ADVERTENTIE KOSMOS + OEKUMENE Themanunvner 1982 nr. 6: ZIONISME Auteur»: A. Herzbarg, F. de Meycr, R. Nartaniel, H. Rodrigues Pwor». A. Soetendorp en E. van Voelen. Nog verkrijgbaar: Jezus in vloodsir*»: (ƒ 7.501 Joden en Owielenen (5,*) St. •VMxuü Vereniging, Watpoort 10. 5211 OK Den Bosxh. 073-136471. giro 801919. Pr*» ƒ5,50 (♦ ƒ1,60 porto) atoor»r»Brrient ƒ40.-(10 nrs). --- ADVERTENTIE „WAARHEID & EEjNHEID" ... nog steeds een GEREFORMEERD WEEKBLAD... schrijft de» week ox over het DOOPGEBEUREN in DELFSHAVEN. Het nummer kunt n bestellen bij J. P. wijsman, Kononjolaan 22, 5644 KA Eindhoven, of via een gift op giro 1599800 ui.v. de Geref. Ver. SCHRIFT EN GETUIGENIS te Eindhoven. --- ADVERTENTIE V —"Tf KoJ Boekennieuws Dr. J. A. van der Ven KRITISCHE GOOSOIENSTDIDACTIEK 702 blz.. geb. / 72.50 Oe auteur gaat in op de relatie van onderwijs en christendom en de verhouding didactiek-theologie. Hij geeft verder een kritisch-theologische benadering van het doel van opvoeding en onderwijs en besteedt uitvoerig aandacht aan de relatie tussen curriculumontwikkeling en religieuze vorming. Een onmisbaar standaardwerk voor allen, die met catechese en godsdienstonderwijs te maken hebben. Alf red C. Bronswi/k HERVORMERS, KETTERS EN REVOLUTIONAIREN 172 blz.. / 25.— Jan Hus en de Tsjechische kerkreformatie. Een beschrijving van een periode uit de kerkgeschiedenis die zijn weerga niet kent. Het boek draagt een novellistisch karakter en is mee daardoor ongemeen boeiend om te lezen. Drs. E. de Vries DAVI O, koning von Israël 68 blz.. f 11.— De opkomst van zijn koningschap. Oe wezenlijke elementen van de Godsopenbaring en het duidelijk messiaans karakter krijgen alle aandacht. Oe auteur gaat evenmin voorbij aan de ruimschoots aanwezige menselijke tragiek. Originele en verantwoorde bijbeluitleg. Verkrijgbaar in de boekhandel Km KOK KAMPEN k A --- Help nu helpen in LIBANON Het Internationaal Evangelisch Hulpfonds biedt via de kanalen van Kerk en Zending snel en effectief hulp inde Naam van Jezus Christus. GIRO 41400 informatie tel. 03430-6341, postbus 156, 3940 AD Doorn. --- Christen kan van Indiaan veel opsteken BRASILIA (KNA) - De Braziliaanse bisschoppenconferentie stelt dat alle Brazilianen en vooral de christenen, verantwoordelijk zijn voor het overleven van de 220.000 Indianen die in het Amazonegebied leven. In een verklaring die is opgesteld door de bisschoppelijke mlssierjaad wordt erop gewezen dat de ruim honderd Indianenstammen in het Amazonegebied door het steeds verder opdringen van de moderne maatschappij direct in hun voortbestaan worden bedreigd. Het verlies van de grond waar zij op leven betekent dat zij worden uitgeroeid. De bisschoppen herinneren aan de toespraak van paus Johannes Paulus n tegen vertegenwoordigers van de Indianenstammen in Manaus in juli 1980. waar hij het recht op woon- en leefruimte voor de Indianen onderstreepte. Het ondersteunen van de Indianen mag geen eenzijdig gebaar van barmhartigheid zijn, zo stelt de verklaring; De christelijke bevolking kan van de Indianen juist veel dingen leren die in de moderne maatschappij verloren zijn gegaan. --- Centrale plaats tn de eredienst en de verwachtingen van het Joodse volk hebben bet land Israël en de stad Jeruzalem altijd een centrale plaats ingenomen, aldus de overwegingen. Hierin wordt verder opgemerkt dat er onder de Joden verschillende opvattingen leven over de staat Israël, zowel over de theologische als de niet-theologische betekenis ervan. De huidige staat Israël maakt onderdeel uit van het streven naar overleven dat door de eeuwen heen centraal stond voor het Jodendom. „Nu vraagt het streven naar een eigen staat door de Palestijnen, zowel christelijke als islamitische, als onderdeel van een streven naar overleven, ook de volle aandacht Vanaf het begin zijn er joden, christenen en islamieten in het land (Israël) geweest Hoewel de uitdrukking .het Heilige Land' in de eerste plaats van de christenen komt is het land voor alle drie godsdiensten heilig." --- Tradities „Christenen kunnen het gesprek met joden niet aangaan zonder te beseffen dat de haat en de vervolging van joden de gehele geschiedenis een rol hebben gespeeld, vooral in landen waar de Joden een minderheid vormden tegenover de christenen. Dat ér in bepaalde christelijke tradities minachting over joden en het Jodendom werd geleerd, heeft mede geleid tot de jodenvervolging door de nazi's. Waar geen of weinig jodenvervolging heeft plaatsgevonden, willen christenen echter geen deel hebben aan de gerechtvaardigde schuld (tegenover de Joden) van andere christenen." Deze overwegingen voor het gesprek met de joden vormen het eerste deel van een serie, waarin soortgelijke richtlijnen voor het gesprek met ondermeer islamieten, boeddhisten, hindoes en marxisten zijn voorzien. Een ontwerptekst van deze overwegingen is voorgelegd aan het internationale joodse comité voor de toterreligieuze dialoog. Prof. D. C Mulder --- Conferenties • Ik heb niks tegen vreemden, maar-, 9-14 augustus, Woodbrookershuis, Barchem (te 1.05734-433). • Ovcr-leven, vredeskamp doopsgezinde vredesgroep voor 18-35 jaar, 7-17 augustus. Bloem en Bos, Texel. Inl. en opg. teLO33OO-47640. • Socialisme als caltuiirteweglng, over het socialisme in de jaren tachtig tegen de achtergrond van de economische crisis, 16-21 augustus, Woodbrookerscentrum Kortehemmen, Beetsterzwaag (te 1.05126-1313). --- UIT DE KERKBLADEN Geen zand in de ogen strooien In het gereformeerde Ouderlin.genblad gaat ds.H.Hogenhuis in op het verschijnsel .jongerensynodeberaad". waardoor jongeren inspraak hebben gekregen in het gereformeerde synodebe«drijf: 'Er is hier sprake van een groep «bepaalde jongeren; niet van een 'vertegenwoordiging van de jongeren in onze kerken. Daarmee is het gevaar niet denkbeeldig, dat de gedachte post vat al het mogelijke gedaan te hebben aan de participatie van de jongeren aan het kerkelijk bedrijf. Dat zou een grote vergissing zijn. We hebben in het jongerensynodeberaad te maken met jongeren, die nog bereid zijn heel wat van Juin energie te steken in kerkelijke zaken. Maar er zijn hele groepen van jongeren voor wie deze zaken zo ver van hun bed staan, dat ze de moed niet meer 'kunnen opbrengen zich daar "druk over te maken. Het instituut kerk spreekt ze hoegenaamd niet meer aan. Telkens ,weer kun je lezen, dat dat niet betelcent dat ze niets meer zien in het geloof. Maar de manier waarop de kerk het geloof overdraagt slaat niet meer aan. Ik weet niet of dat wel waar is. Soms denk ik weleens dat we "daarmee onszelf zand in de ogen strooien en de ernst van de problematiek verdoezelen. --- Geloofsoverdracht Ds.Hogenhuis, vrijgesteld predikant voor het jeugd- en jongerenpastoraat vervolgt: Want de vraag is niet alleen maar of ambtsdragers en gemeenteleden wel genoeg oog en oor hebben voor jongeren, maar of de kerk in haar institutionele vormen wel over de geëigende Instrumenten beschikt om de vragen van jongeren - en ook ouderen - te horen en te verwerken. Dat wil zeggen: beantwoorden de kerkdienst de catechese, de preek, doop en avondmaal, ambt en kerkorde nog wel aan hun doel? Of hebben ze hun tijd gehad en vormen ze voor velen en met name voor jongeren niet eerder een barrière dan een geleidemiddel, waardoor het geloof tot stand gebracht en onderhouden wordt? Dat zijn mijns inziens de wezenlijke vragen. Hoe goed bedoeld ook en hoe waardevol het jongerensynodeberaad moge zijn, de eigenlijke problematiek ligt dieper dan dat jongeren meepraten. Die problematiek reikt tot in het hart van de manier waarop de kerk het geloof overdraagt op een volgende generatie. En de bezinning daarover ligt veeleer in de eerste plaats op het vlak van de plaatselijke gemeente dan op dat van de synode. Jongerensynodebe- raad? Aceoord. Maar dat is niet het laatste. Er is nog veel meer nodig. Jongerenberaad dat gestalte geeft aan de wijze waarop de kerk plaatselijk het geloof overdraagt op de komende generatie. Vrijwilligerswerk ln het Verpleeghuis (rolt: Dtakonia) --- Verpleeghuis De twee vakbladen voor diakenen Diakonia (hervormd) en Het Diakonaat (gereformeerd) werken steeds meer samen en komen af en toe met voortreffelijke themanummers, zoals nu over „Gemeente, diakonaat en verpleeghuis". Voor vrijwilligers is er zoveel te doen in een verpleeghuis. Zo maar wat tips uit dit nummer, zoals deze van mevrouw C.Ole Clercq: Probeer samen te zingen. Hoewel in veel verpleeghuizen óók met de patiënten gezongen wordt tijdens de bezigheidstherapie, merk ik altijd weer hoe heerlijk ze het vinden. Ik zing door eikaar heen, „Piet Hein" of „Twee emmertjes water halen" en dan bijvoorbeeld .Als gin nood gezeten...". Als we een psalm zingen, dan wél op de oude berijming! Als ik de accordeon erbij haal is het helemaal feest soms komen de zusters dan een glaasje advocaat brengen voor alle mensen.(...) Probeer met uw „gast" samen bekende bijbelgedeelten op te zeggen. Psalm 23.103, Jesaja 53. Johannes 1 en nog wel meer hoef ik niet vóór te lezen, moeder zegt ze mee en ik denk dat het dieper door haar beleefd wordt dan wanneer ik voorlees. Raak de mensen aan. Mevrouw L.Reedijk-Boersma heeft een boekje geschreven over de aanraking. Ze vertelt daarin hoe belangrijk het is. ook voor oudere mensen, om „aangehaald" te worden. Ze weten zich dan weer geaccepteerd, voelen dat u niet „vies" van hen bent --- Familie Ds.CJ.Honig: Een hoofdzuster vroeg aan een mevrouw die haar man kwam bezoeken:, Js er iets mevrouw, u ziet er zo moe uit" Mevrouw barstte in tranen uit er was inderdaad iets mis met haar gezondheid en toen zei ze: „Dat is nou voor het eerst in maanden, dat er eens iemand aan mij vraagt hoe het met mij gesteld is. Ze vragen altijd: „Hoe is het met je man?" (...) Ik denk dat hier een van de eerste taken voor de kerk ligt Deze mensen hebben bun broeders en zusters heel hard nodig. Deze familieleden zijn zelf ook vaak al oud geworden, en aangezien psycho-geriatrische verpleeghuizen vaak aan de rand van de stad of ergens bulten veraf gelegen zijn, is het als het koud is of glad, geweldig fijn als iemand van de gemeente hen er naar toe wil rijden. Zo brengt een pastoraal werker af en toe enige patiënten, afkomstig uit haar gemeente, met hun familieleden bij elkaar in een grote kring. Het bezoek is daardoor een stuk gemakkelijker en iedereen, vooral ook de patiënten, zijn ontspannen en genieten ervan. --- Kerkblad P. WA.de Wit nog steeds in het themanummer, dat voor /2£o te bestellen is bij de generale diakonale raad, Postbus 14100, Utrecht of het algemeen diakonaal bureau. Postbus 2211, Leusden: „Waarmee kan ik u nou eens een plezier doen?" vroeg diaken W. op bezoek bij een verpleegde. „Bloemen, fruit een bezoek van de domineer"' Ach nee, was het antwoord, dat hebben we bier allemaal. We liggen ln de watten zoals u ziet Dominee en pastoor lopen hier ieder week binnen (leuke jongens hoor, daar niet van), maar weet u wat ik zo fijn zou vinden: ons eigen kerkblad nog eens te kunnen lezen. Daar had nog nooit iemand aan gedacht --- Schillebeeckx In het Werkschrlft voor Leerhuis en liturgie wordt Schille» beeckx gevraagd naar de reden van zijn steun voor de brief van kardinaal Willebrands over bet kerkelijk ambt Hij zegt onder meer *Wat de kardinaal in geloof staal zegt kan ik ten volle onderschrijven, maar dat doet dan ook niets af aan wat ik in mijn boek over het ambt heb gezegd...Het verschil tussen wat de kardinaal zegt en wat ik zeg ligt hierin: ik pleit voor wijzigingen in het canonieke recht terwijl de kardinaal redeneert vanuit het niet te wijzigen kerkrecht Het is geen kwestie van verschil in geloof, wel van pastorale inschatting en uiteindelijk van beleid.' En over de kritische geroeenten zegt hij nog: 'Vanuit de behoefte aan contacten tussen plaatselijke kerken ontstaat er een soort 'administratie' die ook enigermate leiding geeft Natuurlijk, kritische gemeenten zijn huiverig voor alles wat op een nieuwe kerkorde lijkt Maar zoiets gaat toch gebeuren: ze willen niet geïsoleerd zijn. Daarom ontstond er een secretariaat voor de basisbeweging. Op den duur komt daar een bisschop uit, hoe men het verder ook noemt.' --- KERK Christenen derde wereld in Genève: Schuld tegenover joden ligt bij Europese kerken GENÈVE (ANP) - Het uitvoerend comité van kerken heeft de „oecumenische overwegingen betreffende het gesprek tussen joden en christenen" aanvaard en de kerken aangeraden ze te bestuderen en te gebruiken. Dit blijkt uit de inleiding op deze overwegingen, die in Genève werden toegelicht door de VU-hoogleraar dr. D. C. Mulder. Als voorzitter van de wereldraad-commissie voor het gesprek met aanhangers van leden der godsdiensten en ideologieën woont Mulder thans de vergadering van het centraal comité van de wereldraad bij. De ..zware" paragraaf over de betekenis van het Heilige Land voor de Joden is op aandringen van het uitvoerend comité „ingekort, maar in essentie ongewijzigd gebleven," aldus prof. Mulder. De moeilijkheden die door de commissie waren voorzien toen deze in januari van dit jaar de oorspronkelijke tekst aannam, betroffen: de verschillende opvattingen binnen de Europese kerken over het Heilige Land; de kerken in Azië en Afrika die de schuld ten opzichte van de Joden niet als een oecumenische zaak zien, maar uitsluitend als een zaak van de Europese kerken, de omstandigheid dat de christelijke kerken ln het Midden-Oosten eerder bezorgd zijn over bet lot van de Palestijnen dan over dat van de inwoners van de staat Israël. Mulder zei tevreden te zijn met de tekst die het uitvoerend comité heeft aanvaard. --- Oud-katholieke kritiek op de brief van CIO Van onze kerkredactie AMSTERDAM - De oud-katholieke bisschoppen hebben afstand genomen van de brief van het CIO. het interkerkelijk contact inzake overheidszaken, waarin kritiek werd geleverd op het ontwerp wet 'gelijke behandeling. Het interkerkelijk contact meende dat de wet de vrijheid van godsdienst ln gevaar bracht Volgens de oud-katholieke bisschoppen wekt het 010 de Indruk dat de kerken die daarin deelnemen alle achter het verwoorde standpunt staan.'Daar hebben wij ernstige bedenkingen tegen. Zij voelen zich meer thuis bij de verklaring van de raad van kerken die vooral de bestrijders van het wetsontwerp kritiseerde. Ook de remonstrantse broeder» schap en de liberaal-joodse gemeente hebben al kritiek geleverd. Het standpunt van de rooms-katholieke bisschoppen sluit echter wel zeer nauw aan bij dat van het CIO. De hervormde en gereformeerde synoden zijn er nog niet uit --- Nieuwe Boeken Fakkeldragers ln Gods kerk - door dr.W.C.van Dam. Twintig opstelletjes qyer achttiende- en negentiendeeeuwse weinig tot niet bekende figuren die als voorlopers beschouwd kunnen worden van de charismatische beweging in onze dagen. Onder hen: graaf Von Zinzendorf, John Wesley, J.Chr.Blumhardt Don Bosco, de pastoor van Ars, Andrew Murray. Uitgeverij Voorhoeve. 92 blz - /12.50. --- Een naakte jongeling in 1921 door A-T. Klei Van de week werd ik's avonds op de krant opgebeld door een lezeres. Zij noemde haar naam en gaf vervolgens te kennen dat ze met me wilde praten over het woord „evangelisch". O wee!, dacht ik, dat wordt een lang en ernstig onderhoud, dat kan niet eventjes tussen de bedrijven door. Ik was juist bezig een verslag van de bestuursvergadering van de wereldraad van kerken, dat Aldert Schipper uit Oenève had getelext persklaar te maken en daarom vroeg Ik of ik over een half uur terug kon bellen. Dat kon en Ik noteerde het nummer. Het werd inderdaad een ernstig gesprek. Trouwens, ik voer vrijwel uitsluitend ernstige gesprekken, naar zich denken laat Het verliep echter heel anders dan ik vermoed had. Ik meende bezwaren te zullen vernemen tegen de manier waarop ik geschreven had over verse evangelische verworvenheden zoals evangelische achtergrondmuziek en evangelische leesmappen. En dan zou ik moeten uitleggen dat ik met dergelijke zaken de gek steek omdat het niet zo best is wanneer het woord „evangelisch" ergens opgeplakt wordt om de boel beter aan de man te kunnen brengen. Direct werd duidelijk dat deze lezeres met de strekking van mijn stukjes instemde. Het punt was dat zijzelf ook als „evangelisch" te boek wenste te staan, maar dan alsjeblieft niet in het rijtje van: evangelische omroep, evangelische hogeschool, evangelische hulpverlening, evangelische alliantie-. Nee, ze was een vurig lid van de evangelische volkspartij en dan zat je heel andere hoek, of niet soms? Meestal wel, antwoordde ik voorzichtig, want er zijn ook evangelikalen die in de politiek eerder naar links dan naar rechts kijken en dit willen weten ook. Maar inderdaad, de evangelische volkspartij zal haar stemmen niet bij de bevolking van een landdag van de evangelische omroep weghalen. Mijn gesprekspartner vond het verdrietig en ook onzuiver dat het woord „evangelisch" als dekmantel dient voor sterk uiteenlopende gedachten werelden, levensbeschouwingen. ..hoe wil je t noemen. Is daar niets aan te doen?, informeerdeze. Neet, sprak ik bars. Want al gaan alle leden van de evangelische volkspartij (..christelijk dus progressief) en alle medewerken van Voorlopig („evangelisch commentaar bij de tijd") op hun kop staan, niemand kan de evangelische omroep en wat daar verder volgt het recht ontzeggen het woord „evangelisch" in het vaandel te voeren. Kunt u er niet weer eens over schrijven?, luidde de volgende vraag Ja!, sprak ik hartelijk -en ik ben er nu ai mee bezig. Je komt het door deze lezeres betreurde verschijnsel vaker tegen. Zo zijn „gewone" gereformeerden altijd bedroefd wanneer blijkt dat heidense kranten het verschil niet weten tussen hen en leden van gereformeerde gemeenten en oudgereformeerde gemeenten. Wanneer bericht wordt over een heel zware dominee ln de uiterst rechtse hoek van de gereformeerde gezindte, die een bruidje de kerk uitstuurde omdat ze een bosje bloemen in de hand hield, staat er de gereformeerde predikant zus of z0... En de „gewone" gereformeerde knarsetandt daar worden wij op aangekeken! Is daar niets tegen te doen? Nee, niets, want het is te veel verlangd van de wereld, dat zij het onderscheid tussen de acht a negen soorten gereformeerden die ons land rijk is, precies kent Bij hervormden kom je t zelfde tegen. Wanneer een fikse uitspraak van een gereformeerde bonder de voorpagina haalt kan een buitenstaander een dergelijke uitspraak voor hét hervormde standpunt gaan verslijten. Overigens raken hervormden op dit punt aanzienlijk minder gauw van slag dan de secure gereformeerden. En neem nu het woord „christelijk", dat staat voor heel wat mensen gelijk met bekrompen, bedompt Onlangs verkeerde ik to een gezelschap waarvan bet mannelijk gedeelte met voldoening vaststelde datje aan de vaderlandse stranden steeds meer vrouwen en meisjes met blote borsten kon waarnemen. Eén van de aanwezige dames huiverde even en verklaarde toen dat zij zich best toploos zou willen voortbewegen langs onze kust maar dat ze eenvoudig niet durfde. Het zal wel aan mijn christelijke opvoeding liggen, zei ze. Toen werd ik een beetje nijdig. Zoiets heeft niets met christelijk of niet-christeUjk te maken, maar is een kwestie van algemeen aanvaarde moraal. Net zo goed als je tegenwoordig eerwaarde naaktlopers hebt gelijk ik onlangs op deze plek kon openbaren, had Je vroeger preutse heidenen. Uit mijn dorpse jongensjaren herinner ik me een vinnige strijd om het al dan niet dragen van sokjes door schoolmeisjes. Je had kerkse en onkerkse tegenstanders van blote meisjesbenen, bet verschil was alleen dat de eersten de zondeval erbij haalden en de anderen het begrip „fatsoen" hanteerden. Een mooi voorbeeld vind ik altijd de heisa die ontstond om de (nauwelijks) naakte jongeling die prijkte op het omslag van het mei-nummer 1921 van het (socialistische) Jonge Volk. De tekening stuitte op zoveel verzet dat deze mei-krant nagenoeg onverkoopbaar bleek. Geen christelijke, maar rooie (destijds nog een tegenstelling!) rnannen-broeders liepen te hoop en niemand minder dan Koos Vorrink achtte de prent bezoedeld „door de gluiperige oogjes en het larf e gegrinnik van die duistere slavenztelen...". en daarmee konden zijn partijgenoten het doen. Wie t niet gelooft kan het nalezen in „De taaie rooie rakkers", een Ambo-boek van Igor Comelissen, Oer Harmsen en Rudotf de Jong. De bewuste plaat staat hierbij. En om dichter bij huis te blijven: nog in de jaren vijftig was een lange broek voor een vrouw eigenlijk alleen geoorloofd voor sportieve doeleinden. Daarbuiten was dit kledingstuk zo niet aanstotelijk, dan toch bedenkelijk en vrouwelijke werknemers van ons eigen dagblad Trouw mochten ons pand wel in een lange broek betreden, mits zij deze maar terstond verwisselden voor een rok en daarin hun werk deden. Deze maatregel had echter geen christelijke, maar een commerciële achtergrond: je zou anders sommige bezoekers kunnen afschrikken. De wou maar zeggen, datje niets kunt doen aan het hanteren van het woord „evangelisch" door wie ook. Naar het Licht! --- De preek van een kunstschilder door Lolke Osinga ZENDINGSBUSSENZONDAG De president-kerkvoogd stond wat beteuterd te kijken nadat hij tijdens een plechtige bijeenkomst een schilderij onthuld had. En al die mensen om hem heen die hem aankeken met een gezicht van „Wat zullen we nou krijgen...r Wat was er gebeurd? Binnen de kerkeraad waren er stemmen opgegaan om de gemeente duidelijk te maken dat het zó niet langer kon gaan. Het leek er de laatste tijd erg veel op dat er letterlijk niemand meer in beweging te krijgen was. Totdat één van de ouderlingen voor zich uitmompelde: „t lijkt wel een dode gemeente." Naast hem zat iemand die toen hardop suggereerde: „Daar zou ik best wel eens een foto van willen zien." Anderen gingen er zich ook mee bemoeien totdat iemand opmerkte: „Kunnen we niet iemand vinden die van ons de opdracht krijgt een 'dode gemeente" te schilderen?* Eén van de kerkvoogden kende wel een schilder die een dergelijke opdracht zou kunnen begrijpen. „Ja en dan hangen we het schilderij in het voorportaal van de kerk. Dan kan elke kerkganger het telkens weer goed zien." De schilder bleek de opdracht inderdaad te begrijpen en toog aan het werk. Na verloop van tijd was het schilderij klaar en werd er een datum afgesproken waarop de schilder zijn werkstuk zou komen afleveren. De kerkeraadsleden wachtten in spanning af. In het voorportaal hing, nu nog achter een stuk doek, het schilderij waar zij eigenlijk een klein wondertje van verwachtten:, Jsn wat zullen de gemeenteleden opkijken ...", zag Je hen denken. De voorzitter van de kerkvoogdij viel de eer te beurt om op een gegeven moment het doek weg te trekken. Toen gebeurde het. Alles ging zoals verwacht was maar hij verschoot van kleur. Want wat bleek toen pas: „de schilder had het blijkbaar helemaal niet begrepen". Kijk maan Een stampvolle kerk, een prachtige preekstoel met een predikant die zwaaiend met beide armen stond te preken, een mooi orgel, iedereen een bijbeltje en een liedboek voor zich, etc... O wat erg! Na van de eerste schrik bekomen te zijn besloot men de schilder maar meteen om een uitleg te vragen. Dit schilderij kon altijd nog wel ergens voor gebruikt worden. Kalm en bedaard stapte de schilder naar voren. Van achter zijn ruige baard vroeg hij:, Js er iets heren?" „Ja natuurlijk is er iets, we hebben u gevraagd een dode gemeente te schilderen en nu komt u met dit schilderij aan. We hebben nog nooit zon springlevende gemeente gezien." Maar even kalm als voorheen zei de schilder „Geachte aanwezigen. Mag ik u vragen straks even de moeite te nemen om wat dichterbij te komen. O zult dan ontdekken dat ik naast de uitgang een zendingsbusje geschilderd heb. En als u heel goed kijkt ziet u een spinrag in het gleufje! Lolke Osinga is publiciteitsfunctionaris van de raad voor de zending van de hervormde kerk en de sendingsbussen-ondag Is, zoals we al eerder meldden, 15 augustus. --- VOORBIJGANGERS Beroepingswerk NEDJIERV.KERK Beroepen door de generale synode tot zendingspred. (missionaire arbeid ln Peru ln opdracht van de gerei, zendingsbond,: L. w. Smelt, kand. teOegstgeest Bedankt voor Zoetermeer H. Veldhuizen te Alblasserdam: voor Groot /Immers: H. Harkema te Brakel. --- GEREF KEBKEN VRIJG. Beroepen te Berkum: H. W. van Egmond te Haulerwijk. --- GEBEF.GEMEENTEN OIVtV-VT -««-.in ».m.HÊ-.mtrm Bedankt voor Tricht-Geldermalsen: N.W. Schreuder te Ooes. --- 'Vancouver' wellicht aan vrede gewijd Van een onzer verslaggevers GENÈVE - Binnen het centraal comité van de wereldraad van kerken leeft de wens om de zaak van de vrede te maken tot het belangrijke punt in de algemene vergadering in Vancouver, volgend jaar. Er zijn plannen voor een demonstratieve mars en een wake waar mensen van buiten de assemblee aan zullen meedoen. De hearing die de wereldraad vorig jaar november, vlak na de betoging in Amsterdam, in het gebouw van de Vrije Universiteit heeft gehouden, heeft in de oecumenische beweging indruk gemaakt Het heeft enkele rapporten opgeleverd, die hier tijdens de vergadering van het centraal comité van hand tot hand gaan. Volgende week zal het comité wellicht stemmen over een van de uitspraken van de Amsterdamse hearing, waarin het bezit en gebruik van kernwapens een misdaad tegen de mens worden genoemd en op ethische en theologische grond wordt veroordeeld. --- Wij verwachten Jezus! Jaarlijkse ZoekUchttoogdag m_n.v. ds.W.Harkema. ds.W.Hessels, evang.J.Kits sr., ds.H.G.Kcekkoek. ds.P.J.Mietes, ds.H.Postma. evang.P.Smit Gert en Hermien Timmerman en vader en zoon Maarten de Groot zaterdag 28 augustus 10-17 uur, Expohal. Hilversum. 1nf.te1.03430--2332. • Omgaan met jezelf en anderen, 23-27 augustus, Vinea Domini. Witmarsum te105J75--1444). ---