(Advertentie) ( Spierpijn ) \ of rheumatiek? Flink wrijven. I \ met Kloosterbalsem., die I \ diep in het weefsel dringt. / Kloosterbalsem V wrijft de pijn weg l --- (Advertentie) Hï &,• *WsS&Êai\ % 3MK* Sneeuw, kou, nattigheid, rilwind... Zorg dat U het wint van deze handlangers der verkoudheid. Neem Agrê Gola. Het beschermt U tegen hoest, heesheid, agré gola Voorkomt verkoudheid, aandoeningen van de luchtwegen, hoest, heesheid enz. Doosje met 60 tabletten f. 0.98. ■ ■> PHILIPS-ROXANE ï T' noem de naam • voor alle zekerbeid. --- Den Haag ontving 13 koninginnen tteidekoningin won de quiz D*rt*n onze Haagse redacteur) eist*. 'ei? k°ninghinen heeft Den Haag charma f"1 Z"n midden eehad: twaalf (piUs d'nt* dames uit de provincies fcer n°f. Noordoostpolder) èn één onder aaria;,lie* collega's, de „koningin In r-"i die als ïastvrouWe optrad. Veie Aatsheuvel", waar de dames (en hebDen ■•gstellenden) bijeen kwamen, die fipi deelgenomen aan een quiz, '% "lWerd door mevrouw Mies Rerhalfv'i werd de vorstinnen niet tevor* ellJk gemaakt, maar zij hadden In i,utrl,"raadsheren" mogen uitkiezen. Haa.:°s waren de dames door Den rit een t6den en ieder kreeg °P deze 'al'en k ,stschr'.i ver-componist mee W6reld °ekende figuren uit de radiofrierf ''ory bestond uit de heren God- Vries °°mans, Bert Robbe, Jelle de öer art.rrj/ Como had al bijna een te t er moeten wachten. Dat is Vo°r onze beperkte zendtijd. J. B. L. --- Nieuwe koormuziek "tettwe koormuziek *n orgel in Parijs Bo:tonder^O~radio vanavond twee i- ' Uur Voorprogramma's. Om el'1 Besi Wordt de „Harmonie-mis" B!n or.rioVan Haydn uitgezonden in rn ftarm 'S?. met o.a. Elly Ameling uJ° Wilbrink en om 9.55 kan Vtie v naar een nieuwe com'i eni S=an Marius Monnikendam •i"8 «iv« te sPiritvs", een bewer: lberi0sI.Van een pinksterhymne v 5 ..Vpir als een tegenhanger van jj°r het • Creal°r", dat onlangs v« str5.., jubileumconcert van de W" Na Staar werd Seschrei» k wnvji Monnikendam* nieuwe S!,dAhet T« Deum van Benr*«ute ruten en werk van Jaap en Jan Mul gezongen, In S^'Stel,*?6 geroemde Euro- Ka de Avi besPeelt om 10.40 uur Va 'st AnJ° de blinde Parijse ort n Ue 2-e Marehal op het orgel f'ip lleO"?a-lnt Eustache (achter de L> e»i ai PariJs. Vroeger hebben Van1 °P d>rCésar Franck en Franz mi1 dez6 } ?rgel geconcerteerd en Vann lde componisten hoort "avond dan ook muziek. tr In tei. öelßir"?sel speelt vanaf 9 uur Va er; o Omroeporkest op 324 n Tïiaii?-, de Notenkrakerssuite "Jaikofski. TV draait „Tranen over Johannesburg'7' De VPRO koos voor de filmvoorstelling in de televisie vanavond „Tranen over Johannesburg", waarin een Zuidafrikaanse negerdominee met het rassenprobleem te maken krijgt. In het voorprogramma journaal (8 uur) en een film over kunstschatten in het Hertford House in Londen. --- EADIO WOENSDAG HILVERSUM I 402 m. VARA: 7.00 Nws. 7.23 Gram. 8.00 Nws. 8.18 De Ontbijtclub 9.00 Gym. v.d. vrouw 9.10 Gram (9.35-9.40 Waterst.) VPRO: 10.00 Sehoolradio VARA: 10.20 V.d. vrouw 11.00 Gevar.progr. 12.00 Lichte muz. 12.38 Orgel en zang 12.30 Land- en tuinb. meded. 12.33 V.h platteland. 12.38 Gram 13.00 Nws. en tentoonstellingsagenda 13.20 Gram. 13.30 Het 13e Agrarische Congres v. de Partij v.d. Arb. in Gouda 14.00 Gram. 15 00 V.d. jeugd 17.00 De kat van de stoel 17.50 Regeringsuitz.: Rijksdelen Overzee: Jeugduitz.: Merkwaardige dieren uit Suriname'a oerwoud door C. Butner. 18.00 Nws. en cranm. 18.20 Dansmuz. 18.50 Act. 19 00 V.d. kind. 19.10 Alzo wij in overweging hebben caus. 19.25 VARA-Varia VPRO: 19.30 V.d. jeugd VARA: .20 00 Nws. 20.05 Tussen de regels door, caus. 20.15 Rltm.muz. 20.55 Discussie 21.25 Gram. 21.35 De verwisseling, hoorsp. 22 45 Tussen mens en nevelvlek, caus, 23.00 Nws. 23.15 Gram. 23.30 Hammondorgelspel 23.50-24.00 Soc.nws. in Espranto. HILVERSUM II NCRV: 7.00 Nws. en SO.S-ber. 7.10 Gewijde muz. 7.50 Een woord voor de dag 800 Nws. 8.15 Gram. 9.00 V.d. zieken 9.30 Vd. vrouw 10.15 Gram 10.30 Morgendienst 11.00 Gram 11.20 Het land waarin wij wonen, klankb 12.00 Lichte muz. 12.30 Land- en tuinb. meded. 12.33 Meisjeskoor en instr.kwint 12.57 Gram. of act. 13.00 Nws 13.15 Met Pit op pad, caus. 13.20 Lichte mu'. 13.50 Gram. 14.00 Jubileumvergaderin;; Nee Prot Chr Schippersbond 14.45 Gram 15,00 Omr.ork. en solist 18.00 V d. jeugd 17.20 Instr.sept. 17.40 Beursber. 17.45 Gram 18.00 Idem 18.15 Spectrum van het Chr organisatie- en verenigingsleven 18 30 Gram. 18.45 Boekbespr. 19.00 Nws. en weerber. 19.10 Koorzang 19.30 Radiokrant 19.55 Op de man af, caus. 20.00 Radiophilharm.ork. en solist 21.00 Herwonnen vaderland, rep. uit Israël. 21.30 Muzikale caus. 22 00 De atoombom: verstand en geweten, causerie 22.15 Lichte muz. 22.45 Avondoverdenking 23.00 Nws. 23.15 Zaalsportuitslagen 23.20-24.00 Platennieuws. DRAADOMROEP 4e lijn 18.00—20.00 uur, licht platenprogramma. Orkesten en zang van oa.: Victor Silvester. Büly May, Ray Anthony, Jo Stafford, Catarina Valente. --- TELEVISIE WOENSDAG NEDERLAND 17,00 V.d. kind. NTS 17.30-17.40 Int. jeugdjourn. 20.00 Weekjourn. NCRV 20.30 De onschuldige, tvspel 21.50 Dagsluiting. UUITSLAND 17 00 Voor de kinderen: Bijbelse geschiedenis 17.10 Voor de jeugd: Dresseren in bet dierenpark van Carl Hagenbeck 17.50 Voor de vrouw: Woninginrichting 20.00 Journaal 20.15 Weerbericht 20.20 De familie Seholermann. 20.50 Feiten 21.05 Indrukken van een reis naar Oost-Azlë. 21.30 Duizend jaar danscultuur op Ceylon. VLAANDEREN 19.00 Lekenmoraal en filosofie 19.30 Nws. 20 00 De Vlacmsclic Eylanden 20.30 TV-spel 21.50 Kaleidoscoop 22.35 Nws. en journ. --- De scheepsjongens van Bontekoe naar de roman v;i JOH. FABRICIUS --- HET BRIEF-MYSTERIE — 8 — HET was die middag al halfzes geworden en wij begonnen ons af te vragen, waar wij overnachten zouden, toen wij voor de vijfde of zesde keer verdwaalden. Toen ik de Rolls tot stilstand bracht zei Herrick: „Ik weiger mijn excuses te maken. Ik weet wel, dat ik de kaart in handen heb, maar de kaart moet het mis hebben. Wa.ar heb je dat ongeluksding vandaan?" „Het is een stafkaart", protesteerde il:. „Die kan niet fout zijn. Als we links afgeslagen hadden, toen we. ..." „Als je dat nog eens zegt", zei Herrick, „scheur ik die kaart in klei- Ne stukjes en strooi ze over de weg. Misschien eet ik ze wel op. Sla. jij gewoonlijk links af, als je probeert rechtsaf te gaan?" „In den regel niet", zei ik. „Maar te oordelen, naar wat ik van dit land gezien heb...." „En daarin heb je gelijk", zei Herrick. „Het la.nd is betoverd. Tot nu toe achttien herbergen., en je kunt het hele stelletje van mij cadeau krijgen voor een maaltijd van brood en melk en een hooiberg om in te slapen". „Eerlijk gezegd", zei ik, „verbaast me dat helemaal niet. Maar jij zei, dat je hier bekend was. En jij zwoer, dat de herbergen tot de gouden eeuw hoorden". „Dat waren ze ook", raasde Herrick, „d.w.z, tien jaar geleden. Het is niet mijn schuld, dat ze zo veranderd zijn. Tien jaar geleden logeerde ik in een herberg bij Villach, die zowat 35 km van iedere spoorweg verwijderd was. Ik betaalde er vijf shilling per das en ze brachten mij mijn maaltijden op een zilveren schotel, gaven mij elke dag schone lakens en huilden zo ongeveer, toen ik vertrok". „Wel, we hebben nog twee uur de tijd", zei ik. „Laten we de kaart maar even laten rusten en daarheen gaan, waar onze fantasie ons brengen zal". „Ik ben er vlak voor", zei Herrick en sloot zijn ogen. „Maak 'me niet wakker, als we aan een dorp komen. Ga alleen maar even de herberg bekijken en kom dan terug naar de wagen. De ritus moet natuurlijk gehandhaafd worden., al is het dan ook maar voor de vorm. Maar ik wens er niets van te weten. Ik heb voor één dag schokken genoeg gehad. Oh, ja, waar is dat broodje, waar ik op trapte?" Van achter uit de wagen zei Winter: „Dat heeft u in Goschen aan een van de varkens gegeven, meneer". „Dat is waar ook", zei Herrick. „Dat deed ik inderdaad. Daar zat ik vanmorgen aan een heerlijke ömmelet met champignons te prikken, die geschikt zou zijn geweest voor een kuningsmaal. En nu zou ik in stast zijn mijn maag te vullen met de korsten, die de zwijnen bijna versmaadden. Laat je dat een leer zijn, Winter ..en laat mij dat nooit weer doen". „Zeer goed, meneer", zei Winter gehoorzaam. Ik reed weg.... Gedurende enige tijd reden wij door Dagelijks feuilleton door DORNFORD YATES een donker groen bos van dicht op elkaar staande dennen, gingen toen een bergkam over en begonnen een afdaling tussen weider, met fijn gras. Er was nergens enig teken van bewoning te bespeuren, maar dat betekende niet veel, omdat het ons al meer gebeurd was, dat wij een bocht om gegaan waren en een dorp voor ons zagen liggen, dat naar wij meenden nog ver weg was. En toen kwamen wij plotseling aan een tweesprong. Terwijl ik afremde, keek ik eens naar Herrick en zag, dat hij vast sliep. Na een ogenblik nadenken nam ik de linker vork. De rechter was weliswaar een betere weg, maar die ging weer omhoog en de linker ging verder naar beneden. En eerlijk gezegd verlangde ik op dat ogenblik meer naar het comfort van door mensen beheerd land, dan naar de gelegen majesteit der natuur.. Voor we nog een halve mijl verder waren, kreeg ik het onaangename gevoel, dat we gebruikmaakten van een z.g. eigen weg, maar daar ik geen kans zag, om op die weg te keren, zat er niets anders op, dan doorrijden. Ongeveer 500 m verder bleek mijn vermoeden juist te zijn geweest, want bij het omgaan van een bocht zag ik onze weg verdwijnen in de schaduw van twee geweldige kastanjes, die als schildwachten-voor een grote boerderij stonden. Nu kon ik de Rolls niet laten keren zonder langs de kastanjes en dus rechtstreeks naar het huis te rijden en daar, indien men ons had opgemerkt, wij toch nauwelijks konden omkeren, zonder onze verontschuldigingen te hebben gemaakt, leek het mij beter, om maar eens te vragen, waar wij eigenlijk wel waren en om dan te trachten de boerderij op de kaart terug te vinden. Maar toen ik Herrick hierover raadpleegde, verzocht hij mij om door te rijden en hem met rust te laten en toen ik zei, dat we niet verder konden, zei hij, dat het hem genoegen deed, dat te horen, waarna hij zich nog wat gemakkelijker installeerde, om rustig te kunnen doorslapen. Ik besloot hem tot een zekere actie te dwingen en reed door naar het huis. De deuren en de ramen stonden open, maar er was niemand te zien en ik zag onmiddellijk, dat we hier met meer dan een boerderij te doen hadden, want het huis was va.n groter omvang, dan die, welke wij gepasseerd waren. Toen Winter het portier aan mijn kant opende, verscheen een aardig uitziende vrouw boven op de stoep Ik had geen hoed, die ik af kon nemen, dus boog ik maar even en glimlachte. Daarna wees ik op de kaart, die ik in de hand hield en sprekende in een taal, die ik om de een of andere dwaze reden voor Frans hield, kondigde ik aan, dat wij verdwaald waren en vroeg, wat voor huis dit wel zijn kon. De vrouw glimlachte. „Ik geloof, dat u een Engelsman bent", zei zij. Ik kon mijn oren nauwelijks geloven en ik denk, dat mijn verbaasde gezicht haar deed lachen. Hoe dat ook zij, wij lachten samen, als om een kostelijke grap, tot er een meisje met heldere vriendelijke ogen kwam aanlopen, om eens te zien, wat er aan de hand was. Haar moeder sprak, nog steeds lachend, in het Duits tegen haar en het tweetal lachte daarna samen nog eens, voor zij zich weer tot mij wendde. (Wordt vervolgd) --- Mikojan toerist af Nhêt bezoek van vice-premier Mikojan aan de Ver. Staten ten einde.is, loont het toch de moeite een balans daarvan op te maken, hoe voorlopig deze ook nog moet blijven, hoezeer wij ons bewust zijn, dat diepe onderstromen uit de gevoerde gesprekken naderhand eerst aan de oppervlakte kunnen komen. Allereerst dienen wij dit evenement in de politiek te bezien voor wat 't is. Wat het is, is in de loop van dit bezoek eerst aan de dag getreden, en aan het einde daarvan onmiskenbaar duidelijk geworden. Dit bezoek is een nieuwe Sowjet-methode voor het voeren van onderhandelingen, tot het sonderen van een openbare mening, tot beïnvloeding der openbare mening, voor een poging om haar doel langs een nieuwe weg te bereiken. Deze methode kan in het Westen moeilijk positief worden gezien, want het is een oneerlijke methode. Deze vooraanstaande sowjet-politicus is in vermomming naar de Ver. Staten, naar het land van de grote tegenstander gekomen, gehuld in het habijt van de vakantieganger, maar met een politiek opzet in het hart. Het Kremlin heeft hier een intelligent gebruik gemaakt van de mogelijkheden, welke zowel de koude oorlog als de democratie het bieden. In 'n „gewone oorlog" is de kous af, dan gaat men niet in eikaars land met vakantie, hoogstens ontmoeten gedelegeerden elkaar ergens op neutraal gebied. Voor Amerika was het vrijwel ondoenlijk om dit opzet af te weren. * * * MIKOJAN kwam dus, en als u als wij het bericht gelezen hebben, dat het bezoek met drie dagen verkort is, omdat de logé zozeer vermoeid geworden is, dan kunnen wij hem voor een volgende vakantie een rustiger oord aanbevelen. Op deze vakantietrip heeft hij ook minder gastvrijheid in het huis van zijn gastheer genoten, dan wel vriendelijkheden zioh gaarne laten welgevallen van vreemde topkapitalisten, miljonairs. Het is dus wel een op haar kop gezette vakantie geworden. Met het op de kop zetten van het vakantiebegrip heeft Mikojan beoogd gebruik te maken van het wezen der democratie. Hij heeft met een vooropgezette bonhomie en schijnbare openhartigheid populariteit nagestreefd in zeer invloedrijke kringen in de wereld van het grootbedrijf 'en de groothandel, waar hij wist een bres te vinden, omdat het lokaas van „business" hier wel — we zouden bijna schrijven van letterlijk — „opgeld"moest doen. In de democratieën, zo moet men in het Kremlin wel geredeneerd hebben, wordt de regering uit het volk gevormd, en door bewegingen onder het volk beïnvloed. Zoek de vijand dus op in het hart van zijn vesting en attaqueer hem daar op de zwakste plek. Als men nu terugkijkt op dit bezoek, en let op die Mikojaanse openhartigheid, die zovelen er verrukte, let er dan s.v.p. ook op, dat deze Mikojan met al zijn vertoon van „goodwill" geen enkel nieuw element ge- | UU de Miide Uetdd bracht heeft in de discussie over Berlijn en Duitsland, de kern van zijn gesprekken in Washington, naar diplomatieke kringen betuigen. Het enige „nieuws', wat de pennen in beweging heeft gebracht, was de variant, die minister Dulles opende op de methode van vrije verkiezingen, ter hereniging van Duitsland, zeker geen versterking van de posities van het Westen. Alles opgeteld kan men dus zeggen, dat vakantieganger Mikojan, vermoeid, maar opgeruimd naar zijn werkplaats kan terugkeren. * * * I'ENZIJ. Ja, tenzij het Westen het redelijke verstand gebruikt, dat het geschonken is. Tenzij het de reis van Mikojan, nu er de streep onder staat, waardeert, voor wat 'zij waard is. Als een nieuwe bedrieglijke methode om tegelijk onderhandelingen te entameren, en ter plaatse invloed uit te oefenen, op kosten van een politiek stelsel, dat de communisten zelf verfoeien, bij kapitalisten, die zij verwensen. Reeds deze methode kan geen goed doen verwachten. Indien inderdaad Moskou een overstag bedoelt, dan kan het met meer vertrouwenwekkende middelen ons daarvan overtuigen. Gelukkig bleven nog vóór de afreis van Mikojan uit de V.S. de sporen van een duidelijk onbehagen niet uit, begint men er zich af te vragen, of wéér Washington door het Kremlin niet „genomen" is. Afgezien van de natuurlijke reacties van door het communisme uit Europa verdreven immigranten, is het ook een merkwaardig feit, dat Mikojan, mag hij met 't lokaas van handel hoog in de hand dollarkoningen luid hebben laten „blaffen, de ontvangst in de wereld van de arbeiders, bij de vakbondsleiders: „het volk" dus, waarvan het communisme zijn term „volksdemocratie" heeft afgeleid, allerminst plezierig is geweest. Daar werden vele rechtstreekse, pijnlijke vragen op hem afgevuurd, die hun doel niet misten. Ook is de tegenstelling merkwaardig tussen de industrie-baronnen van het Midden en de bankiers van New Vork, die een beslist-negatieve houding jegens dit bezoek innamen. En ook in de commissie voor buitenlandse zaken van de Senaat is het oor, dat Mikojan verleend werd, bepaald onwelwillender geweest dan aan zo menig banket. Reflecteert het zeer veel talrijker politie-escorte, dat Mikojan bij zijn tweede bezoek aan Washington, met gesprekken met president Eisenhower en minister Dulles, gegeven moest worden dan bij het eerste, het toenemend onbehagen der openbare mening? --- (Advertentie) H A.. B complex> N. DELSVER. TA, I.T EN.D O £ S$C «» Tl j.Z WOII 6] --- Bj&Ss V '''aa\\W limjfl W NEVEDA wol f 'n klasse >> ■'--■'— Voor 2 wikkels krijgt u 6 leuke borduurkaartjes --- „Inbreuk op vrijheid der kerk” Predikant weigert premie AOW te betalen Voor belastingkamer gedaagd in Leeuwarden ('Van een onzer verslaggevers) De belastingkamer van het gerechtshof te Leeuwarden heeft maandagmiddag in een zitting te Groningen het beroep behandeld van ds. D. van Houdt, predikant van de gereformeerde kerk (vrijgemaakt) te. Uithuizermeeden tegen de hem door de inspecteur van belastingen te Groningen opgelegde aanslag ter heffing van de premie krachtens de Algemene Ouderdomswet. Namens ds. Van Houdt, die zelf wegens ziekte afwezig was, werd het juridisch pleidooi gehouden door mr. L. van Heyningen te Den Haag, waarna ds. J. Francke uit Hoogeveen de kwestie van theologisch standpunt uit bezag. De inspecteur van belastingen te Groningen, de heer H. J. Danser, nam beide pleidooien onder de loep tegen de achtergrond der wettelijke bepalingen. Hij bleef van mening dat ds. Van Houdt tot betaling der premie verplicht is. Het is ook de mening van de minister, aldus 'de heer Danser, die zei dat hij opdracht had gekregen de zaak voor het hof aanhangig te maken. Uit de pleidooien bleek dat ds. Van Houdt geen bezwaren heeft tegen iedere vorm van verzekering, maar slechts tegen het systeem van de AOW, die z.i. indruist tegen zijn godsdienstige overtuiging en tegen de vrijheid deikerk. Hij diende zijn levensonderhoud te krijgen van de kerk, waaraan hij als predikant verbonden is, ook als emeritus. Deze opvatting, zo werd betoogd, is onder meer gegrond op de reeds ,in het Oude Testament neergelegde voorschriften ten aanzien van het onderhouden van priesters en levieten bij Israël en voorts op de uitspraak van de apostel Paulus in 1 Cor. 9 :13 en 14, waarin o.m. gezegd wordt: „Zo heeft de Here ook voor de verkondigers van het evangelie de regel gesteld dat zij van het evangelie leven." Voorts werd gewezen op artikel 13 van- de Dordtse kerkeorde, die in civiel-rechterlijke zin te beschouwen is als het statuut van de kerk, waaraan appellant verbonden is en ook door andere kerken van gereformeerde gezindte als zodanig beschouwd wordt. In dit artikel wordt voorgeschreven: „Zo het geschiedt, dat enige dienaars door ouderdom, ziekte of anderszins onbekwaam worden tot uitoefening van hun dienst zo zullen zij nochtans desniettemin de eer en de naam van een dienaar behouden van de kerk die zij gediend hebben, eerlijk in hun nooddruft — gelijk ook de weduwe en wezen der dienaren in het gemeen — verzorgd worden." Doel en strekking van de AOW, zo meent ds. Van Houdt, gaan lijnrecht in tegen de voorschriften die wortelen in zijn geloof en in dat van vele anderen. De kerk is ouder dan de huidige staat en zij zal iedere staat overleven. Zij dient los te staan van iedere staat juist omdat zij universeel en van onbeperkte levensduur is. ledere inmenging in! haar zaken dient zij te weerstaan en af te wijzen. Betoogd werd verder dat een predikant door aanvaarding van de AOW gedrongen wordt in een van een derde in casu van een staatsverzekering afhankelijke positie, waardoor hij niet louter afhankelijk meer is van zijn plaatselijke kerk en kerkeraad, zoals God hem gebiedt. Aanvaarding van de AOW brengt ds. Van Houdt derhalve in ernstige gewetensnood. De president mr. N. J. Polak deelde mee dat over drie maanden of eerder uitspraak zal worden gedaan. --- Terecht was bushalte verplaatst (Van een onzer verslaggevers) Twee uur heeft de Haagse gemeenteraad gistermiddag besteed aan een breed uitgesponnen gedachtenwiaseling over de veelomstreden verplaatste bushalte aan de Van Alkemadelaan. Het was, zo vatte de voorzitter van de gemeenteraad, burgemeester mr. H. A. M. T. Kolfschoten, het samen, de behandeling' van „Ons probleem van de incidentele verplaatsing (30 meter) van een der honderden bushalten in onze stad". Het resultaat van het debat was, dat de bushalte niet naar de oude plaats teruggebracht wordt. Een socialistische poging daartoe verkreeg slechts de steun van de 15 PvdA-leden, twee liberalen en de enige communist. De protestants-christelijken, de KVP-erg en de overige liberalen waren met het college van B, en W. van mening, dat de halteverplaatsing voldoende gerechtvaardigd was door zakelijke motieven; dat verkeerstechnische problemen hier inderdaad zwaarder moesten wegen dan de vervoerstechnische. In het begin van het debat trachtten de socialisten en de liberale woordvoerder nog de persoonlijke interventie van de KVP-wethouder, ir. R. C. A. F. J. van Lissa Nessel in het debat te betrekken. Het werd hem verweten, dat hij de eerste verzoeken gedaan had tot verplaatsing van de halte, die juist voor zijn woning aan de Van Alkemadelaan was gelegen. Maar de burgemeester liet duidelijk blijken, dat persoonlijk belang aan het verzoek van de wethouder vreemd was geweest. „Het college van B. en W. heeft vastgesteld, dat de wethouder het recht en de vrijheid had te handelen, zoals hij deed", aldus mr. Kolfschoten, die daarop de vele verkeerstechnische nadelen van de oude halteplaats uiteenzette. Van socialistische zijde werd een motie ingediend en gevraagd werd uit te spreken, dat B. en W. terugbrenging van de halte moesten bevorderen. Deze motie werd met 15 stemmen voor en 25 stemmen tegen verworpen. Wethouder Van Lissa Nessel was bij deze stemming afwezig. ---