht is op elk klein groepje patiënten een verpleegster in dienst. Feitelijk geniet iedere patiënt alle 24 uur van een etmaal particuliere verpleging zonder voor particuliere verpleging te betalen. Hier komen alle patiënten uit de operatiekamer en hier worden zij geobserveerd en verzorgd terwijl zij bijkomen uit de verdoving en de eerste schok van hun operatie moeten doorstaan. In deze afdeling komen ook alle zwaar-zieken — ook lijders aan besmettelijke ziekten — die .buitengewone oplettendheid vereisen. Het Manchester ziekenhuis heeft in zijn baanbrekend werk voor deze afdeling 27 bedden gereserveerd, de meeste op zaaltjes, enkele in afzonderlijke kamers. Of een patiënt op een zaaltje dan wel in een afzonderlijke kamer wordt ondergebracht hangt niet af van wat hij kan betalen, maar van zijn toestand en zijn behoefte aan afzondering. Want in de «fdeling intensieve verpleging betaalt iedere patiënt.hetzelfde, ongeacht of hij op een zaaltje of ln een afzonderlijke kamer ligt. Het tarief is in deze afdeling gemiddeld 22 dollar per dag. --- trouw voor de vrouw Stieregevechten mensonterend vermaak, zegt mevr. J. Dokter Ten nutte van de mens ]KvÜn onze redactrice) '( het een mensontereny%n Aertoning' die stiere9eifr Ve' i een s^er tegen een hehh '— v°e>ruit dan maar. r&Ui ' Ze ieder een gelijkj teQenstander. Maar wat ! %n/r nu? Een stier zonder F »ie, Wordt 9esteld tegenover J* k J met ziJ-n vermijt. En 1 ntiiigtuurfyk een ongelijke i&i lt) een stier moet verliezen. iSsfe U wat ik n°9 het al- Vlnd? Niet dat de Span- Zelf naar die stier e gei I'(iiuj0,e^l 0n' er nu een' i4:n zijn %een bepaald soort mentlt *><>„ behoefte hebben aan f* breik Manifestaties. Dat zijn ,°Us °f een lange pijp yt Mensen die vroeger met \*ezi Guillotine gingen zitten vH),,. Jloe de mensen geslacht (e T dit vind ik er$: eT V tr t 0 B mensen die de toeristL s3er)p (ianzetten om naar de jf *ih llten te gaan kijken. S dat JÊ?lrn*9e reisverenigin'i? Qan t die mensen die er i%dj* ac]rten te verdienen". 2UhrjJeze9d heeft? Mevrouw &e v*n r~Pakkedm9er' Pre' de commissie tot bem^Uror Van et stieregevecht Vh. J \ , ö:Hoivi ik dit allemaal doe? \?°a?rote!l' Want zoals de *" 1« Mli ,oorl°g de dupe waren *CHn st; ur van beestmensen, \Nr v= r hier de duPc van de V'in a de mens- KiJk, me" 'VN j,, * bijbel staat dat het S !at niet van de mens" is — \'* iw "tot vulgair genoegen" \ da 'Dat is de hele kwes_ 1« n kunnen de mensen Nrt'Seksüßie allerlei dure kreten Ni- 6s Iïi«T achtergronden" en Sn *en rter zii' het is «n het blijft v%_ miezerig doekje voor het %7.ie. ken ik op mijn 1CU «11e er met allerlei men- Sd ' Maa ranSen en standen be- V^Vtj-*3 beschaafde Span- walgelijke slachtpariV* U - het gewone ili * **n gek °P, vooral de vrou"C 1 bIA'S5ortief" gevecht waar- M d vl°eit, dat vinden ze 'V 6l,vanS tis nu maar om de toe- Nt g6vechi> Weerhouden naar die N 5 *at n toe te gaan- Maar 1? «o narigheid is? Als ze V V6ld gaan wülen ze met al- A?> Ook661,1 stieregevecht gezien St-k1 dat Worden ze er beroerd r 1 la n t ls de hele narigbeid. X die stieregevech( eU7afe /"aan wel uitgestorven Si-rUle, t niet dat deze tradi- Nt in het goeie geld dat de jl(i, p het laatj e brengen, k'Mï ** 2ijn n wordt. 'l^*1 'Hetit61' ons land nog ll0n" Sea die daaraan mee- S vst* w lariS ben ik nu al propaano V^-de s°Pbia Vereniging t i\lM***lns van de dieren. En v Li b ik me het vuur uit dNct66clh iopen om de mensen op van de stierege- S V at-en VZen- ik ben naar hon>t l* BQ"a s geweest, ik heb er L&h si gestaan en de mensen ?Va kennis van het tft nten te weerhouden naar "°k iaan- Soms hielp het, weer niet. Maar ermee ophouden? Dat nooit!" „Mevrouw, de Spanjaard ls een fijn mens. Als ik zei dat ze met de beesten gelijk waren als ze naar die gevechten toe gingen, dan waren en bleven het heren. Sterker. Er kwam eens in Toledo een matador naar me toe, die me trachtte over te halen om naar zon gedoetje toe te gaan. En hij zei tegen me: „Kijk eens, mevrouw, allemaal wonden aan mijn been, opgelopen in een strijd met een stier". En hoewel ik hem bepaald onvriendelijk toevoegde dat hij er voor mijn part nog wel enige wonden bij kon krijgen in zon onsportief duel, bleef de man uiterst beleefd. Sterk, hè? Overal ga ik naar toe; naar de geestelijken, naar burgemeesters, overal. En dan maar soebatten dat ze de stierengevechten zullen verbieden. Makkelijk? Gunst, nee, ik ben soms wel door de politie achtervolgd. En stapels brieven krijg ik altijd. Jongstleden zaterdag werd ik geïnterviewd voor de televisie. Raad u nu eens, wat voor brief ik van een Vlaming kreeg: „Zottinneke, wat stond ge daar voor de televisie! Ge hoort in een dollehuis. Als ge tien torero's bekeert, dan krijgt ge van mij als beloning een mooie stier!" Weet u, de fout van de dag-, weekof wat voor bladen dan ook is, dat ze wat deze kwestie betreft, neutraal willen blijven. Ze moeten hun afkeuring laten blijken, maar dat doen ze niet. Want wat zegt u nu bij voorbeeld van het volgende geval. Mijn man en ik wilden een reisje naar Mallorca maken, met een grote reisvereniging. Alles was al besproken. En we verheugden ons geweldig op dit snoepreisje. Tot ik echter in het blaadje van deze vereniging als extra aanbeveling voor een bezoek aan Mallorca het volgende verhaaltje over de stierengevechten aantrof. .... Het eigenlijke gevecht begint pas wanneer het beest door al dit „sarren" moe is geworden. Eerst rijdt een gepantserd en geblinddoekt paard de arena binnen, waarop de „picador" zit, de enige man die niet te voet in het stierengevecht optreedt. In de hand heeft deze picador een lange lans met een weerhaak, waarmee hij de stier moet pijnigen. Driemaal moet hij deze lans in de rug van de stier prikken. Door de weerhaak worden dan hele stukken vlees uit de rug van het dier getrokken.... Vervolgens komen een aantal mannen in. de arena, die in beide handen een kort versierd stokje hebben, voorzien van scherpe punten. Elk van hen moet de beide stokjes tegelijk in. de rug van de stier trachten te steken. Een moeilijk werkje dat ook weer Ngrote behendigheid eist. En dan, ten slotte, treedt de eigenlijke doder in de arena, de matador, prachtig aangekleed in zijn capas de passeo, en met een ongeveer één meter lange degen in de hand. Hij brengt de woedende stier de laatste doodsteek toe, waarna het beest dodelijk getroffen neerzijgt. Het enthousiasme van het publiek kent dan geen grenzen meer. Onder het spelen van vrolijke muziek wordt de stier door paarden uit de arena gesleept en de volgende stier wordt binnengebracht. Want.... in elk stierengevecht worden zes stieren gedood". „Gaat dat zien, gaat dat zien", mompelt mevrouw Dokter kwaad. „Zegt u nu zelf, mensen die zich op deze manier aan een dier vergrijpen, hoe kunnen die ooit eerbied voor het leven van een mens opbrengen? Heus, mevrouw, geloof mij, ik heb Spanje en'zijn inwoners lief. Ik vind het een heerlijk land. Ik kom er graag, en ik heb er veel vrienden. Maar dit? Hier zal ik eeuwig tegen strijden!" »• -Dolcter-PoJclcedrager I Mevrouw Dokter houdt er een indrukwekkende verzameling van poppen op na, afkomstig uit alle delen van de wereld. Vooral haar poppen uit Spanje heeft ze een ereplaats in haar collectie gegeven. --- Hoe Engeland de vrouwen kleedt Koninklijke pracht Sportieve eenvoud EMPIRE-lijnen, korte rokken, knopen, plooien, draperieën, sjerpen, bonte kleuren, capes en overvloedig geschitter van echte en namaakdiamanten — ziedaar wat de Engelse modeontwerpers de vrouwen gaan presenteren. Keuze is er dus genoeg, ieder kan er wel iets van haar gading vinden. Over het algemeen is de stijl wat nonchalant en jeugdig, Norman Hartnell, de ontwerper van koningin Elizabeth bracht met zijn show weer eens een schitterend spektakel; diaerjaponnen, middagjaponnen en formele avond toiletten glansden in het kaarslicht, toen model na model langsschreed in de ene schitterende creatie na de andere. Hartnell, beroemd om zijn weelderige en smaakvolle borduursels, had ook dit seizoen zijn ontwerpen weer overvloedig versierd met rijnstenen, kristal en briljanten. Taft, zijde en fluweel — dat waren de materialen voor de avond. Overdag waren er de onvermijdelijke tweeds in warme herfsttinten. Het was Hartnell, die ruim gebruik maakte van knopen — om de plissé's bij elkaar te houden — en capes. Zelfs zijn jasjes van de mantelpakjes hadden cape-achtige ruggen. Michael Sherard kwam met de zigeunerlijn. Wat dat nu wel precies i'.ihield was niemand recht duidelijk, maar de algehele indruk was die van een smaakvolle, nonchalante lijn. Zijn japonnen en mantelkostuums hadden vaak in de taille losse panden en sjerpen die losjes over de heup geslagen waren. Sherard liet zijn mannequins lopen in tot de kuit reikende leren laarsjes met puntneuzen en naaldhakken. Warmpjes.... Lachasse, John Cavanagh en Worth hadden aan het silhouet, de een meer de andere minder, zijn vrouwelijke vormen teruggegeven. De modellen van Lachasse hebben de taille, daar waar men haar verwacht, namelijk om het smalste deel van het lichaam. Cavanagh toonde een jeugdig silhouet. Worth Introduceerde de „Chrysalis", een nauwsluitend japon met een opening waaruit zachte fijne draperieën zichtbaar zijn. Zijn ontwerpen vertoonden invloeden van de empire«ti.il. De mantels zijn lang met hoge kragen en afhangende schouders, gedragen met houtvestershoedjes. Gala-japonnen die achter wijd uitlopen, dikwijls in een formele sleep, worden gedragen over klokkende petticoats van uitgeschulpte kant, terwijl borduursels van rijnsteen het geheel de glans van een voorbij* eeuw geven. Overigens: de Londense couturiers hebben beslist dat bij hun herfstkleren kousen met naden moeten worden gedragen en zij gebruiken een rijke havana-tint, passend bij hun herfstkleuren. Ziezo, dat is het dus weer wat de modemensen aan de overzijde van deze woelige plas ons aan schoons te bieden hebben. Bepaald wereldschokkend, zeiden sommige mannen hier meesmuilend. Maar wat zou dat! Laten wij ons maar stillekens vermaken met deze onschuldige, door mannen gecreëerde halfjaarlijkse verkleedpartij. De amandellijn — zo noemde Charles Creed zijn nieuwe lijn voor de herfst en de winter, \ Ronald Patterson schiep deze omvangrijke kraag op een mantel van hetzelfde materiaal. Lekker warm, vindt u niet? Maar wel lastig bij verkoudheid.... Het hoedje, van hetzelfde stofje, is „versierd" met twee vogelvlerkjes. Arm beestje, dachten we mismoedig toen wij dit plaatje zagen. Apenbont naaide Charles Creed op deze wintermantel, die gemaakt is van soepele, Atlantische-zee-blauwe wol. --- TIP VAN DE WEEK MVitte glimmende leren schoenen kunt u uitstekend schoonmaken met een mengsel «an stijfgeslagen eiwit en een scheutje melk. --- Observatie goedkoop De dokter van de patiënt beslist ook, of hij kan worden overgebracht naar de af deling „tussenverpleging" die begonnen is met 97 bedden. De meeste patiënten in deze afdeling zijn aan de beterende hand. Tot de eigen-hulppatiënten behoren zij die enkele dagen in observatie komen. Zolang zij zich zonder hulp naar de röntgenkamer en andere lokaliteiten kunnen begeven en zich op andere wijze zelf kunnen helpen, betalen zij het lage tarief. Moeten zij worden geopereerd, dan komen zij in de afdeling intensieve verpleging, vervolgens in de afdeling tussenverpleging en ten slotte weer ln de afdeling eigen-hulp. ---