(Advertentie) $ i-W* A\^ÊÊ' t! i\ ™ Hoc. Ie -Atvf otrk 6ekijki>.~. /amstelV 'e • --- •k (Advertentie/ Jj ELPON lijmtderaarstestukkenaaneen £55; --- i Advertentie) \Sa3 vw A dit merk sarandBert ud' sterkst* matras tot op heden dankzij da gepatenteerde binnenvering wk j Kji Wtm H volgens hot Amerikaanse systeem W D.W.U.-SOUPIXX MATRASSENFABRIEKEN, UTRECHT, AMSTERDAM, ROTTERDAM --- (Advertentie) ( '■28 eaaftrilNaHaeW 1 lË ' ' Altijd vers door de cxtr» verpakking in lucntcfrcht cellofaan. l^iïiWLr^ --- (Advertentie) «^ PEHSION ,r rmlss»e-Rlchard» die de Eisen- VerklaarTer ultl«*t, «ad verworpen, °»>t« p.,?f. d« koning; „Het ligt niet in n°d,*inr * e *edra*sl«n om e«n nit*ll»«'d« «, *enden aan de missie-Ri""•ununi het e«n kwestie is van het do*n w?me bestrijden.... wel dat daniêeS2f herhaaWe tevens dat Jors*ct. jj: ctl verzet tegen het Bagdada de üJitWaarschuwde er bedekt voor jrabischp endinSen van radio-Caïro de den. e eenheid zouden kunnen scha- --- Crisis voorbij ?els ccnJarige koning verklaarde tij-1 konir,ufopvolle Persconferentie in 2 ,k PaJeis: „Ik kan u veröti,is" ' at de crisis in Jordanië voork n miiTerikaanse hulpverlening tot ru>kt ven dollar zal worden gef 1 het 'ha°°J ecor>omische ontwikkeling i ndhaven van de politieke sta- Toen v, ?.e'ijkheirim gevraagd werd naar de mo,VS, ver, iVan militaire hulp van de ft in ?arde de vorst- dat deze -'u<3eerd toekomst zal worden bev wat w dat Jordanië dan zal vrar aard n°d'S heeft' mits er geen aer> aan worden verbonden. --- Arabisch beleid S nin? ttn Van de besprekingen van t k!dn met k°nin* Saoed van 21*» Waa i* ,S *en verklaring dÜ te Zuil de twee vorste" zepffen, t H'«k hi ? ho«üen aan de Arabische h ***ld februarl ,n Caïro ls ult" J- %S^k b*elst: '6mde „ ge onafhankelijkheid van *■ Ver°/er t* kW t, kinS der militaire samen- Ie Sy«ë TSsen de vier landen (Egvp,*» de'P rdanië en Saoedi-Arabier W eenschappeli'ke vi-iand-4 ndhed» verdraBen met vreemde b»k ond«i-2?1 de Al-abische staten die ülE>*aam ■I°nialiSme gebukt gaan m zijn bij de verwerving van --- Conremies A.R. Partij Miu comité van de anti- Sa£ PartiJ zal in d* komende Ii *r- Ut? dT? Ru- te Utrecht en **»*« thek.i \ Rldderbos> hoogleraar O». n*e K»L hogeschool der geref. *om? Plaats1 heeft de tweede confer°«dl,.SehoünV aarbij een ontmoeting T?'«v*lei- Hif n met afgestudeerde 3 iih7?>teit v' h°ogleraar aan de Vrije {?<] 1S de'derLSespr/k inJeiden' °P s«t i *ers0n!Lde conferentie met een Ult de middenstand. f*f^n Uit R„t?m^rlid- de heer H. v. *vj* treden dam' zal dan als re" zelfbeschikking. 5. Trouw aan-de Arabische Liga. De Jordaanse pers meldt dat koning Hoessein binnenkort een bezoek zal brengen aan zijn neef koning Feisal van Irak. Officiële kringen hebben zich over deze berichten niet uitgelaten. De Verenigde Staten hebben de Sowjet-Unie ervan beschuldigd, de „buitenlandse interventie" gedurende de crisis in Jordanië te hebben gesteund. De officiële woordvoerder van het Amerikaanse ministerie van Buitenladnse Zaken verklaarde dat „agenten van de Sowjet-Unie, gedurende de crisis in Jordanië ingrepen. Maandag had de Sowjet-Unie „westelijke machten in het bijzonder de Verenigde Staten", voor de ontwikkeling in Jordanië verantwoordelijk gesteld. --- Mr. H. R. de Zaayer procureur-generaal te Amsterdam Bij K.B. is benoemd tot procureurgeneraal bü het «rerechtshof te Amsterdam mr. H. R. de Zaayer, thans procureur-generaal te Leeuwarden. Mr de Zaayer is de opvolrer van mr. A. A L. F. van Dullemen, die met pensioen gaat. --- Ontslag bij N.V. Industrie Naar aanleiding van het bericht, dat wij maandag plaatsten over de ontslagen van arbeiders bij de N.V. Industrie te Vaassen, deelt men ons van de zijde van de directie mede, dat, in tegenstelling tot het bedoelde bericht, de vakorganisaties wel op de hoogte waren van de te nemen maatregel. De ontslagen vonden niet alleen plaats op grond van de annulering van eén aantal orders, maar ook in verband met het feit, dat sommige opdrachtgevers het tijdstip van aflevering hebben uitgesteld. Het aantal ontslagen arbeiders is niet 60, doch 47. --- Morgenwordt het anders D*2ïn ~~104--**j «liep Gezina bijzonder > ~lv tselin»' J 1 zeker ogenblik ging \at droomVrechtop in bed zitten. iSC«- &„! zei ze tot *U«!>»a.l ki«s stem klo"k angstig. "Ut *«re* der>ies, die in 't wit ge- S'°*B u viaö' zaten in een bootje >,b» et bmH*s ver»ierd was. Toen *V' r°om toKe om en toen..." Vlel Ma /"et zo vreemd, Gezi- N»dV« •»uÖn"hMr in de rede- S 2;' vw ?i !left «een onzin tn 't N&" door h" dit zei, ging er een I***lde du, hem heen. Gezina o,ï» te , nog steeds met haar aiBBa,1Bst h. ren- Zelfs thans hield haar gedachten nog ge-6t 6(j v°lgenfl N» *lj Voeii? dag was Gezina heel abij Üf °P rt 6* Zlch normaal en niets h>laa>las- ' de Sfote gebeurtenis SIJr1" zijn v aan ziJn Wisselwind. StS il> W^a,rt hij het, ndam rond te lopen. N*« «agenT Verloren da«" En , ï0'sten. Sn waren dagen zonder ܰ« vS« vroïteLeen bezoek kwam NC* *ou\,Maarten hem' of het N> haai* Unnen d"ren. De ge-6t *.? ook de schouders op, hij veKjSrde h-u* precies te ze^en' •>»Ji!nis lat» Wi3ls' dat een blijde » lu had Dlaatsvond dan men Ta« h 't. % «acht Maa Yroe* van boord ger *°r£rien ontevreden. -Ik doel, wachtend, wachtend... En mijn schip ligt onproduktief in Utrecht langs een kade... Maar 's nachts brak het beslissende uur aan. Maarten repte zich naar het huis van de dokter, terwijl zijn schoonvader er voor zorgde, dat de kraamverzorgster gewaarschuwd werd. Toen Maarten zag, dat Gezina hevige pijnen te doorstaan kreeg, werd hij zenuwachtig en beangst. Hij herinnerde zich de uitspraak van Goof Verwaal: Het zijn mooie bloempjes, als ze geplukt zijn... Gezina leed pijn — en hij stond machteloos aan baar bed. Hij probeerde haar moed in te spreken en haar duidelijk te maken, dat het nu spoedig voorbij zou zijn. Zijn woorden overtuigden haar echter niet; het kwam hem zelfs voor, dat Gezina er nauwelijks naar luisterde. De verlammende gedachte flitste door hem heen, dat Gezina er het leven bij zou kunnen laten. Het gebeurde wel meer, dat een moeder het leven afgaf om het aan haar kind te schenken... Alle moed ontzonk Maarten; ten slotte liep hij weg uit de kamer en in het kleine keukentje van zijn schoonouders liet hij de tranen de vrije loop. Hij had tevoren nooit goed beseft, dat het zó erg zou kunnen zijn. En toch ging alles goed, er deden zich in 't geheel geen complicaties voor. . . Omstreeks half drie m de nacht werd het kind geboren. „Gefeliciteerd, — • een dochter!' sprak de dokter., Maarten was zó zenuwachtig, dat hij nauwelijks begreep, wat er gebeurde. Een dochter... een dochter? En Gezina-' Hoe was het met Gezina? Zij lag met de ogen gesloten én eén intense vermoeidheid tekende zich af od haar gelaat. Gefeliciteerd, i Maarten", hoorde hij' zijn .choonmoeder zeggen. „Gefeliciteerd — en dat je God er maar dank voor mag weten te geven, jongen!. .." De vrouw drukte hem zenuwachtig de hand. „0... o ja..." zei hij ontdaan. „0... gefeliciteerd..." En toen pas drong het tot hem door, dat hij nu inderdaad vader geworden was. Vader van een welgeschapen kind, zoals hij de kraamverzorgster hoorde zeggen. Een meisje... Ach, wat ter wereld had hem er toe gebracht om gedurende de laatste maanden telkens als hij zijn gedachten bepaald had bij de komende grote gebeurtenis, zich een zoontje voor ogen te stellen? „Gezientje... we hebben een kind!... 't Is een meisje", zei hij met Dagelijks feuilleton door I W OOMS bevende stem. Zij sloeg de ogen naar hem op. Hij zag, dat er een bloedaartje in haar oog gesprongen was. „Ja, een kindje, Maarten..." Hij voelde dankbaarheid in zich omhoog wellen — dankbaarheid omdat alles zo gunstig verlopen was Maar terwijl hij Gezina behoedzaam een kus gaf op het voorhoofd, speelde er iets van teleurstelling in zijn gedachten. Niet lang daarna — Maarten was in het woonvertrek gaan zitten — zei de kraamverzorgster hem, dat - het kind inderdaad welgeschapen was Zij dacht, dat het meisje ongeveer zeven pond zou wegen. Maar het had een vlek in het nekje. „Zeg dat de eerste uren niet aan je vrouw, schipper. Zij zal het morgen zelf wel ontdekken. Overigens is het niet erg. Ik zeg immers al, dat de vlek in het nekje zit, dus bijna onzichtbaar." Zijn schoonmoeder zei, dat Gezina ergens . van geschrokken moest zijn; de kraamverzorgster haalde de schouders op. „Er komt veel volksgeloof aan bod bij zulk soort dingen", zei ze. „Hebben Gezien en jij al uitgemaakt, hoe het meisje genoemd zal worden?" vroeg zijn schoonmoeder. „Nee, daar hebben Gezina en ik nog niet over gesproken..." Te roer staand, had Maarten weliswaar meermalen overwogen, welke naam hij zijn zoontje zou geven, doch hij had er nooit met Gezina over durven spreken. Het had hem ongeoorloofd voorbarig toegeschenen. Gezina behoefde niet lang na te denken en te wikken en te wegen over een naam voor het meisje. Zij verzocht Maarten, haar vader en moeder bij zich aan het bed te roepen. Toen Nieland en zijn vrouw in het kamertje verschenen, vroeg Gezina: „Vinden jullie het erg, als wij ons kind niet naar jullie vernoemen?" „Het deerntje moet naar je moeder vernoemd worden, Gezien", vond haar vader. „Maar recht is recht... Maarten heeft geen ouwelui meer — en die komen dus het eerst aan bod, want dat is de gewoonte." „Moet het dan een Neeltje zijn?" vroeg haar moeder. Uit de wijze waarop zij deze vraag uitsprak, bleek duidelijk, dat zij met de naam Neeltje niet erg ingenomen was. Dat stak zij trouwens niet onder stoelen of banken, want zij voegde er aan toe: „Wat is nou Neeltje? Er wonen alleen hier in Werkendam vast wel honderd Neeltjes. Ik heet Gerardina... dat is een naam, die toch veel mooier klinkt en lang niet zo algemeen is." „Mijn moeder heette Neeltje Pieternella", zei Maarten; „'t Wordt dus een Neeltje Pieternella..." Gezina schudde échter het hoofd. „Liever geef ik het kind de naam Helena", zei ze zacht, doch vastberaden. „Maar kind, je bent niet wijs!" viel haar moeder uit. „Wij hebben nooit een Helena in de familie gehad!" Doch Maarten zei met bewogen stem: „Ja, Gezien, laten wij ons kind Helena noemen... Ik ben blij, dat jij het zo wil." Nieland was er niet over te spreken. „Dan zal mijn kleinkind dus vernoemd worden naar dat ouwe mens in Ameide", bromde hij. „Da's een barvreemde vertoning, Maarten. Wie vernoemt zijn kind nou naar een overgrootmoeder? Je bloedeigen moeder ligt op het kerkhof... maar jij wil haar ijskoud passeren bij de naamgeving van je kind. Nee, daar deugt niks van!" Vrouw Nieland vond het evenmin in -de haak. Gezien en Maarten waren vrij om te doen wat zij wilden, maar ze vond, dat Gerardina toch stukken mooier zou klinken... Overigens wilde ze geen pressie uitoefenen, want ze wilde door Maarten niet als een bemoeizuchtige schoonmoeder beschouwd worden. Maar desnoods zou Gerardina Helena ook goed klinken... Gezina, die bemerkte dat Maarten weifelde, zei: „Laten we ons kind Neeltje Helena noemen. Dan is zowel jouw moeder als opoe Krijgsman vernoemd." En fluisterend voegde zij er aan toe: „Want ik weet heel goed, Maarten, hoeveel opoe betekend heeft in jouw leven." Maarten knikte dankbaar. — O, wat begrijpt Gezina mij toch goed, dacht hij vertederd. (Wordt vervolgd) --- R.Gosker benoemd tot voorzitter Raad van Arbeid te Zwolle Thans adjunct-secretaris Centraal Comité van A.R.-kiesverenigingen (Van een onzer verslaggevers) Met ingang van 1 juni is benoemd tot voorzitter van de Raad .van Arbeid te Zwolle in vaste dienst de heer R. Gosker te Voorburg. De heer Gosker zal de heer S. Oaum opvolgen aan wie eervol ontslag is verleend in verband met zijn benoeming tot voorzitter van de Raad van Arbeid te Haarlem. De heer Gosker, die in 1909 te Dordrecht geboren werd, verhuisde in 1918 naar Apeldoorn, waar zijn vader, de heer D. Gosker van 1923-1944 wethouder was. Zijn vader en broer werden in de hongerwinter door de Duitsers gefusilleerd. De heer Gosker, die o.m. in het bezit is. van de akte M.O. staathuishoudkunde en statistiek, werd in 1930 ambtenaar ter gemeentesecretarie te Apeldoorn. Hij was daar voorzitter van de afdeling van de Ned. Chr. Ambtenaarsbond en secretaris van de afdeling van Patrimonium. In 1940 werd hij benoemd tot adjunctsecretaris van het Centraal Comité van A.R.kiesverenigingen als opvolger van de heer R. A. den Ouden. In die functie maakte hij aanstonds ten gevolge van het uitbreken van de oorlog een moeilijke tijd door. Op 30 juni 1941 werd hij gelijk met vele andere A.R. gearresteerd, hij verbleef tot oktober 1944 in de kampen Schoorl, Buchenwald, Haaren, St. Michielsgestel en Vught. Na zijn vrijlating werd hij directeur van het Centraal Registratiebureau van het Nederlandse Rode Kruis. Toen hij na de bevrijding zijn functie als adjunctsecretaris van het Centraal Comité weer opnam, verleende het hoofdbestuur van. het Rode Kruis hem „Het kruis van Verdienste". Zeer veel arbeid heeft hij als adjunctsecretaris verzet. Daarnaast heeft hij vele spreekbeurten vervuld, tal van artikelen zijn van zijn hand verschenen in „Nederlandse gedachten". Ook schreef hij enkele brochures. Als secretaris van de reorganisatiecommissie heeft hij zich zeer verdienstelijk gemaakt. Aan 't buitenlands werk van de partij nam hij daadwerkelijk deel. Vanaf het moment, dat de 'A.R.-partij was aangesloten bij de Nouveles Equipes Internationales, trad hij op als secretaris van de Nederlandse afdeling. Tal van vergaderingen en congressen in het buitenland werden door hem bijgewoond. Momenteel vertoeft hij te Arezzo (Italië), waar een congres wordt gehouden. Hij is ook lid van de gemeenteraad van Voorburg. Zijn heengaan als adjunct-secretaris betekent voor de A.R.-partij zeker een gevoelig verlies. --- BRAND IN FABRIEK Arbeider, die vuur wilde uittrappen, omgekomen De 40-jarige ongehuwde arbeider J. Blommers uit Zevenbergen is tijdens een korte felle brand in de kapokafdeling van de N.V. A. Hartman en Zn., matrassenfabriek te Zevenbergen, om het leven gekomen. Het ongeluk gebeurde doordat de heer Blommers met een medearbeider trachtte het snel om zich heen grijpende vuur uit ven naar gerechtigheid in de intern tionale verhoudingen. De opvattingc in de wereld omtrent recht en gerecü tigheid zijn echter nog te verschiller dan dat men nu reeds de V.N. als ei rechtsinstituut conform het Handve zou mogen beschouwen. Zij zijn m niet meer dan een politiek instrumer een centrum van collectieve diplom tic. Bij alle kritiek, die men kan hebb. op de huidige praktijk van de VJ wilde spr. toch in het oog houden, d niet alleen ons oordeel beslissend j en dat er toch zoiets aan het groeit is als een wereldopinie, dat het koL nialisme verwerpelijk is, de agress in welke vorm ook onaanvaardba genoemd moet worden (al onttre Rusland zich helaas) en ten slotte t rijkdommen der aarde beter verdee moeten worden. Door traditie van een geestelijke ii stelling heeft Nederland een kans ■ die tevens opdracht is — om in ö streven naar nieuwe verhoudingen e* blmiddelende functie te vervullen. Oc voor de versterking en ontwikkelir van het rechtselement in de V.N. kf het een nuttige functie vervullen, bi sloot spr. Prof. dr. H. S. Smitskamp sprs over „Modern nationalisme als wereh probleem". Het merkwaardige is, zo zei hij oji dat het nieuwe nationalisme, zoals me dat in Azië met name ontmoet, vaa zeer negatief van inhoud is. Zodra ccl ter die anti-gezindheid aan kracl gaat verliezen, komen de moeilijkh den naar voren en worden er poging* gedaan om de nationale ideologie, w als b.v. de Pantja Silah in Indonesië meer leven in te blazen. In dit he; proces kan de religie een belangrij!1 bindende factor zijn, maar ook ei scheidende, waarbij men onwillekeur.; denkt aan het uiteenvallen van India < Pakistan. Het is echter de grote vraag, of i niet-christelijke godsdiensten hier er oplossing kunnen bieden. In christelijl zin zal het nationalisme mogelijk zij indien men daarbij denkt aan het str' ven de eigen natie in stand te houdt en haar welzijn te bevorderen, ma; daarbij ook aan de taak, die in h grote geheel van deze wereld is opg< legd. Het nationalisme mag dus nirr mer verabsoluteerd worden en evei min zelf tot een religie worden, aldi de hoogleraar. In de huishoudelijke vergadering we den diverse middelen besproken om < organisatie meer te doen worden, wi; zij moet zijn. De op de landdag aai wezigen verklaarden gaarne er vc* het hunne alles aan te doen. ---