ƒ400: verlies voor de rijken olitiek' van de Rotterdamse havenarbeiders heeft bijgedrag hervedeling run de inkomens. Die conclusie verbindt dr N. H. Douben aan de volgende cijfers. lemand met een bruto jaarinkomen van ƒ 8000 houdt aan de ƒ 400 ineens na loonbelasting en prijsstijgingen ongeveer f 200 extra 'reëel' loon over. lemand met een inkomen van .f 12.000 houdt aan de .f 400 slechts ƒ 150 over. Wie Wie f 60.000 per jaar verdient schiet er dankzij de progressie in de belastingen f 300 op in. --- BULDERBAAN Er is een heel duidelijke parallel met (onder meer) de bulderbaan-kwestie van een paar jaar geleden. Ook toen een argumentatie die op twee poten rustte. Amsterdam moest worden verlost van het lawaai van de lesvluchten en men liet toen een oogje vallen op het vliegveld Eelde. Regeringsautori- teiten waren toen merkwaardigerwijs plotseling overtuigd van het enorme belang dat het noorden had bij een groot vliegveld, iets wat het noorden zelf altijd al had beweerd. Ook in dit geval werd er aan getwijfeld of dit argument wel integer was, omdat het belangrijkste doel kennelijk was om Amsterdam van een stuk lawaai te verlossen. In de stad Groningen en de andere gemeenten rondom het vliegveld werd dit ervaren als een weinig fraaie methode om het vliegveld Eelde op te knappen met elders niet gewenste lawaaischopperij. Zo ook is de afsluiting van de Lauwerszee — waarvoor met name in Friesland is geijverd — pas door de regering goedgekeurd toen het ministerie van Defensie belangstelling toonde voor dit gebied, ook al om er oefenterreinen te kunnen vestigen. Men heeft er in het noorden geen enkel bezwaar tegen dat parallel lopende landelijke en regionale belangen worden gecombineerd. Wel neemt de indruk toe dat hiervan misbruik wordt gemaakt. Het specifiek noordelijke belang heeft nooit tot een krachtige aanpak geleid, ook al wordt alom beweerd dat ook dit een landsbelang is. Doorslaggevend moet doorgaans — zo wordt dit ervaren — een nietnoordelijk belang zijn. --- Verdeling nog altijd scheef "lidH Jaarinko,nen van *e Sen,j *e,de Nederlander bedraagt n'"| f 21.000. dat van de mini-1 jTjnontrekker (vanaf 23 jaar) fUD»e 'welstandsgrens' ligt bij «leii . 0; 69 pet van de inko" getrekkers zit onder die 'rijkste' helft van de dri_Jk'ng legt beslag op ruim *(n art van net tota'e inko- Oa»ndeel, de 'armste' helft 2j,1 genoeg aan de resterende v* Pet. In ons land ongeveer hèjj.j ei,d miljonairs; samen »lle *en zij veertig procent van ïit, edelen in persoonlijk betel,, S(;hoolvoorbeeld van een (er, \* inkomensverdeling: )er "oegleraar verdient ƒ 5354 f j «,ïaand bruto, een leraar 'lt»K een onderwijzer ƒ 1594 vjj,*1 mumsalarissen). Na aftrek Viw de inkomstenbelasting t bAdat: ƒ 3000 — ƒ 2000 — 1). S Verhouding: 2.4 : 1.6 : i* «Meneer de hooggeleerde, eerde en de minder ge'°°ni£ elk tien jaar lang W°nn 'iaar ''-Irlens de bezetting k Lfevan *edetineerde» «eruim» SS w " «e«ten. J»D *Jige u!nr,eo wijdt in zijn mémoi- t "bijden aan de persoon %L lip ,a.maUge bibliothecaris al'' Lft hL- ■ 'Terbos' noemt. Het %rr Heirl ::! werkelijkheid de heer ue uit Voorburg, die reeds \ 5«?e «oriog als hoofdonderwijzer \ 01tterDVan«enii verbonden was. ensetckende Cleveringa heel'l reeds y,-„. geboekstaafd, vanih een fotocopie bevindt "iil voor Oorlogsdn" anrt daarin komt een. zij :| dn ure Persoonsbeschrijving \%Lk 'T leer Ter Heide, culmine- Ter stamenvatting: 'De biblio\l\ °eite 'de ?af zien de sroot'v*at h■•Voor de gevangenen te an "J vermocht; hij verdient ndp gevangenen.' De beide !!?*» intekenden hebben ieder r tijd samen met de ft 'a?enti lde achter het biblio- lan^s de cel'en gelo.•ie» r<}en nieuwe boeken aan ge- bo schrijver van *0o«- "naire levensbehoeften bij de i7£g van de btw. met de lagere inkomens hebben dus geen klagen. Maar dat geldt ook voor de categorie inkomens boven de ƒ 150.000. De belastingdruk op deze inkomens werd weliswaar met drie procent verzwaard, maar dat is nog altijd minder dan de vijf procent waarmee de lasten van de middengroep' van 30 tot 70 mille opgevoerd werden. In het voordeel van de hogere inkomensgroep is ook zeker het zwaardere accent op de indirecte belastingen. Belangrijker dan dit alles is dat (ook) dit kabinet de vermogenswinsten spaarde door de speculatie in effecten en onroerend goed nog niet te belasten. Ook een standariserin? van grondprijzen bleef uit. waardoor een verdere prijsstijging van bouwgrond, bouwkosten en huishuren mogelijk was. Deze opsomming is niet uitputtend. Wie op grond van bovenstaande met mirlister Witteveen in de clinch zou gaan. zou zich moeten voorbei' op een langdurig welles-nietes-debat Het is waar dat de regering de verhoging van de vermogensbelasting gehandhaafd heeft, maar daar staat bijvoorbeeld tegenover dat de kosten van de overheidsdiensten (PTT, spoorwegen, gas-water-electra) flink gestegen zijn.... Op die manier kun je nog wel even doorgaan. Dr. Douben meent echter dat er voldoende argumenten zijn (vooral het onbelast laten van speculatiewinsten en dergelijke) om te concluderen, dat dit kabinet geen bewust beleid op langere termijn gevoerd heeft om de scheve inkomensverdeling recht tè trekken. De enige schrale troost daarbij is dat vorige kabinetten dat evenmin hebben gedaan. En deze regering heeft dan tenminste nog een 'Nota over de inkomensverdeling' gepubliceerd. Die studie-nota Is wel niet gevolgd door een beleidsnota, maar getuigt toch van goede wil. Vraag aan dr. Douben: Is nivellering van de inkomens eigenlijk wel mogelijk? Douben: Tegen inkomens-nivellering wordt vaak aangevoerd dat dit noodzakelijke besparingen zou afremmen en de economische groei zou aantasten. Maar de ervaring in meer genivelleerde' landen leert ons dat die besparingen dan elders gecompenseerd worden (door hogere besparingen in de overheidssector bijvoorbeeld) en de groei hier niet onder lijdt. Dat wil nog niet zeggen dat het makkelijk is om zon nivellering tot stand te brengen. We hebhen steeds gezien dat allerlei nivellerende maatregelen van de overheid hun effect misten doordat de 'getroffen' groepen hun lasten afwentelden op andere groepen of hun inkomen voor een deel buiten de sfeer van de sterk progressieve inkomsten — belastingen hielden (aftrekposten, onkostenvergoedingen, uitkeringen in de vorm van aandelen enz.). Daar komt nog bij dat het voor kleine landen verre van eenvoudig is op eigen houtje de inkomens gelijk te trekken. Prof. dr. W. Albeda en dr. C. de Galan hebben (in hun boek Inkomen, vorming, verdeling, beleid', Wolters-Noordhoff. Groningen) duidelijk gewezen op het gevaar van kapitaalvlucht en emigratie van de hoogstbetaalden. Zij zeggen dat de mogelijkheden voor nivellering binnen de bestaande economische orde beperkt zijn. Betekent dit dat ons economisch systeem geen gelijkmatiger inkomensverdeling duldt? Douben: Nee, het is alleen zo. dat we /.o sterk gewend zijn aan de bestaande orde. Maar een land als Zweden levert het bewijs dat het ook anders kan dan in Nederland. Het is heel interessant om eens te vergelijken welk deel van de totale inkomenskoek in de verschillende landen voor de hoogstbetaalde vijf procent is gereserveerd. In 1963 kreeg de top-vijf in West- Duitsland ruim 33 procent, de top in Nederland ruim 23 procent en de topvijf van Zweden ruim 17 procent. Dat is dan voor belastingaftrek. Na belastingen komen Nederland en Zweden wel iets dichter bij elkaar, maar Zweden blijft een veel gelijkmatiger beeld vertonen. De verhouding Nederland- West-Duitsland blijft ongeveer gelijk. De vergelijking met Zweden toont in ieder geval aan dat we in Nederland de 'rampzalige' grens nog niet bereikt hebben. Is de Inkomensverdeling de laatste vijftig jaar belangrijk gewijzigd? Douben: Ja. maar niet dankzij een bewust inkomensbeleid. Van veel belang was het verdwijnen van de grote groep der laag betaalde landarbeiders, de betere scholingsmogelijkheden en de progressie-factor in de inkomstenbelasting (dat was wel een direct inkomensbeleid). Tussen 1920 en 1950 is hierdoor een duidelijke egalisering te zien. Maar na 1950 veranderde dat weer. In 1962 heeft Toxopeus bijvoorbeeld de salarissen van de ambtenaren opgetrokken, omdat het anders onmogelijk was mensen voor de overheidssector te krijgen. Daaruit blijkt ook hoe moeilijk het voor de overheid is in haar (los van het bedrijfsleven) een nivellerend salarisbeleid te voeren. Wat zijn de' beste maatregelen op korte termijn? Douben: sociale voorzieningen voor lagere inkomensgroepen en een gedifferentieerde loonstijging. Maar het is de vraag of bijvoorbeeld de vakbonden voor dat laatste (meer stijging voor lagere, minder stijging voor hogere inkomens) voelen. Ook de hoger gesalarieerden zitten in de vakbond. Zou een kabinet van andere samenstelling meer aan Inkomensverdeling op langere termijn gedaan hebben? Douben: In een kabinetsperiode van vier jaar kun je geen grote veranderingen verwachten. Maar van een coalitie met de PvdA zouden wel eerder beleidsmaatregelen op lange termijn te verwachten zijn. Daarbij kun je bijvoorbeeld denken aan publikatie van inkomens van de toplaag in het kader van een grotere bedrijfsdemccratie. Het kabinet Cals-Vondeling had bovendien een voorstel klaar om de vermogenswinsten te belasten. Drs. N. H. Donken --- Westerwol de gelooft argumentatie van plan-Kikkert niet door Jan Sloothaak GRONINGEN — Als de autoriteiten het geloofwaardig willen maken dat Westerwolde belang heeft bij het plan-Kikkert (voor de vestiging van militaire oefenterreinen) dan zal men onomstotelijk moeten aantonen dat dit plan inderdaad een economische injectie meebrengt die het gebied van een welvaart van enige allure verzekert. Op het moment heeft men hier in Westerwolde geen vertrouwen in. Er zijn verschillende oorzaken aan te wijzen van het feit dat (blijkens een enquête) de bevolking van Westerwolde het plan-Kikkert heeft afgewezen. Als men zijn oor te luisteren legt valt echter vooral de twijfel op aan de integriteit van de argumentatie. Die argumentatie heeft twee poten. Aan de ene kant is er 't militaire (lands-) belang dat voor het - plan-Kikkert pleit en in de tweede plaats wordt aangevoerd dat dit plan een economische injectie voor het gebied zou betekenen. Van dit laatste argument vraagt de Westerwoldse bevolking zich af of het wel integer is, evenals trouwens het provinciaal bestuur van Groningen, dat het plan in eerste instantie afwees. Men heeft het gevoel dat de poot van de economische injectie, nauwelijks meer is dan een stok ter ondersteuning van de eerste poot, waarop het militaire belang rust. Het geloof aan een economische vooruitgang is maar magertjes. Weliswaar twijfelt niemand er aan dat er activiteiten zullen zijn die het gebied ten goede komen. Het is echter overduidelijk geworden dat men in het zuiden (Oirschot) en andere delen van het land (Kuinderbos) dit soort injecties «■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■l — waarmee iegelijk een vuiltje wordt ingespoten — maar liever met heeft En het is moeilijk te verkroppen dat na het afvallen van die andere landsdelen, die de boot allemaal zo ver mogelijk hebben afgehouden, het nu juist dit deel van Nederland moei zijn dat een veer moet laten voor het 'landsbelang. Er zijn niet zo veel verschillen in de argumenten die in al die gebieden Waarom juist in 't Noorden een 'tweedehands' injectie ? worden aangevoerd tegen het militaire plan. Men heeft ook weinig waardering voor wat wordt gezien als een spel van de KVP, die door de voortijdige' uitlatingen van kolonel Jansen b.d. liet weten dat eigenlijk nergens in Nederland plaats is voor oefenterreinen — het moest allemaal maar in Frankrijk — maar als er dan een oefenterrein moest komen, dat dit dan in ieder geval niet kon om redenen van recreatieve aard. Het Kuinderbos was ook al afgevallen onder een soortgelijke motivering. Na de eliminatie van alle alternatieven door de KVP-kolonel bleef alleen Westerwolde over en kort daarna ging nok de PvdA — dat eerst in hrt gebied zelf nogal in het geweer kwam tegen het plan-Kikkert — uit een geheel ander vaatje tappen. Al met al krijgt men in het gebied het gevoel dat men wordt opgeknapt met een injectie, waarin niet alleen een vuiltje zit in de vorm van een oefenterrein, maar tevens een injectie die ook economisch gezien een tweedehands inspuiting --- OOST-GRONINGEN De Oost-Groningse problematiek heeft ook pas aandacht gekregen toen de communistische aanhang er groeide als gevolg van het achterblijven van dit gebied. Wat Westerwolde betreft vindt men het overigens ook weinig integer om het oefenterrein naar voren te schuiven als een mogelijke verbetering van de toestand in Oost-Groningen. Ten eerste ligt Westerwolde niet in het veenkoloniale probleemgebied waar de desbetreffende moeilijkheden zich voordoen en ten tweede is Westerwolde juist één van de landbouwgebieden die dankzij de aardappelteelt en de aardappelmeelindustrie nog perspectief bieden. Daarbij komt dat het argument dat de indiener van het plan. het CHU-kamerlid Kikkert zelf, steeds beweerd heeft dat zijn plan in wezen door de meeste inwoners van het gebied wel werd onderschreven, terwijl een enquête nu overduidelijk heeft aangetoond dat een zeer grote meerderheid er niets van moet hebben. Het feit dat de enquête summier van opzet was doet niets af aan het feit dat de beweringen van het kamerlid over de houding van de Westerwolders nu, duidelijk worden gelogenstraft. Er is ook een neiging bij de voorstanders van het plan-Kikkert om de houding van de bevolking toe te schrijven aan wat plaatselijke belangetjes enerzijds en een groep pacifisten en communisten anderzijds. Deze politieke partijen hebben nauwelijks aanhang in het gebied; maar het is inderdaad waar dat een deel van de bevolking zich realiseert dat ten tijde van oorlog elk militair project de strijd direct voor de eigen huisdeur kan brengen. Het is ook een feit dat men uit plaatselijk oogpunt bezien er weinig belang bij heeft dat de streek (met onder meer dorpen als Vlagtwedde en Sellingen) wordt geïsoleerd. Hel is ook een feit dat met name de middenstanders in deze streek zich in hun bestaan bedreigd voelen. Niet minder waar is echter dat de Ter Apeler middenstand soortgelijke argumenten vóór het plan-Kikkert aanvoert, omdat de middenstanders in deze plaats verwachten een grotere klandizie te krijgen. De argumenten van min of meer plaatselijke aard mogen niet doorslaggevend zijn. Wat echter zal moeten worden aangetoond is dat het gebied inderdaad een aanzienlijk hoger welvaartspeil zal kunnen bereiken dan nu het geval is, en evenzeer dat de nadelen niet nog groter zijn dan de voordelen. Wordt dit niet zonneklaar aangetoond dan kan men met hetzelfde of wellicht meer recht vragen om de oorspronkelijk genoemde gebieden weer als mogelijke vestigingsplaats voor oefenterreinen en als gelijkwaardige alternatieven te beschouwen. Gebeurt dit niet dan zal de weerstand onder de bevolking nog groter worden dan nu. --- ( ADVERTENTIE) Die fantastische natuurgetrouwe 1 m\ — —-^L-JV Marklin. Al meer dan honderd /—— \ c— jaar dé trein voor jongens ' WSmaßaT (en vaders). Sterk en helemaal _ÉÉrffßaW. WÊËSkiSz^Km echt. Er is al een complete B*ot / I Marklin trein, met rails Wf {JU.:/ Yp&. __ en transformator, voor f 39,50. mwWiiKJ f »'f I " s -^m*. Haal bij je speelgoedwinkelier J^^^=^mmi^PgiSS"^mf,mm^^— gauw de grote Marklin catalogus