JONGEREN Daarom vindt ir. Raedts het essentieel, dat schouwburgcommissies en dergelijke nauw samenwerken met scholen, maar ook met werknemersorganisaties, jeugdverenigingen of wat voor --- Overneming door overheid? Artis': zo kan het niet langer INm AM — Het bestuur van de F üiet mse dierentuin Artis acht ■V» m°£elijk de exploitatie van iHtpaarcie' met de nuidiSe financiër'ijlt rond voort te zetten- Als '8 v * alternatief voor een verbetehVc, .de financiële structuur van vanniuin noemen de samenstel\ de nota 'Artis Quo vadis — van de Amsterdamse *liejdln, een overneming door de tfiHan eze zou naar behoefte kun«ts gieren, de huidige vestigingfinnen behouden en bepaalde 'er kunnen dragen aan een 'n de randstad Holland. Een t''«t jjfrv°or ruimte is gereserveerd \ an sPaafnewoude. Hut* dr. p. j. Koets (vertegen- Jt)«er van B en w in het be_ . ces er gisterochtend op, dat Wekken die het gemeentebe- de "Jskoverheid heeft gehad verscheidene malen op de noodsituatie van de diergaarde is gewezen. 'We zijn nu aan het einde van onze financiële mogelijkheden. Als er niets gebeurt zien we er geen gat meer in. Als grote problemen signaleerde hij de exploitatietekorten en de noodzaak van investeren. 'De gemeente is niet in staat de ontwikkeling in de exploitatie bij te benen. Alleen de rijksoverheid kan uitkomst bieden. Bewust is in de nota niet geschreven dat als er op korte termijn geen oplossing voor de moeilijkheden wordt gevonden, binnen afzienbare tijd tot gehele of gedeeltelijke sluiting zal moeten worden overgegaan. 'We zijn van mening dat de rijksoverheid op grond van de historische ontwikkeling en de taak van Artis, haar bijdrage aan de verwezenlijking van het voortbestaan van de Amsterdamse dierentuin niet mag onthouden. Wethouder Koets wees erop dat de tekorten voortvloeien uit de aard van de dierentuin die meer wil zijn, dan alleen een recreatieoord. Het rijk moest volgens hem bijspringen omdat Artis en ook het Rotterdamse Blijdorp nationale instituten zijn. Uit een toelichting op de nota blijkt dat de dierentuin ongeveer 4,5 miljoen gulden per jaar kost. De helft daarvan wordt uit eigen inkomsten gefinancierd. 59 procent daarvan bestaat uit personeelslasten, 14 procent uit kosten voor vernieuwing en restauratie en 10 procent uit onderhoudskosten. Naast de subsidies van de gemeente Amsterdam (2,3 miljoen) en de provincie Noord-Holland (ƒ175.000) ontvangt Artis nog een indirecte rijksbijdrage (via de universiteit van Amsterdam) van ƒ75.900. --- wee jonge mensen dood bij botsing C drie ■ N ~ Een personenauto k forSp mzittenden is zondagavond snelheid tegen een van de i'7ara"en Va" de Noorderbrug in r"'ian gereden. De bestuurder, W sr*e, Abc Kooistra en de 15- V* ui» ere Trientje Harmstra, *i 8ednn,» Leeuwarden, werden op i. «ven"0- De 20-jarige Jacob Dal- JWarÜens uit Leeuwarden, moest Vlis w Verw°ndingen in bet zie- V2o 2 J.oraen opgenomen. De auto \ liet vernield dat de slachtofa'd n„?nijbranders uit het wrak m°esten worden. --- Bromfietser verongelukt EINDHOVEN — De 19-jarige H. de Vocht uit Veldhoven is maandagmiddag in Eindhoven om het leven gekomen toen hij met zijn bromfiets in botsing kwam met een truck met oplegger, die hem geen voorrang verleende. --- Meisje overreden UTRECHT — Op de Koningsweg in Utrecht is zondagmiddag de zesjarige Denise Tonneijck uit Utrecht door een auto overreden toen ze plotseling de weg overstak. Het meisje overleed later in he ziekenhuis. --- Vrouw gedood bij botsing BARRADEEL — De 31-jarige mevrouw Baukje Tjitske Visser uit Gierkerk is in het r.k.-ziekenhuis te Harlingen overleden, nadat de door haar echtgenoot bestuurde auto, waarin zij meereed, op een kruising in Barradeel in botsing was gekomen met een andere personenauto. --- Chauffeur die militairen redt, krijgt werphengel Van een verslaggever VIANEN — De heer Th. Molenaar uit Soest, chauffeur bij de firma Koedam, is gisteren gehuldigd voor zijn doortastend optreden bij het ongeval in Soest, toen een legertruck omsloeg, waardoor vijf militairen het leven verloren. Luitenant-generaal J. A. Bartels, commandant van het eerste legerkorps, overhandigde hem een brief van minister Den Toom. Tevens overhandigde de luitenant-generaal hem een automatisch uitschuifbare werphengel met toebehoren, met een schep en leefnet. De heer Molenaar was de chauffeur van de kraanauto, die toevallig ter plaatse was. Doordat onmiddellijk met het optillen van de truck kon worden begonnen, konden de onder de truck liggende militairen spoedig medische verzorging krijgen en werden levens gespaard. --- Dr. De Jong: geen reden voor acute bezorgdheid Van een verslaggever AMSTERDAM — 'Voor acute bezorgdheid is ook naar mijn oordeel geen reden. .Met deze woorden komt dr. L. de Jong, directeur van het rijksinstituut voor oorlogsdocumentatie, terug op zijn in Delft gehouden rede waarin hij, een vergelijking met de toestand van vóór '40 trekkende, de verwaarlozing' van onze defensie aan de kaak stelde. Dr. De Jong, wiens woorden bekritiseerd zijn door onder meer ministerpresident P. de Jong ('mijn illustere naamgenoot is te somber. ... 'er worden al te gauw conclusies getrokken . . .') heeft de volgende verklaring afgelegd: 'Natuurlijk ben ook ik mij ten volle bewust dat de situatie van ons land fundamenteel verschilt van die in de jaren '30, voor zover onze defensie thans onderdeel vormt van di,j van de NAVO. Dat laatste is ook uit mijn toespraak duidelijk gebleken, waar ik in dit verband sprak van een bescheiden Nederlandse bijdrage binnen de conventionele strijdmacht van de NAVO. Het op redelijk peil houden van die strijdmacht is geen probleem van Nederland alleen, maar van alle NAVO-landen. Voor acute bezorgdheid is ook naar mijn oordeel geen enkele reden. Ik heb woordelijk gezeg: 'dat er, gelukkig, geen tekenen zijn die op stijgende spanningen in ons deel van de wereld wijzen — integendeel. Maar planning voor defensie is steeds planning op lange termijn, planning voor. vijf of tien jaar in de toekomst.' Mijn uitspraken ten aanzien van de huidige Nederlandse landmacht waren gebaseerd op officiële gegevens. Het spreekt vanzelf dat het niet mijn taak is, over hun interpretatie met de minister-president in debat te treden. Ik stel er wel prijs op te verklaren dat ik voor mijn toespraak geen enkele vorm van contact heb gehad met Nederlandse officieren en dat ook op regeringsniveau niemand tevoren op de hoogte was van wat ik mij genoopt voelde, naar voren te brengen,' aldus dr. De Jong. --- Kinderbeschermers boos op minister Polak Van een verslaggever UTRECHT — Je initiatiefgroep externe kinderbescherming heeft bij minister Polak geprotesteerd tegen het feit dat hij noch direct noch via de openbare vergadering met de vaste kamercommissie voor justitie, is ingegaan op de eisen die de initiatiefgroep had gesteld in een open brief, waarin zij aandrong op extra-subsidies voor de voogdij en de gezinsvoogdij en op een verandering van de structuur van de kinderbescherming. De initiatiefgroep zegt dat deze manier van reageren op initiatieven van werkers uit het veld 'sancties oproept. Aan de voorbereiding van die sancties wordt al gewerkt. Eerder is al overwoge i om uit protest tegen de noodsituatie die volgens de kinderbeschermers op hun terrein bestaat, een rapportagestop af te kondigen of te weigeren, nieuwe zaken aan te nemen. --- Architect-stedebouwkundige Rein Fledderus overleden Van jen verslaggever VOORBURG — De architect en stedebouwkundige Rein H. Fledderus is op 59-jarige leeftijd overleden. Rein Fledderus was betrokken bij de wederopbouwplannen van de Rotterdamse binnenstad. Hij werd bekend door een uitgebreide serie ontwerpen, waaronder die voor 'De Doelen' in Rotterdam (in samenwerking met gebr. Kraaijevanger), het circustheater in Scheveningen, drie jaarbeurshallen en het Beatrixgebouw van de jaarbeurs in Utrecht. Voorts werden naar zijn ontwerpen duizenden woningen gebouwd, enkele kerken, een aantal scholen, fabrieksgebouwen, laboratoria en kantoorgebouwea In uitvoering is van hem onder meer het hoofdkantoor van de K.L.M. in Amstelveen. Als stedebouwkundige werkte hij mee aan d:» Maasboulevard in Vlaardingen en plannen in Spijkenisse, Utrecht (Kanaleneiland) en Zoetermeer. --- Hollandse IJssel vol dode vis DEN HAAG — Sinds zaterdag drijven duizenden dode vissen in de Hollandse IJssel. Het water v«n deze rivier is gewoonlijk al niet zo fris, maar nu moeten er, zo neemt de politie aan, giftige stoffen in terecht zijn gekomen. Het voor de visstand zo funeste vergif kan geloosd zijn door een tanker of door een chemische fabriek. Nog niet bekend is welke stof de vissterfte heeft veroorzaakt. Maandagavond was de analyse van het IJsselwater nog niet voltooid. --- BINNENLAND Prins reikt vrijdag Hrie zilveren anjers uit door Rimmer Mulder pËRD.WI — Prins Bernliard reikt vrijdag in het koninklijk paleis op de Dam drie zilveren F "it aan drie mensen die zich bijzonder hebben ingespannen voor dat wat onder de zeer alger&oemer cultuur wordt gevangen. De drie die dit jaar de hoge onderscheiding Aan het Prins P'fdfonds krijgen zijn mevrouw H. A. Polak-Schwarz uit Amsterdam, de heer H. Beem uit Hil- N en ir. C. P. E. M. Raedts uit Heerlen. --- Geldloper bij station beroofd van 18 mille Van een onzer verslaggevers AMSTERDAM — Twee overvallers hebben gisterochtend de 58-jarige geldloper van de NS, E. M. Sterenborg uit Amsterdam van een tas met ƒ 18.500 beroofd. De overval werd uitgevoerd in de tunnel van het station Amsterdam Muiderpoort. Het bedrag was de weekeindontvangst van de stations Abcoude, Amsterdam-Amstel en Amsterdam-Muiderpoort. De geldloper werd door de rovers van achteren aangevallen en neergeslagen. De heer Sterenborg die lichte verwondingen opliep kon de spoorwegrecherche een vaag signalement van de daders geven. Deze verdwenen via het emplacement van het station. De geldloper was onderweg naar Weesp om 'et geld af te dragen. --- Twee mensen onder trein gevallen EINDHOVEN — Twee mensen ijn op het station Eindhoven onder een trein gevallen. De 63-jarige J. van Doremalen uit Den Bosch moet beide benen missen. De 62-jarige A. Schreven, eveneens uit Den Bosch werd de rechterarm afgereden. --- Percentage onbevoegde leraren vrij groot DEN HAAG — Tien procent van de 788.697 wekelijks gegeven lessen bij het Algemeen Vormend Onderwijs (AVO) werd naar de toestand op I september 1969, onbevoegd gegeven. Bovendien werden 11.304 lessen niet gegeven wegens gebrek aan leraren en lokalen. De onbevoegdheid was het grootste voor de lessen op eerstegraadsniveau, namelijk 17 procent. Op het onderwijsniveau van de tweede graad werd tien procent van de lessen onbevoegd gegeven. Op derdegraads niveau was dit percentage 6. Dit blijkt uit de voorlopige uitkomsten omtrent de bevoegdheidssituatie bij het Voorbereidend Wetenschappelijk Onderwijs (VWO), het Hoger Al- emeen Vormend Onderwijs (HAVO', het Middelbaar Algemeen Vormend Onderwijs (MAVO) en bij de aflopende leerjaren van het Voorbereidend Hoger en Middelbaar Onderwijs (VHMO) en het Uitgebreid Lager Onderwijs (ULO). De uitkomsten zijn gepubliceerd door het Centraal Bureau voor de Statistiek. --- (ADVERTENTIE) caballero.de sigaret. anders dan andere. Toneelspeler en W-acteur Huib Rooymans. ... y --- Beem: studie van jiddisch geschiedenis joodse volk ,er H. Beem uit Hilversum was leraar Duits, maar met veel Juffie bestudeerde hij het Jiddisch en de geschiedenis van het Volk. Sinds zijn pensionering (12 jaar geleden) is deze studie tyn dagtaak geworden. k *'de onderwerpen publiceerde Ihet '00p van z'Jn leven zoveel, 1 Prins Bernhardfonds hem nu wil onderscheiden met een zilveren anjer. Het fonds vindt zijn werk juist erg belangrijk, juist omdat het een onderwerp betreft, dat voor goed historie wordt. Het Jiddisch wordt in Nederland nergens meer als spreektaal bebruikt en de gemeenschap van orthodox levende joden is nog maar erg klein. De heer Beem, die werd geboren in de kleine joodse gemeenschap van Harderwijk, tijdens de afschuwelijke vervolgingen van de nazi's in Friesland was ondergedoken en nu in Hilversum de ontwikkelingen omtrent de staat Israël met stijgende ongerustheid volgt, geeft toe, dat jood zijn en blijven erg moeilijk is. 'Maar het is natuurlijk geen jasje, dat je zo maar even uittrekt. Het is een overtuiging, het is meer dan een godsdienst,' zegt hij. Na de oorlog had hij liever met weer Duits onderwezen, maar hij moest wel om den brode. Met destemeer ijver wierp hij zich op het Jiddisch, dat eigenlijk een oud-Hoogduits dialect is. 'Het is ontstaan in Zuid-Duitsland onder de joden, die uit Frankrijk kwamen. Zij leerden wel Duits maar dat was onvoldoende om hun religieuze begrippen en hun zeden en gewoonten uit te drukken. Daarvoor gebruikten ze dan weer Hebreeuws. Het Jiddisch wordt ook altijd met Hebreeuwse lettertekens geschreven. Het moet in het begin van de 17e eeuw naar Nederland zijn gekomen. Tot 1900 heeft het hier als groepstaal nog gebloeid. Ik heb zelf nog mensen Jiddisch horen praten. Nu is het weg,' vertelt de heer Beem. Het leeft echter nog voort in tal van woorden en uitdrukkingen in het Nederlands. Die staan in het door Beem geschreven boek 'De rest van een taal. Hoe rijk het Jiddisch aan spreekwoorden en zegswijzen was blijkt uit 'Jerosche', het boek, dat Beem aanvankelijk schreef voor enkele geïnteresseerden, maar dat dit jaar een tweede druk beleefde. Hij publiceerde ook in het buitenland over deze taal, die hier en daar nog wel voorkomt, zij het wel wat verminkt door invloeden van buitenaf. Over de joodse gemeenschappen buiten Amsterdam schreef hij in 'De verdwenen Mediene'. Voor het instituut voor geschiedschrijving stelde hij een overzicht van de geschiedenis van het jodendom in Nederland samen. Hij is onder meer daarvoor verschillende malen in Israël geweest. De heer Beem zou zich wel in de joodse staat willen vestigen, maar op hun leeftijd zullen de aanpassingsmoeilijkheden voor hem en zijn vrouw waarschijnlijk te groot zijn, zo voorspelden medici. Maar hij leeft wel helemaal mee met de Israëliërs en hij kan het standpunt van dat land met vuur verdedigen. De situatie lijkt hem niet erg hoopvol. 'Wat de Arabieren willen is een tweede Endlösung, een tweede Auschwitz en bijna allen, die daar vechten weten goed wat dat betekent,' aldus de heer Beem. verbanden dan ook, waarin veel mensen verenigd zijn. Voor die samenwerking wil hij zich blijven inzetten. Zo zou hij bijvoorbeeld graag iets willen doen voor de werkende jongeren. 'Bij algemene vorming behoort natuurlijk ook net bijbrengen van cultuur gevoel. Misschien zou je dat bij werkende jongeren kunnen bereiken met ambachtskunst. Laat ze zelf iets maken. Dat kan hen weer wat voldoening geven Dat missen ze tegenwoordig zo vaak in hun gewone werk,' redeneert ir. Raedts. De gedachte, dat toneel, muziek etc. te duur is voor de gewone mensen bestrijdt hij. 'Als Toon Hermans hier zeven dagen optreedt zijn alle avonden uitverkocht. En de prijzen zijn dan beslist niet lager dan bij een toneelvoorstelling. Maar dan komen ze niet.' Ir. Raedts signaleert ook, dat de mensen vroeger wel meer betrokken waren bij hun eigen .cultuur. 'Alle dorpen hadden hun eigen zangen toneelverenigingen. Daar werkten heel veel mensen actief aan mee en als er een uitvoering was, kwam het hele dorp. Dat is nu voor een groot deel weg. Dat is een verarming. lets van die belangstelling zullen we terug moeten winnen, zij het wat anders gericht misschien. Het leven kan dan voor allemaal wat rijker, wat aangenamer zijn,' zo filosofeert ir. Raedts, die nog drie wensen heeft. L cm.: leeft mee met de Israe- Ir. C. P. E. M. Raedts: het leven kon voor allemaal wat rijker en aangenamer zijn --- Raedts: massa over drempel en culturele leven halen *edt.s is met vele vezels aan Limerbondru. Hij werd geboren in .y> ging na schooltijd enkele jaaar Delft om er mijningenieur te :n' niaar trad daarna in dienst bij snJe Nassau-mljnen in Heerlen. tW' zo filosofeert ir. Raedts. ijlfht het bij dat bedrijf, dat hij l?° jaar diende, tot directeur. 'Je C dan natuurlijk helemaal laten ij. in Je werk en je daarbuiten ii°Veel laten zien, maar dan leef CnliJk toch wel arm.' vindt ir. i ej' Daarom ontwikkelde hij in *jt?en tijd ook nog wat andere t! .en- Vanwege zijn vak was hij v Seinteresseerd in de geschiede(je de mijnbouw. Hierover publi- in tal van bladen en orgaistv geschiedenis van Limburg, de provincie van de itj, 'de hem ook en werd eveneens Vrian veel studie. ls vond dat hij daarnaast ook |H ,Wfil iets concreters voor zijn (oiifn.n doen on daarom ging hij in. Voor de KVP was hij \TS ljd van de Heerlense ge' sta,ad etl de Limburgse provin- lt3en. Dit bracht hem op oude- "id ook nog in de Eerste Kamer en het Europees Parlement. De grote politiek verliet hij inmiddels maar hij keert terug in de gemeenteraad. Verder bekleedde hij tal van bestuursfuncties, vooral op het gebied van onderwijs en de cultuur, zowel plaatselijk als provinciaal. Dat heeft hem nu een zilveren anjer bezorgd. Door deze onderscheiding is hij wel even aangenaam getroffen. 'Als je een baan en wat functies hebt en je blijft maar lang genoeg zitten, dan komt er vanzelf wel eens een lintje, maar dit is natuurlijk een wat exclusiever onderscheiding.' verklaart de ex-mijndirecteur. Bij zijn activiteiten op cultureel terrein heeft hij altijd voor ogen gehad, dat cultuur voor en van allen moet zijn. Hij is er van overtuigd dat 'de grote massa' wel degelijk bij het culturele leven te betrekken is. 'Maar ze moeten over de drempel geholpen worden,' voegt hij er aan toe. --- Mevrouw Polak: steun aan wetenschap en kunst Mevrouw Polak-Schwarz krijgt de anjer onder meer voor 'het steunen van beoefenaars van zowel wetenschap als kunst.' Dit heeft betrekking op haar werk in drie stichtingen, die zij zelf. met behulp van onder meer haar kinderen, in het leven riep: de Leo Polak-stichting, die steun geeft aan studenten in de filosofie en de psychologie, de Leopold Sehwarz-stiehting, die tot doel heeft het mede uitdragen van de humanistische gedachten en daartoe ook musici en beeldende kunstenaars helpt, en de Henriette-Antoinette-stichting, die steun wil geven aan hedendaagse kunstenaars, die door de algemene belangstelling van het ogenblik niet zo goed aan bod komen. Verder had mevrouw Polak een belangrijk aandeel in de stichting van het Rosa Spierhuis, het rustoord voor kunstenaars en intellectuelen in Laren. Haar belangstelling heeft zowel een 'cultureel' als een 'sociaal' facet. In haar milieu — haar vader was grootindustrieel — was het vrij vanzelfsprekend, dat zij op haar vijfde jaar al pianoles kreeg en zeer jong al, werd meegenomen naar concerten en musea. Haar sociale bewogenheid is minder eenvoudig vanuit haar milieu te verklaren. Toen zij koos voor de richting van het maatschappelijk werk, werd zij eigenlijk wel een beetje als een witte raaf beschouwd. 'Maar die keuze is voor mij uitermate belangrijk geweest. Mijn levenskijk is er door veranderd, ik heb affiniteit met andere milieus gekregen,' verklaart mevrouw Polak. Haar huwelijk met de wetenschapsman Leo Polak heeft haar gevoel voor cultuur versterkt. Prof. Polak, hoogleraar in de filosofie in Groningen, was niet alleen een groot denker, hij was ook een uitstekend pianist en een kunstkenner. In 1941 is hij door de Duitsers om het leven gebracht. Mevrouw Polak moest haar leven daardoor na de oorlog geheel, opnieuw inrichten. Het sprak voor haar vanzelf, dat zij iets moest doen. 'Het is vaak moeilijk belangstelling te wekken, bij mensen die daar toch wel voor in aanmerking komen. Dat begrijp ik niet. Ik vind, dat je moet helpen als je kunt. Zelf heb ik altijd geprobeerd dat te doen wat ik kon. Daarmee heb ik zowel in groter verband als in het persoonlijk vlak wel eens wat bereikt, maar je doet natuurlijk nooit genoeg,' zegt mevrouw Polak. Daarom zal ze nog wel een tijd doorgaan, hoewel haar leeftijd en gezondheid haar beperkingen opleggen. Ze zou zich bijvoorbeeld nog wel willen inzetten voor een museum in Amsterdam voor kunst uit de negentiende eeuw. lets wat ze nog wel eens zou willen zien is het Spaanse Granada, maar daar zal waarschijnlijk wel niets van komen, want zij wil niet naar Spanje. 'Daar zitten waarschijnlijk veel mensen gevangen, die best mijn vrienden zouden kunnen zijn,' verklaart mevrouw Polak-Schwarz. Er zijn meer dingen waar ze afwijzend tegenover staat. De studentenbewegingen verontrusten haar door hun veelal gewelddadig karakter ei. de houding tegenover de staat Israël baart haar zorgen. 'Wel een verontrustende tijd. maar ook wel erg boeiend,' oordeelt ze. In elk geval wil ze er nog zo lang mogelijk deel aan hebben. Mevrouw H. A. Polak-Schwarz: je doet natuurlijk nooit genoeg --- Tandarts-introductiekaart voor alle vijfjarigen Van een verslaggever UTRECHT — De ziekenfondsen hebben met de tandartsen afgesproken, dat voortaan alle kinderen van vijf jaar in gebieden waar geen schooltandverzorging is, een introductiekaart krijgen toegezonden. Met deze introductiekaart — die alleen het blijvende gebit betreft — kan men zich binnen twee maanden bij de eigen tandarts vervoegen, die het gebit van het kind dan gratis saneert. Tot nu toe moesten de ouders in de gebieden zonder schooltandverzorging zelf bij het ziekenfonds een introductiekaart aanvragen voor schoolgaande kinderen. De ziekenfondsen hebben verder de bestaande sanerings-kaartenregeling uitgebreid. Kinderen tot en met drie jaar kunnen, zonder dat dit voor hun ouders kosten met zich meebrengt, door de tandarts worden gesaneerd. Als ze daarna elk half jaar bij de tandarts terug komen, worden ook de verdere tandheelkundige behandelingen gratis uitgevoerd. --- Stichting voor moslims in Nederland AMSTERDAM — In Amsterdam is opgericht de Stichting ten behoeve van de Islam in Nederland (SIN). De stichting stelt zich tot doel het behartigen van de belangen van de in Nederland wonende moslims. Hieronder wordt ook verstaan het oprichten en instandhouden van moskeeën, het bevorderen van inter-religieuse betrekkingen, verkondiging van de leer van de Islam en het publiceren van geschriften over de Islam. Voorzitter is de heer B. Ahmad Ali, secretaris de heer M. S. Amerikhan. Het secretariaat is gevestigd aan de Van Spilbergenstraat in Amsterdam. ---