(ADVERTENTIE) KINDERHOEST VERDWIJNT DOOR ZWITSAL KINDER-HONING-SIROOP --- (Advertentie) (Hl Stop een Liga J ■ in hun tas... m B (Voor nieuwe kracht onder speeltijd!) --- (Advertentie) '■•"""""^zet losse tegels •''IJNIiifH muurvast! ■ =5? «Tf.1 C 75 Ct per pakje) JEëMbH-1/ ven 200 gram 9 /fl Verpakking van 454 gram è 11.20 AIABASTINE BOLLAND N.V. LEiDSECmCHT I , «HSTEWW --- (Advertentie) HAMEA^|S| Geneest ruwheid en schcasjhftüj --- 9aan met vakaijttie! ür J& lIL |!" I ///"~,(r- ■lil li(^vl il nodi9 <*eze 9asten uit*ll> bij u hun vakantie door te brengen! . Plaats een kleine advertentie voof uw hotel, pension, kamers of kampeergelegendheid in de rubriek „Voor Weekend en Vakantie" die vanaf 28 februari a.s. elke zaterdag in dit blad Verschijnt. Doe het tijdig in verband met de vakantiespreiding. Vraag het extra lage advertentietarief aarw Dagblad\Ttons4fe D>> gevatte kou, * ttu;. ï*)Den u enz. Verkrijgbaar **« hanrt"I**1** ' Pweders maar ook ia plastjc HUISAPOTHEEK. etui* a 6 poeders!, pr'3»echoging. Vraag uw drogist. K\È liï Jjetocfe.' .1-r zijn r'l¥l.»ill'-C ies!SaTe «fiogji' 'koortsigneicn>ij gevattckotj. --- I Adverlpntte) Een gezond gezin - een gezellig gezin! Een gezond en krachtig zenuwstelsel is een voorwaarde voor een opgewekt en gelijkmatig humeur - voor huiselijke gezelligheid! Sanatogen - puur fosforhoudend eiwit - is zowel voor U zelf als voor Uw kinderen een bron van kracht en gezondheid. Neemt bij de eerste tekenen van zwakte of oververmoeidheid direct JpAMATOGEN —— v Reeds tientallen jaren het zenuwsterfcend tonicum. --- HET MEISJEMARION Cefa brengt gave amusementsfim een Verru'tkelijke, charmante 'film u' die ten ligt aan <>* d 0 "*Jet meisje Marion", een film Srïrli .Cefa in Nederland wordt Se d? et be?int allen»aal een . flramatisch: in de winter van '44—'45 moet een deel van Oost-Pruisen geëvacueerd worden. Sneeuwstormen teisteren het land, waardoor de lange stoeten mensen en dieren trekken. Een paardenkonvooi treft in een riddergoed de eigenares aan, die haar bezitting niet heeft willen verlaten. Zij woont er met haar dochtertje. De leider van het konvooi sterft op de bezitting en geeft een veulen aan het vijftienjarige dochtertje. De beide vrouwen trekken eveneens naar het westen en worden liefderijk op een grote hoeve opgenomen. Daar ontwikkelt zich het veulen tot een prachtig renpaard. Het dochtertje zowel als de moeder wordt verliefd op dezelfde man, een dierenarts. De arts houdt van de moeder en ziehier dus het conflict. Het komt allemaal goed terecht: de film is een blije film. Daarenboven spamnend in nog heel ander opzicht. Het is namelijk een echte paardensportfikn. Tot het mooiste van de film behoren de vele opnamen van paardendressuur en van een concours hippique. De buitenopnamen laten een romantisch landschap zien, wat een aparte charme van deze luchtige, prettig-amusante film is. Onder regie van Wolfgang Schleif geeft Winnie Markus een zeer aanvaardbare vertolking van de landgoedbezitster Vera von Hoff; Brigitte Grothum als het meisje Marion geeft een het hart vertederende creatie van een tot volwassenheid ontbloeiende jonge vrouw. De arts wordt gespeeld door Carl Raddatz. De Cefa geeft met deze film een opvallend gave amusementsfilm. v. D. --- lucht POST T.V.-commentaar Kamer in de huiskamer .»., t» '"arj meeste last heh ik me* '< i« "' *n a^e vriendschap, %'„ alle vriendschap. Maar als \ jj spreken, grijp ik instinctief Ni/ hnmer- KiÏK dat zal ik bij V « al* Tilanus nooit heb- V?itt n°s veel meer vertelde de if- l. p Van de Tweede Kamer !Sj 'KKotenhorst donderdag- SitriVZ°r de AVRO-televisie in \ ,A,fTenkel Frank's program- S\a s aaM naar wens". Het l"i!sc})r.aT Wens: naar die van de ir °"lüpr» • t\0 's en ook naar die van nis *horst zelf, want, zei hij, H^0 n aardige gelegenheid het NietT" 6en beet3e dichter bij de ïti dr te hengen. OTi^el rtenhorst ging spontaan iHerfc- oTnmerd op alle vragen en e°rti ,9en in: van iemand die al '%e aar !ang 0p de publieke ' bed a'nerzittingen bijwoont en Hf Qnf:elin9 van de vlootwet !'1 ccn° jn n°i7 had meegemaakt, e toQf aan wie hij uitleg} tan öamerstlt,<:fcen precies zijn, 'i een lrn-itri Frenkel Frank, als 0 '9end ..nummer" inleidde. Ie "er P°l.!tieJc mocht gesproken % tir' R- over partijpolitiek, sie 9enoporte7,'lors«, maar ioen tot r.sLatnse fn leden van het Am*V stM deTltencorps én -van de lte 4qu?entenuerentging Thomas «lfer etlin° via een bierestafette tet er(ien 9e 'oenadering demon- V?an tipU?e9de de kamervoorzit- e*n n 3 d ',ern befesf'Side 0p,,.1} kat?,..,"' kij inderdaad niet Kan t£?r 2nJ > isolement hield, toe: C« tj?nder doorbraak" % *eo„ met deze „snapshots" «Cider• , dat het programma \«Il9est„iert"'c en verrassend was "'t «etf *' Tn"a'' presentator ''eoi ''«t 5 2a' eerste toegeven S'te (»„Ucces foor het grootste fH se"d5e"d pfcen was aan de onderteni?<,, tTifTlj 9eestig causerende en CVjf gast dr. Korbrac de Kamer in de huis' A. J. K. --- RADIO ZATERDAG ÏV> il1 - VARA: 7.00 Nws. k vtn8-50 v*0 Gram. 8.00 Nws. 8.18 w'i ~*■ 9ir.d--huisvr- 9-°° Gym. v*?• !?P*o- ?„ Gram- (9-35-9.40 Wa- V 2' £Us- in'nl000 Tijdelijk uitgescha- Vi%i d v. Morgenwijding. VARA: U °1 . 'Ijl »"*• 10-50 Annemarieke, 1-N- a eeii„Buitenl. weekoverz. 11.35 V° x,n WinK 12nn Lichte muz. 12.30 CfW*s. ,°- meded. 12.33 Orgelspel. O.N»8- 14 n-1? Instr- kwint. 13.40 %>aaïko d. jeugd. 14.40 Di- Vf. „l Voi; 14-ao Streekuitz. 15.20 Is ïH ?rk. -■■ caus. 15.35 Gram. 15.45 Cnll «»640 a SoHst. 16.20 Boekenwijsff\ Bers ,mateursprogr. 17.00 Vers tj,a 'la17? Journ. 18.00 Nws. en \l\ °art "v Gram. 19.00 Artistieke ICS r?4O ri< : 1930 Passepartout, G.s- v?ze i, hberale joden, caus. k?vap °03 nX?e*. caus. VARA: 20.00 Jj' hk t'fooC""'s best?' schets. 20.13 j,-l(l ?Igt 10 21-30 Soe. comm. 21.45 jJ-Dj '"«ir „n de muur «n net tikt 00-fl.ri>m.ri>m „ *et- 22.40 Licht progr. K 'S Ja',,23-15 Nws. 23.30 Gram. — KRO: 7.00 Nws. v ' '-45 %/"uz- 7.30 De Douche. 7.40 \. morgengebed en liturg, kal. 8.00 Nws. 8.15 Gram. 8.50 V d vrouw 10.00 V. d. kleuters. 10.15 Gram 10 3Ó Een je zestig? 11.00 V. d. zieken' 1143 Gram. 12.00 Middagklok - noodklok 12.03 Dansmuz. 12.30 Land- en tuinb' meded. 12.33 Gram. 12.5 n Act. 13.00 Nws. 13.15 Zonnewijzer. 13.20 Amus muz. 13.45 V. d. jeugd. 14.10 Harmonieork. 14.30 Kron. v. letteren en kunsten. 14.55 Lichte muz. 15.15 Metropole ork'. en soliste. 15.40 Boekbespr. 15.50 De' schoonheid v. h. Gregoriaans. 16.20 V. d. jeugd. 16.50 Gram. 17.00 Engelse les. 17.20 Lichte muz. 17.40 Idem. 18.00 Journalistiek weekoverz. 18.10 De Springplank. 18.30 V. d. jeugd. 18.45 Vragenbeantw. 19.00 Nws. 19.10 SUSactie. 20.30 Ja. met mij, sketch. 20.35 Gevar. progr. 21.55 De knipperbol, caus. 22.05 Amus. muz. 22.35 Wij luiden de zondag in. Aansluitend: Avondgebed en liturg, kal. 23.00 Nws. 23.15 Nws. In Esperanto. 23.22-24.00 Gram. --- Vanavond Pianoconcerten en serenades • Om 8 uur begint in het Nederlandse programma van de Belgische radio (324 meter) een N. I. R.-concert. Soliste is de Weense pianiste Ingrid Haebler, die twee pianoconcerten zal spelen, dat in D vari Haydn en het concert in 8., K. V. 465, van Mozart. Het symfonie-orkest van het N. I. R. speelt de tweede symphonie van Beethoven. • Een programma van serenades speelt het Radiokamerorkest onder leiding van Maurits van den Berg, in een gezamenlijk programma om 11.15 voor de V.A.R.A.-microfoon. Men zal de serenade voor strijkorkest in F van Solnitz, de serenade op. 20 voor strijkorkest van Elager en de serepade voor blaasinstrumenten, cello en bas op. 44 van Dvorak horen. • Hans Heintze hoort men om 9 uur voor de BBC (464 meter) op het Schnitger-orgel in Steinkirchen werken van Buxtehude spelen. --- Commentator • In de functie van redacteurcommentator bij de journaalredactie van de N.T.S. is aangesteld de heer J. J. Gerritsen, thans omroeper bij Radio Nederland Wereldomroep. De heer Gerritsen volgt de heer Pier Tania op, die op 1 januari in dienst is getreden bij de V.A.R.A.-televisie. De nieuwe redacteur-commentator zal zijn werkzaamheden op 1 mei beginnen. --- TELEVISIE ZATERDAG Nederland — VPRO: 17.00 V. d. kind. NTS: 20.00 Journ. en weerber. NCRV: 20.20 Plus of min. 20.55 Hobby-kron. 21.10 Van grote naar kleine K. 21.25 Ad Ladin en de wonderlamp. 22.05 Dagsluiting. Duitsland — 14.00 Slalom voor dames, skiwedstrijden. 16.30 Zaterdagmiddag, thuis, een bont allerlei. 18.00 Vespers uit de Heilige Geist Kirche in Frankfurt. 20.00 Journaal. 20.15 Rep. over ertswinning. 20.50 Mensen, dieren, sensaties. Aansluitend: het woord voor de zonda.''. Vlaanderen — 14.00-15.30 Skiwedstr. 17.00 V. d. jeugd. 19.00 Logboeknotities. 19.15 Progr. v. d. hengelaars. 19.30 Nws. 19.45 De week in beeld. 20.15 Feuilleton, pl.m. 20.55 Quizprogr. 22.05 Documentaire film. 22.25 Nws. --- De scheeps-jongens van Bontkoe --- AJC heft zich definitief op Zaterdag 28 februari zal het laatste congres van de AJC Werkplaats in de Paasheuvel te Vierhouten worden gehouden. Dan zal tot definitieve opheffing van deze organisatie worden overgegaan. Op 1 maart zal in Amsterdam de oprichtingsvergadering worden gehouden voor een geheel nieuw jeugd- en jongerenverband in ons land. Als naam voor dit verband zal worden voorgesteld „Jeugd en Jongerencentrum Ruimte". Winnie Markus als Vera von Hoff. --- HOF SPREEKT UIT: Na voorsorteren mag men vóór elkaar heen links afslaan Het gerechtshof te Leeuwarden heeft een uitspraak g;edaan over het verkeersvraagstuk betreffende het naar links voor elkaar heen passeren. Het hof heeft A. L. uit De Blesse (Fr.) die bij het linksafslaan vóór een tegemoetkomende en eveneens afslaande amto gepasseerd was, van rechtsvervolging ontslagen. De verdachte was door de kantonrechter te Heerenveen en door de rechtbank te Leeuwarden veroordeeld omdat hij bij het linksafslaan zonder verkeersnoodzaak op de Hnkerweghelft gereden zou hebben. Het hof sprak uit dat in die gevallen, waarin men bij het linksafslaan moet voorsorteren (als de weg onvoldoende overzichtelijk en breed is) het voorschrift dat men zich niet zonder verkeersnoodzaak op de hnkerweghelft mag begeven wordt opgeheven door het voorschrift om vóór te sorteren. Het voorsorteren zal meebrengen aldus het hof, dat men het beste bij' het nemen van de linker bocht in een vloeiende en ongedwongen bocht weer naar de rechterhelft rijdt, daarbij niet verder linkshoudende dan noodzakelijk is. Daarbij moet er immers rekening mee worden gehouden, dat bijv. voor grote bussen, het achter elkaar langsrijden niet mogelijk is. Bij kruispunten met lichtsignalen voor het links afslaan, zoals het kruispunt ten zuiden van de Heerebrug te Groningen, rijdt het verkeer steeds voor elkaar langs. Het onderhavige kruispunt is 'n vierbaanskruising met een voorsorteerstrook en het is technisch zeer moeilijk om dan nog achter elkaar langs te rijden, aldus het hof. --- HET BRIEF-MYSTERIE zaak wa 5...." Het leek wel, of Virgil op het punt ; stond, om te barsten, maar de brigadier kwam rechtstreeks terzake. „Ik zal het kort maken," zei hij. „Er is een dame ontvoerd.... een dame van hoge rang. Zij werd vanmorgen vroeg op het landgoed van haar vader ontvoerd.... op Brief.... ongeveer 16 KM hier vandaan." Hij hield onze .kaart in de hoogte. „U zult wel nauwelijks willen ontkennen, dat u weet, waar dat is." „Ik heb gedurende de laatste drieentwintig jaar geweten waar Brief ligt," zei Herrick. De anderen staarden hem aan en Virgil zei: „We hebben nu met het heden te maken." Herrick trok even zijn wenkbrauwen op. „Laat ik u de goede raad geven," zei hij, „om zodanige ontdekkingen als u misschien zult doen, voor u te houden." Hij wendde zich opnieuw tot de politie. „Wel, heren?" De brigadier schraapte zijn keel. „Met het oog op wat er gebeurd is, meneer, moet ik u verzoeken, om uit te leggen, wat die aantekeningen op die kaart te betekenen hebben." ,Met genoegen," zei Herrick. „En ik zou u ernstig aanraden, om de waarheid te spreken." „U zult bevinden," zei Herrick „dat wij niets te verbergen hebben." Hij streek even over zijn kin. „Als kind logeerde ik op het kasteel Brief en wel in 1912. Mijn moeder en Gravin Rudolph waren zeer bevriend. Toevallig een week geleden in Innsbruck zijnde, kwam de wens bij mij op, het kasteel weer eens te bezoeken. Om verschillende redenen voelde ik er niets voor, om daar mijn kaartje af te geven. Er is nl. in de loop van 23 jaar veel gebeurd. Mijn moeder, en de Graaf en Gravin van Brief zijn overleden; Freule Elizabeth is geboren en, wat het ergste van alles is, ; men heeft mij verteld, dat de zoon van een oom van haar er vrij toegang heeft." iOp deze nogal onverwachte mede— 23 — IK had mij afgevraagd, of Percy Virgil mij herkennen zou, want hoewel ik alle reden had gehad, om hem en zijn manier van doen nauwkeurig te observeren, was ik voor hem niet meer geweest dan één van de gasten in een f plattelandshotel. hotel. Maar hij her- kende mij onmiddellijk. En hoewel hij dit graag had willen verbergen, zag ik hem schrikken.... Herrick wendde zich tot de politie. „Goedenavond, heren, Men zegt mij, dat u ons wenste te spreken. Als wij u op de een of andere wijze van dienst kunnen zijn.." De politie keek een beetje verbaasd op. Ik veronderstel, dat zij zich een andere voorstelling hadden gemaakt iran de mensen, die zij voor zouden tirijgen. Toen nam de brigadier zijn hoed af. „De zaak is ernstig," zei hij. „Natuurlijk," zei Herrick. Anders joudt u ons eerst wel verlof hebben gevraagd om onze wagen te inspecteren.". De brigadiers likte even en Virgil kwam hier tussenbeiden. „U moogt nu vreemdelingen zijn," zei hij, „maar dat stelt u niet buiten ie wetten van dit land." „En evenmin, naar ik hoop," zei Herrick „buiten de hoffelijkheid van zijn inwoners. Wat is uw rang bij de politie?" Virgil kreeg een kleur. „Ik behoor niet tot de politie," zei hij. „Waarom," zei Herrick, „vermeet u zich dan om mij aan te spreken?" ,Mijn naam is... ." „Ik verlang er niet in het minst naar," zei Herrick, „uw naam te horen." Hij keerde zich weer tot de politie. ,U zei, dat. dit een ernstige deling volgde een benauwde stilte. De politie keek met uitpuilende ogen naar het grint onder hun voeten en Virgil staarde als een getergd dier met een rood aangelopen hoofd naar Herrick. Op zijn beste conversatietoon ging Herrick voort: „Wij kwamen derhalve verleden Zondag uit Innsbruck. Op Maandag begonnen we te proberen, om een plek te vinden, vanwaar uit wij het kasteel zouden kunnen zien, zonder het terrein van het landgoed te betreden. Wij vonden er maar één en die was., te ver weg. Vastbesloten om het niet op te geven, probeerden wij het de volgende drie dagen eveneens.... met behulp van de kaart. En weer vergeefs .... Gisteravond zagen wij de zaak nog eens nader onder ogen en kwamen tot deze conclusie... .nl. dat we ons of op verboden terrein moesten begeven, of met lediffe handen vertrekken. „Nu houd ik er niet van, om op verboden grond te lopen, maar ik Dagelijks feuilleton door DORNFORD YATES moet eerlijk bekennen, dat ik er ook niets voor voel, om met lege handen te vertrekken. En tenslotte besloten wij vanmorgen heel vroeg op te staan het park vanaf de noordzijde te betrede» en het kasteel eens goed te bekijken, voor er nog iemand op was. En dat... .deden we." Een ogenblik dacht ik, dat Virgil zou flauw vallen. Alle kleur was uit zijn gezicht, dat er mager en vertrokken uitzag, geweken en het leek wel, of hij geen adem meer haalde, maar versteend was. Toen ging hem een rilling door de leden en zijn hand ging naar zijn mond. Maar de politie had voor hem geen ogen. De twee beambten staarden Herrick aan, alsof zij in het diepst van zijn ziel wilden lezen. „En hoe laat," zei de brigadier, „kwam u op het landgoed en hoe laat ging u weer weg?" „Wij kwamen om vier uur en ginen om half zeven weer weg." Er viel een geladen stilte, waarna de brigadier zei: „Ik moet u zeggen, dat wat u juist toegegeven heeft, uw positie zeer ernstig maakt. Het misdrijf werd vanmorgen om zes uur gepleegd." „Misschien," zei Herriok, „werd het wel niet door ons gepleegd." De brigadier haalde zijn schouders op. „Ik zal toch in ieder geval...." „Ik geloof, dat het duidelijk is," zei Virgil, „dat deze heer de waarheid spreekt." De twee politiebeambten staarden hem aan, alsof hij gek geworden was. „Ik bedoel, dat wanneer hij schuldig was, hij nauwelijks een verklaring zou afleggen, die als het ware hem de strop om de nek legt." (wordt vervolgd) --- Marinier weigerde zich tegen pokken te laten inenten Voorarrest als straf voldoende geacht De Zeekrijgsraad heeft de zeemilicien-marinier der derde klasse W. H. J., die indertijd weigerde zich door een marine-arts tegen pokken te laten inenten, veroordeeld tot dertien dagen gevangenisstraf met aftrek van voorarrest (dat dertien dagen duurde). De advocaat-fiscaal had eenzelfde straf geëist. De jongeman was, nadat men hem enige maanden lang ervan had trachten te overtuigen, dat hij zich moest laten inenten, daar zelf wel van overtuigd geraakt, maar zijn vader bleef zich verzetten. Toen een marine-arts in de ziekenboeg te Doorn het bevel gaf „stroop je linkermouw op, ik ga je tegen pokken vaccineren", durfde de marinier zich niet tegen het vaderlijk bevel te verzetten. Zijn vader meende dat een zusje vele jaren geleden aan hersenvliesontsteking als gevolg van pokkeninenting was gestorven, doch dit is achteraf onjuist gebleken. Na de weigering het dienstbevel op te volgen, kwam J. in het huis van bewaring te Den Haag te zitten en dertien dagen later stond hij voor de krijgsraad voor de zeemacht terecht. Daar werd het hem duidelijk, dat in dit geval de wet voor het vaderlijk gezag ging. Hij stemde toe in de vaccinatie, die nog in de ziekenboeg te Den Haag plaatsvond. Drie weken lang bleef hij onder medische controle. Hij ondervond geen nadelige gevolgen. Zijn weigering zal nu geen verdere gevolgen voor hem hebben. --- Na stranden „Zeven Provinciën” Commandant van zijn functie ontheven Kapitein-ter-zee M. J. Vos is met ingang van woensdag eervol ontheven van zijn functie als commandant van smaldeel I. Kapitein-ter-zee Vos is benoemd tot chef staf admiraal Benelux. Hij was de comandant van Hr. Ms. kruiser „De Zeven Provinciën", toen deze op 26 augustus bij Den Helder aan de grond liep. Tot commandant van smaldeel I is benoemd kapitein-ter-zee G. J. Platerink, die tot nog toe chef staf admiraal Benelux was. --- Een schuldig manco WANNEER wij ons vandaag eens weer iets mogen distantiëren van de huidige Europese actualiteiten — troost u, er komt nog gelegenheid te over — en terugkeren tot de koude oorlog in het algemeen, dan wensen wij thans vooral over de vorm van de politiek-economische oorlogvoering eni ge opmerkingen te maken. In dit verband gaat de politiek voorop, de economie volgt, of om het met andere woorden te zeggen: de economie staat hier in dienst van de politiek, de economie is dienares geworden. Dit is een zeer scherp wapen, want de economie is het geheel van maatregelen, gericht op een zo goed en evenwichtig mogelijk bestaanspeil der bevolking. Een voorname taak van de overheid. Maar juist deze doelstelling wordt verwrongen tot instrument ter bereiking van anders gerichte doeleinden. In wezen dus een vorm van perfidie. Evenwel, wanneer in een worsteling dit middel door een der partners is geaccepteerd en veelvuldig en vooral ook met beleid wordt toegepast, dan kan de eis tot zelfbehoud er toe nopen om als tegenmaatregel dat middel, verwerpelijk op zichzelf, ook te hanteren. En zo staat het er in de koude oorlog voor. HOE diep dit grijpt werd ook in het recente jaarverslag van de directie der Amsterdamsche Bank duidelijk tot uitdrukking gebracht: „Wil het Westen in de economische competitie met het Oosten niet het onderspit delven, dan dienen wij ons te realiseren, dat wij in feite niet vrij zijn om onze eigen levensstandaard te kiezen en dat met name het tempo van investering en daarmede de spaarquota niet meer binnen het bereik van onze eigen decisies liggen". De directie voorziet ook, dat het Westen in de komende decennia zal worden geplaatst voor de keuze tussen handhaving van het huidige maatschappelijke stelsel, zó, dat het levensvatbaar wordt gehouden, dan wel in een radicale ommezwaai naar een staats-kapitalistisch stelsel, dat — let wel! — niet anders dan tot totalitarisme kan voeren. Inderdaad, hier ligt een dubbel gevaar op de loer. Ten eerste is er de strijd om op dit wapen de overhand te behouden het naakte bestaan van de vrije wereld te redden en ten tweede wordt men bij het hanteren van dit wapen gemakkelijk geleid op een ónorthodox-economische weg, die de zuiverheid der goede begrippen op dit werkterrein kan corrumperen en tot. zie boven, totalitarisme leiden, waarmee dan het paard van Troje midden op het marktplein getrokken is. ÏN een van zijn jongste artikelen heeft ook de bekende Amerikaanse „kolomschrijver" Walter Lippman de zaak der economische oorlogvoering aan de orde gesteld. Dat deed hij naar aanleiding van het bezoek van de Argentijnse president Frondizi aan Washington, welk bezoek ten doel had meer Amerikaanse bijstand voor de door het peronisme geruïneerde Argentijnse economie te verzoeken. Lippman stelt vast, dat het begrip „plicht der rijken tegenover de armen" in het kader der buitenlandse verhoudingen nog geen ingang heeft gevonden in zijn land. Het verstrekken van grote bedragen aan andere landen en ook internationale instanties op humanitair gebied behoeven niet te worden onderschat om toch te erkennen, dat deze bijdragen nimmer nog van doeltreffende betekenis zijn geweest, noch een betekenend deel hebben uitgemaakt van de nationale economie. Het cijfer van een 5 miljard dollar zou nog niet veel meer betekenen dan 1 pet. van het Amerikaanse bruto nationale inkomen, heeft Lippmann berekend. Maar waar het vooral op aankomt, is, dat het Congres de — zeer ver beneden genoemd cijfer blijvende — hulpverlening goedkeurde op de basis van de theorie, dat daarmede bondgenoten in de koude oorlog werden gesteund. Dit is uiteraard op zichzelf een in het minst niet te wraken beginsel, integendeel, het is een deugdelijk middel tot stijving van de ruggegraat in de worsteling tegen het Moskovitische imperialisme, — werd het maar méér toegepast! — maar toch, het reikt niet tot de bodem, en wordt vooral ook gegeven op een wijze, die het egoïstische oogmerk van de schenker al te duidelijk doet proeven. i N het Congres heeft president 1 Frondizi dan ook dit middel als zodanig niet gewraakt, maar het onvoldoende genoemd. Uiteraard, Latijns-Amerika ligt immers buiten de directe frontlinie van de koude oorlog, en daardoor zou allicht hier dat middel een minder gerede toepassing vinden. Foutief, zegt de Argentijn, fataal foutief, want juist zo wordt toe- UU de Uiide tteteid \ gestaan, dat het gevaar, dat men op grote afstand van zich wil houden, kort bij zich intern ontwikkelt. Lippmann wijst er dan op, dat tot het gehoor van Frondizi zich ook de onderminister van Economische Zaken, Dillon, bevond, die kortgeleden in een rede voor een kerkelijk gehoor sprak over „het beroep op ons geweten", gedaan door de levensstandaard van de volkeren in Afrika, Azië en Latijns-Amerika, gebieden met de grote meerderheid der wereldbevolking en staande voor de keus tussen vrijheid en dictatuur. „Zelfs als communisme en 't Sowj et-Chinese blok niet bestonden, zou het in het v/el begrepen belang van ons land zijn deze volkeren doeltreffend te helpen op de weg naar economische vooruitgang," aldus Dillon. Daarvoor gaf hij de tweevoudige reden: zakelijk: steile verschillen tussen rijkdom en armoede ondergraven de sociale orde, en moreel: deze verschillen zijn voor ons geweten onaanvaardbaar. Wat Dillon hier noemt, dat is het aspect van een sociale harmonisatie op internationaal niveau vanuit de landen, waar intern reeds een "bestel van sociale wetgeving op het vlak van een stabiele economie heeft kunnen plaatsvinden. En dit aspect licht hij uit het vlak van de koude oorlog — waar zij ook in thuishoort — op tot het niveau van een moreel ingestelde staatkunde, de staatkunde, die het teken van de charitas draagt. Minder dan men wel denkt is de Christelijke charitas wereldvreemd, integendeel, als hier blijkt, kern van een geharnast verweer tegen een materialistisch ingestelde imperialisme. Hier kan de vrije wereld uit kracht van de bron van haar Christelijke beschaving sterk staan. Dat nog meer van een opwekken tót, dan van ervaring mèt dit wapen uit het beste arsenaal kan worden gesproken, is een onweersprekelijk manco, dat beschuldigt. ---