Belangrijk '«ftifc dienstplicht "öbo ellin£ herhalingsoefeningen, uvvverlof, Ministeriële Verkla- Dn4eMgen' Erkenningen enz. öen dankbetuigingen liggen ter inzage. ft | EIyUDDEI_NGSBUREAU J. Woliers en Zoon 17 te BEMVEKOM nand). Tel. 08379-2329 & 2640 bevestigd sedert 1946. WU HEBBEN GEEN (b BIJKANTOREN z°ek door het gehele land) --- —•___—■■_—__—■———————M_—_—! AARDAPPELEN .%, '*0, ' 4 sept. Aardappelen termljnprUzen: % -l\ natri' 17,20-17,10. Omzet 16 contr. 't L notCe,.V' nlct genoteerd. Eersteling/A, nov. ""'-Oei .Sirtema7A' nov. 15,90-15.30. Omlil. Weekomzet totaal 106 contr. --- (Advertentie) --- (Advertentie) I BONTMANTELS I Zomerv(*rl$efop 10 tot 25% korting Grote collectie BONTMANTELS /SSjt_ in korte, 3/4, 7/8 en lange modellen I f%_S U Enkele voorbeelden: \*/ lange persianer pattes . . 395.-{$§?&]_mm 'an9e zobelfeh 695.-i nertz k'sam • • • • 875.-/ 'an9e Persianer met l,ever 1275.- I \ *** 'an9e "ertz murmel.... 1675.- Vi verder ruim gesorteerd in m'nl(' 'lre'tSC',WanZ' 0Ce'0t etC' WM GARANTIE _f^C\ ■ VaTTaERLESTRAAT 2-4 I Aan de Vondelbrug AMSTERDAM, TEL. 726474 Te bereiken met de tramlijnen 1-2-3 en IS --- Flex’ boek: een goed tijdsbeeld Mannenbroeders zijn met liefde bekeken Gaarne zet ik mij tot de recensie van Ben van Kaams boek „Parade der Mannenbroeders". ledereen weet nu wel dat onder deze bijna alleen bij de burgerlijke stand bekende naam ons aller Flex schuilgaat. Het is een boek van Flex en niet van Trouw. Niet Trouw, maar Zomer en Keuning trekken er de revenuen van en naar ik verwacht ook Flex een beetje. Niettemin lopen we het gevaar dat men zal denken dat een recensie van dit boek in Trouw partijdig zal zijn. Het recenseren van boeken van medewerkers geeft daarom wel speciale zorgen. Daarom vond ik het in zekere zin prettig dat prof. dr. K. Dijk, naar aanleiding van een paar artikelen waarin enkele uittreksels uit Van Kaams boek in ons blad werden weergegeven, een bijzonder felle kritiek ten beste gaf die wij prompt hebben opgenomen. We zijn dus in ieder geval niet partijdig. Deze reactie toont wel dat het boek wat voorstelt. Prof. Dijk heeft de verschijning van het boek niet afgewacht, hij heeft het niet nodig gevonden het boek eerst te lezen Om daarna zijn oordeel te geven. Hij was door de enkele uittreksels reeds zo getroffen dat hij niet wachten kon met te reageren. Wij hebben het boek echter wel in zijn geheel gelezen. En dan geloof ik dat ik goed doe eerst iets van de kritiek van prof. Dijk te zeggen. Op grond van de lezing van het boek zelf en evenzeer op grond van de door TROUW gegeven uittreksels komt het mij voor dat prof. Dijks kritiek op het boek van Van Kaam onjuist is. Prof. Dijk is van oordeel dat de visie van Van Kaam op de generatie 1918-1938 totaal fout is. Prof. Dijk denkt dat de auteur van de Parade de mannenbroeders van toen beschouwt als strijders die niet zozeer uit de aandrang des Geestes naar de wapenen grepen. Even verder zegt hij: „dat de oudere generatie niet sprak en handelde, niet streed en getuigde uit de kracht des geloofs en der diepste levensovertuiging, is onwaar". Allicht! Maar in het boek van Van Van Kaam staat niets dat daarmee in strijd is. Integendeel, daar is Van Kaam ook van overtuigd. Maar dat de traditionele zuiverheid van hun kerk, de grootheid van hun partij en de invloed en eer van hun eigen grote mannen volgens Van Kaam bij de generatie 1918-1938 een grote rol speelde, gelijk prof. Dijk zegt, is juist. Maar heeft Van Kaam daar geen gelijk in? En in hoeverre is dat verkeerd? Dat daarin overigens zekere zwakheden openbaar worden is duidelijk. Maar dat wij dagelijks door zwakheid in zonde vallen is een reformatorische belijdenis. Daar ontkwamen zelfs Kuyper, Colijn en P'enburg niet aan. Wij willen verder niet op de kritiek van prof. Dijk ingaan, hoewel daar nog wel een aantal kritische notities bij te maken zijn. Ik vind die kritiek zakelijk niet juist en te emotioneel. Prof. Dijk is zeer nauw betrokken bij de periode waarover Van Kaams boek handelt. En hij verweert zich niet tegen een kritiek, die Van Kaam heeft gegeven, maar tegen een kritiek die hij vermoedt dat „ergens" aanwezig is, als het beeld van die periode aan de orde is. Steekproeven Want wat is dat boek van Van Kaam nu eigenlijk? Het is geen geschiedenisboek. Als u wilt weten hoe het allemaal precies gegaan is tussen 1918 en 1938 kunt u bij dat boek niet terecht. Maar het is een verzameling steekproeven uit de toenmalige dagblad-weekblad-maandblad-en brochure-literatuur. En daaruit komt een beeld naar voren. Daar zit een risico in. Want men kan met steekproeven op deze wijze tot een eenzijdig beeld komen. Het voordeel is dat het zeer levendig is, dat men niet zelf aan het woord is maar het verleden laat spreken. In dit boek- is in de eerste plaats niet Van Kaam aan het woord, maar verslaggevers van De Standaard, redacteuren van Timotheus, De Spiegel het Schouwvenster, enzovoorts. Daaruit ontstaat een beeld. Hoe moet men het nu beoordelen? Prof. Dijk als er zeer bij betrokken persoon heeft het op zijn eigen wijze gedaan. Hij zou willen dat mensen die er evenzo als hij bij betrokken waren het zouden beoordelen. Dat moeten ze dan maar ergens anders doen. Maar ik heb gedacht: ik heb die hele periode meegemaakt zonder dat ik er prominent bij betrokken was. Ik weet dus hoe het toen was. En ik kan meevoelen hoe we toen dachten. Toen ik hoorde dat Van Kaam dit boek aan het schrijven was, dacht ik als hij nu maar de liefde voor die mannenbroeders van toen opbrengt, waar ze recht op hebben. Naar mijn mening is dat gebeurd. En dan mag er echt ook wel wat kritiek bij. Ik vind het een goed tijdsbeeld. Meer kun je er niet van zeggen. Overigens vind ik de ondertitel van dit boek „Protestants leven in Nederland 1918-1938" onjuist. De ondertitel had moeten luiden: „Gereformeerd leven in Nederland 1918-1938." Dat was minder pretentieus en toch nog wel de moeite waard. Verontrust Tenslotte een paar kleine detailpunten. Bij het jaar 1932 vermeldt Van Kaam, dat er in het weekblad „Woord en Geest" een discussie plaats heeft over het fascisme. Ds. Buskes is tegen, maar anderen denken daar anders over. Een inzender is ir. C. G. Meeder te Oormarsum. Deze meent: „Het fascisme in ons land ontwikkelt zich steeds meer in de richting van de corporatieve staatsidee, die zeer goed — heel wat beter bijv .dan de huidige liberale staat — in overeenstemming te brengen is met de anti-revolutionaire beginselen, zij het dan ook niet in overeenstemming met de opvattingen der anti-revolutionaire partijleiding, welke laatste zich steeds meer in liberale richting beweegt, naar het schijnt." En verder: ~De anti-fascistische beweging heeft één uitgesproken uitwerking gehad: versterking van het communisme". Ir. Meeder is tegenwoordig een der leidslieden van de „verontrusten" in de a.r.-partij. Hij is blijkbaar al 32 jaar verontrust. Maar of de „verontrusten" nu vóór de corporatieve staat zijn en tegen de liberale richting? Dat is natuurlijk de vraag. Maar ja, verontrust in ieder geval. Ingezonden stuk En dan een klein grapje. Van Kaam vertelt dat tijdens de kwestie-Geelkerken over deze zaak veel beroering was onder de studenten van de Vrije Universiteit. Op een gegeven ogenblik hebben deze studenten na een corpsvergadering in Parkzicht een grootse serenade aan ds. Geelkerken gebracht. Daarna verscheen in „De Standaard" een ingezonden stuk uit studentenkringen dat met die serenade een beetje de draak stak. Van Kaam zegt: „In het wat bangige stukje smeekt men, met een hautain blafje naar de pers, om toch vooral als student niet serieus te worden genomen." Daar kunnen ze het mee doen. Het lijkt mij nu wenselijk de bedrijvers van dit ingezonden stuk aan de kaak te stellen. Deze studenten waren de latere prof. mr. N. Okma, hoogleraar aan de Vrije Universiteit, en dr. Bruins Slot, hoofdredacteur van Trouw. Wat de bangigheid betreft: we wisten dat de hele studentenwereld van de V.U. woedend op ons zou zijn en dat hebben we gemerkt. En de toenmalige rector corporis, thans ds. G. Zey] te Baarn, zei tegen ons: „Jullie hebben iets moois verpest." En misschien is dat wel zo. door *• Bruins Slot --- „Het Zuiden” in niuwe omgeving Geref. bureau Eindhoven voor kerk en oecumene >.^estetnrfeen onzer verslaggevers) k°0|'(l-fc voor de evangelisatie in h-ijk 6.(faba"t en Limburg en het ker- JSeu P 1 tussen de reformatie en ("den eisteren het nieuwe bureau Het •f*"*' Ai de Sereformeerde kerken geifii 0... s vaste studie-secretaresse U,<"o«:"?sta«eerd mej. E. E. Ebling, l v»n dp h kandidate, die als evangelis? Vel rl serefo"neerde kerk van Eind- SnK.s Mi het oude bureau Het ...Hetfokken was. tjlcU\vs ?geen stunt en het is niet iets j.'Htv. ris simpelweg en continuav' J. -,°Uwe volharding", verduidelijkte tuitte A' van ■L-,oon uit Rotterdam, Oh? "Re/ Van de gereformeerde deputa&} HieJormatie-Rome". Het gaat hier i« en van de stichting „In •e vrli e straat". Extra hartelijk werd ]' Vda aakte ds. B. Telder, emeritus i bur begroet, die het oorspronke- W' 194iaU in 1938 neeft opgericht. s_I]<3e Vg* werd Het Zuiden, dat steun ik ?ro(>r, nen aan de Weine protestantde e 1 cl in uZid-Nederland, overge-61, ssTiori°°r de Particuliere gereformeerde "U « Van N.-Brabant en Limburg. >4rveren biJ de officiële opening C "in" h Loon b,eek dat Het Zuiden «* e is gezicht van de generale sy« k drStkomen"' Na dr' Van Loon ?„ ' G' Kunst. de praeses van «* f°rrn synode. Landelijk geven de de kerken jaarlijks in toefde,. mate financiële steun aan Het Êk C. 5* k°rte overdenking leidde prof. D nS w der Woude uit Kampen mej. ss> ie x 8 tegen $ 45%-46. Philips nok'iOs/ *3%-4 (43-%), Unilever ? 41--e Uil /s)' en KLM G.N. (19y2). (Op| rSch & Co). --- C.A. Stellwag overleden (Van onze correspondent) In Groningen is, na een korte ziekte, in de leeftijd van 83 jaar overleden de heer C. A. Stellweg, oud-.joumalist (kerkredacteur van het voor de oorlog verschijnende c. h. dagblad „De Nederlander") en oud-luthers predikant (van Tiel en Nijmegen). De. heer Stellweg is tot op hoge leeftijd actief werkzaam geweest als journalist. Zo was hy tot 1962 correspondent voor Trouw in Maarn, waar hij zich in 1940 had gevestigd. Met zijn wandelstok en onafscheidelijke pijp was hij een zeer markante figuur, die nimmer om een praatje verlegen was en steeds de kleurrijkste verhalen wist te spuien. Zijn ideaal was tot zijn tachtigste jaar werkzaam te kunnen zijn als journalist — een doel, dat hij ook bereikt heeft. In 1962 vertrok hij naar Groningen en kreeg hij eindelijk de rust, die bn' zijn leeftijd paste. Vrijdagmiddag is hij op de algemene begraafplaats in Maarn begraven. --- De berg komt naar Mohammed pHROESTSJEW heeft zich be- reid verklaard naar Bonn te komen. Bondskanselier Erhard die al een paar maal had gesuggereerd dat Chroestsjew welkom zou zijn, ziet zyn suggesties betrekkelijk gauw met succes bekroond. De aankondiging van dit bezoek is een van de zeer belangrijke berichten van na de oorlog. Wanneer dit nieuws, schrijft de Guardian, een paar jaar geleden door de wereld zou zijn gegaan, dan zouden herinneringen aan Bismarcks bondgenootschap met de Tsaar, aan het verdrag van Rapa.Ho tussen de Sowjet Unie en de republiek van Weimar, ja zelfs aan het Nazi-Sowjetpact uit 1939, zijn opgeroepen. Een paar jaar geleden kon men nog wel horen, dat de Duitsers zich op de duur wel eens zo aan hun Westerse partners zouden ergeren, die steeds onwilliger werden om de harde lijn van Adenauer ook aan te houden, dat zij zich gedesillusioneerd in de armen der Russen zouden werpen. Daaraan denkt men nu niet meer. TVTAAR men Adenauer dan blijkbaar ** van verdacht, daartoe acht men Erharc. niet in staat. Maar men moet de veranderde situatie sindsdien toch vooral niet uit het oog verliezen. De verhouding West-Oost heeft een zeer gunstige verandering ondergaan. Terwijl men enkele jaren geleden bij de bondgenoten niet zonder wantrouwen een bezoek van de Russische premier aan West-Duitsland tegemoet zou hebben gezien, kan men nu zeggen dat men eerder nieuwsgierig dan wantrouwend is. Voor het eerst zal een Russische premier het land betreden waaraan zijn land en volk de bitterste herinneringen hebben. Russen die nog herinnering hebben aan het Duitse optreden tijdens de oorlog — en Chroestsjew is er een van — zullen hieraan altijd blijven denken. We kunnen ons dan ook niet voorstellen dat Ohroestjew even ontspannen zijn bezoeken aflegt als hij dat deed bijv. tijdens zijn bezoek aan Amerika. Maar de Russische premier is een zeer nieuwsgierig man, en hij zal ongetwijfeld zoveel mogelijk van de welvarende Bondsrepubliek willen zien. • Chroestsjew heeft er nooit doekjes om gewonden dat hij de Duitsers een volk van revanchisten en militaristen vindt. Dat zal hij nu zelf wel eens willen onderzoeken. Hij zal natuurlijk ook zoveel mogelijk te weten willen komen van het reusachtige Duitse industriële apparaat. Het moet hem ongetwijfeld boeien na te gaan, of het nu alleen maar te danken is aan de nog steeds spreekwoordelijke arbeidzaamheid der Duitsers, dat het Wirtschaftswunder zijn loop begonnen is, ph nog maar steeds aanhoudt, of dat er ook andere oorzaken zijn. TTET komende bezoek is voor Ul-1"1 bricht en zijn staat minder leuk. Het betekent natuurlijk niet dat Sowjet-Rusland de Duitse democratische republiek aan haar lot zal overlaten. Dat kan eenvoudig niet, zelfs al zouden de Sowjetleiders dat misschien wel willen. Maar tot nu toe hielden de Oost-Duitsers nog altijd vol, dat zij het ware Duitsland vertegenwoordigden. En al had Rusland door de uitwisseling van ambassadeurs bijvoorbeeld, het bestaan van West-Duitsland toegegeven, ook de Sowjetrepubliek deed verder net of Ulbrichts rijk het enige en echte Duitsland was. Na het bezoek kan dat in elk geval niet meer of het bezoek moest zo slecht aflopen dat Chroestsjew er niet anders dan met een huivering aan terug zou denken. Maar daar ziet het niet naar uit. Daarvoor is de laatste jaren teveel gebeurd, zowel in Rusland als in andere landen van de wereld. Om maar éen ding te noemen: Het is waarschijnlijk toevallig dat ongeveer terzelfder tijd dat Chroestsjew te kennen heeft gegeven een uitnodiging van West-Duitsland in gunstige overweging te nemen uit Peking het bericht kwam dat ze daar tegen het komend concilie waren. Maar daarom is er nog wel verband. De Chinezen hebben het communisme van Chroestsjew in hun aanvallen op een hoop geworpen met het Amerikaanse (Westerse) kapitalisme. Ten onrechte, maar van hun standpunt niet eens zo dwaas. Chroestsjew zet eenvoudig een volgende stap op de door hem goedgedachte politieke weg, maar als hij die toenadering tot West Duitsland — want dat is het — had kunnen ruilen voor de Chinese aanwezigheid op zijn concilie, dan zou hij dit hebben gedaan. QMTRENT de resultaten van het bezoek worden geen grote verwachtingen gekoesterd. Dat is maar goed ook, want dan valt zon bezoek alleen maar tegen. Uit de cynische onbuigzame verklaringen die Chroestsjews schoonzoon Adzjoebei in juli bij zijn bezoek aan West-Duitsland heeft afgelegd weet men daar, dat zij zich geen enkele illusie behoeven te maken over een verandering van de basis — standpunten in de Sowjet Unie. Maar dat wil niet zeggen dat er niet over gepraat zal worden. Want dat is het merkwaardigere Russen hebben in een onbeperkte agenda toegestemd. Geen enkel onderwerp wordt bij voorbaat geweerd. Er zal dus ook over de hereniging gesproken worden? Ongetwijfeld, maar dat zal geen resultaat hebben, althans niet het resultaat dat in hereniging binnen afzienbare tijd wordt toegestemd. Een verenigd Duitsland is voor de Russen (nog voor jaren) onaanvaardbaar. Maar misschien komt men toch tot opruiming van de Berlijnse muur of een nog steeds met mijnen belegde grens. Behalve dat Chroestsjew teleurgesteld over China's afwijzing voor dit bezoek meer ging voelen is er de positieve reactie van verschillende Oosteuropese satellietlanden, die zeer tot Chroestsjews besluit moet hebben bijgedragen. Het duurt nog minstens tot na de Amerikaanse en Engelse verkiezingen alvorens Chroestsjew naar Bonn zal reizen. Er moet nog veel overlegd worden, maar de aankondiging alleen al doet hopen en wekt de verwachting, dat vijfentwintig jaar na het uitbreken van de tweede wereldoorlog, de tegenstanders tot het inzicht komen, dat men nu tot een werkelijke vrede moet zien te komen en niet een die de kiem tot de volgende oorlog in zich bergt. Dan pas kan er van werkelijke van werkelijke vooruit- __f_k bergt. Dan pas kan er A M gang gesproken worden. Wf^ --- Staatsbosbeheer looft premie uit PYROMAAN BRANDSCHAT AL TWEE JAAR LANG Dertig mille schade en 50 ha. bos in as (Van een onzer verslaggevers) Na twee jaar de zaak te hebben aangezien, heeft Staatsbosbeheer een uitzonderlijke maatregel genomen: het heeft een prijs van ƒ 750 gesteld op het hoofd van de pyromaan die nu al twee jaar lang de kostelijke staatsbossen rondom het Gelderse dorp Groesbeek brandschat. „Een exceptionele maatregel", geeft houtvester ir. B. Beunders toe. Maar even uitzonderlijk is dat kennelijk één man in twee jaar tijd rond 50 hectare van de 650 die Staatsbosbeheer er bij Groesbeek bezit, in as weet te leggen. Groesbeek reageert niet meer als de brandweersirene gaat. Alleen de vrijwillige brandweer onder leiding van kringarchitect Leenders springt iedere keer weer ijlings op de brandspuit, huis en werk vergetend. Men moet daar niet licht over denken. Vorig jaar riepen de geheimzinnige bosbranden de blussers 26 keer van nuis en dit jaar is men al 50 maal voor een bos• brand uitgerukt. Groesbeek heeft altijd al veel bosbranden gehad, vertelde mij de rijkspolitie, vooral nu door roestende fosforgranaten uit de oorlog tot zelfontbranding overgaan. Niettemin is het, zegt de politie, duidelijk dat er ook een pyromaan aan het werk is. „Soms wordt de brandweer wel twee of drie keer per dag gealarmeerd voor rook in de bossen." Een enkele keer is het loos alarm. Maar de toestand is al zover dat het kleinste rookwolkje meteen in een druk op de sireneknop wordt omgezet. Bosbouwkundige E. E. v. d. Wever, als plaatselijke m?n van Staatsbosbeheer midden in het bedreigde gebied woonachtig, herinnert zich dat in 1939 ook een pyromaan heeft huisgehouden. Zodra da oorlog begon was het over. Was hij gesneuveld? Hot is nu ook een pyromaan, meent hij. „Hij weet drommels goed wat hij doet. Hij neemt steeds jonge aanplant met veel brandbaar spul op de grond en hij let altijd op de windrichting." De rijkspolitie is van plan de uren en dagen waarop de branden ontstaan in statistiek te gaan brengen, zodat een bepaald gedrangspatroon van de dader naar voren komt. De ervaring van de heer Van de Weyer is dat de onverlaat vooral zaterdagmorgen tussen tien en twaalf toeslaat. Over één ding is iedereen het eens: „gewone" bosbranden zijn het niet, want die beginnen — veroorzaakt als ze meestal worden door toeristen — niet midden in het bos, maar aan de wegranden. De prijs op het hoofd van de dader is de jongste maatregel van staatsbosbeheer. Men heeft er in Arnhem lang over gedubd of men het zou doen. Men wil geen sensatie en onrust wekken. Maar aan de andere kant moet het ophouden. In guldens geschat is de schade thans tot een dertig mille gestegen. Maar ernstiger is de schade aan de recreatiebelangen toegebracht. Ten eerste, zegt de houtvester Beunders, zijn de kaalgebrande plekken een weinig attractief wandelgebied. Ten tweede kost het herstel van de beplanting handenvol werk. En ten derde wordt de bereidheid van particuliere bosbezitters om hun terrein open te stellen er niet groter door. Immers: één bosgebied blijft bij Groesbeek steeds verschoond van de pyromanie, maar dat is dan ook door een heel hoog hek omgeven. Alle andere terreinen, van Staatsbosbeheer, van Natuurmonumenten, van de gemeenten en van religieuze inrichtingen, die voor het publiek toegankelijk zijn, worden gebrandschat. „Duizenden mensen gedragen zich behoorlijk in de bossen, maar één is er die het verprutst," zegt ir. Beunders. Hij roept ieders medewerking in de bossen ongerept te houden. Staatsbosbeheer heeft een speciale man aangesteld om de terreinen te bewaken. Twee man van de reserve-rijkspolitie lopen extra patrouilles in de bosgebieden van Groesbeek. Ze blijven hopen, maar ieder weet hoe moeilijk een bospyromaan te betrappen is. Ook de bewijsvoering zal, zo men al vermoedens heeft, niet eenvoudig zijn. De hoop is gevestigd op het effect dat de uitgeloofde ƒ 750,- hebben. De Groesbekers zelf zijn somber gestemd over het resultaat. Het hele dorp piekert en praat erover: „Wie...?" Bij de politie heeft men nog gedacht aan iemand die zijn wrok jegens staatsbosbeheer op deze manier uitspeelt. Maar niemand kan bedenken wie een wrok zou koesteren. Niemand is er de laatste jaren ontslagen, er is geen stroper ongenadig aangepakt. Kortom: er is alleen maar een raadsel. • In dit soort bos, jonge dennen met nog sterke ondergroei, gaat de pyromaan bij voorkeur zijn gang. De foto brengt een van zijn jongste wandaden in beeld. Een klein deel van het verbrande bos staat nog, de rest is door bosarbeiders al gehakt, wat erg veel tijd en moeite kost. En dan moet er nieuwe aanplant worden aangebracht... • Eén man maakt nu al twee jaar misbruik van de vriendelijke bordjes die Staatsbosbeheer ook in Groesbeek heeft laten neerhangen. Men vreest dat de pyromanie er niet toe zal bijdragen dat nog gesloten terreinen geopend worden voor 't publiek. --- DUITSERS KONDEN GRA TIS OPBELLEN Het Westduitse weekblad „Der Stern" heeft roet in het eten van de Duitse telefoondienst gegooid door twee geheime telefoonnummers te onthullen. Bij het draaien van deze nummers — 111 en 07579 — vóór het tot stand brengen van een interlokale verbinding, worden de abonnee namelijk geen kosten in rekening gebracht. De Westduitse telefoondienst, die geheel geautomatiseerd is, heeft toegegeven, dat de geheime nummers bestaan en heeft onmiddellijk pogingen in het werk gesteld, dè nummers te „neutraliseren". Een woordvoerder van de telefoondienst verklaarde: „Indien iedereen deze nummers zou gebruiken, zouden wij in de kortst mogelijke tijd bankroet zijn". Het bekendmaken van de nummers door ~Der Stern" was een „antwoord" op het besluit van de Westduitse regering, de telefoontarieven drastisch te verhogen. Verscheidene kantoren van het persbureau UPI in West-Duitsland hebben gisteren (nog) kosteloos interlokaal kunnen bellen. No. 111 was speciaal bestemd voor het voeren van telefoongesprekken tussen West-Berlijn en West-Duitsland. Degenen die gisteren nog even gratis met West- Duitsland wilden bellen, kregen echter reeds een zoemtoon te horen. De beide nummers waren slechts bestemd voor de hogere ambtenaren bij de telefoondienst die op deze wijze hun telefoonrekening laag wilden houden. ---