HET GEBRUIK CONSUMENT 'Vrouwen organiseren netwerk Alarm op komst tegen gevaarlijke medicijnen door Agnes Koerts ui grote hoeveelheden Stromen gevaarlijke, en tol vele landen verboden, Örodukten de wereld over. Onvoldoende uitgeteste pillen, poeders en drankjes, bestrijdingsmiddelen die de gezondheid ondermijnen, chemische produkten van Wierlei soorten en niet te Vergeten anti-vries, ook ais dat in de auto wordt gebruikt. Sen internationaal waarschuwingssysteem zou de handel in deze produkten moeten belemftieren, zolang een verbod niet Werkt. Deze stelling betrokken Vertegenwoordigers van consumenten-groepen de afgelopen weken in de Keniaase hoofdstad Nairobi. £ij waren bijeen gekomen op het Forum, de open vergadering voor actiegroepen, organisaties en individuen, die was georganiseerd in de schaduw Van de officiële Verenigde Naties-vrouwenconferentie. Die ttiarkeerde het eind van het door de VN in 1975 uitgeroepen Öecennium voor de Vrouw, en maakte een balans op van de toestand, waarin vrouwen in de wereld zich bevinden. Nederlandse groepen hadden een belangrijk aandeel in de bijeenkomsten op het Forum, die waren georganiseerd onder het motto 'consumenten. Zij bleken specialisten met name op het gebied van schadelijke middelen voor geboorteregeling, hormonenpreparaten en tal van andere 'medicijnen', die vrouwen zouden verlossen van klachten bij zwangerschap, bevalling, in de menopauze of bij ongesteldheid. De consumenten-werkgroepen op het Forum leverden materiaal op voor de delegaties van regeringen, die aan de andere kant van de stad Nairobi vergaderden. Via de Nederlandse delegatie werd geprobeerd de officiële tekst in het conferentie-document aan te scherpen. Dat lukte voor een deel: regeringen hebben zich nu verplicht scherper de verkoop te bestrijden van onveilige, nieteffectieve en onnodig dure geneesmiddelen. De farmaceutische industrie verhandelt over de hele wereld produkten; vaak gaat het om zaken die in westerse landen verboden zijn. Vrouwen uit alle werelddelen besloten de afgelopen weken in Nairobi een internationaal netwerk op te zetten om de handel in die gevaarlijke geneesmiddelen te stoppen. --- Handel Vooral vrouwen worden de laatste jaren bestookt met nieuwe produkten, zo zeiden woordvoersters van het in Nederland gevestigde Internationale Vrouwennetwerk voor Geneesmiddelen. De farmaceutische industrie ontwikkelt in hoog tempo allerlei produkten waarnaar juist nu de vraag stijgt: geboorteregeling bijvoorbeeld is in steeds meer landen veel gevraagd, en dat biedt de industrie kans er allerlei handel mee te gaan drijven. De grote vraag is of die produkten wel voldoende getest zijn, en of hun invloed op de gezondheid van de vrouw (én eventueel haar ongeboren kind) op den duur niet schadelijk is. Hèt grote voorbeeld van onvoldoende geteste medicijnen werd gepresenteerd door de vrouwen van DES-actiegroepen uit diverse landen. Zwangere vrouwen die in de jaren '50, '60 en '70 in de VS en Europa het middel Di-ethylstilbestrol (DES) slikten, zien nu de gevolgen bij hun kinderen en bij zichzelf. Nederlandse DES-dochters Anita Direcks en Ellen 't Hoen presenteerden in Nairobi de lessen die zij in de afgelopen vier jaren leerden in hun DESzaak. Hun informatieve folders lagen in het Arabisch, Swahili, Frans, Engels en Spaans in het lokaal, waar ze hun werkgroep hielden. Dat gebeurde na de algemene inleiding van de International Organisation of Consumers Unions over alle gevaarlijke en verboden produkten in de wereld, en na de introduktie van het Vrouwennetwerk voor Geneesmiddelen door de Deens/Nederlandse groepen Health Action International (HAI) en Wemos, de in Amsterdam gevestigde actiegroep van jonge artsen die zich bezighoudt met geneeskunde in ontwikkelingslanden. --- WIELEN Morris en Triumph verdwijnen geruisloos uit auto - industrie door Sicco de Jong De naam van de meest roemrijke man uit de Britse auto-industrie, Morris, is zonder enige ophef verdwenen uit de reeks van merken, die de Engelsen altijd van andere autofabrikanten onderscheidde. Het British Leyland-concern koos er voor alleen Austin en Rover te laten Voortbestaan. Daarmee ruimde Triumph eveneens het veld. Men kan de nieuwe uniformiteit ook slecht als een 'triomf' zien. Wiliiam Morris was in de jaren twintig de tegenspeler van Henry Ford in Engeland. Hij was ook de man, die begon met de reeks fusies, waaruit tenslotte in 1968 British Leyland -nu BL- voortkwam. Morris, !ater lord Nuffield, begon als fietsenmaker en bouwde in 1913 zijn eerste auto. Tien jaar Jia die eerste Morris Oxford verscheen de sportwagen MG. Het succes van het merk Morris met de halve bol boven de radiateur - de 'bullnose' - hing samen met een geavanceerde opbouw van de industriële produktie en met een agressieve prijspolitiek. Ford verspeelde in de jaren twintig zijn eerste plaats in Engeland aan Morris. Ford zou die eerste plaats pas in de jaren zeventig op British Leyland heroveren. In de jaren dertig redde Morris twee oude Engelse automerken Wolseleyenßiley.doorde gelijknamige fabrieken over te nemen. In 1938 werd hij om zijn vele verdiensten in de adelstand verheven. Hij werd 'viscount'. Hij nam nadien ook deel aan de activiteiten van het Hogerhuis. Bovendien wijdde hij zich meer en meer aan liefdadige werken. In de loop der jaren -Morris overleed in 1963- heeft hij ruim driehonderd miljoen gulden aan charitatieve instellingen geschonken, waarbij hij zelf stichtingen voor medische research in het leven riep. Hij liet een gigantisch vermogen na, dat echter voor dat deel, dat in de Britse auto-industrie was gestoken, weinig rendement zou opleveren. Dit laatste zal hij zelf nooit bevroed hebben. In 1952 bracht hij als eerste in Europa een fusie tussen twee vooraanstaande autoconcerns tot stand door de overname van Austin, het merk dat vele jaren Morris' grote rivaal was. Zo werd de British Motor Corporation (BMC) op dat moment nummer één in Europa. Lord Nuffield had aanvankelijk een meerderheidsbelang en werd korte tijd chairman, in die functie later opgevolgd door een vroegere medewerker van hem, Leonard Lord. Onder Lords bewind ging het goed met de Britse auto-industrie, dank zij de toenemende autoverkoop en verdere doorvoering van de massaproduktie. BMC had met het succesrijke model van Morris, de Minor uit 1948, een sterke troef in handen. Daarna zette de ontwerper van de Minor, Alec Issigonis, zich aan de Mini, die in 1959 verscheen als Austin Seven en Morris 850. Dat model sloeg zeer goed aan. Het werd in 1962 gevolgd door de middenklassewagen Austin Glider of Morris 1100. J-ord Nuf field als 85-jarige bij de introductie van dë Morris 1100 in 1962: zijn autofabriek bestond toen officieel een halve eeuw. De laatste Triumph, de Acclaim, die identiek was aan de Japanse Honda Ballade. --- Hele wereld Verontrust zei Anita Direcks na afloop: „ik vermoedde het al, maar toch ben ik er opnieuw van geschrokken. DES is over de hele wereld geslikt, en het wordt nog steeds op enorme schaal voorgeschreven. Terwijl al jaren bekend is hoe schadelijk het is." Vrouwen uit 25 landen meldden op het Forum dat in hun land 'iets' wat op DES lijkt, wordt voorgeschreven aan zwangere vrouwen, onder het mom dat het produkt een miskraam kan voorkomen. De DES-groepen uit de Verenigde Staten, Canada en Nederland kondigden aan dat ook zij zich gedwongen zien een internationaal netwerk op te zetten. De Utrechtse groep aan de Maliesingel is het informatiecentrum voor Europa, Afrika en het Nabije Oosten, totdat daar ter plekke de informatie kan worden verzorgd. De uitwisseling van gegevens in dergelijke informele netwerken' blijkt in de tien jaren van het Decennium voor de Vrouw tot grote bloei te zijn gekomen. Informatie over - in dit geval - medicijnen en andere gevaarlijke zaken die mensen slikken of inademen, blijft niet meer steken bij landsgrenzen. De produkten stromen al lang over die grenzen heen: de farmaceutische en chemische industrieën hebben hun vestigingen over de hele wereld. Hun handelsstromen gaan vooral naar landen waar consumenten en andere kritische informatie nog maar mondjesmaat voorhanden is. --- Interpol De lOCU (International Organisation of Consumer Unions), waarin consumentenorganisaties uit vijftig landen samenwerken, probeert al een aantal jaren via een 'Consumer Interpol' waarschuwingen rond te sturen. Die gaan over alle produkten die door de Verenigde Naties sinds enkele jaren op een zwarte lijst zijn gezet. Het Interpol-netwerk wil consumenten waarschuwen over gevaarlijke produkten die internationaal worden verhandeld. Het lOCU-hoofdkantoor zit in Den Haag; op Pehang (eiland in Maleisië) zit het regionale kantoor voor Azië en de Pacific. De 'zwarte lijst' wordt elk jaar door de Verenigde Naties bijgesteld. Voorbeelden van stoffen die erop voorkomen: DDT en parathion (bestrijdingsmiddelen), chloroform (in medicijnen) en het Dalkonschildje, een middel voor geboorteregeling. Maar ook DES, en meer dan twintig andere hormonenpreparaten staan erop, vitaminen-preparaten, cadmium en lood in verfstoffen en asbest. De vrouwengroepen binnen de lOCU, HAI en Wemos, en de DES-groepen willen nu een op vrouwen toegespitst waarschuwingssysteem opbouwen. Zij benadrukten in Naiipbi de gevaren die vrouwen lopen, onder andere omdat zij nu in toenemende mate een markt worden voor middelen rond geboorteregeling. Internationaal Vrouwennetwerk voor Geneesmiddelen, p.a. Wemos, Postbus 4098, Amsterdam, tel. 020-653115 DES-Actiegroep, Maliesingel 46, Utrecht, tel. 030-312331 --- Fusies De vraag was echter of één model onder twee verschillende namen door twee verschillende verkooporganisaties verkocht moest worden. Zolang het goed ging met de Britse economie en autoverkoop -dat was tot en met 1964 - werd die vraag niet gesteld. Maar toen het slechter ging met de verkoop en ook de produkten in exportlanden kwalitatief bleken achter te blijven bij de sterke Duitse en Franse concurrentie, raakte de Britse industrie in moeilijkheden. De toenmalige concernchefs dachten die problemen door fusies te kunnen oplossen. In 1966 trad Jaguar toe tot BMC. Daarmee kreeg het concern negen automerken: Austin, Daimler, Jaguar, MG, Morris, Riley, Vanden Plas en Wolseley, alsmede het vrachtautomerk Guy. Jaguar had eerder Daimler en Guy overgenomen; Vanden Plas was door Austin binnengebracht. Hoewel steeds duidelijker werd dat alle merkorganisaties binnen BMC langs elkaar heenwerkten, kwam in 1968 het monsterverbond mét het Leyland-concern tot stand. Bij deze vorming van British Leyland kregen BMC en de Leyland-groep elk de helft van de aandelen, hoewel Leyland maar half zo groot was als BMC. Leyland was aanzienlijk winstgevender. Deze winst kwam vooral uit de vrachtwagensector, maar ook het eerder door Leyland overgenomen merk Rover - met Landrover - was goed rendabel. Een zorgenkind was het tweede personen-automerk, Standard- Triumph, later Triumph. --- Reorganiseren De fusie bracht een unieke verzameling merken binnen één concern, met een enorm aantal fabrieken, die elk hun eigen vakbonden hadden, zodat loonakkoorden nauwelijks meer af te sluiten waren. De directie onder leiding van Leylands chef, Lord Stokes, was steeds aan het onderhandelen en reorganiseren. Van een georganiseerde produktie en verkoop kwam weinig terecht. Zodoende werd al spoedig duidelijk dat het mes in de grote organisatie moest worden gezet. De merken Riley, Wolseley en Guy verdwenen en Austin en Morris herkregen elk een eigen identiteit met de modellen Allegro en Marina, resp. met voor- en athterwielaandrijving. De vele sociale conflicten en de stagr erende automarkt leidden echter na de eerste oliecrisis al ot dusdanige verliezen, dat BL moest worden genationaliseerd. De kwaliteit van de Engelse auto's was iets, waaraan de leiding niet meer toekwam. De stakingen gooiden nog extra roet in het eten. Lord Stokes trad af en zijn opvolger Alex Park bleef maar een jaar. Toen verscheen de Zuidafrikaan Sir Michael Edwardes als tijdelijk concernchef - hij werd uitgeleend' door het Chloride-concern met bijna blanco volmachten. Het personeel van BL kromp in vijf jaar tijd ineen van 200.000 naar 100.000. De eerste robots, lang tegengehouden door de vakbonden, verschenen in de fabrieken. Na vfjf jaar kwamen de personen-autofabrieken even uit de rode cijfers. De regering denationaliseerde prompt het meest winstgevende merk, Jaguar, dat met Daimler BL verliet. Wat aan personenautomerken toen nog overbleef was een viertal: Austin, Morris, Rover en Triumph. Morris en Triumph kenden elk nog één model: de Morris Ital als afstammeling van de Marina en de Triumph Acclaim op basis van de Honda Ballade. In een verdere saneringsronde werd vorig jaar besloten met beide modellen te stoppen. Daarmee is ook de produktie van de merken Morris en Triumph beëindigd. Austin en Rover bleven over en de naam Rover wordt nu ook voor de van de Japanse Honda Accord afgeleide 200--serie gebruikt. De indertijd omwille van versterking van de merken gefuseerde namen zijn voor het grootste deel geschiedenis geworden. In Engeland zelf heeft dit jaar General Motors met Vauxhalls op basis van Duitse Opeis de groep Austin Rover naar de derde plaats teruggewezen. De Morris Minor uit 1948, ontworpen door Alec Issigonis, die elf jaar later dé nog altijd gefabriceerde Mini gestalte gaf. --- LIJFENLEDEN Grens met België bestaat nog wel in gezondheidszorg door Jelle Jan Klinkert Wie met vakantie naar of door België gaat merkt nauwelijks, dat er een grens tussen dat land en Nederland bestaat; in een flits is een douanekantoortje te zien en wat lichten, maar echt tegengehouden worden of een degelijke controle van het paspoort is er niet meer bij. Wie echter een vergelijking maakt van de gezondheidszorg merkt, dat de grens tussen beide landen nog wel degelijk bestaat. Anders gezegd, dat er tussen Nederland en België verschillen bestaan die alleen al het maken van een vergelijking buitengewoon moeilijk maken. Een paar voorbeelden: verloskundigen ('vroedvrouwen' noemden we die vroeger) bestaan in beide landen, maar hun bevoegdheden verschillen dermate, dat ze in feite onvergelijkbaar zijn. Bij ons is de verloskundige een zelfstandig functionerende gezondheidszorger, met geheel eigen bevoegdheden. Bij onze zuiderburen heeft zij het meest iets van een extra bevoegde hulpkracht van de arts. In België wordt een huisarts per verrichting betaald. Daarom worden deze verrichtingen voor de uitvoering en controle van de verzekering geadministreerd. In de Nederlandse gezondheidszorg wordt de huisarts -door het ziekenfondsbetaald volgens een abonnementssysteem. Dat wil zeggen, dat hij voor elke bij hem ingeschreven cliënt, onafhankelijk van hoeveel hij voor hem doet, per jaar een bepaald bedrag ontvangt. De patiënt heeft dus als het ware een abonnement op huisartsenhulp. Dit mooie systeem heeft tot gevolg dat de enige gegevens over het doen en laten van de huisartsen, die geadministreerd worden, de verwijzingen naar de specialisten zijn. Deze laatsten worden weer per verrichting betaald, zodat over hun werk weer veel meer bekend is. Ondanks deze problemen hebben drie wetenschappers (Peeters, Stevens en Van der Zee) onlangs een poging gedaan toch een aantal vergelijkende gegevens van beide landen boven tafel te krijgen. Dat is - met veel moeite, zoals te verwachten was - gelukt. En ook uit de resultaten ervan komt naar voren, dat op het terrein van de gezondheidszorg onze beide landen toch meer verschillen dan je op het eerste gezicht zou verwachten. Heel belangrijk in een dergelijke vergelijking zijn de zogenaamde 'klassieke gezondheidsindicatoren'. Dit zijn maatstaven die al sinds lang worden gebruikt om de resultaten van het systeem van de gezondheidszorg in de meest brede zin van het woord in verschillende landen met elkaar te vergelijken. Het betreft sterftecijfers, morbiditeitscijfers (gegevens over het aanwezig zijn van ziekte in een bevolking) en invaliditeitscijfers. Een eerste conclusie uit de klassieke gezondheidsindicatoren moet zijn, dat Nederland wat beter scoort dan België. Allereerst in de levensverwachting bij de geboorte: deze is voor de Belgische man 68,6 jaar en voor de Nederlandse 71,2 jaar. Een Belgische en een Nederlandse vrouw mogen bij de geboorte op respectievelijk 75,5 en 77,2 jaar leven hopen. Deze verschillen waren aan het eind van de vorige eeuw nog omgekeerd, maar Nederland heeft sinds die tijd snel een grote voorsprong genomen. In de loop van de laatste decennia echter is het verschil weer kleiner geworden. Vooral op het gebied van de zuigelingensterfte heeft België sterk achter gelegen. In 1950 overleden per 1000 mannelijke levend geborenen voor het eind van hun eerste jaar in België ongeveer 62. In diezelfde tijd was het cijfer in Nederland 30, Drie jaar geleden waren deze cijfers respectievelijk 12,6 en 9,3. Daar blijkt niet alleen uit wat een spectaculaire inhaalmanoeuvre België in drie decennia heeft gemaakt. Tevens, wordt aangegeven dat de winst in levensverwachting bij de geboorte, die sinds de tweede wereldoorlog is geboekt, vooral gehaald is in de eerste levensjaren. Anders gezegd: doordat steeds meer kinderen hun eerste jaar gezond doorkomen is de levensverwachting van pasgeborenen gestegen. Daar staat tegenover dat de levensverwachting van een man van 40 sinds de Tweede Wereldoorlog in Nederland is gedaald. Van 34,5 jaar in 1947 tot 33,9 jaar in 1975. In België trad een zeer kleine verbetering op. Het is natuurlijk moeilijk om oorzaken van de verschillen aan te geven. Dat blijft gissen, hoewel in de rapportage van de onderzoekers nog wel enkele gegevens voorkomen, die in dit verband aardig zijn. Allereerst dan het aantal artsen per 1000 inwoners; in België zijn dat er veel meer: 26,9 tegen 20,1 in ons land. Dat komt vooral omdat er drie maal zoveel huisartsen zijn en anderhalf maal zoveel specialisten. Daar komt nog bij dat onze zuiderburen er vooral in de alcoholische sfeer en in het verkeer riskante gewoontes op nahouden. Ze drinken anderhalf keer zoveel als wij - en het aantal dodelijke verkeersslachtoffers is 1,7 keer zo groot. Ze roken overigens evenveel. Zoals gezegd: het blijft gissen naar de oorzaken van de verschillen tussen beide landen. De riskante gewoontes, of toch het grotere aantal artsen. Laten we het er maar op houden (de onderzoekers zeggen er niets over) dat 'te' nooit goed is: niet te veel drinken, niet te veel roken, niet te veel rijden en niet te veel artsen. --- GROENTEN EN FRUIT Kwaliteit kersen onder de maat door nat weer Van een medewerker Voor het zachte fruit, zoals aardbeien, kersen, frambozen en de diverse soorten bessen, zijn de weersomstandigheden de laatste tijd slecht vanwege de vele regen die gevallen is. De kwaliteit lijdt er sterk onder. Vooral met kersen is dit het geval. We hebben nu nog een zeer breed fruitassortiment, maar we moeten nu enkele soorten in de gaten houden, want deze zullen spoedig uit het beeld verdwijnen. Om te beginnen moeten we aardbeien voor gezien houden. De prijzen zijn nu in vergelijking met het andere zachte fruit te hoog. Sommige winkeliers vragen al meer dan vijf gulden per pond. Zeer aantrekkelijk liggen nog de prijzen van rode bessen. Deze kunnen we nog steeds per kilo kopen. Ze worden in bakjes van twee kilo aangevoerd. Eind vorige week gingen ze in Tiel en Bemmel nog tot ƒ ,50 per kilo en in Venlo kwam de klasse I daar zelfs niet hoger dan /1,15. --- Sap en jam Bij frambozen zijn de prijzen zeer uiteenlopend. In Breda ging klasse I van 80 cent tot / 3,19 per kilo. Van rode bessen en frambozen is heerlijk sap te maken of goede jam. We kunnen het fruit ook invriezen en op een later tijdstip er jam en sap uit bereiden. Deze week zijn de prijzen ongetwijfeld nog gunstig. Een andere vrucht die zich goed voor jam leent, is de verse abrikoos. Ook deze is slechts korte tijd beschikbaar. Voorts zijn er de zwarte en blauwe bessen, maar deze kunnen we echt niet overal kopen. Als we sap willen maken, moeten we een bakje bij onze groenteman vooruit bestellen. Ander zacht fruit, zoals perziken, nectarines en pruimen, kunnen we in de komende weken nog voldoende kopen. Bij ons moet het pruimenseizoen nog beginnen. Wat we nu zien is hoofdzakelijk import uit Spanje en Italië. Ook kersen kunnen we nog enige tijd kopen, maar we zijn reeds over het hoogtepunt heen. Over het algemeen is de kwaliteit maar matig. Zacht fruit kopen we het goedkoopst op de weekmarkten. Daar worden geweldige hoeveelheden, vrachtwagens vol, met kleine winsten verhandeld. --- Nieuwe appels In Zeeland zijn vorige week de eerste nieuwe appelen van het seizoen geveild. Het is de Yellow Transparant. De aanvoer is beperkt, maar in de loop van de week kunnen we meer verwachten. Voor de goede maten betalen we 2,00 tot 2,50 per kilo. Deze prijs zal de komende tijd naar verwachting wat zakken. De oude appels weten van geen wijken. Nog steeds hebben we uit de koelcellen Goldens, Lombarts Calville, Jonagold en Gloster. Daarnaast zijn er nog appelen van het zuidelijk halfrond. Op veel verkooppunten zien we Granny's die te rijp zijn. Deze zijn lichtgroen en geel doorslagen. Ze zijn niet meer sappig, wat juist het specifieke van de Granny is. Goede Granny's zijn hardgroen van kleur. Daarnaast hebben we de rode appelen. Hiervan is de smakelijke Red Delicious de belangrijkste. Bij sinaasappelen betalen we flinke prijzen. Goede handsinaasappelen komen binnen uit Argentinië en goede voor de pers uit Brazilië. Verder zien we de bekende Sunkist, maar dit is oude oogst. Sinaasappelen blijven duur tot december. Voor citroenen en grapefruits betalen we flinke prijzen. Mandarijnen komen uit Argentinië en Uruguay. --- Pronkbonen Vrijwel alle groentesoorten zijn nog even goedkoop. De laatste week zijn de prijzen zelfs nog wat gedaald. Alleen de spinazie is flink duurder geworden. Tuinbonen zijn iets in prijs aangetrokken. Wie ze graag eet moet de tijd in de gaten houden. Het seizoen is bijna voorbij. De prinsessebonen komen nu van de volle grond, waardoor ze flink in prijs zijn gedaald. Desondanks zijn ze nog erg duur. We moeten nog even geduld hebbén, want de oogst zal wat later dan normaal komen. Voor snijbonen betalen we dezelfde prijs als vorige week. Een goed alternatief is de pronkboon. Deze komt van de volle grond en is aanmerkelijk goedkoper dan de dure kassnijbonen. Pronkbonen worden nog in kleine hoeveelheden geveild. De aanvoer zal snel groter worden en daardoor wórden ze straks goedkoper. De prijzen van de groene paprika zijn bijzonder laag. Als we de mooiste maat per kilo kopen betalen we rond de drie gulden. In de meeste winkels worden ze te duur verkocht. Sla, tomaten en komkommers zijn aantrekkelijk in prijs. De bloemkool is nog verder in prijs gedaald. De grootste witte kost rond de twee gulden per stuk. --- Groenteprijzen. Goedkoop: (per stuk) komkommers middel 75-100, kleine groene of rode paprika 40-70, sla 50-75, bloemkool (grote) 150-225, radijs 15-75 per bosje; (per kilo) tomaten klasse A I 100-125, waspeen 125-175, breekpeen 125-175, bospeen 125-175, kroten 100-125, uien 100-150, rode kool 100-125, spitskool 100-150, andijvie 100--125, spinazie 125-200, tuinbonen 100-150, postelein 100-150, prei 125-200. Zeer duur: (per kilo) witlof klasse 1600-750, snijbonen 350--550, prinsessenbonen 325-500. Zacht fruit: (per pond) aardbeien 400-500, kersen 415-650, pruimen 225-350, rode bessen 225-275, kruisbessen 100-150; (per stuk) kleine oogmeloen 250-300, kleine netmeloen 250--325. ---