Trouw voor de VROUW Dat kunt u maken van uw slaap' en zitkamer * (Van onze redactrice) ALS een suggestie in hout en steen staat in Amsterdam-Noord een modelwoning van de stichting „Goed Wonen". Zij die het complex waartoe deze woning behoort binnenkort binnentrekken, kunnen zich bij het inrichten van hun woning door deze suggestie, noem het ook een advies voor moderne woninginrichting, laten leiden. Het is een uitstekend idee van „Goed Wonen" om de toekomstige bewoners van deze huisjes, allen arbeiders uit de grote bedrijven in Noord, in deze modelwoning te laten zien hoe er zo voordelig mogelijk met de ruimte omgesprongen kan worden. Want ofschoon deze huisjes erg gcriefelijk en gemeten met de tegenwoordige maatstaven tamelijk groot zijn, moeten de toekomstige bewoners wel degelijk passen en meten om de oppervlakte zo effectief mogelijk te verdelen. De binnenhuisarchitecte, mevrouw Lida Licht— Lankelma heeft in deze twee verdiepingen tellende eengezinswoning allerlei grote en kleine problemen op een aardige manier opgelost, en aan de hand van deze drie foto's willen we u daarvan iets laten zien. OP de bovenste foto ziet u een stukje van de werktafel onder het raam in de kinderkamer. Oorspronkelijk was deze kamer, de zonnigste en grootste slaapkamer van het huis, bedoeld als ouders-slaapkamer: maar aangezien dit de enige slaapkamer met stookgelegenheid is, besloot mevrouw Licht hier de kinderkamer van te maken, en wel zó, dat er slaapgelegenheid is voor één kind en speelen huiswerkruimte voor de kinderen samen. De moeilijkheid was echter, dat het schoorsteengat zo dicht bij het raam zat, dat er geen plaats was voor de werktafel. Het volgende vond zij erop: van eterniet maakte zij een soort losse wand met daarboven een houten schoorsteenplank. In het eterniet boorde zij een gat, op ongeveer een meter afstand van de oude schoorsteenopening: in dit gat kwam de schoorsteenpijp en achter de plaat eterniet werd een verlengpijp aangebracht naar het oude gat. Zo kwam het gezellige kacheltje toch op de juiste plaats in de kamer te staan en werd de ontsierende pijp aan het oog onttrokken. Het grijs-gemêleerde van het eterniet deed het bovendien met het zwart van de plank bijzonder goed' ER van uitgaande, dat de vrouw des huizes liever voordelig haar eigen kleren en die van haar kinderen zeif maakt dan ze kant en klaar en duur te kopen, en dat de heer des huizes in zijn vrije tijd graag eens iets nuttigs in elkaar knutselt, toont „Goed Wonen" in de zit-eetkamer een grappig meubel, dat het midden houdt tussen een dressoir, een theetafeltje en een opbergkastje. Het gevalletje, waarvan werktekeningen bij „Goed Wonen" verkrijgbaar zijn, is simpel te maken en het hierin verwerkte materiaal is goedkoop: enkele stripjes hout en voor het merendeel board. In frisse kleuren geschilderd, is het een vrolijk geheel. --- Wat is ,Sanitized'? In het bovenstuk kunt u kopjes, bordjes en dergelijk serviesgoed neerzetten; op het blad kunt u thee inschenken. Meer naar links, op de plaats waar de naaimachine staat, is een naaihoekje geprojecteerd; in de Uden onder het blad is plaats voor uw knoopjes, garen, uw lappen en verstelgoed. Bent u met naaien klaar, dan schuift u de machine in het open kastje (ermee sjouwen hoeft dus niet) en alles is weer keurig. U hoeft ook niet, als u plotseling op moet houden met verstellen, alles haast-je-repje op te bergen, omdat er anders geen plaats meer is om nog maar iets neer te zetten, maar u kunt alles rustig laten liggen, zonder dat iemand er last van heeft. Onderaan het bovenstuk kunt u dan nog een kl-ein lampje ophangen, zodat u licht op uw handen krijgt. Voor trarispiraUegeu.rtjes is iederr een zeer gevoelig, getuige het. feit dat de verkoop - van „deodorants" en-dergelijke crèmes de laatste jaren k.eer toeneemt. Bovendien baadt men vaker dan vroeger, en men gebruikt verfrissende lotions Al dat baden heeft echter ook tot gevolg, dat onze talg- en zweetklieren geactiveerd worden, omdat de huid wordt uitgeloogd. De afgescheiden stoffen dringen al gauw m onze kleren en schoenen, waar de i 3 drie modelwoning (architect 1 F. J. van Gooi) enerzijds vrij traditioneel gebouwd — met vee) grote ramen, grote rechthoekice lichte vlakken, enz, — anderzijds heeft men hier getracht wat meer intimiteit in de woning te krijgen door, zoals u op de onderste foto kunt zien, de ramen niet de gehele voorgevel te laten beslaan, zoals tegenwoordig gebruikelijk is — maar Slechts iets meer dan de helft. Het resultaat is, dat er in de huiskamer, die toch licht genoeg Is, een knus, enigszins besloten hoekje is gekomen, waarvan de binnerihuisarchitecte dankbaar gebruik heef' gemaakt. Want daar zette ze een lage rustbank neer. Het aardige is echter, dat deze vrouwen vaak de beminnelijke deugden van haar fouten hebben. Ze namen elke ongeregjliheid met een vanzelfsprekende inschikkelijkheid op, ze verwelkomen hanr gasten uitbundig ook al komen ze midden in de schoonmaak. Ze gaan rustig met hen koffiedrinken al staat de keukin vo! niet ren afwas van twee dagen en ze maken een leuk grapje over een aangebrand toetje. Ze zijn niet direct prima huisvrouwen, maar ze cjn ontzettend „gemakkelijk" en gastvrij er, vriendelijk. Ze „regeren" niet, omdat zé nooit vooruitzien, maar ze laten zioh regeren door de omstandigheden. We hebben onszelf natuurlijK al bij een van de twee groepen ondergebracht; misschien ons wel de deugden van beide groepen toegeëigend — een mens is zo graag mild tegenover zichzelf.... Maar als we de zelfkennis en de moed hebben ook gulweg van deze deugden de fouten te erkennen, is er meteen de mogelijkheid ze te overwinnen: dag aan dag er maar tegen strijden. • •. L.A.L.Br, Die kwellen zich niet door in september al over de winter te piekeren: wie dan leeft, wie dan zorgt. Een uur voor een verjaardny.s-feestje komen ze tot de ontdekking dat de vlek van een vorig fuifje nog altijd in haar mooiste japon zit, en een halfuur voor het eten ervaren ze dat de aardappels nog niet geschild zijn. Haar etenstijden zijn zeer verschillend, je kunt bij haar nooit ergens peil op trekken, 't Is best mogelijk dat op de logeerkamer geen handdoeken klaarliggen en de kamer overhoop is als een gast binnenkemt. de hele huishouding is een beetje labiel. (Van onze redactrice) EEN nieuw preparaat v il de wereld veroveren: „Sanitized" heet het, en het is een Amerikaanse vinding. Sanitized, dat al meer dan twintig jaar in Amerika toegepast wordt, maar in Europa nog vrijwel onbekend is, is een preparaat, dat blijvend de groei van bacteriën en schimmels belet in textiel en in leer. Dat „blijvend" moet echter wel onder enig voorbehoud worden geschreven, omdat bepaalde wasbehandelingen wèl een einde aan deze eigenschappen kunnen maken. Wat de Sanitized voor onze kleding en ons schoeisel betekent, kan in het kort zo samengevat worden: plaatsen die regelmatig met transpfratievocht in aanraking komen, zullen niet meer vergaan en onaangename lichaamsgeuren zullen worden voorkomen. . • • Hulp in strijd tegen bacteriën door bacteriën ontlede bestanddelen onaangename geuren gaan verspreiden en in verschillende gevallen, als bij nylon ondergoed, dat slechts in lauw water gewassen mag worden dat onze huid geïrriteerd wordt. Een ander gevolg van onze toenemende lichamelijke hygiëne is dat voet- en teenschimmels hoe langer hoe meer voorkomen, door verspreiding in badgelegenheden enz. En hoewel we goede geneesmiddelen te over hebben, die dergelijke hinderlijke kwaaltjes doeltreffend bestrijden, deze narigheid komt hardnekkig terug. Dat is te wijten -aan nieuwe besmetting door middel van kousen, sokken en schoenen, waarin de schimmelsporen zijn achtergebleven. Als ander voorbeeld zouden we nog. willen noemen de rode schrijnende bibs van een baby, veroorzaakt door natte luiers. Het is echter niet de urine die deze huidirritatie op zijn geweten heeft, maar de door bacteriën ontlede bestanddelen in die urine. Daarom ook kookt u de luiers zo goed uit, omdat u die bacteriën wilt doden. „Sanitized" nu belet door zijn typische eigenschappen de ontwikkeling van deze ' bacteriën, die irritaties, onaangename geurtjes en schimmels doen ontstaan. Amerikaanse : soldalen hebben twintig jaar geleden als proefkoflÜ' nen voor de makers van Sanitiz' dienst gedaan; deze mannen, die *" dat brengt het beroep nu eenrria8 met zich mee — door hun in weer en wind en door zware *»" chamelijke inspanningen erg tra*)' spireren, kregen ondergoed schoeisel dat bewerkt was met ~S*' nitized". De resultaten waren van di* aard, dat men besloot de method van Sanitizing verder te ontwik*** len. Thans is men in Amerika ver, dat textiel- en schoeiselfabnkai1' ten algemeen hun produkten een sa' nitized-finish geven. Ofschoon Sanitized dus de re ontwikkeling van voet- cri teef schimmels tegengaat, is het géén £'' neesmiddel. Hèt is 'alleen maar "_ hulpmiddel, dat, als u met niedi'a" menten deze kwaaltjes afdoende b streden hebt, voorkomt dat zij te' rug.komen. Zoals wij al schreven: onder bepaalde omstandigheden kunnen. d* Sanitized-eigenschappen wegge^aSj sen worden; dit kan bij voorbe' gebeuren als u onder te hoge tem' paratuur uw sanitized goed te wast; de vinyl-acetaat die als dra' ger van de sanitized fungeert kan dan namelijk besch*' digd of weggewassen worden. Als u uw wasje kookt, dan, * hebben proefnemingen uitgewez' vermindert de werking van de San' tized-finish snel: lauwe wassing' laten haar echter onaangetast. Het is daarom dat er in Amerik sanitized-vloeistoifen in de hand' zijn die in het spoelwater van fv was kunnen worden gedaan, E° ?, na iedere wasbeurt de eigenschappen weer in het goed **f rugkdmen; dat is dus vari groot b lang bij uw luierwas! De licentie van Sanitized _v°*£ Europa is in handen van een Zwü=' fabrikant; deze firma is moment' bezig ons land te „veroveren", e zo hebben wij een maauri geled' iets kunnen schrijven over de N derlandse Libelle-kousen, die een 'a nitized-flrtish gekregen hebben. Verschillende grote fabrikant* zullen er, naar verwacht wordt, bin, nenkort toe over gaan om Sanitiz' te gebruiken. j Voorlopig zal het echter nog * ongeveef l anderhalf jaar dufj voor ook in ons land de Sanit'z' goederen algemeen ingang hebb' gevonden, en we de mogelijkhe om met bepaalde vloeistoffen °nïfl kleding. Sanitized te houden, zuU'p krijgen. --- WELK TYPE BENT U? REGEREN is vooruitzien. Dit geldt niet alleen voor de hoogste functionarissen in de staat, maar het geldt eigenlijk in alle samenlevingsverbanden. Ook in ons gezin, ook voor elke huisvrouw. Salomo neemt dat „vooruitzie!*." al op, onder alles wat hij van zijn „degelijke vrouw" voor goed» uitstalt, ais hij zegt — en Ik moet bier de oude vertaling nemen — „zij vreest voor haar huis niet vanwege de sneeuw, want haar ganse huis is met dubbele klederen gekleed." De nieuwe vertaling heeft hier „scharlaken klederen" wat ik niet zo goed [Voor Trouw-11 lezeressen I ; begrijp, daar ik altijd meende dat scharlaken een kleur was. Misschien bestond er in die tijd wel een scharlaken stof. die dik en warm was. In elk geval, Salomo's huisvrouw regeert prima, want ze ziet vooruit, ze zorgt dat het wintergoed klaar ligt als de sneeuw komt. We zouden onze huisvrouwen in twee groepen kunnen verdelen: de vóoruit-zorgenden en de het-komtwel-terecht-vrouwen. De eersten hebben haar winterspullen klaar als september halfweg is. Dan is ook de schoorsteen geveegd, de pijp zit in de kachel, zij behoeven de sneeuw niet te vrezen. Haar provisiekast is nooit helemaal leeg, ze behoeven niet vlak voor 't eten weg te hollen, omdat de bodem van de zoutpot te zien, of de maizena op is. Krijgen ze gasten, dan ligt het plan de campagne klaar: ze halen gezellig wat lekkers in huis en ze regelen hun werk zoals dit voor haar gasten het prettigst is. Haar dagen verlopen regelmatig en ze houden at hand aan vaste etenstijden, ze zorgen en denken vooruit, ze hebben haar zaakjes in orde. Wat voor prima huisvrouwen het ook zijn, ze vertonen vaak de fouten van haar deugden: ze worden wat kribbig als haar vooruitziende regering doorkruist wordt door onverwachte dingen. Ze kunnen er niet goed +e»en als de loodgieter niét ogenblikkelijk op de stoep i taat of wanneer het schemerlampje weigert en do kraan lekt. Als een onverwachts gast binnenkomt, moeten ze even de Kriegelgedachte wegduwen: waarom heb je het niet vooruit laten weten? — en haar begroeting is misjchien wat gsreserveerd. Laatkomers aan haar maaltijd kan zij maar moeilijk vriendelijk ontvangen ook al hebben zij ein geldige reden. Ze zijn prima, de huisvrwwen met vooruitziende blik, maar ze hebben ogenblikken waarop ze voor zich zelf of voor een ander wel een tikje moeilijk kunnen zijn. Dan lijn daar d« het-komt-wel-te- récht vrouwen --- H.B. EEN JAAR LANG heeft de heer Klokgieters zich beziggehouden met brood. En hij is er weg van. Hij heeft alle 190 Nederlandse broodsoorten (van grote broden tot het kleinste broodje) geïnventariseerd en ze bij elkaar gebracht op de grote Bakkerijtentoonstelling — de Nebato — die in Amsterdam is gehouden. Wij kunnen hier nu wel nuchter een paar namen noteren, zoals: Rotterdams omgekeerd, lampionbrood, zachte fluit, knipwegge, gluten of aleuronaatbrood, winstonbrood (na de bevrijding!), margrietbrood (bij de geboorte van prinses Margriet), Hoornse broeder, pistolets, Almense bolussen ..., maar men moet de heer Klokgieters erover hebben horen spreken, om te begrijpen, dat hij ons „dagelijks" brood zo dagelijks niet meer vindt. „Het heeft iets mystieks, het is met het leven verwezen", aldus de heer Klokgieters op een persconferentie. „Weet u." zo vervolgde hij, „dat de bijbel op 350 plaatsen spreekt over brood? En hoeveel gezegden en spreekwoorden zijn er niet, waarin dit woord voorkomt?" Hij heeft ons uitgelegd, hoe belangrijk en uniek deze broodexpositie van 190 soorten brood voor de bezoekende bakkers was. Het is immers zo. dat de meeste soorten van lokale betekenis zijn? Een bakker in Groningen heeft misschien noc nooit een speciaal brood gezien, zoals het daar en daar in het zuiden van ons land wordt gebakken. En fia zo maar door. En om nog een andere reden was de expositie belangrijk. Want zo kon vooral de leek eens zien. wat de bakker van vandaag kan en wil presteren. ..Stel u de bakker niet enkel voor als de jakkeraar, die ons elke dag ons gewone broodje levert, hij heeft meer in zijn mars, zoals u ziet," zo overtuigde ons de heer Klokgieters. En met deze woorden stapte hij over op een onderwerp, waarbij alle aanwezige dames haar ruggen rechtten. „Brood maakt niet dik." zei hij moedig. Het gezelschap liet hem eerst eens uitpraten. „Kijk." zei de heer Klokgieters, „het komt op de calorieën aan, dat weet u. Die moet u zo nuttig mogelijk besteden. Nemen we nu een gemiddeld dagelijks broodrantsoen van 400 gram, dan „nuttigen" we al 42 pet. van de benodigde eiwitten, 46 pet. koolhydraten, 7 pet.(!) vet, 6 pet. kalk ... enz. enz. Ziet u wel, dat u heus niet dik kan worden van dat brood?" Toen was het, dat er een hanci omhoogging: „Maar meneer Klokgieters. ik geloof best dat dat juist is, maar wie eet er in ons land droog brood? De belegging, die doet het hem!" Natuurlijk gaf de heer Klokgieters dat toe, maar hij zei meteen, dat hij het over het brood alleen had gehad en niet over het brood met belegging. Zijn redenering bleef dan immers toch nog kloppen.' Dit werd door de andere zijde grif toegegeven. Maar — in alle vriendelijkheid overigens — die hroodbelegging bleef er intussen maar tussen zitten, of liever öp liggen ... Wat we hieruit kunnen leren? Dat we moeten oppassen met de broodbelegging. Doe het eens wat meer met tomaat en wat minder met zoetigheid, bij voorbeeld! Voor de goede orde: die genoemde calorieën-procenten vormden een gemiddelde voor bruinbrood, wittebrood enz. » • • OP DIEZELFDE persconferentie is ook nog even gesproken over cylikonen. Vroeger moesten alle bakblikken in de bakkerijen worden ingesmeerd met vet. Tegenwoordig gebruikt men ook cylikonen, een soort plastic, dat er onder zeer hoge temperatuur op wordt aangebracht. Men is het er eigenlijk nog niet over eens of het een bijzonder grote vooruitgang is, want sommigen blijken niet zo enthousiast te zijn, terwyl er ook een groot brandgevaar is. Maar toch lijkt het niet denkbeeldig, dat het voor de toekomst kan gaan beteke- non: le. werkvermindering, 2e. grotere hygiëne in de bakkerij en 3e ook een hygiënischer produkt (niet meer de bekende zwarte randjes enz.). Zelfs voor huisvrouwen zijn er al cylikonen-bakblikken. De ervaring zal hier de meesteres wel weer zijn. • » - » TEN SLOTTE de mode op de Nebato. Die was er ook. Voor bakkersvrouwen, en winkelmeisjes, voor de bakker zelf en voor zijn knechtje. Mode uit 1900, maar ook de allernieuwste. Maar altijd nog: die hoge, hoge bakkersmuts, het allermooist als wafelbakkersmuts, heel hoog en helemaal geplisscerd. Een kunststuk. De show van bakkerskleding werd verzorgd door de firma Determcyer. De bakkcrsvröuwen en winkelmeisjes mogen toch echt wel dankbaar zijn voor die rechte herfldlijrt van Dior,. zegt deze fabrikant, want hoe gemakkelijk ztjn niet die rechte jasschortcn, die gemakkelijk over de eronder gedragen kleding vallen. Al die jassen en "schor-* ten zijn gesanforiseèrd, d.w.z. van tevoren gekrompen. Behalve in wit, zijn 'ze ook in bleu, beige en zachte pastelkleuren. Wij vinden wit altijd nog het mooist. Natuurlijk was er nog de aloude ruitjesbroek voor de bakker, maar de show ging nog verder. Zoals geplasticeerde regenkleding (een soort oliegoed, verbeterd door plastic-behandeling) voor de bezorgers, die geen droppel doorlaat. En voor het winkelmeisje, dat er ook ?f en toe op uit moet: zon kort geplasticeerd jekkertje met daarbij een wikkelrok van hetzelfde materiaal. Niet zo elegant vonden wij, maar in de praktijk misschien ideaal. Neêrlands bakkers en bakkerinnen hebben met veel interesse kennis genomen van de show, hebben wc .wel gemerkt. FISHBITS is de naam van een nieuw Nederlands visprodukt, dat dezer dagen in de' handel wordt gebracht. Waarschijnlijk zullen er nog andere namen voor komen, want er zijn verscheidene tndustrieën mee aan het experimenteren," maar Koen Vissers visconservenfabrick in Oud-Beijerland heeft dé wedstrijd „we moeten eens wat anders in blikken stoppen dan alsmaar haring-intomatensaus" gewonnen. Wat het voor dingen zijn? Reepjes gefileerde haring, verkrijgbaar in drie soorten saus: in mosterdsaus, in paprikasaus met room en in baconcrème. Tot nu toe alleen vanuit het buitenland bekend. Het initiatief tot het zoeken naar dit nieuwe consumptie-artikel is uitgegaan van., de Nederlandse huisvrouwen, of, om het iets breder te zeggen: van de Nederlandse consument. Die is al jarenlang doodgegooid met haring-in-tomateusyu':, en die ging naar wat anders vragen, naar iets dat er appetijtelijker uitzag — iets dat behalve nog smakelijker, ook voornamer was om te zien. De visconservenfabrieken zijn toen allemaal naar een nieuwe vorm om de haring ~in te gieten" gaan zoeken — en hoe ze het van elkaar weten kun je nooit zeggen, maar ze zochten allemaal in dezelfde richting, zodat het verdraaid veel op een, wedstrijd ging lijken. Het eerst werd gezocht naar een nieuwe saus. Dat was het moeilijkste, want in het maken van sausen is de Nederlander nog lang niet zo bedreven als, bij voorbeeld, de Fransman. Speciale moeilijkheid daarbij was nog, dat de saus niet alleen met de haring moest harmoniëren, maar bovendien geschikt moest zijn om gedurende lange tijd in een blik te kunnen zitten. Na laboratoriumproeven kwamen er ten slotte bij Koen Visser liefst drie sausen — de genoemde — uit, beter gezegd: in de bus. en wie weet waar de andere industrieën mee voor de dag komen. Met die sausen was nien Voor mevrouw Michael Lash uit Rocky Hill is het teen probleem, waar «e haar baby moet laten als ze aan het werk is: ze draagt haar kind op de rue in een speciaal zitje van stevige stof: een soort rugzak met gaten voor de benen. Mevrouw Lash kan nu rustig in de tuin werken, terwijl haar 11 maanden oude zoon James zich op haar rug kostelijk amuseert en van de zon teniet. Haar andere kinderen heeft roevrouw Lash ook op deze manier, rondgedragen; het systeem bevalt haar best! 'echter niet klaar, want de consument vroeg ook nog een voornamer, een schoner produkt. Ook daar is een geschikte oplossing voor gevonden. De haring gaat nu niet meer, zo te zeggen, met huid en haar, maar zonder kop en graat in het blik, maar passeert .— althans in Oud-Beijerland — eerst een machinepark van drie ton (in geld). Het resultaat is blanke stukjes gefileerde haring — niet gewoon gefileerd, maar in enorme ketels door hete lucht droog en „gaar" gemaakt. Het ziet er, als men een blik opent, heel anders uit dan de traditionele haring' in-tomatensaus. Het smaakt ook heel anders. Erg lekker, vonden wij. „Toegcpasle hemdlijn" ---